Website van de parochie van de H. Jozef, patroon van de H. Kerk, de Rooms-katholieke personele parochie voor de traditionele Latijnse liturgie bij de Agneskerk te Amsterdam

Vandaag in de Agneskerk

De kalender is bijgewerkt tot en met 31 maart 2017, onder voorbehoud van wijzigingen.

Doe mee aan actie Kerkbalans: stort uw bijdrage op bankrekening NL48 ABNA 0589 9700 89 t.n.v. R.-k. parochie H. Jozef

31 maart 2016

Van de pastoor: Vier nieuwe parochianen

Beminde gelovigen,

Dit aprilnummer van ons parochiebulletin verschijnt in de week van Pasen. Ik wens u daarom allereerst van harte een zalig Pasen!

Met Pasen is onze parochie vier katholieken rijker geworden. Op 23 maart is een jongeman uit Duitsland door het afleggen van de geloofsbelijdenis en het afzweren van elke vorm van ketterij opgenomen in de katholieke Kerk, en in de Paasnacht zijn drie volwassenen gedoopt.

Voor u, als volwassen parochianen, bestaat de mogelijkheid om verdieping van het geloof te verkrijgen door de catechese die aan allen wordt aangeboden. Voor velen is dit noodzakelijk, getuige de onwetendheid over de centrale leerstukken van het katholicisme die ik als priester regelmatig tegenkom, ook binnen onze parochie. De catechismuslessen worden aangeboden om u meer kennis van ons geloof te bieden en om systematisch het gehele geloof uit te leggen. Ik zou wensen dat veel meer parochianen hiervan gebruik maken.

De restauratie van ons kerkgebouw is eindelijk afgerond, de bouwsteigers zijn verwijderd, en de kerk verkeert uitwendig weer in een goede staat. De rekeningen moeten gedeeltelijk nog betaald worden. De kosten zijn circa € 40.000 hoger uitgevallen dan begroot. Daarom een oproep aan degenen die ertoe in staat zijn om een (extra) gift voor de restauratie in overweging te nemen.

Met mijn priesterlijke zegen,

Pater M. Kromann Knudsen FSSP, pastoor

29 maart 2016

Openstelling tijdens het Paasoctaaf

Tijdens het Paasoctaaf zijn kerk en pastorie dagelijks vanaf 13.00 uur gesloten. In noodgevallen is de pastorie telefonisch bereikbaar.

28 maart 2016

Maandag onder het Octaaf van Pasen

Op weg naar Emmaus: "Zijt Gij dan de enige vreemdeling, die in Jeruzalem is geweest
en die niet weet wat daar gebeurd is dezer dagen?"

Epistel
Hand. 10, 37-43
In die dagen stond Petrus te midden van het volk en sprak: Mannen, broeders, gij hebt gehoord van hetgeen er in geheel het joodse land, van Galilea uit, gebeurd is, na het doopsel, dat Johannes predikte: van Jezus van Nazareth, hoe God Hem heeft gezalfd met Heilige Geest en kracht, en hoe Hij weldoende rondging, en allen genas, die in de macht waren van de duivel, omdat God met Hem was. En wij zijn getuigen van alles, wat Hij in het land der joden en in Jeruzalem heeft gedaan. Maar men heeft Hem aan het kruishout gehangen en gedood. God echter heeft Hem opgewekt op de derde dag, en Hem gegeven, zichtbaar te verschijnen, niet aan geheel het volk, maar aan getuigen, die God te voren daartoe had uitgekozen, namelijk aan ons, die met Hem gegeten en gedronken hebben, nadat Hij van de doden was opgestaan. Ook heeft Hij ons bevel gegeven, aan het volk te prediken en te getuigen, dat Hij het is, Die door God is aangesteld als rechter van levenden en doden. Van Hem getuigen al de profeten dat allen, die in Hem geloven, in Zijn Naam vergiffenis van zonden verkrijgen.

Evangelie
Lc. 24, 13-35
In die tijd gingen twee van Jezus' leerlingen diezelfde dag naar een dorp, dat zestig stadiën van Jeruzalem gelegen was en Emmaus heette. En zij spraken met elkander over alles, wat er gebeurd was. Terwijl zij nu in gesprek waren en van gedachten wisselden, kwam Jezus zelf bij hen, en ging met hen mee; maar hun ogen werden verhinderd, opdat zij Hem niet zouden herkennen. Hij vroeg hun: Wat voor gesprek voert gij samen onderweg, dat gij zo bedroefd zijt? De ene nu, die Cleophas heette, gaf Hem ten antwoord: Zijt Gij dan de enige vreemdeling, die in Jeruzalem is geweest en die niet weet, wat daar gebeurd is dezer dagen? Doch Hij antwoordde hun: Wat dan? En zij zeiden: Met Jezus van Nazareth, Die een profeet was, machtig in werk en in woord, voor God en geheel het volk; en hoe onze opperpriesters en oversten Hem ter doodstraf hebben overgeleverd en gekruisigd hebben. Wij nu hadden de hoop, dat Hij het was, Die Israël zou verlossen; maar met dat al is het nu reeds de derde dag sinds deze dingen zijn gebeurd. Bovendien hebben enige vrouwen uit onze kring, die vóór het daglicht reeds bij het graf waren, ons doen ontstellen, want zij vonden er Zijn lichaam niet; en toen zij terugkwamen, vertelden zij ook nog, dat zij een verschijning van engelen hadden gehad, die zeiden, dat Hij weer leefde. Toen zijn enigen van ons naar het graf gegaan, en hebben het juist zo bevonden, als de vrouwen gezegd hadden maar Hemzelf vonden zij niet. Toen sprak Hij tot hen: O gij onverstandigen en tragen van hart, dat gij niet beter geloof hecht aan alles, wat de profeten hebben gezegd. Moest dan de Christus dit alles niet lijden, en zó zijn glorie binnengaan? En te beginnen met Mozes en de andere profeten, verklaarde Hij hun, wat in heel de Schrift over Hem was voorspeld. Intussen waren zij bij het dorp gekomen, waar zij heengingen; en Hij hield Zich, alsof Hij verder wilde gaan. Maar zij drongen bij Hem aan, en zeiden: Blijf bij ons, want het wordt avond en de dag loopt reeds ten einde. Hij ging dan met hen naar binnen. Toen Hij nu met hen aan tafel was, nam Hij het brood, sprak een dankgebed uit, brak het, en reikte het hun toe. Toen gingen hun de ogen open, en zij herkenden Hem. Maar Hij verdween uit hun ogen. En zij zeiden tot elkander: Brandde ons hart niet in ons, toen Hij onderweg tot ons sprak en ons de Schriften verklaarde? Onmiddellijk stonden zij op, en keerden naar Jeruzalem terug; daar vonden zij de elf met hun gezellen bijeen; en dezen zeiden: De Heer is waarlijk verrezen, en verschenen aan Simon. Toen verhaalden ook zij, wat er onderweg was gebeurd, en hoe zij Hem hadden herkend bij het breken van het brood.

