Van de pastoor: Zalige keizer Karel, bid voor ons

Beminde gelovigen,

De maand november opende met het feest van alle heiligen in de hemel, en stelt ons dus de triomf van de Kerk voor ogen. In deze zegeviering zien wij vooral de macht van Christus’ verlossende werk, waarin ook wij hopen te volharden tot aan het eind van ons aardse bestaan. De dag na het feest herdachten wij de overledenen en baden wij voor hun zielen, die door menselijke zwakte gevangen zijn in hun niet-uitgeboete dagelijkse zonden en onvolmaaktheden. In het vagevuur lijden zij onder de louterende boete, waarna ook zij tot de zegevierende Kerk in de hemel zullen behoren.

Z. keizer Karel

Zondag 25 november is de laatste zondag van het kerkelijk jaar met de evangelielezing over de wederkomst van de Heer om levenden en doden te oordelen, en over het einde der tijden. Deze gebeurtenissen en realiteiten roepen ons op om steeds inniger het leven in de genade te omarmen en te leven, omdat het oordeel ook voor ons realiteit zal worden.

Op 11 november van dit jaar om 11.00 uur is het precies 100 jaar geleden dat de Eerste Wereldoorlog – of zoals die vroeger werd genoemd: de Grote Oorlog – eindigde met de overwinning van de Vrijmetselaars-Frans-Anglo-Amerikaanse overwinning op het Europese continent, en daarmee werd het einde ingeluid van de grote christelijke keizerrijken die eeuwenlang, als stabilisatoren van de beschaving in het Avondland, Gods wetten in de Staat en in de samenleving hadden verdedigd. Helaas is deze tragedie voor Europa en voor onze cultuur door vele christenen niet opgemerkt. Door de zege van de vrijmetselarij in deze oorlog werden de seculiere ideeën voor de staatsinrichting met enorme ijver doorgedrukt, en werden geloof en Kerk, mens en familie, de sociale en economische orde op onvoorstelbare wijze aangevallen.

Gedenken wij in onze gebeden de overleden helden van de slagvelden van deze oorlog, en ook alle ongelukkige soldaten die hun leven gaven in de oprechte veronderstelling een goede zaak te hebben verdedigd, maar die in werkelijkheid ons hebben gestort in het allergrootste ongeluk waarin wij nu nog leven. Vragen wij op voorspraak van de zalige keizer Karel van Oostenrijk om eindelijk uit deze ellende bevrijd te mogen worden.

Met mijn priesterlijke zegen,

Pater M. Kromann Knudsen FSSP, pastoor

Missa pro defunctis - Requiem Wolfgang Amadeus Mozart

Gideon Zoonen ontvangt de tonsuur en wordt ingekleed

Afgelopen zaterdag 20 oktober vond in de Duitse stad Lindau de tonsuur plaats van de tweedejaars seminaristen. Mgr Wolfgang Haas, aartsbisschop van Vaduz in Liechtenstein, vierde de pontificale Mis en voerde de tonsuur uit. Daarna kregen deze seminaristen de soutane (toog) en de superplie.

Het zwart van de soutane staat symbool voor het afzien van deze wereld, terwijl de witte superplie het leven uit de genade symboliseert, helder en stralend, een voorafbeelding van de hemelse glorie. Dood voor de wereld, levend voor God, is de seminarist reeds als priester gekleed. Het is dan ook een teken van de hoop dat zij hun weg naar de priesterwijding mogen voltooien.

Op de foto's zien we de Nederlandse seminarist en onze parochiaan Gideon Zoonen bij de inkleding en te midden van zijn familie, bekenden en pater Hagenbeek (foto onder).

18 oktober 2018: 30-jarig jubileum priesterbroederschap Sint Petrus (FSSP)

De priesterbroederschap Sint Petrus is opgericht door paus Johannes Paulus II op 18 oktober 1988. Deze heilige paus heeft destijds grootmoedig willen beantwoorden aan de gerechtvaardigde verlangens van de katholieken die grote waarde hechten aan de liturgische en disciplinaire traditie van de Rooms-katholieke Kerk. Toen telde de priesterbroederschap Sint Petrus elf priesters en een twintigtal seminaristen, door de genade en zegen van God is zij momenteel (1 november 2017) 287 priesters en 150 seminaristen rijk, dit alles tot eer van God en Zijn heilige Kerk, en ten dienste van het heil van de zielen.

Steeds meer gelovigen ontvangen de zegeningen van het apostolaat dat varieert van het werk in parochies, kapellen, het apostolaat onder jongeren, op scholen, in ziekenhuizen enzovoorts, kortom: heel het apostolaat van een katholiek priester.

De priesterbroederschap vormt haar priesters volgens de Traditie van de seminaries van de Rooms-katholieke Kerk, zowel op het gebied van de onderwezen leer, die getrouw is aan het hoogste Leergezag en verrijkt met de theologie van de grote Kerkleraren – in het bijzonder de heilige Thomas van Aquino – alsook op het gebied van de spiritualiteit die haar bron vindt bij de meest betrouwbare geestelijke schrijvers.

