Gezamenlijke website van de parochies H. Agnes en H. Jozef, beide gevestigd in de Sint-Agneskerk, centrum voor de traditionele Latijnse liturgie

Vandaag in de Agneskerk

De kalender is bijgewerkt tot en met 30 september 2021, onder voorbehoud van wijzigingen.

30 september 2020

Informatiebulletin voor de maand oktober is verschenen

Het Informatiebulletin is een gezamenlijke uitgave van de parochies H. Agnes en H. Jozef, gevestigd in de Sint-Agneskerk, centrum voor de traditionele Latijnse liturgie. In de oktobereditie aandacht voor de rozenkransmaand oktober, wekelijkse aanbidding op dinsdagmiddag, catechese en het toewijdingsgebed voor het feest van Christus Koning.

Het bulletin is op deze site te vinden onder het tabblad 'Informatiebulletin oktober' of klik op onderstaande afbeelding. Ook bestaat de mogelijkheid om het blad elke maand gratis en in kleur per e-mail (klik hier) te ontvangen.

Klik op het symbool in de rechterbovenhoek van onderstaande afbeelding voor een vergrote weergave en om te kunnen bladeren.

22 september 2020

Communiegebed van de heilige pater Pio

In 2002 werd pater Pio door paus Johannes Paulus II heilig verklaard. Zijn gedachtenis wordt jaarlijks gevierd op 23 september (in de novus ordo). Hij heeft het volgende gebed nagelaten om te bidden na ontvangst van de H. communie:

Blijf bij mij, Heer, want het is nodig dat Gij aanwezig blijft, zodat ik U niet vergeet. Gij weet hoe makkelijk ik U verlaat.

Blijf bij mij, Heer, omdat ik zwak ben en ik Uw kracht nodig heb, opdat ik niet zo vaak zou vallen.

Blijf bij mij, Heer, want Gij zijt mijn leven, en zonder U ben ik zonder ijver.

Blijf bij mij, Heer, want Gij zijt mijn licht, en zonder U ben ik in duisternis.

Blijf bij mij, Heer, om mij Uw wil te tonen.

Blijf bij mij, Heer, zodat ik Uw stem hoor en U volg.

Blijf bij mij, Heer, want ik verlang u heel veel te beminnen, en altijd in Uw gezelschap te zijn.

Blijf bij mij, Heer, indien Gij wilt dat ik aan U trouw blijf.

Blijf bij mij, Heer, want hoe arm mijn ziel is, ik wil dat het een plaats van vertroosting voor U is, een nest van liefde.

Blijf bij mij, Jezus, want het wordt laat, en de dag loopt ten einde, en het leven gaat voorbij; dood, oordeel en eeuwigheid naderen. Het is noodzakelijk om mijn kracht te hernieuwen, opdat ik niet zal stoppen onderweg, en daarvoor heb ik U nodig. Het wordt laat en de dood nadert. Ik vrees de duisternis, de bekoringen, de dorheid, het kruis, de smarten. O, hoe heb ik U nodig, mijn Jezus, in deze nacht van ballingschap.

Blijf deze nacht bij mij, Jezus, in dit leven met al z’n gevaren heb ik U nodig.

Laat mij U herkennen, zoals Uw leerlingen deden bij het breken van het brood, opdat de Eucharistische Communie het licht mag zijn dat de duisternis verdrijft, de kracht die mij staande houdt, de unieke vreugde van mijn hart.

Blijf bij mij, Heer, omdat in het uur van mijn dood, ik met U verenigd wil blijven, en indien niet door de communie, dan ten minste door genade en liefde.

Blijf bij mij, Jezus, ik vraag niet om goddelijke vertroosting, omdat ik het niet waard ben, maar de gave van Uw aanwezigheid, o ja, dat vraag ik van U.

Blijf bij mij, Jezus, want het is U alleen Die ik zoek, Uw liefde, Uw genade, Uw wil, Uw hart, Uw geest, omdat ik van U hou en geen andere beloning vraag dan om U meer en meer te beminnen.

Met een standvastige liefde zal ik U met heel mijn hart beminnen terwijl ik op aarde ben, en U volmaakt blijven beminnen in alle eeuwigheid. Amen.

