Gezamenlijke website van de parochies H. Agnes en H. Jozef, beide gevestigd in de Sint-Agneskerk, centrum voor de traditionele Latijnse liturgie

Vandaag in de Agneskerk

De kalender is bijgewerkt tot en met 30 september 2020, onder voorbehoud van wijzigingen.

Bidt u thuis ook mee?

Met de Rozenkransnoveen voor Kerk, gezin en vaderland: klik hier.
Om eerherstel te brengen aan Jezus in het Allerheiligste Sacrament: klik hier.


29 december 2018

Twelve days of Christmas

Wie kent niet het lied 'Twelve days of Christmas'? Het lied waarin telkens dezelfde lijst met Kerstgeschenken voor een geliefde wordt opgesomd - voor elke dag een nieuw geschenk - lijkt een onbeduidend liefdesliedje.

Toch is het lied niet zo oppervlakkig als het lijkt. Het blijkt zelfs om een katholiek Kerstlied te gaan dat is ontstaan in de tijd van de Reformatie. Katholieken werden onderdrukt en mochten hun geloof niet vrij beleven. In dit lied wordt in een soort codetaal een aantal geloofswaarheden bezongen.

De twaalf dagen van Kerstmis staan voor de dagen van 25 december (Kerstmis) tot en met 5 januari (de vigilie van Driekoningen).

De geschenken zijn de volgende: a partridge in a pear tree (een patrijs in een perenboom), two turtle doves (twee tortelduiven), three French hens (drie kippen), four calling birds (vier zangvogels), five golden rings (vijf gouden ringen), six geese a laying (zes ganzen aan de leg), seven swans a swimming (zeven zwemmende zwanen), eight maids a milking (acht melkmeisjes), nine ladies dancing (negen dansende dames), ten lords a leaping (tien springende heren), eleven pipers piping (elf doedelzakspelers), twelve drummers drumming (twaalf drummende drummers).

De patrijs verwijst naar de ene God; de twee tortelduiven staan voor het Oude en het Nieuwe Testament; de drie kippen staan voor de drie grote deugden: geloof, hoop en liefde; de vier zangvogels verwijzen naar de vier Evangelieboeken; de vijf gouden ringen staan voor de vijf boeken van Mozes; de zes ganzen verwijzen naar de zes scheppingsdagen; de zeven zwanen staan voor de zeven gaven van de Heilige Geest of de zeven sacramenten; de acht melkmeisjes verwijzen naar de acht zaligsprekingen; de negen dansende dames staan voor de negen vruchten van de Heilige Geest (liefde, vreugde, vrede, geduld, goedertierenheid, goedheid, trouw, zachtmoedigheid en matigheid); de tien heren verwijzen naar de tien geboden; de elf doedelzakspelers staan voor de elf trouwe apostelen en de twaalf drummers verwijzen naar de twaalf artikelen van het geloof (het credo).

Vele beroemde artiesten hebben dit Kerstlied vertolkt. Hier volgt een komische versie met Lucy Ball als bijzondere dirigente:

27 december 2018

26, 27 en 28 december: Kribbenheiligen

Op de tweede, derde en vierde dag van het Octaaf van Kerstmis worden de feestdagen van heiligen gevierd. De reden om direct na het geboortefeest van Jezus deze feesten te vieren, berust op het verlangen in de jonge Kerk om aan het geboortefeest van Christus luister te geven door de hemelse geboortedag (dus hun sterfdag) van martelaren te vieren.

Kribbenheiligen
Na de geboorte van Jezus heeft hun geboorte namelijk de meeste aanzien. Deze drie heiligen worden in de traditie van de Kerk aangeduid als de lotgenoten van Christus, want in hun sterven gelijken zij op Christus. In de volksmond worden zij de kribbenheiligen genoemd.

H. Stefanus
Vanouds wordt op 26 december het feest van de H. Stefanus gevierd. Volgens de traditie is hij kort na Jezus’ hemelvaart de marteldood gestorven. Aan zijn naam werd ‘protomartelaar’ toegevoegd, wat niet alleen erop wijst dat hij de eerste martelaar is, maar tevens klinkt daarin door dat zijn martelaarschap model staat voor alle martelaarschap. Uit de beschrijving daarvan in de Handelingen van de Apostelen (7, 54-60) blijkt hoe zijn marteldood in grote mate overeenkomt met het sterven van Christus.

H. Johannes, evangelist
Op 27 december is de feestdag van de H. apostel en evangelist Johannes, de leerling die door Jezus bemind werd. Deze zoon van Zebedeüs heeft wel martelingen ondergaan, maar deze deerden hem niet zoals in een oude antifoon wordt gezegd: “Toen de apostel Johannes in een vat kokende olie was geworpen, kwam hij ongedeerd te voorschijn dank zij de beschermende genade van God.” Ook al heeft de marteling niet geleid tot zijn dood, toch wordt dit gezien als een tweede vorm van het martelaarschap. In zijn evangelie en andere geschriften toonde Johannes zich een waar theoloog die verkondigde wat hij gezien had. Hij was getuige van Jezus’ gedaanteverandering, teken van de toekomstige verrijzenis, en van het lijden des Heren. Onder het kruis aanvaardde hij – op Jezus’ woord – Maria als zijn moeder.

H.H. Onnozele Kinderen
In het feest van de Onnozele Kinderen op 28 december viert de Kerk een derde vorm van martelaarschap. Deze kinderen zijn vanaf het allereerste begin van de Kerk geëerd als martelaren omdat zij hun bloed vergoten hebben voor God en het Lam Gods. Zij werden in Bethlehem om het leven gebracht door de gewetenloze koning Herodes, die op deze manier het kind Jezus wilde ombrengen. Ofschoon zij niet bewust en weloverwogen voor de dood gekozen hebben, hebben zij de naam van de Heer beleden – niet door van Hem te getuigen maar door in Zijn plaats te sterven.

23 december 2018

Preek op de vierde zondag van de Advent

Vandaag werd de preek gehouden door Zijne Hoogwaardige Excellentie mgr dr J.W.M. Hendriks,
bisschop-coadjutor van het bisdom Haarlem-Amsterdam.

Vox clamantis in deserto: Parate viam Domini.
Een stem die roept in de woestijn, bereid de weg des Heren!

Een geestelijke voor­be­rei­ding
Het Kerstfeest staat voor de deur en het is vandaag de grote voorloper des Heren, de heilige Johannes de Doper, die ons in het evangelie oproept om ons daarop voor te bereiden: "Bereid de weg van de Heer, maak zijn paden recht". Het is duidelijk dat het hier niet letterlijk erom gaat een weg te effenen, het gaat hier om een geestelijke voor­be­rei­ding, maar het beeld dat de Doper hierbij gebruikt is dat van een koning of heer die een bepaalde weg aflegt om zijn doel te bereiken en wordt vooraf gegaan door dienaren, die ervoor zorgen dat de weg wordt ontdaan van rotsblokken en stenen en dat de gaten in de weg worden gedicht, zodat het rijtuig van de koning zonder problemen door kan rijden.

Welke hobbels en kuilen?
Dat is het beeld, maar de werkelijkheid waar dit beeld op doelt, is onze geestelijke voor­be­rei­ding op de komst van onze Heer en Heiland, Jezus Christus: Welke hobbels en kuilen zijn er te vinden op de weg naar ons hart? Welke zonden, welke weerstand, welk ongeloof, welk gebrek aan vertrouwen en overgave versperren de toegang, verhinderen dat de genade zijn werk in ons doet?