27 maart 2016

Preek voor het hoogfeest van Pasen - Verrijzenis van onze Heer Jezus Christus

Christus is waarlijk verrezen, alleluia!

Epistel
1 Kor. 5, 7-8
Broeders, doet het oude zuurdeeg weg, om aldus een nieuw deeg te zijn. Gij zijt toch immers ongedesemd. Want ook ons Paaslam is geslacht, dat is Christus. Laten wij daarom ons feestmaal vieren, niet met oude zuurdesem, dat wil zeggen: niet met zuurdesem van slechtheid en boosheid; maar met ongedesemd brood van zuiverheid en waarheid.

Evangelie
Mc. 16, 1-7
In die tijd kochten Maria Magdalena en Maria van Jacobus en Salóme reukwerken, om Jezus te gaan balsemen. En zeer vroeg in de morgen, op de eerste dag der week, kwamen zij bij het graf, toen de zon reeds was opgegaan. En zij zeiden tot elkander: Wie zal ons de steen voor de ingang van het graf wegrollen? Maar toen zij gingen zien, bemerkten zij, dat de steen reeds weggerold was. Deze nu was buitengewoon groot. Zij gingen dan het graf binnen, en zagen aan de rechterkant een jongeling zitten, gekleed in een wit gewaad; en zij ontstelden hevig. Maar deze sprak tot haar: Weest niet ontsteld. Gij zoekt Jezus van Nazareth, Die gekruisigd is. Hij is verrezen; Hij is hier niet meer; ziet hier de plaats, waar men Hem had neergelegd. Maar gaat heen, en zegt aan Zijn leerlingen, met name aan Petrus, dat Hij weer voor u uitgaat naar Galilea; daar zult gij Hem zien, zoals Hij u gezegd heeft.

Preek
Christus is uit eigen macht, uit eigen kracht, verrezen uit de dood. Er is niemand die Hem daarin in nagevolgd, niet voor Hem noch na Hem, want het druist in tegen de natuur en het is aan niemand anders gegeven om zichzelf uit de dood tot het leven terug te roepen. Dit is bij uitsluiting het voorrecht van de goddelijke Almacht. God is sterker dan de dood en alle boosheid der mensen.

Wij vieren vandaag met de gehele Kerk het ‘feest der feesten’, het jubelfeest om de verlossing, want onze redding is een feit geworden. Gods belofte, lang geleden gegeven, werd vervuld op deze Paasdag. Jezus, voor ons gestorven, vernietigde de schuld en de angst en Hij opende voor ons de hemel die de mens door de zonde had verloren. Zonder de verrijzenis van Christus zou er geen Kerk bestaan; zou er voor ons geen reden zijn om ons christen te noemen en om vandaag in de kerk te zitten.

Op deze dag moet ons hart vervuld zijn van vreugde, blijdschap, dankbaarheid en hoop. „Dit is de dag die de Heer gemaakt heeft; laat ons heden juichen en blij zijn" – zo zingen wij in het Graduale. De gehele Paasliturgie nodigt ons uit tot een innige blijdschap. Christus is waarlijk verrezen. Zijn lijden en dood waren voor Hem geen ondergang: zij waren de hoge losprijs voor de zielen, voor onze zielen. Dit was het herstel uit de zonde, de prijs van de nieuwe vriendschap tussen God en de mensen. Op deze unieke manier heeft God zijn liefde voor ons bewezen. Zo hoog heeft Hij onze zielen op prijs gesteld.

Naast blijdschap brengt het Paasfeest ons hoop, de hoop dat ook wij op een dag zullen verrijzen om met God eeuwig te leven. Wij hebben het vaste vertrouwen dat onze dood geen einde is, maar slechts een deur tot de eeuwigheid. Het eeuwig leven zal een heel ander leven zijn, een nieuw leven. Christus begon met Zijn verrijzenis een heel nieuw leven, het verheerlijkte leven. Wij mogen niet aan Jezus' verrijzenis denken als een terugkeer tot het oude, alsof Hij de draad weer opnam waar deze op Goede Vrijdag was afgebroken. Nee, het is een nieuw leven. Zijn lijden en Zijn sterfelijkheid zijn voorbij. Zijn Lichaam kent geen pijn, geen honger en geen dorst meer; het is een leven dat geen dood meer kent, het hart kent geen droefheid meer, de ziel kent geen benauwdheid meer of angst. Alle vezels van Zijn wezen staan thans gespannen voor de hoogste vreugde, voor geluk, leven, en licht in Gods heilige liefde. Voor Christus geldt vandaag het woord: "Zie, alles is nieuw geworden" (Openb. 21, 5). Denken wij eraan, dat dit ook onze toekomst is als wij Christus tot het einde navolgen.