19 september 2020

19 september: H.H. Januarius, bisschop, en gezellen, martelaren

In het jaar 305, onder het bewind van keizer Diocletianus, weigerde de ongeveer dertigjarige Sosimus te offeren aan de Romeinse oppergod Jupiter. Na enkele gruwelijke folteringen werd hij in Puzzeoli gevangen gezet. Zijn christenbroeders Proculus, Eutyches en Acucius wilden hem daar komen bezoeken en werden op hun beurt gearresteerd, gefolterd en eveneens in de gevangenis geworpen. Toen dat alles bisschop Januarius ter ore kwam ging hij op weg om zijn mensen in de gevangenis te bezoeken. Hij werd onderschept en onderging hetzelfde lot als zijn medechristenen. Januarius werd in een gloeiende vuuroven gedompeld. Maar dat deerde hem niet; midden in de vlammen begon de heilige hardop Gods lof te zingen, zoals dat het geval was bij de drie jongelingen in het boek Daniël. Ook moest hij in de arena vechten met wilde dieren maar de dieren deden hem niets. Zijn diaken Festus en zijn voorlezer Desiderius gingen op bezoek bij hun bisschop. Ook zij werden opgepakt en tezamen met Januarius naar Puzzeoli afgevoerd. Daar werden ze de dag na hun aankomst onthoofd.

De relieken van Januarius werden overgebracht naar het nabij gelegen Napels. in 831 kwamen ze naar Benevento, in 1154 naar het klooster Monte Vergine en in 1497 gingen ze weer terug naar de kathedraal San Gennaro (Sint Januarius) van Napels, waar zijn gebeente en bloed worden bewaard tot op de huidige dag. Zijn bloed wordt bewaard in een ampul in de San Gennarokapel. Drie keer per jaar, op de zaterdag voor de eerste zondag van mei, op 19 september en op 16 december, wordt het bloed weer vloeibaar.

Januarius is een van de bekendste patroonheiligen van de stad Napels. Daarnaast is hij beschermheilige van de goudsmeden (vanwege de gloeiende oven). Zijn voorspraak wordt ingeroepen tegen vulkaanuitbarstingen van de Vesuvius.

12 september 2020

12 september: Heilige naam Maria

Voor de naam Maria is geleidelijk een bijzondere verering ontstaan. In sommige apocriefe verhalen wordt vermeld dat een engel van Godswege aan haar ouders opdracht gaf het kind Maria te noemen. Paus Benedictus XIV verhaalt in zijn boek over de feesten des Heren en de Mariafeesten dat in Polen het gebruik bestond om geen enkel meisje Maria te noemen uit eerbied voor de naam van Maria en dat er van het noemen van Maria’s naam, bijvoorbeeld bij een exorcisme, volgens verschillende theologen een bijzondere kracht en bescherming uitgaat.

In 1683 werd het feest van de heilige naam Maria op de universele kalender ingevoerd, nadat het reeds in 1513 op de diocesane kalender van het bisdom Cuenca in Spanje was geplaatst, door paus Pius V daarvan was verwijderd en door paus Sixtus V weer was toegestaan. Op 12 september 1683, de zondag onder het octaaf van Maria Geboorte, werden de Turken bij Wenen verslagen en gedwongen de belegering van die stad op te geven. Paus Innocentius XI stelde dit feest daarna in uit dankbaarheid voor deze overwinning. Het bleef tot 1911 op de zondag onder het octaaf gevierd, totdat paus Pius X het verplaatste naar de 12e september, om in de viering van de zondagen de continuïteit niet te verbreken.

9 september 2020

(Beperkte) bijeenkomst Legioen Kleine Zielen op woensdag 9 september

De gebedsgroep Amsterdam van het Legioen Kleine Zielen van Jezus’ Barmhartig Hart komt elke tweede woensdag van de oneven maanden (januari, maart, mei, juli, september en november) bijeen in onze kerk en pastorie; de eerstvolgende bijeenkomst is vandaag. Het programma is als volgt:
10.30 uur: Rozenkransgebed
11.00 uur: Gelezen H. Mis
11.45 uur: Lof met Rozenkrans van de goddelijke Barmhartigheid en toewijdingsgebed

Er is geen conferentie in de pastorie. De tekst is wel op papier verkrijgbaar.

Een ieder is van harte uitgenodigd om kennis te komen maken en te komen meebidden met de gebedsgroep. Niemand is te groot of te klein, wij zijn allemaal aan het oefenen. Voor meer informatie kunt u terecht op de website van het legioen.