Gewetensonderzoek en biecht
De oproep van Johannes de Doper "Bereid de weg des Heren" weerklinkt dus vandaag om ons uit te nodigen schoon schip te maken, te komen tot een gewetensonderzoek en tot het sacrament van de biecht. We gaan het kerstfeest vieren, de geboorte van onze Heer in God Die onder ons verscheen als een kind in de kribbe.

Eenvoudig
Dat de allerhoogste, almachtige God tot ons is gekomen als een weerloos Kind, in armelijke omstandigheden, dus in uiterste nederigheid, moet voor ons allen een teken zijn dat ieder die de weg van Jezus Christus wil gaan, een pad van nederigheid en eenvoud moet kiezen. Alleen wie eenvoudig en in zekere zin gering denkt over zichzelf, wie nederig probeert zich te binnen te brengen waar hij of zij niet heeft beantwoord aan die oproep om geloof, hoop en liefde te verspreiden, zuiver en trouw te zijn aan Gods geboden, zal de weg van de Heer kunnen gaan, die de weg van het Kind van Bethlehem, de weg van de eenvoud is. Schaamte of trots moeten ons niet weerhouden om eerlijk onze zonden te belijden. Wat is het voor mensen toch vaak moeilijk om vergeving te vragen aan God of hun naaste! Wat is het moeilijk om te buigen! En toch: alleen wie kan buigen en zijn fouten probeert te herstellen - zo als dat kan - die kan het Kind in de kribbe in zijn armen sluiten en in zijn hart.

Wat zal hij ervan denken?
Soms weerhoudt die schaamte mensen ervan eerlijk te zijn in de biecht. Ze denken dan misschien: wat moet de priester er wel niet van denken als ik dit of dat belijd? Maar u kunt gerust zijn: er is waar­schijn­lijk niemand die zo goed weet en begrijpt wat er zich afspeelt in de levens van mensen als juist een biechtvader.

Aan God beleden
Bedenk ook altijd dat u niet spreekt tot deze priester, maar dat u uw zonden belijdt aan God. Hij is het voor we een schone schijn proberen op te houden als we in de biecht niet eerlijk zijn of ons mooier voordoen dan we zijn. Die God is barmhartig en liefdevol en Zijn genade zal ons beter kunnen helpen naarmate we zelf die schaduwkanten van ons leven onder ogen durven zien.

Biechtvader
"Er zal in de hemel meer vreugde zijn over één zondaar die zich bekeert, dan over negen-en-negentig rechtvaardigen die geen bekering nodig hebben"(Lc. 15,7). Die vreugde geldt heel in het bijzonder voor de biechtvader. Het is een van de grootste vreugden voor een priester als hij de absolutie mag geven aan iemand die met oprecht berouw terugkeert van een weg vol rotsblokken en stenen, vol hobbels en kuilen. Want niet voor niets wordt de priester die biecht hoort 'biechtvader'genoemd. Hij is als die vader uit de parabel van de verloren zoon die op de uitkijk staat en vol vreugde is als hij zijn weggelopen zoon in de verte ziet aankomen. Hij gaat hem tegemoet en sluit hem in zijn armen.

Welkom!
Dat is de zending van de priester die biechtvader is: als een geestelijke vader vol bovennatuurlijke liefde dat kind van God ontvangen dat misschien heel ver weg was gegaan, maar terug wil komen, het goed wil maken met God en de naaste.

Dit was het wat de priesters leerden: Wees een leeuw op de preekstoel, maar wees een lam in de biechtstoel!

Dus: ga met vertrouwen naar dit sacrament, ga met berouw, met een verlangen naar herstel, naar eenvoud, wees nederig en eerlijk:

“Bereid de weg des Heren!”

Bron: Arsacal

22 december 2018

Quatertemperzaterdag in de Advent

De uiterlijke vorm van de Mis van vandaag wijst reeds op haar hoge ouderdom. De vijf lezingen uit het Oude Testament, die aan het epistel voorafgaan, herinneren ons aan de primitieve nachtwake, bestaande uit lezingen, gebeden en gezangen, die vroeger op deze dag werd gehouden en in de vroege zondagmorgen werd besloten met de viering van de Eucharistie. Gedurende deze mis hadden de oudtijds zeer eenvoudige ceremoniën van de heilige wijdingen plaats, die in Rome bij voorkeur op deze dag door de paus in de Sint Pieter werden toegediend. De oude nachtwake is verdwenen, maar enkele van de profetieën, die gedurende de vigilie werden gelezen, zijn in het missaal bewaard gebleven.

De eerste vier lezingen zijn ontleend aan de adventsprofeet Jesaja. De vijfde lezing vertelt ons de wonderbare redding van de drie jongelingen in de vuuroven; evenals op de overige Quatertemperzaterdagen gedurende het jaar wordt zij gevolgd door hun heerlijke lofzang. In het epistel vermaant Paulus ons dat we ons door geen boosheid mogen laten misleiden bij ons wachten op Christus' laatste komst. Johannes de Voorloper leert ons hetzelfde met de woorden van Jesaja: Dat wij de weg moeten bereiden voor Hem, Die komen gaat, in Wie alle vlees - nu in geheimen en eens in volle heerlijkheid - het heil van God zal aanschouwen (Evangelie).

De gebeden en gezangen van deze mis bevatten de gedachten die ons gedurende de Advent reeds vertrouwd zijn geworden, maar nog sterker wordt het verlangen, nog extatischer de vreugde, nu het feest van Christus' komst voor de deur staat, de komst van het licht, dat heerlijk als de zon aan de horizon verrijst (Graduale na de eerste en de tweede lezing, Communio).

21 december 2018

Zuster Willy Thomas overleden

In de vroege ochtend van woensdag 19 december is zuster Willy Thomas overleden. Zij was reeds enige tijd ziek. De uitvaart vindt plaats op vrijdag 28 december vanuit onze kerk. Om 12.15 uur is er gelegenheid om afscheid te nemen en bidden wij voor haar de Rozenkrans. De heilige Requiemmis wordt voor haar zielenrust opgedragen om 13.15 uur. Om 15.00 uur vindt de begrafenis plaats op begraafplaats Buitenveldert.

20 december 2018

Plechtige Hoogmis in aanwezigheid van de hulpbisschop

Zondag 23 december - vierde zondag van de Advent -
zal om 11.00 uur een plechtige Hoogmis worden opgedragen
in aanwezigheid van en met predicatie door
Zijne Hoogwaardige Excellentie mgr dr J.W.M. Hendriks,
(hulp)bisschop-coadjutor van Haarlem-Amsterdam.

14 december 2018

Programma Sint-Nicolaasacademie op zaterdag 15 december 2018

De eerstvolgende bijeenkomst van de Sint-Nicolaasacademie vindt plaats op zaterdag 15 december. Om 11.00 uur houdt de heer Damiaan Meuwissen, emeritus professor rechtsfilosofie en staatsrecht, een voordracht over de grondslag van de Europese integratie van vrijheid in het christendom, de joodse traditie en (ten dele) de islam.

Voorafgaand aan de lezing is er om 10.00 uur een gelezen heilige Mis in de kerk.

Zie: De website van de academie.