Christus leeft! Dat is de waarheid die ons geloof inhoud geeft. Dat is de waarheid waarop heel ons christenzijn is gegrondvest. Jezus, die aan het kruis stierf, is opgestaan. Hij heeft de dood overwonnen, Hij heeft gezegevierd over de machten van de duisternis, over de pijn en de angst. En Hij heeft ons het leven gebracht. Laten wij deze waarheid straks met vreugde en in geloof belijden in het Credo, en elke dag opnieuw beleven.

Hoogfeest van Pasen

Christus, de Heer, is waarlijk verrezen!


"O waarlijk heilige nacht", zingt het Exsultet, "de enige die tijd en uur mocht kennen waarop Christus uit de doden verrees!" Niemand is immers ooggetuige geweest van de gebeurtenis zelf van de verrijzenis en geen enkele evangelist beschrijft haar. Niemand heeft kunnen zeggen hoe zij fysiek gezien tot stand gekomen is. En het diepste wezen ervan, de overgang naar een ander leven, was nog minder zintuiglijk waarneembaar.

Hoewel de verrijzenis een historische gebeurtenis is, die door het teken van het lege graf en de werkelijkheid van de ontmoetingen van de apostelen met de verrezen Christus vast te stellen is, blijft ze, in zoverre ze de geschiedenis te boven gaat en daarboven uitstijgt, ten diepste een geloofsmysterie. Daarom toont de verrezen Christus Zich niet aan de wereld (Vgl. Joh. 14,22), maar wel aan Zijn leerlingen, "aan degenen die Hem van Galilea naar Jeruzalem hadden vergezeld, juist aan degenen die nu getuigen van Hem zijn voor het volk" (Hand. 13,31).

26 maart 2016

Paaszaterdag: Nedergedaald ter helle

De icoon toont ons het Gelaat van de gestorven Jezus. De Man van Smarten heeft - in uiterste gehoorzaamheid aan Zijn hemelse Vader - de marteldood aan het Kruis doorstaan. Hij heeft voor ons de prijs betaald die wij zelf nooit hadden kunnen betalen.

Christus heeft de duivel en de dood voor alle mensen overwonnen, ook voor de mensen die leefden voordat het Kruisoffer werd gebracht. De Kerk leert dat Christus op deze dag 'nedergedaald is ter helle'. Alle mensen die vóór het offer van de Kruisdood rechtvaardig waren geworden, heeft Christus - voorafgaand aan Zijn Verrijzenis - bevrijd uit het dodenrijk.

De dood van Jezus is de poort geworden tot het eeuwige leven, zowel voor Hem als voor ons. God heeft namelijk een sterfelijk lichaam aangenomen om met dit lichaam strijd te leveren tegen de dood en over de dood te zegevieren. Volgens de kerkvaders heeft de dood zich op Christus geworpen en Hem willen verslinden, zoals dat bij alle mensen gebeurt. Maar de dood kon Christus niet verteren, omdat God in Hem was. En zo is de dood zelf vernietigd. Christus heeft de dood gedood met de Geest Die niet kon sterven. Zo heeft Hij onze dood teniet gedaan. Sinds de dood van Christus is de menselijke dood niet meer als voorheen. Dat kon alleen geschieden doordat God op aarde kwam.

Wij zijn in verbinding met die mensgeworden God, met Zijn lijden en met Zijn dood, weliswaar op mystieke wijze, maar die is niet minder reëel. Wij hebben daar in zo grote mate deel aan, dat de apostel op grond van dit geloof durft te verkondigen: "Gij zijt gestorven. En uw leven is nu met Christus verborgen in God." (Kol. 3, 3)

Het altaar is leeg, de Kerk viert vandaag geen heilig Misoffer, maar omdat wij weten dat de dood is overwonnen, zien wij vandaag reeds hoopvol uit naar de Verrijzenis van Pasen.

25 maart 2016

Goede Vrijdag

Vandaag heeft God de Vader Zich met ons verzoend.
De prijs voor die verzoening is niet door ons betaald, maar door de Vader Zelf.
En Hij betaalde niet de laagste prijs, maar de hoogste:
Het offer van Zijn enige Zoon, Die Hij zo innig liefheeft,
onze Heer Jezus Christus.


Mijn volk, wat heb Ik u gedaan
of waarmee heb Ik u bedroefd?
Antwoord mij.
Wat had Ik voor u moeten doen
dat Ik niet gedaan heb?


24 maart 2016

Preek voor Witte Donderdag

Op de avond voor Zijn lijden geeft Jezus ons Zijn testament. Volledig bewust van Zijn naderende dood vat Hij Zijn leven en Zijn werk samen en geeft het aan ons als een blijvende gedachtenis: “doet dit tot mijn gedachtenis”. Nu moeten wij het woord gedachtenis goed en duidelijk begrijpen. Het betekent veel meer dan zomaar terugkijken. Het betekent, dat het verleden hier en nu werkelijkheid wordt. Het gebeurt opnieuw, het is nu aanwezig.

Het hart van Jezus was vervuld van menselijk verdriet en diepe smart toen Hij Zijn apostelen moest verlaten die Hij zo liefhad – en op welke manier moest Hij ze verlaten! Hij beminde hen voor wie Hij Zijn leven ging geven “tot het uiterste” (zegt ons het evangelie). En precies op dat ogenblik, in dat uur, openbaarde Hij het goddelijk middel om, van hen gescheiden door de afstand tussen de hemel en de aarde, toch bij hen te blijven: de Heilige Eucharistie.