6 september 2020

Ik heb dorst (meditatie door de heilige Moeder Teresa)

"Jezus heeft dorst, naar jou!
Ga op zoek naar Jezus en Hij zal van je houden, ongeacht wat je gedaan hebt."


Deze meditatie is geschreven door de heilige Moeder Teresa en wordt voorgelezen door father John Riccardo.


5 september 2020

Heilige Moeder Teresa van Calcutta

In 1910 wordt Gonxha (Agnes) Bojaxhiu geboren in Skopje, Albanië (tegenwoordig Macedonië), als jongste kind in een welvarend gezin. Op 18-jarige leeftijd treedt zij toe tot de zusters van Loreto. Daar leert zij Engels en komt als lerares te werken in de Indiase stad Calcutta. Zij ziet hoeveel zieken, bedelaars en thuislozen er in die stad zijn.

In 1931 kiest Agnes haar kloosternaam: zuster Teresa, met Theresia van Lisieux als patrones. Ze wordt directrice van een school, buiten het klooster, en komt veel in contact met mensen uit de sloppenwijken.
Tijdens een treinreis naar Darjeeling in 1946 ontvangt Teresa een goddelijke ingeving. Ze besluit het klooster te verlaten en zich volledig in dienst te stellen van de armen en onder hen te gaan leven. In 1948 verleent paus Pius XII haar toestemming om uit het klooster te treden en als onafhankelijke non te gaan leven, op voorwaarde dat ze de geloften van zuiverheid, armoede en gehoorzaamheid naleeft.

Zie kiest als nieuw habijt een goedkope witte sari (de gewone kleding voor de vrouw in India) met blauwe rand. Het wit staat voor reinheid en het blauw verwijst naar Maria. Zij krijgt de Indiase nationaliteit en gaat een opleiding volgen voor de verpleging. Vervolgens sticht ze een nieuwe orde voor zusters in Calcutta: de Missionarissen van Naastenliefde.

Ze leeft onder de armen. Ze probeert hun iets bij te brengen over hygiëne en ze ontfermt zich over hun baby's als zij dat zelf niet meer kunnen of willen. En ze vertelt de mensen over de liefde van God. Tientallen jaren knielt zij in de straten van het Indiase Calcutta neer bij stervende mannen, vrouwen en kinderen. Ze vertrouwt op God voor hulp, ook in het materiële. Overal waar zij komt, nodigt ze mensen uit te helpen en te geven. Haar tehuizen zijn overvol en toch smeekt ze moeders die hun ongeboren kindje willen laten doden het geboren te laten worden. Als zij niet voor dat onschuldige baby'tje kunnen of willen zorgen, mogen ze het aan haar geven, dan zal zij zich erover ontfermen.

Op 10 december 1979 wordt aan een klein geschrompeld vrouwtje de Nobelprijs voor de Vrede uitereikt. Moeder Teresa ontvangt deze voor haar werk onder de armsten der armen. Haar dankrede is één groot gebed. Ondertussen houdt ze een rozenkrans tussen haar vingers.

Haar hele leven is een gebed, is één grote strijd voor het leven. Tijdens de VN-bevolkingsconferentie in Caïro in 1994 heeft Moeder Teresa de doodstraf en abortus resoluut verworpen. ”De enige die het recht heeft op het leven is Degene Die het heeft gemaakt. Niemand anders heeft dat recht. Niet de moeder, niet de vader, niet de arts, geen instantie, geen conferentie, geen regering.”
Voor Moeder Teresa is "abortus het ergste kwaad en de grootste vernietiger van de vrede, want het is een oorlog tegen het kind, een rechtstreeks doden van onschuldige kinderen, de moord door de moeder zelf. En als we aanvaarden dat een moeder zelfs haar eigen kind doodt, hoe kunnen we dan zeggen dat andere mensen elkaar niet mogen doden?”

In 1979, toen Moeder Teresa in Oslo de Nobelprijs voor de vrede in ontvangst nam, sprak zij zich uit tegen de hypocrisie van de velen ”die zich zorgen maken over de situatie van baby's in Afrika en India, maar niet over de miljoenen die opzettelijk worden gedood door de wil van de moeder”.

Vaak gebruikte Moeder Teresa het volgende motto:
De vrucht van stilte is het gebed.
De vrucht van het gebed is geloof.
De vrucht van het geloof is liefde.
De vrucht van liefde is dienstbaarheid.
De vrucht van dienstbaarheid is vrede.