Binnen de Kerk is zij een 'Gemeenschap van Apostolisch Leven'. Haar priesters praktiseren, hoewel zij geen kloosterling zijn, een leven in gemeenschap. Met betrekking tot de liturgie is de broederschap Sint Petrus ten diepste verbonden met de buitengewone vorm van de Romeinse ritus; hieruit bestaat haar bijzondere karakter, haar roeping. Derhalve celebreren de priesters de heilige Mis en dienen zij de sacramenten toe volgens de liturgische boeken die sinds 1962 van kracht zijn. De Heilige Stoel erkent jegens de broederschap deze bijzondere liturgische doelstelling die haar bijzondere karakter uitmaakt. De statuten van de broederschap werden door de Heilige Stoel op 29 juni 2003 definitief goedgekeurd.

Montserrat Caballé (†) zingt voor paus Benedictus XVI

In juli 2006 zong de vandaag overleden sopraan Montserrat Caballé het 'Padre nuestro' (Onze Vader)
voor paus Benedictus XVI tijdens de Wereldgezinsdagen in Valencia, Spanje.

Van de pastoor: Wat is de Kerk?

Beminde gelovigen,

Wat is de Kerk eigenlijk: Is zij een puur menselijke zaak of het rijk Gods op aarde? En wie is er nog te vertrouwen in de Kerk? Die laatste vraag, die mij onlangs werd gesteld door een beschaafde, intelligente en bescheiden vrouw, heeft mij een tijd beziggehouden, allereerst omdat haar vertrouwen in de verkondiger en de uitdrager van Gods openbaring – dus in de Kerk – aan het wankelen was gebracht door de recente gebeurtenissen omtrent misbruik en corruptie tot in de hoogste rijen van de hiërarchie. Maar deze vraag stemde mij ook triest en verdrietig, omdat goede mensen worden beroofd van hun vertrouwen door de corruptie van de kerkelijke overheid. Wee degenen, die een van deze kleinen in verleiding brengt. Het zou beter zijn dat hij met een molensteen om de hals in de diepte van de zee verdronken wordt. Deze woorden uit het Evangelie kregen plotseling een geheel nieuwe betekenis. Waarom hebben de herders hun kudde in verleiding gebracht? Is de Kerk dus alleen menselijk?

Recentelijk las ik opnieuw het verhaal van pater Maximiliaan Maria Kolbe. Hij offerde tijdens de Tweede Wereldoorlog in een concentratiekamp zijn eigen leven in plaats van de vader van een gezin die ter dood was veroordeeld. Pater Kolbe stierf voor deze vader uit liefde tot Christus. Zijn levensoffer maakt ons duidelijk dat de Kerk Gods rijk op aarde is, dat ons in staat stelt om de ultieme navolging van Christus mogelijk te maken.

Het misbruik en de corruptie laten ons zien dat er in deze Kerk, waarin het rijk Gods zich openbaart, ook mensen zijn die juist geen volgelingen van Christus zijn, maar rovers en moordenaars. Uit de catechismus hebben wij geleerd dat wij tijdens ons aardse bestaan deel uitmaken van de Ecclesia Militans, de strijdende Kerk, die op aarde de strijd voert tussen goed en kwaad. Het kwaad is de Kerk van God binnengedrongen. Laten wij niet toestaan dat het ook ons verslindt, maar blijven wij trouw aan de belofte van ons doopsel om het witte kleed der onschuld ongeschonden tot voor de rechterstoel van de eeuwige God te dragen.

Met mijn priesterlijke zegen,

Pater M. Kromann Knudsen FSSP, pastoor

Marialof in de maand oktober

Gedurende de maand oktober zal de dagelijkse heilige Mis op dinsdag tot en met vrijdag worden gevolgd door een Marialof. Het lof begint rond 11.45 uur; voorafgaand aan de heilige Mis wordt dagelijks (dus ook op zaterdag en zondag) de Rozenkrans gebeden.

De maand oktober dankt de naam Rozenkransmaand aan het feest van Onze Lieve Vrouw van de Allerheiligste Rozenkrans dat op 7 oktober gevierd wordt.

Veel pausen hebben de gelovigen aangespoord tot het bidden van de Rozenkrans. Paus Leo XIII heeft er zelfs negen encyclieken aan besteed. Maria zelf heeft bij al haar verschijningen het belang van het bidden van de Rozenkrans onderstreept.

Op het eerste gezicht lijkt de Rozenkrans een Mariaal gebed, maar in feite is het – door het overwegen van de geheimen – een gebed dat volledig op Christus is gericht.

Door het Marialof verschuift de aanvangstijd van de catechese voor volwassenen op de dinsdagen 9 en 23 oktober van 12.00 uur naar 12.30 uur.

Nationale Gebedsdag voor het Leven

Priester Peter Hagenbeek stelt zich voor

Beminde gelovigen,

Deze wijze van aanspreken is mij ingefluisterd. Het is een van de dingen waar ik een beetje aan moet wennen.
Sinds 16 augustus ben ik op de pastorie bij de Agneskerk komen wonen.
Naast het meedraaien in het parochie-apostolaat van de priesterbroederschap, is het ook de bedoeling dat ik de spiritualiteit van de broederschap 'an sich' beter leer kennen.