In de viering van de Eucharistie wordt het lijden van Christus herdacht. Jezus stelde haar in op de avond van Zijn lijden en zelfs ook met het oog op Zijn lijden, want het brood werd Zijn Lichaam dat zou worden gebroken, de wijn zijn Bloed dat zou worden vergoten. Als de priester de heilige Mis opdraagt op een van onze altaren, komen Jezus’ Lichaam en Bloed, komt Hijzelf, tegenwoordig onder de gescheiden gedaanten van brood en wijn; zo wordt aan ons voorgesteld en levendig in herinnering gebracht wat geschiedde op het kruis, toen Zijn Bloed aan Zijn Lichaam ontvloeide en Hij voor ons stierf. En deze herinnering is niet alleen maar een herdenken van wat vroeger is geschied en nu voorbij is, want Jezus blijft bij God onze Hogepriester. Op Calvarië hebben de soldaten die Hem geselden en Hem kruisigden Hem niet geofferd. Hij heeft dit Zelf gedaan door Zijn lijden en dood met geheel vrije wil te ondergaan, ofschoon Hem, Zoon van God, legioenen van engelen ter beschikking stonden om zijn moordenaars te vernietigen. Jezus’ offerwil duurt altijd voort en wordt telkens opnieuw tot uitdrukking gebracht in de heilige Mis in onafscheidelijk verband met het kruisoffer.

De centrale gebeurtenis van de verlossing: de kruisdood van Jezus en deelname aan die kruisdood blijven door de wil van Jezus voortbestaan in de Eucharistie. De tekenen van brood en wijn worden in het Sacrament des Altaars werkelijk veranderd in Zijn Lichaam en Bloed; en daarmee wordt op sacramentele wijze het offer van Goede Vrijdag steeds tegenwoordig gesteld, zodat het voor ons bereikbaar is, zodat wij er ons bij kunnen aansluiten en het als ons offer aan de Vader kunnen aanbieden; zodat we met Christus’ Lichaam en Bloed gemeenschap kunnen hebben en gered kunnen worden. Want alleen in Zijn Lichaam en Bloed is er voor ons vergeving van zonden en eeuwig leven. Bij Zijn kruisoffer is Christus Zelf offerlam en offeraar. Hij offert Zichzelf als de eeuwige Hogepriester, die door Zijn offer de mensheid met de Vader verzoent.

De heilige Eucharistie is de vrucht van het Kruis. Wij zullen derhalve het Geheim des Altaars des te meer nabij komen en aan Zijn genade en zegeningen des te meer deel hebben, als wij in liefde en gelovige overgave met de Heiland het kruis omhelzen. “Het zij verre van ons, ons in iets anders te beroemen dan alleen in het Kruis van onze Heer Jezus Christus” (Introitus). Zo zou het moeten zijn! In werkelijkheid echter vluchten wij voor het kruis en onttrekken wij ons er aan, zoveel wij kunnen. Wij zijn ontevreden over het kruis, dat ons is opgelegd, wij twisten met God. Daarom blijft ook het Geheim van de heilige Eucharistie voor ons een gesloten boek en komen wij niet tot de liefde, die wij de heilige Eucharistie, het Sacrament der liefde, verschuldigd zijn.

Laten wij vanavond dankbaar zijn voor het allerheiligste Sacrament van de Eucharistie dat ons steeds met Christus en Zijn Pasen verbindt. Laten we dankbaar zijn voor het priesterschap waardoor de Kerk rond de Eucharistie en rond de persoon van onze Verlosser Jezus Christus kan worden opgebouwd. “In Hem is ons heil, ons leven, onze verrijzenis” (Introitus). In Hem, die in het tabernakel onder ons woont, voor ons bidt, Zich offert, ons bemint. Amen.

Witte Donderdag

Het Kruisoffer op Goede Vrijdag (l.) en het heilig Misoffer (r.): één en hetzelfde Offer aan de Vader.

“Dit is het heilsgeheim dat sinds de aanvang van de tijden en geslachten verborgen is geweest, maar dat thans aan Zijn heiligen is geopenbaard. Aan hen heeft God bekend willen maken hoe rijk aan glorie dit heilsgeheim onder de heidenen is, hoe Christus namelijk onder u is, de hoop op de glorie”.

Dit is de grote schat, de erfenis van liefde die Christus bij Zijn dood de wereld naliet, Zijn eigen Vlees en Bloed als offer en spijs voor onze zielen. Hij is door dit offer Zelf blijven zorgen voor Gods eer in de wereld en Hij is door dit heilig Sacrament Zelf blijven zorgen voor onze heiliging. Dit is het geheim van deze dag: Christus is blijvend onder ons aanwezig en zal aanwezig blijven tot aan het einde van de tijden, om alles tot Zich te trekken.

23 maart 2016

Liturgische plechtigheden in de Goede Week en met Pasen

In de Goede Week en op het hoogfeest van Pasen zijn de plechtigheden als volgt:

Triduum sacrum
Donderdag 24 maart: Witte Donderdag
19.00 uur: Plechtige gezongen Drieherenmis – herdenking van de instelling van het Sacrament des Altaars en van het priesterschap; na afloop gelegenheid tot aanbidding van het Allerheiligste Sacrament bij het rustaltaar (tot 22.00 uur).

Vrijdag 25 maart: Goede Vrijdag (vasten- en onthoudingsdag)
13.00-14.50 uur: Biechtgelegenheid
14.00 uur: Kruiswegoefening
15.00 uur: Plechtige herdenking van het Lijden en Sterven van onze Heer Jezus Christus

Zaterdag 26 maart: Paaszaterdag
12.00-16.00 uur: Biechtgelegenheid
21.30 uur: Plechtige gezongen Paaswake

Zondag 27 maart: Hoogfeest van Pasen - Verrijzenis van onze Heer Jezus Christus
10.30 uur: Rozenkransgebed
11.00 uur: Gezongen Hoogmis

Maandag 28 maart: Tweede Paasdag
11.00 uur: Gelezen H. Mis

Dinsdag 29 maart: Onder het Paasoctaaf
11.00 uur: Gelezen H. Mis

Woensdag 30 maart: Onder het Paasoctaaf
11.00 uur: Gelezen H. Mis

Donderdag 31 maart: Onder het Paasoctaaf
11.00 uur: Gelezen H. Mis

Vrijdag 1 april: Onder het Paasoctaaf
10.30 uur: Lof
11.00 uur: Gelezen H. Mis

Zaterdag 2 april: Onder het Paasoctaaf
11.00 uur: Gelezen H. Mis

Zondag 3 april: Beloken Pasen – Octaafdag van Pasen – Witte Zondag – Feest van de goddelijke Barmhartigheid
10.30 uur: Rozenkrans van de goddelijke Barmhartigheid
11.00 uur: Gezongen Hoogmis

20 maart 2016

Vexilla Regis

Des konings vaandels gaan vooraan,
't geheim des kruises grijpt ons aan,
dat op het schandhout uitgespreid
de Schepper als een schepsel lijdt.