10 december 2018

Jubilerende priesters in onze parochie

In deze decembermaand vieren alle aan onze kerk verbonden priesters hun koperen priesterfeest. Pater Peter Hagenbeek (10 december), pater Martin Kromann Knudsen, pastoor (10 december) en pater Vitaly Leontyev (3 december) vieren hun twaalf en een half-jarig priesterjubileum gezamenlijk in een feestelijke heilige Mis op zondag 16 december (Zondag Gaudete).

Het programma van die dag ziet er als volgt uit:
10.30 uur: Biechtgelegenheid / Rozenkransgebed
11.00 uur: Plechtige gezongen heilige Mis op de derde zondag van de Advent
12.30 uur: Receptie in de grote zaal van de pastorie; voor een hapje en een drankje wordt gezorgd (zie video)
15.00 uur: Gezongen Te Deum


Ook pater Andrzej Komorowski viert op 10 december zijn twaalfenhalf-jarig priesterfeest. Tot 2011 was hij priester-assistent in onze parochie. Eerder dit jaar werd hij verkozen tot algemeen-overste van de priesterbroederschap Sint Petrus.

Aan alle jubilarissen: Van harte gefeliciteerd!

9 december 2018

Tweede zondag van de Advent

De wortel van Jesse.

Epistel
Rom. 15, 4-13
Broeders, alles wat er geschreven staat, werd geschreven om ons te onderrichten; opdat wij door het geduld en de vertroosting, die in de Schriften te vinden zijn, zouden versterkt worden in Godsvertrouwen. God, van Wie het geduld en de vertroosting komen, geve u, dat gij eensgezind zijt onder elkander, naar de geest van Jezus Christus; om zo eendrachtig en eenstemmig God, de Vader van onze Heer Jezus Christus, te verheerlijken. Daarom, neemt elkander op, zoals Christus u heeft opgenomen ter ere Gods. Ik bedoel, dat Christus Jezus dienaar der besnedenen is geworden omwille van Gods waarachtigheid, om de beloften aan de vaderen gegeven in vervulling te doen gaan; maar ook, dat de heidenen God zijn gaan prijzen om Zijn barmhartigheid. Zo toch staat er geschreven: Daarom zal ik U loven onder de heidenen, o Heer, en Uw Naam lofzingen. En verder heet het: Verblijdt u, heidenen samen met Zijn volk. En elders: Gij heidenen, looft allen de Heer; prijst Hem, alle volkeren. En dan zegt Isaias nog: Komen zal de spruit van Jesse, Hij, Die zal opstaan om over de heidenen te heersen; op Hem zullen de heidenen hun hoop vestigen. God nu, op Wie onze hoop gericht is, vervulle u met alle vreugde en vrede door het bezit van het geloof, opdat uw hoop overvloedig moge toenemen door de kracht van de Heilige Geest.

Evangelie
Mt. 11, 2-10
In die tijd, toen Johannes in de gevangenis hoorde van de werken van Christus, zond hij twee van zijn leerlingen om Hem te vragen: “Zijt Gij het, die komen moet of hebben wij een ander te verwachten?” Jezus gaf hun ten antwoord: "Gaat aan Johannes berichten, wat gij gehoord en gezien hebt. Blinden zien, kreupelen lopen, melaatsen worden gereinigd, doven horen, doden verrijzen, en aan armen wordt het Evangelie verkondigd. Zalig is hij, die geen aanstoot neemt aan Mij”. Toen zij weggingen, begon Jezus tot het volk te spreken over Johannes: “Wat zijt gij in de woestijn gaan zien? Een riet dat door de wind wordt heen en weer bewogen? Maar wat zijt gij dan gaan zien? Een mens in zachte kleren? Zie, mensen met zachte kleren zijn te vinden in de paleizen van de koningen. Maar wat zijt gij er dan gaan zien? Een profeet? Ja, zeg Ik u, zelfs meer dan een profeet. Want hij is het, van wie geschreven staat: Zie, Ik zend mijn gezant voor U uit, om vóór U de weg te bereiden."

Overweging
De Introïtus begint vandaag met de woorden: “Volk van Sion, zie, de Heer komt om de volkeren te redden en de Heer zal de glorie van Zijn stem doen horen in de blijdschap van uw harten”.

Om ons met meer hoop en vertrouwen te doen uitzien naar de komst van de Heer, herinnert de Kerk ons vandaag in het epistel aan de getuigenis van de profeten, die deze komst hebben aangekondigd en voorspeld tot heil van de joden en van alle volkeren.

Zoals de gehele voorchristelijke tijd verlangend uitzag naar de beloofde Messias, zo worden wij door de Kerk opgewekt om hetzelfde te doen. Want hoe kan Christus welkom zijn in onze harten als wij Hem niet verwachten? En hoe kunnen wij Hem verwachten als wij niet weten waarvoor Hij komt? “Zie, Hij komt om de mensen te redden.” Daarvoor komt Hij weer, steeds met hetzelfde doel. Hij komt nu ook, bij het Kerstfeest dat aanstaande is, om te redden, om ons te redden, om anderen en om mij te redden. Hij komt ons bevrijden uit doodsgevaren, Hij komt waarschuwen, Hij komt licht geven, Hij komt ons opnieuw de weg naar boven wijzen. Als wij Hem verwelkomen, dan zal Hij al onze verlangens naar Zich toekeren.

“En de glorie van Zijn stem zal hoorbaar zijn in de blijdschap van ons hart.” Wij zullen weten dat Hij het is, die het nieuwe leven en de nieuwe vreugde brengt. Wij hebben misschien aan niets zozeer behoefte als aan zuivere vreugde, aan een vreugde die haar oorsprong niet vindt in het aardse, want het aardse heeft onze geest verblind en het hart vervuld met duisternis. Het is deze aardse vreugde die ons met Kerstmis door de wereld wordt verkocht om de ziekten van de zielen te verbergen. Het is de illusie die de mensen van vandaag najagen, de illusie die aan toekomstige generaties wordt doorgegeven; deze illusie houdt de tirannie van Satan in stand, dat is de tirannie van de zonde.

Waar is Zijn glorie hoorbaar in de blijdschap van de harten? In het hart, dat verheven is boven het aardse, in het hart dat het hemelse nastreeft en het aardse achter zich heeft gelaten, dáár is Zijn glorie hoorbaar, daar is nieuw leven en vreugde, want daar kan de Redder werkzaam zijn. Bij de toepassing van het heil vraagt de Redder onze medewerking. Hij wil welkom geheten worden, want wat Hij komt brengen moet met liefde en in dankbaarheid ontvangen worden, dus met een zuivere geest.

Vreugde en zuiverheid zijn twee belangrijke vruchten van Zijn nieuwe geboorte in ons hart. Want is het niet zo dat ons leven heel anders zou kunnen zijn: dieper en heiliger, rijker en vruchtbaarder, als er meer reinheid en meer blijdschap in ons was, dus een grotere verhevenheid van ons hart, een verhevenheid die Christus tegemoet gaat? Dat is de boodschap van de Advent: het hart van het aardse te onthechten en het te verheffen, bereid op de komst van Christus in de genade, en uiteindelijk op Zijn glorievolle komst als Rechter van levenden en doden. Iedere ziel is gewaarschuwd, elke staat en alle volkeren zouden moeten weten dat Christus, de Redder, is gekomen om te heiligen en dat Hij zal komen om te oordelen. Nu is er nog tijd om de vreugde en de blijdschap op te wekken in ons harten, maar dit is alleen mogelijk als wij de wereld met al haar verlokkingen achter ons laten en de weg van de zuiverheid inslaan. Deze weg wordt ons door de katholieke Kerk voorgehouden en is de enige weg die tot het nieuwe leven van Christus, de Redder, voert.