Het levenslicht werd mij geschonken op 4 februari 1981 te Boxtel. In dat Brabantse dorp tussen Den Bosch en Eindhoven ben ik met mijn oudere broer en zus opgegroeid.

Ook al wist ik sinds mijn Eerste Heilige Communie dat ik later priester wilde worden, met 17 jaar oud en 'vers' uit de middelbare school, vond ik mezelf te jong om al naar het groot-seminarie te gaan. Na mijn middelbare school ging ik daarom naar de pabo. Het les geven aan jonge kinderen leek mij leuk. Die ervaring zou later ook goed van pas komen in de parochies. Echter, kleuterklassen horen er ook bij! Dat lag mij iets minder. Na een ruim half jaar ben ik met de pabo gestopt en heb ik de rest van het half jaar als orderpicker gewerkt bij de horecagroothandel Van Oers in Boxtel.

Ondertussen nagedacht over de toekomst. Daarom keek ik bij de politie en marechaussee. Om een lang verhaal kort te maken; na aansporingen van een pater die ik goed kende, ben ik tóch naar het seminarie gegaan. Ook daar gaf men aan dat ik gewoon kon beginnen, en als ik na 5 à 6 jaar studeren mezelf nog steeds te jong vond om priester te worden, kon ik altijd nog de wijding uitstellen. Zo gezegd, zo gedaan.

Na 5 jaar studie gaf ik bij de rector en de bisschop aan dat ik nog niet toe was aan de H. wijdingen. Van mijn bisschop kreeg ik de ruimte om, naast de stage in de parochie, een opleiding tot docent middelbaar onderwijs te volgen. Deze opleiding heb ik met succes afgerond. Reeds in mijn seminarietijd en later ook als priester, heb ik veel met tieners gewerkt. Zowel in de parochies als op diverse zomerkampen. De middelbareschoolleeftijd vind ik prettig en leuk werken.

Na 2 jaar stage in de parochie van Loon op Zand (een klein dorp vlakbij Tilburg) ontving ik op 10 juni 2006 de priesterwijding. Vervolgens heb ik in diverse parochies gestaan.

• Tilburg, een half jaar als kapelaan,
• Beek en Donk, 5 jaar pastoor,
• Uden en Boekel, 5 jaar kapelaan,
• Helvoirt, ruim 1,5 jaar (geestelijk) rector van bezinningscentrum Emmaus.

Deze laatste benoeming combineerde ik, in opdracht van mijn bisschop, met een voltijdsbaan in het middelbaar onderwijs.
In de tijd dat ik geestelijk rector was van het bezinningscentrum is 'de traditie', haar leer, pastorale praktijk en liturgie, voor mij een steeds belangrijkere rol gaan spelen. Uiteindelijk heeft dit geleid tot de keuze voor de FSSP die mij naar Amsterdam bracht.

We zullen elkaar ongetwijfeld in en om de kerk ontmoeten, en elkaar beter leren kennen. Kunt u daar niet op wachten? Dan kunt u op YouTube kijken naar 'getuigenis Thorn sep 2016'. Dan krijgt u een video te zien waarin ik vertel over de Foyer de Charité en wat de Foyer voor mij heeft betekend.

Graag tot ziens,
Peter Hagenbeek

Van de pastoor: Sprakeloos | Catechese voor volwassenen

Beminde gelovigen,

Wij weten dat de Kerk zich reeds gedurende een lange tijd in een diepe crisis bevindt, zowel dogmatisch als liturgisch en ook pastoraal. Toch zijn wij door de meest recente onthullingen, die betrouwbaar lijken, meer verontrust dan ooit tevoren. Niet alleen zijn wij geshockeerd door het ernstige onrecht dat mensen is aangedaan door misbruik, maar we zijn ook sprakeloos als we met het lijden van deze mensen geconfronteerd worden (in het bijzonder als dit lijden mensen wordt aangedaan met medeweten van de Paus zelf). En, alsof we door een aardbeving zijn getroffen, zakken we door de bodem van het vertrouwen in onze herders, omdat hun medeweten net zo ernstig is als het misbruik zelf.

Bidden wij om genezing naar lichaam en ziel van alle bij de slachtoffers geslagen wonden, en bidden en offeren wij dat de heilige Kerk van God gereinigd mag worden van al het vuil dat haar goddelijk aanschijn verbergt.

In september wordt de catechese voor volwassenen voortgezet. Op de dinsdagen 4 en 18 september door ondergetekende, op de zaterdagen 8 en 22 september door pater Hagenbeek. Hopelijk mogen we vele belangstellenden verwelkomen. We beginnen met een kopje koffie in de keuken van de pastorie, aansluitend op de heilige Mis.

Met mijn priesterlijke zegen,

Pater M. Kromann Knudsen FSSP, pastoor