Het harde ijzer van de speer
stak in de zijde van de Heer,
opdat het water en het bloed
ons reinigde in overvloed.

Wat David in zijn vrome lied
voorspeld heeft, dat is nu geschied.
Hij heeft de volkeren geleerd
dat God vanaf het hout regeert.

O kruis, u groet ik, want gij zijt
mijn hoop in deze lijdenstijd.
Geef vrolijkheid wie U vertrouwt,
genade wie zijn kwaad berouwt.

U brenge al wat leeft de eer,
Drievuldigheid, o ene Heer,
Die ons door 't kruisgeheim bevrijdt,
regeer ons tot in eeuwigheid.


(Vertaling: J.W. Schulte Nordholt)

19 maart 2016

19 maart: Heilige Jozef, bruidegom van de heilige maagd Maria, patroon van de Kerk en van onze parochie, hoogfeest

Van de heilige Jozef is niet veel bekend. Slechts uit de periode dat hij verloofd was met de heilige maagd Maria en toen Jezus kind was komen wij de naam van Jozef tegen. Hij was een toegewijd echtgenoot en een liefdevolle vader.

Zijn eerste feestdag viert hij samen met Jezus en Maria (feest van de Heilige Familie). Juist door zijn eenvoud en liefdevolle zorg heeft hij in de loop der tijden veel verering gekregen bij de gelovigen, die in hem een voorbeeld zagen van oprechte naastenliefde.

In de 15e eeuw komt zijn verering op gang. Hij werd vooral bewonderd door de heilige Birgitta van Zweden en de heilige Bernardus van Siena. Zijn feestdag werd in het jaar 1621 definitief op 19 maart voorgeschreven. Paus Pius IX verhief Sint Jozef in 1870 tot patroon van de gehele Kerk. Paus Johannes XXIII heeft de naam van Jozef opgenomen in de Canon van de heilige Mis.

Sint Jozef is patroon van de stervenden en van een zalige dood, want bij zijn sterven waren Jezus en Maria aanwezig. Verder is hij patroon van echtparen, kinderen, christelijke gezinnen, jeugd, wezen, kuisheid, arbeiders, houthakkers, timmerlui, meubelmakers, ingenieurs, begrafenisondernemers, opvoeders, uitgestotenen en reizigers, en patroon bij oogaandoeningen en hopeloze zaken. Hij is tevens patroon tegen bekoringen en woningnood.

18 maart 2016

Kruiswegoefening op elke vrijdag in de vastentijd




Op alle vrijdagen in de vasten wordt om 19.00 uur in onze kerk de Kruisweg gebeden.

Voorafgaand is er om 18.15 uur een gelezen heilige Mis.

16 maart 2016

Woensdag na 12 maart: Heilig Mirakel van Amsterdam, feest

Op 15 maart 1345 lag een man in een huis aan de Kalverstraat ziek op bed en vreesde te sterven. Hij liet een priester roepen om hem te bedienen en van het Heilig Sacrament te voorzien. Na het nuttigen van de hostie kreeg de zieke braakneigingen en moest tenslotte overgeven. Uit eerbied -- want in zijn braaksel zouden immers nog resten van het heilig Sacrament aanwezig kunnen zijn -- werd zijn braaksel in het brandende haardvuur geworpen. Na verloop van tijd bleek dat hij niet alleen de hostie onbeschadigd had uitgebraakt, maar dat het vuur bovendien het heilig Sacrament niet had aangetast.

De hostie werd door de priester van de Oude of Sint-Nicolaaskerk bij het huis van de zieke opgehaald en naar de kerk gebracht, maar keerde de volgende dag vanuit de kerk op wonderbaarlijke wijze in het huis van de man terug. Het was een nieuw mirakel dat zich daarna nog twee maal herhaalde.

De priester begreep dat het klaarblijkelijk Gods bedoeling was om de plaats waar het Mirakel had plaatsgevonden openbaar te maken. Daarop bracht hij de hostie in een grootse processie van het huis van de zieke naar de Oude kerk terug. Deze processie werd later feestelijk herhaald.

Amsterdam werd een populair pelgrims- of bedevaartsoord. Langs de Heiligeweg stroomden de bezoekers toe naar de Heilige Stede, om in de stad van het Mirakel verlichting te vragen bij ziekte en ander onheil. Een van de belangrijkste pelgrims was Maximiliaan van Oostenrijk, koning in Duitsland. Uit dank voor zijn genezing zou hij Amsterdam in 1489 het recht hebben verleend om de koningskroon op te nemen in het stadwapen. Toen Maximiliaan negentien jaar later tot Duits keizer werd gekozen, veranderde dat in de keizerskroon. Deze bekroont nog altijd de toren van de Westerkerk.

In 1578 zou de kapel in bezit genomen worden door de protestanten. Processies vonden niet meer plaats. Maar vanaf 1887 werd de traditie weer hervat; nu als een zwijgende processie, zonder kerkelijke versiering en gelopen in de nacht, want de katholieken wilden het Mirakel toch eerbied betonen en processies waren in die tijd verboden. Zo onstond de Stille Omgang die tot op de dag van vandaag jaarlijks wordt gelopen.