8 december 2018

8 december: Onbevlekte Ontvangenis van de heilige maagd Maria, hoogfeest

"Tota pulchra es! O Maria, gij zijt geheel zuiver, onbevlekt door de erfzonde." Dat zijn de woorden van verering die de Kerk ons vandaag in de mond legt. Zij drukken het gevoel uit van de mensheid, die door de zonde wordt verlamd, voor de smetteloze zuiverheid van Onze Lieve Vrouw.

In alle eeuwigheid heeft God Maria uitgekozen om de Moeder te worden van het Vleesgeworden Woord. Daarom heeft Hij haar met heiligheid getooid en haar gevrijwaard van elke smet om haar tot een waardige woning te maken voor Zijn Zoon. In de woorden van de engel tot Maria "Wees gegroet, vol van genade" ligt het voorrecht van haar onbevlekte ontvangenis opgesloten; want er had iets aan de volheid van genade ontbroken, indien haar ziel een ogenblik de besmetting van de erfzonde had gekend.

De heilige Maagd was reeds vanaf het moment van haar conceptie verlost, doordat zij gevrijwaard was van de erfzonde. Haar verlossing kan niet worden losgezien van onze verlossing door Christus. Daarom is het feest van de Onbevlekte Ontvangenis, midden in de Adventstijd, een aankondiging van de grootsheid van de Vleeswording van onze Verlosser.

Het feest van vandaag is ingesteld door paus Pius IX met de afkondiging van het dogma op 8 december 1854. Lang daarvoor bestond er echter reeds een feest van de 'conceptie'. In de achtste eeuw werd het reeds gevierd in de Kerken van het Oosten, in de negende eeuw in Ierland, en in de elfde eeuw in Engeland. De vlekkeloze Maagd werd dus al eeuwen door de christenheid gevierd toen Pius IX het dogma plechtig afkondigde. Hij bevestigde het traditionele geloof van de Kerk en bracht het in een dogma onder woorden.

Een video van 'Tota pulchra es' (componist: Anton Brückner):


Tota pulchra es, Maria.
Et macula originalis non est in te.
Tu gloria Ierusalem.
Tu laetitia Israel.
Tu honorificentia populi nostri.
Tu advocata peccatorum.
O Maria, Virgo prudentissima.
Mater clementissima, ora pro nobis.
Intercede pro nobis ad Dominum Iesum Christum.
In conceptione tua, Immaculata fuisti.
Ora pro nobis Patrem cuius Filium peperisti.
Domina, protege orationem meam.
Et clamor meus ad te veniat. Amen.
U zijt gans schoon, Maria.
En de vlek der erfzonde kleeft niet aan u.
U zijt de roem van Jeruzalem.
U zijt de blijheid van Israël.
U zijt de luister van ons volk.
U zijt de voorspreekster der zondaren.
O Maria, allervoorzichtigste Maagd,
allergenadigste Moeder, bid voor ons.
Wees onze bemiddelaarster bij onze Heer Jezus Christus.
In uw conceptie bent u onbevlekt gebleven.
Bid voor ons tot de Vader, Wiens Zoon gij gebaard hebt.
O Vrouwe, ondersteun mijn gebed.
En mijn noodkreet kome tot u. Amen.

5 december 2018

Mars voor het leven op zaterdag 8 december 2018 in Den Haag

Op zaterdag 8 december wordt de Mars voor het Leven georganiseerd in Den Haag. Deze mars wordt gehouden als een krachtig en liefdevol signaal naar de samenleving en de politiek: Stop het kwaad van abortus en euthanasie, en investeer in alternatieven! De mars begint om 13.15 uur op het Malieveld in Den Haag. Er is een katholiek voor- en naprogramma met onder meer een gezongen heilige Mis in de kerk van de H. Jacobus de Meerdere aan de Parkstraat 65 a te Den Haag.

Programma>
10.30 uur: Gezongen traditionele Latijnse heilige Mis in de kerk van de heilige Jacobus de Meerdere in Den Haag; celebrant: pastoor M. Kromann Knudsen FSSP
12.00 uur: Lunch (zelf meebrengen)
13.15 uur: Begin van de Mars voor het Leven op het Mailieveld
15.00 uur: Katholiek naprogramma in het New Babylon Meeting Center (Anna van Buerenplein 29, Den Haag) met Marieke Al, Rachel’s Vineyard, Donum Domini en Virginia Coda Nunziante, oprichtster Mars voor het Leven Rome

Het katholieke naprogramma wordt georganiseerd door Stirezo - Pro Life.

4 december 2018

Van de pastoor: Wachten op het Licht der wereld

Beminde gelovigen,

Met de Advent is het nieuwe kerkelijk jaar begonnen. Het kerkelijk jaar kan ook het jaar van het heil genoemd worden, want alle staties van het verlossingswerk zullen door het liturgische leven van de Kerk voor haar gelovigen toegankelijk gemaakt worden, en de genaden uit de verlossing zullen door het leven van de Kerk aan haar kinderen geschonken worden.

Daarnaast is de Advent ook een verplaatsing naar de tijd van vóór de verlossing en het afwachten midden in de nacht van de zonde, wachten op het Licht der wereld dat de geschiedenis zal binnentreden door Zijn eerste komst in het vlees. Wij worden in deze situatie geplaatst door de liturgie, waarin door de sacramenten Zijn tweede komst in de genade onze alledaagse christelijke werkelijkheid is. Maar ook is de Advent het uitzien naar Zijn derde komst in heerlijkheid, om levenden en doden te oordelen.

Op die wijze worden wij door de heilige liturgie opgenomen in de volheid van het heil en worden wij geplaatst in de werkelijkheid van het heilsgebeuren.

Met mijn priesterlijke zegen,

Pater M. Kromann Knudsen FSSP, pastoor

1 december 2018

Informatiebulletin voor de maand december is verschenen

Het Informatiebulletin van de Sint-Jozefparochie bij de Agneskerk voor de maand december is verschenen. Het bulletin is op deze site te vinden onder het tabblad 'Informatiebulletin december' of klik op onderstaande afbeelding. Ook bestaat de mogelijkheid om het blad elke maand gratis en in kleur per e-mail (klik hier) te ontvangen.

24 november 2018

Junioracademie op zondag 25 november

Zondag 25 november 2018 begint om 13.30 uur in de grote zaal van de pastorie een bijeenkomst van de Junioracademie.

Deze keer zal het onderwerp zijn 'de kruistocht voor een christelijke beschaving'.

Hugo Bos (foto), algemeen manager van TFP (traditie, familie en privé-eigendom) en van Civitas Christiana spreekt over onze persoonlijke verantwoordelijkheid in de strijd tegen de revoluties die de christelijke beschaving willen vernietigen.

24 november: Heilige Johannes van het Kruis, belijder en Kerkleraar

Johannes werd geboren op 24 juni 1542 te Fontiveros, nabij Avila, in Spanje. Zijn vader was vanwege zijn huwelijk met een burgerlijk meisje uit de familie verstoten. Hij verdiende de kost als wever. Hij wilde dat Johannes ook wever zou worden, maar zijn weg liep anders: Johannes werd op jeugdige leeftijd ziekenoppasser. Door zijn onafzienbare inzet en naastenliefde voor de zieken was hij een graag geziene persoon in het ziekenhuis van Medina del Campo. Tevens volgde hij een cursus filosofie bij het plaatselijke Jezuïetencollege. In het jaar 1563 trad hij in Medina in bij de orde van de karmelieten. Na zijn professie werd hij naar Salamanca gestuurd. Daar volgde de begaafde Johannes de studies theologie en filosofie.