Moeder Teresa's liefde voor de Heer is aanstekelijk groot. Zij zegt dat je altijd en overal blij moet kijken, omdat dat uiteindelijk vrede en vreugde brengt. Maar achter haar eigen glimlach schuilt een oneindig verdriet. Vele malen was Jezus haar verschenen. Ze had visioenen gehad van naar God smachtende mensen. Hij dwong haar de grote stap te maken van het veilige klooster naar de armen op de straat. "Weiger mij niets", had Hij gezegd. Maar zij kon het niet, wat Hij vroeg was te veel voor haar. Maar uiteindelijk had ze gehoorzaamd. Met slechts een stukje zeep en vijf roepies was ze de straat opgegaan. En nu, juist als zij alles heeft gegeven, lijkt het of Hij haar in de steek heeft gelaten. Ze begint zelfs te twijfelen aan Zijn bestaan. Zoals Christus in de Hof van Olijven wordt bekoord, en later aan het kruis Zich door God verlaten voelt, zo eenzaam voelt Moeder Teresa zich. Alleen haar geloof houdt haar in deze beproeving op de been. Zij blijft Hem trouw, tot aan haar dood op 5 september 1997.

Paus Johannes Paulus II verklaart haar op 19 oktober 2003 zalig. Deze paus wilde haar als voorbeeld stellen aan de mensheid vanwege haar liefde voor het Allerheiligste Sacrament des Altaars, het gebed en de armen. Hij noemde haar het beeld van de Barmhartige Samaritaan in onze tijd. Paus Franciscus verklaart haar op 4 september 2016 heilig.

De congregatie Missionarissen van Naastenliefde telt nu wereldwijd meer dan 4.500 leden en bestaat uit (contemplatieve) zusters en broeders en een priesterorde.

2 september 2020

Van de pastoor: Zijn wij vriend of vijand van Christus?

Beminde gelovigen,

De maand september brengt ons het feest van Kruisverheffing, waarbij wij vieren dat het heilig Kruis, waaraan onze goddelijke Redder door Zijn Zelfopoffering voor de redding van de zielen het heil voor ons heeft verworven, door keizerin Helena, de moeder van keizer Constantijn, te Jeruzalem gevonden werd en werd overgebracht naar de heilige stad Rome, de hoofdstad van het christendom en de zetel van de opvolgers van de heilige Petrus, de eerste paus.

Wij zouden steeds meer doordrongen moeten raken van de cruciale betekenis van het heilig Kruis als middelpunt van de geschiedenis, als het centrum van het wereldgebeuren. Want wij zijn ofwel vóór het Kruis ofwel tegen het Kruis. Dat wordt met de dag zichtbaarder in de gebeurtenissen in deze wereld.

Zijn wij vriend of vijand van Christus? Op die vraag moeten wij antwoord geven. Wij zijn Zijn vriend als wij trachten alles te doen dat Hij ons geopenbaard heeft en als wij blijven leren vanuit de traditie van de Kerk en haar sacramenteel leven. Wij worden een vijand van Christus als we de wereld volgen en de christelijke leer onder-geschikt maken aan het leven in deze wereld.

Tussen redding en verwerping ligt geen derde keuze. Ons antwoord op het Kruis kan dus alleen ja of nee zijn.

Met mijn priesterlijke zegen,
Pater M. Kromann Knudsen FSSP, pastoor

1 september 2020

Informatiebulletin voor de maand september is verschenen

Het Informatiebulletin is een gezamenlijke uitgave van de parochies H. Agnes en H. Jozef, gevestigd in de Sint-Agneskerk, centrum voor de traditionele Latijnse liturgie. In het zojuist verschenen nummer voor de maand september aandacht voor het feest van Kruisverheffing en onze persoonlijke keuze: voor of tegen het Kruis, voor of tegen Christus? Er wordt nader ingegaan op de berekening van de data van de Quatertemperdagen in september. Ook nog aandacht voor een (beperkte) bijeenkomst van Legioen Kleine Zielen en een communiegebed van de heilige pater Pio.

Het bulletin is op deze site te vinden onder het tabblad 'Informatiebulletin september' of klik op onderstaande afbeelding. Ook bestaat de mogelijkheid om het blad elke maand gratis en in kleur per e-mail (klik hier) te ontvangen.

Klik op het symbool in de rechterbovenhoek van onderstaande afbeelding voor een vergrote weergave en om te kunnen bladeren.