13 maart 2016

Passiezondag

De passie van Christus.

Epistel
Hebr. 9, 11-15
Broeders, Christus is opgetreden als Hogepriester van de goederen der toekomst. En door een grotere en volmaaktere tabernakeltent – niet met handen gemaakt en niet van deze schepping – is Hij, niet met bloed van bokken of kalveren, maar met Zijn eigen Bloed, eens en voor altijd binnengaan in het Heiligdom, en heeft eeuwiggeldende verlossing bewerkt. Want als het bloed van bokken en stieren, en de besprenkeling met de as van een koe onreinen kan heiligen, zodat zij uiterlijk gereinigd worden, hoeveel te meer zal dan het Bloed van Christus, Die door de Heilige Geest Zichzelf als smetteloos offer aan God heeft opgedragen, ons geweten van dode werken zuiveren, om voortaan de levende God te dienen. En juist daarom is Hij Middelaar van een Nieuw Verbond, opdat door tussenkomst van Zijn dood de overtredingen, onder het vroegere Verbond bedreven, zouden worden afgekocht, en zij, die geroepen zijn, de belofte van de eeuwige erfenis zouden ontvangen, in Christus Jezus, onze Heer.

Evangelie
Joh. 8, 46-59
In die tijd sprak Jezus tot de scharen der joden: Wie uwer kan Mij enige zonde bewijzen? Als Ik u de waarheid zeg, waarom gelooft gij Mij dan niet? Iemand, die uit God is, luistert naar Gods woorden. Dáárom luistert gij niet, omdat gij niet uit God zijt. De joden gaven Hem ten antwoord: Zeggen wij niet met recht, dat Gij een Samaritaan zijt en van de duivel zijt bezeten? Jezus antwoordde: Ik ben niet van de duivel bezeten, maar Ik verheerlijk Mijn Vader; en gij tast Mij in Mijn eer aan. Ik echter zoek Mijn eer niet; Eén is er, die ze zoekt en die oordeelt. Voorwaar, voorwaar, Ik zeg u: wie Mijn woord onderhoudt, zal de dood niet zien in eeuwigheid. Toen zeiden de joden: Nu weten wij zeker, dat Gij van de duivel bezeten zijt! Abraham is gestorven en ook de profeten, en Gij zegt: wie Mijn woord onderhoudt, zal de dood niet sterven in eeuwigheid. Zijt Gij dan groter dan onze vader Abraham, die wèl gestorven is! Ook de profeten zijn gestorven. Voor wie houdt Gij Uzelf toch wel? Jezus antwoordde: Indien Ik Mijzelf verheerlijk, dan betekent Mijn heerlijkheid niets; het is Mijn Vader, Die Mij verheerlijkt: Hij, van Wie gij zegt, dat Hij uw God is; maar gij kent Hem niet! Ik echter ken Hem. En als Ik zei, dat Ik Hem niet kende, dan zou Ik een leugenaar zijn, zoals gij. Maar Ik ken Hem, en Ik onderhoud Zijn woord. Uw vader Abraham verheugde zich er op Mijn dag te mogen zien; hij heeft die gezien en zich verblijd. Doch de joden zeiden tot Hem: Gij zijt nog geen vijftig jaar oud, en Gij hebt Abraham gezien? Jezus gaf hun ten antwoord: Voorwaar, voorwaar, Ik zeg u: Vóórdat Abraham werd, ben Ik. Toen grepen zij stenen op, om Hem te stenigen; maar Jezus trok Zich terug, en verliet de tempel.

Overweging
Over het gehele leven van Christus op aarde hangt de schaduw van de passie. Vanaf de geboorte te Bethlehem, door het leven te Nazareth en door Zijn openbaar leven – de schaduw van het kruis was overal aanwezig. Het kruis staat in het middelpunt van het leven van Jezus Christus en het lijden is het hoogtepunt van het werk dat Hij hier op aarde is komen volbrengen. Het bloed van de stieren en bokken was niet voldoende om de verloren mensheid met God te verzoenen. God wilde een volmaakt offer – een offer van Zijn eigen Zoon, op het kruis.

De eerste grote stap naar het kruis toe heeft de Zoon van God gedaan in Zijn menswording. Deze stap van de hemel omlaag naar de aarde, uit Zijn gestalte van God in die van de knecht, was een veel grotere stap dan Zijn laatste schreden naar Golgotha. En deze stap zette Hij in volledige en bewuste belijdenis van het kruis. Over Christus zegt de psalmist: ”slachtoffer noch gave hebt Gij gewild, maar een lichaam hebt Gij Mij bereid”. Het offer van Christus begint al in de stal, omdat er geen plaats voor Hem in de herberg was. De zijnen aanvaardden Hem niet. De zijnen haatten Hem al en vervolgden Hem en Hij moest voor hen vluchten en Zich verbergen. Hij vernederde Zich onder hun wetten en onder de behoeften van Zijn aangenomen menselijke natuur.

En nu treden wij de laatste momenten van het lijden binnen. Hoe zouden we de gevoelens van Jezus’ heilig Hart in deze dagen kunnen uitdrukken? Alle afschuwelijke lichamelijke en psychische pijnen en smarten stonden Hem voor ogen. De ondankbaarheid van de mensen, de ontrouw van Zijn leerlingen, de onuitsprekelijke smarten van Zijn Moeder – dat alles heeft Zijn heilige Ziel moeten verduren. En dat alles uit liefde.

De goddelijke Verlosser, Die zo vastberaden op Zijn lijden afgaat, Die al onze zonden op Zich neemt, lijdt door onze ondankbaarheid. Toen Hij aan het kruis hing, zag Hij allen, die het uur waarop Gods genade hen bezoekt niet erkennen. Hij zag alle mensen van alle tijden, die Zijn heil niet willen ontvangen. Is het niet schokkend, dat er zo veel mensen zijn die de Zoon van God afwijzen, terwijl Hij zonder klagen of verwijten bereid is Zich voor hen te laten slachtofferen? Dat er zo veel mensen tussen staan die onverschillig en koud, en misschien zelfs vervuld van haat, Zijn kruis aanstaren en niet willen begrijpen dat het om hen gaat, om hun heil of onheil, om hun leven of dood, hun hemel of hel?