In 1568 werd hij tot priester gewijd. Door een verzwakkende houding en ‘falende’ leefgewoonten in de karmelietenorde, overwoog hij zijn orde te verlaten en in te treden bij de strengere kartuizers. Toen ontmoette hij de heilige Teresia van Avila en begon hij met de hervorming van zijn orde: de ongeschoeide karmelieten. Hij bleef zijn orde trouw en werd door de karmelieten die de hervormingen niet wilde doorvoeren en zich aangevallen voelden, vastgenomen en zwaar mishandeld. Johannes bleef echter trouw aan de visie van Teresia en in 1578 wist hij te vluchten naar het klooster Calvario. Daarmee was de scheiding tussen de geschoeide en de ongeschoeide karmelieten definitief.

Toen de heilige Teresia in 1582 stierf moest Johannes het gemeenschappelijk werk alleen voortzetten. Vanaf 1588 was hij prior van het Vaderhuis van de ongeschoeide karmelieten in Segovia.

In zijn laatste levensjaren heeft hij veel lichamelijk lijden te verduren gehad. Hij is op 14 december 1591, slechts negenenveertig jaar oud, in het klooster van Ubeda gestorven. Twee jaar later werd zijn lichaam overgebracht naar Segovia.

Op 26 december 1726 werd Johannes van het Kruis door paus Benedictus XIII heilig verklaard. Hij behoort tot de grootste leraren van de mystiek. Paus Pius Xl heeft hem vooral vanwege een aantal van zijn mystieke geschriften in 1926 verheven tot Kerkleraar. Enkele fundamentele uitspraken van het Tweede Vaticaans Concilie zijn letterlijke vertalingen uit de werken van Johannes van het Kruis.

18 november 2018

Zesentwintigste zondag na Pinksteren

Zesde overgebleven zondag na Driekoningen


Epistel
1 Tes. 1, 2–10
Broeders, wij brengen altijd dank aan God om uwentwil, en zonder ophouden blijven wij u indachtig in ons gebed; want wij herinneren ons uw werken van geloof, uw arbeid en liefde en uw volhardend vertrouwen op onze Heer Jezus Christus, voor het oog van God, onze Vader. Immers, broeders, van God bemind, wij weten, dat gij zijt uitverkoren; want onze prediking is tot u gekomen, niet alleen met woorden, maar ook met kracht en met Heilige Geest en met de volle overtuiging; gij weet immers, hoe ons optreden bij u geweest is om uwentwil. En gij zijt navolgers geworden van ons en van de Heer; gij hebt de prediking aangenomen onder veel verdrukking, maar met vreugde van de Heilige Geest; en zo zijt gij een voorbeeld geworden voor alle gelovigen in Macedonië en Achaie. Want van u uit is het woord des Heren verder verbreid, niet alleen in Macedonië en in Achaie; maar overal is uw geloof in God bekend geworden, zodat wij geen woord meer daarover hoeven te spreken. Zij zelf immers verhalen van ons, hoe wij bij u hebben gewerkt, en hoe gij tot God zijt bekeerd van de afgoderij om voortaan de levende en waarachtige God te dienen en zijn Zoon uit de hemel te verwachten, Die Hij uit de doden heeft opgewekt, Jezus, Die ons heeft ontrukt aan de toorn, die eens zal komen.

Evangelie
Mt. 13, 31–35
In die tijd hield Jezus de menigte de volgende gelijkenis voor: Het rijk der hemelen gelijkt op een mostaardzaadje, dat iemand in zijn akker gaat zaaien. Het is wel het kleinste van alle zaden, maar als het is opgeschoten, is het groter dan alle andere moeskruiden; en het wordt een boom, zodat de vogels des hemels in zijn takken kunnen nestelen. Nog een andere gelijkenis hield Hij hun voor: Het rijk der hemelen gelijkt op zuurdeeg, dat door een vrouw wordt gebruikt en vermengd wordt onder drie maten meel, totdat dit geheel is gegist. Dit alles sprak Jezus tot de scharen in gelijkenissen, en zonder deze sprak Hij niet tot hen. Zo werd vervuld, wat door de profeet voorzegd was: Ik zal Mijn mond openen in gelijkenissen, en openbaren, wat verborgen was van de grondvesting van de wereld af.

Overweging
Vandaag wordt ons in het Evangelie het rijk Gods in gelijkenissen voorgesteld. Het wordt vergeleken met de groei van een mosterdzaadje. Uit deze gelijkenis wordt duidelijk dat er een enorme groeikracht zit in het rijk Gods wanneer het zaadje goed wordt opgenomen, en op die manier diep kan wortelen in onze menselijke natuur. Christus kondigt hier Zijn Evangelie aan onder de sluier van een gelijkenis. De boodschap van Christus is bestemd om de gehele wereld, van West tot Oost en van Noord tot Zuid, te vervullen. Overal zal Zijn zegenrijke kracht, Zijn verheven menselijke en Zijn bovennatuurlijke goddelijke kracht hen die Hem willen toebehoren vervullen.

Het rijk Gods is in ons door Zijn heiligmakende genade, en Christus, de Heer, heerst in ons door de inwendige deugden van het hart, namelijk door geloof, hoop en liefde. Het rijk Gods bestaat in onze volledige overgave aan Zijn liefde en aan Zijn licht in alles wat wij doen en zijn. Wanneer alles in ons via verstand en wil op het goddelijke wordt afgestemd, wanneer wij met onze volledige kracht proberen Hem in alles te gehoorzamen, en Zijn genade – die Hij ons in alles aanbiedt – tegemoet komen, dan is het rijk Gods in ons gekomen.

Als wij ons in het rijk Gods laten opnemen en volledig tot dat rijk willen behoren, dan worden wij herschapen en herboren. Dan gaan wij over van de louter menselijke orde naar de goddelijke orde, voor zover dat voor een mens mogelijk is. Jezus, onze Redder, verstaat onder het rijk Gods in ons de ongebroken eeuwige levensgemeenschap met de Vader en Zichzelf in de Heilige Geest. Deze gemeenschap wordt concreet werkelijkheid in ons wanneer de wil in ons zich sterk en zuiver verheft boven de wereld van zelfzucht en geweld, van zorg en vrees, naar God toe. Door een dergelijke houding zal alles van de goddelijke Wil worden vervuld.

Wij zijn Gods rijk op aarde als wij vol zijn van Zijn Geest en toetreden tot Zijn Kerk, en deze tot in ons diepste wezen aanhangen, haar liefhebben, heiligen en verbreiden. Dat is dus dáár waar de heiliging die wij door de Heilige Geest ontvangen zichtbaar wordt, namelijk in de gemeenschap van de heiligen, waartoe wij behoren door onze opname in het mystieke lichaam van de Kerk. Wij worden heilig door het volgen van de ene heilsweg, die Christus is. En daardoor zullen wij tot het rijk van God behoren.

15 november 2018

Programma Sint-Nicolaasacademie op zaterdag 17 november 2018

Op zaterdag 17 november om 11.00 uur houdt Michiel Hemminga, bestuurslid van de Sint-Nicolaasacademie, filosoof en campagneleider van CitizenGO in Nederland, een lezing over identiteitspolitiek en de ondermijning van het algemeen belang. Hij zal spreken over hoe de belangenpolitiek ten behoeve van allerlei minderheden uiteindelijk het geheel van de samenleving in gevaar zal brengen.