Dit is wat het kruis van ons eist: oriëntering van heel ons wezen op God. Wanneer dat niet de vrucht van dit uur en van deze grote heilige weken zal zijn, dan heeft de goddelijke Verlosser ook ons gezien onder hen die Zijn lijden afwijzen. De belangrijkste taak, die we in ons leven te vervullen hebben, luidt: we moeten offers worden, altijd en overal onszelf overgeven aan God, Hem de eerste plaats geven, Hem in het middelpunt van ons leven plaatsen bij iedere gedachte, bij elk woord, bij iedere beslissing. Dat deze heilige passietijd ons allen een stap dieper mag binnenvoeren in het begrip en in de navolging van de totale overgave van Christus.

8 maart 2016

Afsluiting restauratiewerkzaamheden

Na het afsluiten van de restauratiewerkzaamheden moet een groot deel van de factuur van de bouwmaatschappij nog worden voldaan. Er zijn nog duizenden euro’s nodig. Ook de werkzaamheden aan het elektriciteitsnet in de kerk gaan nog altijd door (zie onderstaande foto's met onze Pierre aan het werk). Uw gift ten behoeve van de restauratie blijft dan ook zeer welkom op rekeningnummer NL48 ABNA 0589 9700 89 ten name van R.-k. parochie H. Jozef onder vermelding van ‘restauratie’.

6 maart 2016

Vierde zondag van de Vasten - Zondag Laetare

Zondag Laetare: Een glimp van vreugde te midden van de droefheid.

Epistel
Gal. 4, 22-31
Broeders, er staat geschreven, dat Abraham twee zonen had: één bij zijn slavin, en één bij zij vrijgeboren vrouw. Maar die van de slavin werd geboren op gewoon-natuurlijke wijze; die van de vrije vrouw echter krachtens de belofte. Deze dingen hebben een diepere zin. Het zijn twee verbonden. Het ene is van de berg Sinai; het brengt slavenkinderen voort. En dat is Agar; want de berg Sinai is gelegen in Arabië. En deze houdt verband met het Jeruzalem van thans, dat immers met haar kinderen verkeert in slavernij. Maar het andere, het Jeruzalem van boven, is vrij; en dat is de moeder van ons. Er staat immers geschreven: "Verblijd u, gij onvruchtbare, die geen kinderen voortbrengt; breek uit in gejubel, gij, die geen moedersmart kent; want de kinderen van de vrouw die verlaten staat, zijn talrijker dan die van haar, die de man bij zich heeft." En wij, broeders, wij zijn – evenals Isaac – kinderen van belofte. Maar zoals destijds de zoon, die naar het vlees geboren was, de ander vervolgde, die was geboren naar de geest, zo geschiedt het ook nu. Maar wat zegt de Schrift? "Jaag de slavin met haar zoon weg; want de zoon van de slavin zal niet meeërven met de zoon van de vrije vrouw." Derhalve, broeders, wij zijn geen slavenkinderen, maar kinderen van de vrije vrouw. En deze vrijheid heeft Christus ons bewerkt.

Evangelie
Joh. 6, 1-15
In die tijd begaf Jezus Zich naar de overzijde van het meer van Galilea of Tiberias. En een grote menigte volgde Hem, omdat zij de wonderen zagen, die Hij aan de zieken verrichtte. Dan besteeg Jezus het gebergte en zette Zich daar neer met Zijn leerlingen. Het was kort vóór Pasen, het grote feest van de joden. Toen Jezus de ogen opsloeg en zag, dat er zeer veel volk tot Hem kwam, zei Hij tot Philippus : Wáár zullen wij brood kopen, opdat zij wat te eten hebben? Hij zei dit echter, om hem op de proef te stellen, want Hij voor Zich wist wel, wat Hij zou doen. Philippus gaf Hem ten antwoord: Voor tweehonderd tienlingen brood is nog niet genoeg voor hen, om voor ieder ook maar een weinig te kunnen krijgen! Toen zei Hem een van Zijn leerlingen, Andreas, de broeder van Simon Petrus: Hier is een jongen, die vijf gerstebroden heeft en twee vissen; maar wat betekent dat voor zovelen! Jezus zei: Laat de mensen gaan zitten. – Er was namelijk veel gras daar ter plaatse – Zij zetten zich dan neder, de mannen ongeveer vijfduizend in getal. Toen nam Jezus de broden, sprak een dankgebed en deelde er van uit aan hen, die daar gezeten waren; eveneens ook van de vissen, zoveel als ieder wenste. En toen zij verzadigd waren, zei Hij tot Zijn leerlingen: Verzamelt de overgebleven brokken, opdat ze niet verloren gaan! Zij verzamelden ze dan, en vulden twaalf korven met brokken, die er van de vijf gerstebroden waren overgebleven, nadat zij gegeten hadden. Toen nu die mensen het wonder zagen, dat Jezus verricht had, zeiden zij: Deze is werkelijk de Profeet, die in de wereld moet komen! Maar Jezus begreep, dat zij zouden komen, om Hem mee te nemen en koning te maken; daarom trok Hij Zich weer terug in het gebergte. Hij alleen.

Overweging

Verheug u, Jeruzalem!

Wij zijn kinderen van de vrijheid, de vrijheid die Christus ons gaf in Zijn genade. Door de Kerk zijn wij vrij van de dood van de zonde. Verheug u, Jeruzalem, zo begint de intrede van deze Mis. Dit verheugen vindt zijn volle werkelijkheid in de Kerk, het nieuwe Jeruzalem.