Voorafgaand aan de lezing is er om 10.00 uur een gelezen heilige Mis in de kerk.

Zie: De website van de academie.

13 november 2018

Bijeenkomst Legioen Kleine Zielen op woensdag 14 november 2018

De gebedsgroep Amsterdam van het Legioen Kleine Zielen van Jezus’ Barmhartig Hart komt elke tweede woensdag van de oneven maanden (januari, maart, mei, juli, september en november) bijeen in onze kerk en pastorie; de eerstvolgende bijeenkomst is op woensdag 14 november. Het programma is als volgt:
10.30 uur: Rozenkransgebed
11.00 uur: Gelezen H. Mis
11.45 uur: Rozenkrans van de goddelijke Barmhartigheid en toewijdingsgebed
12.30 uur: Conferentie met koffie en thee in de pastorie (tot circa 14.00 uur).

Een ieder is van harte uitgenodigd om kennis te komen maken en te komen meebidden met de gebedsgroep. Niemand is te groot of te klein, wij zijn allemaal aan het oefenen. Voor meer informatie kunt u terecht op de website van het legioen.

11 november 2018

Vijfentwintigste zondag na Pinksteren

Vijfde overgebleven zondag na Driekoningen


Epistel
Kol. 3, 12-17
Broeders, wilt u als heilige en veelgeliefde uitverkorenen Gods toerusten met een medelijdend hart, met goedheid en bescheidenheid, met zachtmoedigheid en geduld. Verdraagt elkander, en vergeeft elkander, als gij soms over iemand te klagen hebt. Zoals de Heer u vergeven heeft, zo moet ook gij vergeven. Maar draagt over dat alles heen de liefde; want deze is de band der volmaaktheid. Laat de vrede van Christus heersen in uw harten; want daartoe zijt gij ook geroepen, als leden van één lichaam. Weest daarenboven dankbaar. Moge het woord van Christus onder u wonen in volle rijkdom, zodat gij in alle wijsheid elkander onderricht en vermaant. En zingt dankbaar God van harte lof in psalmen en gezangen en geestelijke liederen. Alles wat gij doet met woord of werk, doet alles in de Naam van de Heer Jezus Christus, om aan God, de Vader, dank te brengen door Jezus Christus, onze Heer.

Evangelie
Mt. 13, 24-30
In die tijd hield Jezus de menigte deze gelijkenis voor: Het rijk der hemelen gelijkt op een mens, die goed zaad op zijn akker zaaide. Maar terwijl de mensen sliepen, kwam zijn vijand, zaaide onkruid tussen de tarwe en ging heen. Toen nu het graan opkwam en vrucht begon te zetten, toen werd ook het onkruid zichtbaar. Dan gingen de knechten van de heer naar hem toe, en zeiden: Heer, hebt gij geen goed zaad op uw akker gezaaid? Waar komt dan het onkruid vandaan? En hij antwoordde hun: Dat heeft een vijandig mens gedaan. De knechten vroegen hem nu: Wilt gij, dat wij het gaan uittrekken? Maar hij antwoordde: Neen; want als gij het onkruid uittrekt, zoudt gij misschien ook de tarwe uitrukken. Laat ze beide opgroeien tot de oogst; dan zal ik in de oogsttijd tot de maaiers zeggen: Verzamelt eerst het onkruid, en bindt het in bundels, om het te verbranden; maar bergt de tarwe in mijn schuur.

Overweging
In de gelijkenis van dit Evangelie legt onze Heer Jezus Christus aan Zijn leerlingen een belangrijke leer uit over de Kerk op aarde en over het leven. Hij wijst daarbij op het einde van de tijden. Christus zegt dat het rijk der hemelen, dat zich hier op aarde manifesteert door de Kerk, lijkt op een akker waarop goed zaad wordt gezaaid. Dit zaad verzinnebeeldt de genade en de akker staat voor de heilige Kerk van God. In een volledig verstaan van de gelijkenis kunnen wij de akker identificeren met de Kerk en het zaad met onze eigen ziel, waarin God Zijn genade tot leven brengt omdat zij in de kracht van de akker, de Kerk, haar voedsel vindt voor haar groei.

Tegelijk met het goede zaad en de zaaier van de akker wijst Christus ook op de vijand die onkruid zaait tussen het goede zaad. Dit onkruid kunnen wij duidelijk herkennen als de zonde, en de vijand als de duivel. Het onkruid en de zonde leven als een parasiet uit hetgeen dat bedoeld is om een ander te laten groeien. Het onkruid brengt geen goede vruchten voort en is daarom in de gelijkenis zinnebeeld voor de zonde die geen eigen leven in zich draagt, maar alleen de afwezigheid van het goede is en daarom ook zo verschrikkelijk is, want God – als Bron van alle goedheid – is dan afwezig. En waar God niet is, kan geen leven zijn, maar alleen dood en verderf.

Christus wil ons waarschuwen, allereerst doordat hij uitlegt wat goed is en wat niet goed is, maar ook door de uiterste en laatste consequentie van het kwaad te verwoorden. Aan het einde van de tijden zal het onkruid gebundeld worden om te worden verbrand. In deze woorden van onze Heer Jezus Christus vinden wij de leer over het vuur van de hel, een leer die tegenwoordig vaak als overbodig en als niet meer aanvaardbaar voor het moderne, sociaal geworden christendom wordt beschouwd.

In het tweede deel van het Evangelie legt Christus uit waarom tot de oogst gewacht moet worden met het verzamelen van het onkruid. Het eerste gevolg hiervan is de realiteit van de Kerk zoals wij haar door de geschiedenis heen kennen. In Gods heilige Kerk, de akker van de oogst, groeien tarwe en onkruid samen op. De redenen hiervoor zijn begrijpelijk en volledig edel en heilig, want de Heer van de oogst is geduldig en barmhartig en straft niet terstond, maar schenkt tijd en gelegenheid tot inkeer en bekering.

De zonde, die in de gelijkenis door het onkruid wordt verzinnebeeld, kan alleen stand houden in de afwezigheid van de genade. Bekering is mogelijk zolang de slechte planten nog op de akker staan. De akker van de Kerk is er om vruchten van heiligheid voort te brengen en juist om die reden blijft Christus een geduldig en barmhartig bezitter van de akker. Maar wanneer Hij terugkeert tot Zijn akker, als Heer van de oogst, dan zullen kwaad en goed uit elkaar gehaald worden.

10 november 2018

10 november: Heilige Andreas Avellinus, belijder

Andreas Avellinus is geboren in 1521 in Castronuovo di Sant'Andrea in Zuid-Italië. Bij het doopsel ontvangt hij de naam Lancelotto.

Als jonge priester was hij verbonden aan een kerkelijke rechtbank. Tijdens een verdediging kwam er een keer een klein leugentje over zijn lippen. Vlak daarna las hij bij toeval in de heilige Schrift “Een mond die liegt vermoordt de ziel.” (Wijsheid 1, 11) Diep getroffen door deze woorden legde hij zijn positie bij de rechtbank neer en wijdde zich uitsluitend aan de dienst aan God en het welzijn van de zielen.