De heilige apostel Paulus beschrijft in zijn epistel onze vrijheid als volgt: wij zijn immers geboren uit het geestelijk Jeruzalem, dat is de heilige Kerk, die geen slavin maar de vrije bruid van Jezus Christus is. Laat ons nooit door de zonden slaven van de duivel en van onze driften zijn, anders zouden ook wij, zoals de zoon van Abrahams slavin, verstoten worden en onwaardig verklaard om mede-erfgenaam te zijn van Jezus Christus.

Abraham had twee zonen, een van de slavin Agar en een van Sara, de vrije vrouw. De zoon van de slavin werd naar het vlees geboren, die van de vrije vrouw echter werd geboren uit de kracht van de belofte, die God aan Abraham had gedaan. Dit alles heeft een diepe zinnebeeldende betekenis: het verbeeldt de twee testamenten. Het eerste of oude verbond, dat op de berg Sinaï werd aangegaan, baart tot dienstbaarheid en wordt door de slavin Agar voorgesteld, want de Sinaï is een berg in Arabië die met het aardse Jeruzalem overeenkomt, het aardse Jeruzalem dat de mensheid niet zelf uit de zonde kon verlossen. Maar het hemels Jeruzalem van hierboven is vrij en dit is onze Moeder, de Kerk, het nieuwe verbond, waardoor wij gered zullen worden.

“Verblijd u, onvruchtbare, die niet baart; jubel in vreugde, gij die niet ter wereld brengt, want de eenzame heeft vele kinderen.” Wij zijn kinderen van de belofte, zoals Isaac, want wij zijn naar Gods belofte uit de vrije wettige bruid, de heilige Kerk, geboren. Wij zijn dus geen kinderen van een slavin, maar van de vrije vrouw, krachtens de vrijheid waarmee Christus ons heeft vrijgemaakt.

Het hoofdthema dat de apostel Paulus vandaag schildert is de vrijheid van Christus en de vrijheid in Christus. Niet altijd zijn wij ons de vrijheid bewust, die ons gegeven werd juist door de diepe verbondenheid met de Zoon van God. Hij heeft ons immers van de zonde vrijgemaakt, Hij heeft het ons mogelijk gemaakt naar God op te zien, niet als slaven en knechten, maar als hoopvolle kinderen.

Zouden wij dan niet reeds uit dankbaarheid hiervoor moeten leven in de vrijheid die bestaat in het loslaten van zonden? Zouden wij niet moeten leven in het bewustzijn van de goedheid van de Vader en van de eeuwige eindbestemming die ons wacht? Beseffen wij wel hoe de liefde van Jezus Christus ons als het ware achtervolgt? Denk eens aan hoe vaak Hij u heeft vergeven. Deze vergeving heeft Hij trouwens voor ons verdiend door Zijn bitter lijden en door Zijn gehoorzaamheid aan de Vader, tot in de dood, de dood op het Kruishout. Door het lijden toonde Hij ons Zijn liefde.

Er zijn genoeg redenen tot vreugde, want de goddelijke liefde is volkomen. Verheugen wij ons daarover, maar laten wij tegelijkertijd deze goddelijke goedheid niet misbruiken door te leven in zorgeloze middelmatigheid, want wij zijn geroepen tot volkomenheid.

5 maart 2016

Junioracademie op zaterdag 5 maart 2016

Op zaterdag 5 maart vindt om 19.00 uur weer een bijeenkomst plaats van de Junioracademie.

Leontien Bakermans spreekt over de lezingen die paus Johannes Paulus II hield tijdens zijn woensdagmiddagaudiënties over de ‘Theologie van het Lichaam’. Is het wel theologie of is het meer lichamelogie? Ook de leer van de Kerk hiervoor wordt besproken.

Junioracademie
Voor jongeren van 18 tot 40 jaar

4 maart 2016

Informatiebulletin voor de maand maart is verschenen

Het Informatiebulletin van de Sint-Jozefparochie bij de Agneskerk voor de maand maart is verschenen. Hierin onder meer aandacht voor de vastenactie 2016, de lezing voor de Sint-Nicolaasacademie, het hoogfeest van onze patroon, de H. Jozef, en uiteraard alle informatie over de liturgie in de Goede Week en met Pasen.

Het bulletin is op deze site te vinden onder het tabblad 'Informatiebulletin maart' of klik op onderstaande afbeelding. Ook bestaat de mogelijkheid om het blad elke maand gratis en in kleur per e-mail (klik hier) te ontvangen.

Informatiebulletin maart 2016

2 maart 2016

Van de pastoor: Onderweg naar Pasen

Beminde gelovigen,

Wij zijn onderweg naar Pasen. Door de sombere tijd van de Vasten, die een afbeelding is van ons aardse bestaan, zien wij nu al aan de horizon de dag van onze verlossing. Deze blik op de heerlijkheid die ons te wachten staat, schenkt ons de moed om verder te wandelen op de weg die ons erheen leidt.

Dit jaar valt het feest van de patroonheilige van onze parochie op een zaterdag. Het hoogfeest van de heilige Jozef zullen wij vieren met een gezongen Mis op zaterdag 19 maart om 11.00 uur. Deze heilige Mis zal ik opdragen voor alle weldoeners van onze kerk, zowel levenden als doden. Recentelijk zijn velen van u weldoeners geworden door het ondersteunen van de restauratie van het kerkgebouw. Daarbij scharen zich alle mensen die in het verleden hebben bijgedragen aan het bouwen van de kerk; dit alles tot grotere eer van God.

De werkzaamheden aan het kerkgebouw zijn nu – meer dan drie maanden na aanvang – afgesloten. Wat nu nog rest is het opruimen van het terrein rondom de kerk. In de toekomst staat ons nog de restauratie van de binnenzijde van de kerk te wachten. Bidden wij ervoor dat ook deze mogelijk wordt gemaakt.

Met mijn priesterlijke zegen,

Pater M. Kromann Knudsen FSSP, pastoor