In 1566 trad hij in in de orde van de Theatijnen. Toen koos hij de naam Andreas, uit liefde voor het kruis van Christus. Hij werkte zeer ijverig als zielenherder. Met vaderlijke liefde en voorzichtigheid bracht hij als biechtvader ontelbare uren door in de biechtstoel. Hij reisde langs de steden en dorpen in de buurt van Napels om de verlossende boodschap van het Evangelie te verkondigen.

Door de bisschop van Napels werd hij belast met de hervorming van een Napolitaans klooster waar de discipline was zoekgeraakt. Door zijn eigen voorbeeldige levenshouding slaagde hij erin zijn opdracht tot een goed einde te brengen, maar niet zonder kleerscheuren. Hij werd door zijn tegenstanders belaagd en zwaar verwond. Men bracht hem voor verzorging en revalidatie naar het klooster van de Theatijnen. Vanwege zijn intelligentie, zelfdiscipline, onderdanigheid en zuiverheid werd hij uitgezonden om nieuwe vestigingen voor de orde uit te bouwen, zoals in Milaan en Piacenza.

De heilige Carolus Borromeus was een intieme vriend van Andreas Avellinus die hem voor zeer belangrijke kerkelijke aangelegenheden raadpleegde.

In het leven van deze heilige priester komen verschillende wonderen voor. Toen hij een keer samen met een metgezel in slecht weer op weg was naar huis, werd zijn lantaarn gedoofd door de regen en de wind. Zij werden echter niet doorweekt door de regen. Zijn lichaam straalde van licht en zo konden zij in de dichte duisternis toch de weg naar huis vinden.

Velen kwamen bij Andreas om raad vragen. Hij heeft duizenden brieven geschreven. Vermoeid door zijn vele werkzaamheden en verzwakt door zijn leeftijd werd hij op 10 november 1608 getroffen door een beroerte aan de voet van het altaar toen hij de heilige Mis wilde gaan opdragen. Toen hij voor de derde keer sprak “Introibo ad altare Dei” (Ik zal opgaan naar het altaar van God), stierf hij.

In 1712 verklaarde paus Clemens XI hem heilig. Andreas Avellinus wordt vereerd als patroonheilige van Napels en Sicilië. Hij ligt begraven in de Sint-Pauluskerk in Napels.

Andreas Avellinus is patroon tegen een onvoorziene dood en tegen beroertes.

6 november 2018

Misintenties

De katholieke Kerk belijdt dat de heilige Mis het voortdurende Offer van Christus is dat aan God de Vader wordt aangeboden voor de verlossing van de mensen.

Het is mogelijk om een heilige Mis te laten lezen voor een bepaalde intentie. De Mis wordt dan aan God opgedragen uit dankbaarheid, voor een zekere nood of voor de zielenrust van een overledene. God de Vader wordt gesmeekt om de vruchten van Christus' Offer in het bijzonder toe te passen op deze intentie.

Dat is een van de krachtige middelen waarmee wij de zielen in het vagevuur kunnen helpen om hun tijd daar te bekorten. De maand november (Allerzielenmaand) is dan ook bijzonder geschikt voor het laten opdragen van H.H. Missen voor overledenen.

Op zondagen en kerkelijke feestdagen dient een priester (pastoor) de heilige Mis op te dragen voor het hem toevertrouwde volk (zogenaamde Missa pro populo). Daar kunnen geen persoonlijke intenties aan worden toegevoegd. Op andere dagen kan per heilige Mis één intentie worden aangenomen.

Er wordt een financiële bijdrage (stipendium) gevraagd als daadwerkelijk offer van degene die de intentie opgeeft. Deze bijdrage is voor het levensonderhoud van de priester die de Mis opdraagt.

Voor het opgeven van Misintenties kunt u het beste rechtstreeks contact opnemen met een van de priesters. De richtprijs voor het stipendium bedraagt € 12.

4 november 2018

Vierentwintigste zondag na Pinksteren

Missaal: Vierde overgebleven zondag na Driekoningen


Epistel
Rom. 13, 8-10
Broeders, gij moet elkander niets schuldig blijven, dan alleen maar wederzijdse liefde. Want wie de naaste liefheeft, heeft de wet volbracht. Immers het gebod: Gij zult geen echtbreuk plegen - gij zult niet doodslaan - gij zult niet stelen - gij zult geen vals getuigenis geven - gij zult niet begeren, of welk ander gebod ook, het komt alles neer op dit woord: gij zult uw naaste beminnen als u zelf. De liefde doet de naaste geen kwaad aan. Zo vervult de liefde de gehele wet.

Evangelie
Mt. 8, 23-27
In die tijd begaf Jezus Zich in het scheepje en Zijn leerlingen gingen met Hem mee. Plotseling werd de zee geweldig onstuimig, zodat de golven over het schip heensloegen. Hij echter lag te slapen. De leerlingen gingen naar Hem toe; zij maakten Hem wakker en zeiden: Heer, help ons, wij vergaan! Doch Jezus sprak tot hen: Waarom zijt gij bevreesd, kleingelovigen? Toen stond Hij op, gaf Zijn bevelen aan de wind en de zee, en het werd volkomen stil. De mensen nu stonden verbaasd en zeiden: Wat is dat toch voor iemand, dat zelfs de winden en de zee Hem gehoorzamen?

Overweging
Zeer dikwijls geeft Christus Zijn apostelen en ons allen een les in vertrouwen. Zo ook in het Evangelieverhaal van deze zondag. Het verhaal is heel kort, maar wel duidelijk. Alles is aan Christus onderworpen; de machten en krachten van de natuur zowel als de gehele geestelijke wereld. Alles is Hem onderdanig, Hij is de opperste Soeverein. Hij draagt zorg voor ons op grond van Zijn goddelijke, oneindige liefde. Hij kent al onze noden en ook dan, wanneer Hij schijnt te slapen, zoals in het bootje op het meer, is Hij bij ons, altijd bereid ons te helpen en ons te beschermen tegen de gevaren die ons bedreigen. Wat Hij van ons verlangt is vertrouwen. Dat wij nooit vergeten dat Hij de Goede Herder is.

Er zijn veel stormen in de wereld. Elke keer gaat het om een andere storm. Elk mensleven kent zijn eigen stormen. Dikwijls hebben wij die zelf beleefd. Het kan voorkomen dat we miskend worden, dat we worden tegengewerkt, of zelfs vervolgd en onrechtvaardig behandeld. Soms worden onze bedoelingen verkeerd begrepen, wordt ons werk niet gewaardeerd en bevinden wij onszelf midden in een grote storm van beproevingen en bekoringen. En dan kan iedereen zien hoe sterk zijn geloof is.

Geloven in Jezus zolang het ons goed gaat, zolang alles volgens ons plan verloopt, is niet moeilijk. maar dat is nauwelijks een waarachtig geloof. Zodra de dingen verkeerd lopen, zodra wij onze machteloosheid ervaren, verliezen wij moed en stort ons vertrouwen in. Dan begint pas het eigenlijke geloof, daar waar menselijke krachten en berekeningen vallen. Zodra wij ‘vergaan’, hoe dan ook, menen wij dat Christus ons verlaten heeft. Dan zien wij dat ons geloof op een voelbare aanwezigheid of op troost was gebouwd. Voelen wij dat niet meer, dan is ons geloof weg. Maar geloof is meer dan een gevoel dat God dicht bij ons is. Geloof in God betekent: op Hem vertrouwen, op Zijn wijsheid. Hij weet toch beter dan ik wat voor mijn verlossing het beste is. Als wij geloven, dan moeten wij vertrouwen op Zijn liefde en voorzienigheid – waarin Hij ons nooit verlaat – ook in het midden van een storm, midden in schijnbaar onoplosbare situaties.

Ons geloof moet steeds gezuiverd worden. Een ziel die echt gelooft en zich uitsluitend aan God hecht, blijft onwankelbaar. Bekoringen, lijden en beproevingen bereiken slechts de oppervlakte van zijn wezen; in de diepte heerst vrede. De oppervlakte van de zee kan hevig worden bewogen bij een storm, maar de diepe wateren blijven onberoerd. Deze innerlijke vrede hangt slechts van één ding af, namelijk van onze houding tegenover God. Christus is de Heer. Als wij dat erkennen en Zijn woorden onvoorwaardelijk aanvaarden, dan blijven wij altijd veilig bij Hem Die alle kwaad heeft overwonnen.

3 november 2018

Van de pastoor: Zalige keizer Karel, bid voor ons

Beminde gelovigen,

De maand november opende met het feest van alle heiligen in de hemel, en stelt ons dus de triomf van de Kerk voor ogen. In deze zegeviering zien wij vooral de macht van Christus’ verlossende werk, waarin ook wij hopen te volharden tot aan het eind van ons aardse bestaan. De dag na het feest herdachten wij de overledenen en baden wij voor hun zielen, die door menselijke zwakte gevangen zijn in hun niet-uitgeboete dagelijkse zonden en onvolmaaktheden. In het vagevuur lijden zij onder de louterende boete, waarna ook zij tot de zegevierende Kerk in de hemel zullen behoren.

Z. keizer Karel

Zondag 25 november is de laatste zondag van het kerkelijk jaar met de evangelielezing over de wederkomst van de Heer om levenden en doden te oordelen, en over het einde der tijden. Deze gebeurtenissen en realiteiten roepen ons op om steeds inniger het leven in de genade te omarmen en te leven, omdat het oordeel ook voor ons realiteit zal worden.

Op 11 november van dit jaar om 11.00 uur is het precies 100 jaar geleden dat de Eerste Wereldoorlog – of zoals die vroeger werd genoemd: de Grote Oorlog – eindigde met de overwinning van de Vrijmetselaars-Frans-Anglo-Amerikaanse overwinning op het Europese continent, en daarmee werd het einde ingeluid van de grote christelijke keizerrijken die eeuwenlang, als stabilisatoren van de beschaving in het Avondland, Gods wetten in de Staat en in de samenleving hadden verdedigd. Helaas is deze tragedie voor Europa en voor onze cultuur door vele christenen niet opgemerkt. Door de zege van de vrijmetselarij in deze oorlog werden de seculiere ideeën voor de staatsinrichting met enorme ijver doorgedrukt, en werden geloof en Kerk, mens en familie, de sociale en economische orde op onvoorstelbare wijze aangevallen.

Gedenken wij in onze gebeden de overleden helden van de slagvelden van deze oorlog, en ook alle ongelukkige soldaten die hun leven gaven in de oprechte veronderstelling een goede zaak te hebben verdedigd, maar die in werkelijkheid ons hebben gestort in het allergrootste ongeluk waarin wij nu nog leven. Vragen wij op voorspraak van de zalige keizer Karel van Oostenrijk om eindelijk uit deze ellende bevrijd te mogen worden.

Met mijn priesterlijke zegen,

Pater M. Kromann Knudsen FSSP, pastoor

30 oktober 2018

Informatiebulletin voor de maand november is verschenen

Het Informatiebulletin van de Sint-Jozefparochie bij de Agneskerk voor de maand november is verschenen. Het bulletin is op deze site te vinden onder het tabblad 'Informatiebulletin november' of klik op onderstaande afbeelding. Ook bestaat de mogelijkheid om het blad elke maand gratis en in kleur per e-mail (klik hier) te ontvangen.

22 oktober 2018

Gideon Zoonen ontvangt de tonsuur en wordt ingekleed

Afgelopen zaterdag 20 oktober vond in de Duitse stad Lindau de tonsuur plaats van de tweedejaars seminaristen. Mgr Wolfgang Haas, aartsbisschop van Vaduz in Liechtenstein, vierde de pontificale Mis en voerde de tonsuur uit. Daarna kregen deze seminaristen de soutane (toog) en de superplie.

Het zwart van de soutane staat symbool voor het afzien van deze wereld, terwijl de witte superplie het leven uit de genade symboliseert, helder en stralend, een voorafbeelding van de hemelse glorie. Dood voor de wereld, levend voor God, is de seminarist reeds als priester gekleed. Het is dan ook een teken van de hoop dat zij hun weg naar de priesterwijding mogen voltooien.

Op de foto's zien we de Nederlandse seminarist en onze parochiaan Gideon Zoonen bij de inkleding en te midden van zijn familie, bekenden en pater Hagenbeek (foto onder).




20 oktober 2018

Ernstige hinder in bereikbaarheid Agneskerk op zondag 21 oktober

Wees gedachtig dat gij de dag des Heren heiligt (derde gebod).

Zondag 21 oktober a.s. vindt de marathon van Amsterdam plaats. Het parcours loopt ook dit jaar weer langs onze kerk over de Amstelveenseweg, waar bovendien nog volop wegwerkzaamheden gaande zijn. De bereikbaarheid van de kerk is die dag dan ook bijzonder lastig. Ook het openbaar vervoer wordt namelijk voor een groot deel stilgelegd.

Met de auto blijft de kerk bereikbaar vanaf de Cornelis Lelylaan en de Overtoom via de A10-West (S106) tot aan het Hoofddorpplein. Vanaf daar is het circa 15 minuten lopen naar de kerk. De afritten van de A-10 bij het VU-ziekenhuis (S108) en de Rivierenbuurt (S110) zullen worden afgesloten.

Tram 2 rijdt alleen op het deel Nieuw Sloten - Hoofddorpplein v.v. Tram 5 rijdt van Amstelveen-Binnenhof tot Station Zuid v.v. Tram 11 rijdt de gehele dag niet. Bus 15 rijdt komende van Sloterdijk vanaf het Hoofddorpplein via de Aalsmeerweg, Henk Sneevlietweg, Ringweg A10 West, Snelweg A4 - afrit Sloten - terug via toerit Sloten - Snelweg A4, Ringweg A10 Zuid, Amstelveenseweg, De Boelelaan, Parnassusweg en Strawinskylaan naar Station Zuid v.v.

Connexxion meldt geen omleidingen op de website, maar ook deze bussen kunnen ernstige hinder ondervinden op hun gebruikelijke route.

Voor meer informatie over de omleidingen in het openbaar vervoer kunt u terecht op de website van het GVB.

19 oktober 2018

Programma Sint-Nicolaasacademie op zaterdag 20 oktober 2018

Op zaterdag 20 oktober houdt pater Elias Leyds van de Broeders van Sint Jan een lezing over het Griekse begrip 'logos', dat in het Europese denken door de eeuwen heen een grote rol heeft gespeeld en dat bovendien een centrale plaats inneemt in het Evangelie van Johannes. 'Logos' heeft te maken met logica en met rede. Zijn we in Europa nog redelijk? Of eerder redeloos? De lezing vangt om 11.00 uur aan in de pastorie.

Voorafgaand aan de lezing is er om 10.00 uur een gelezen heilige Mis in de kerk.

Zie: De website van de academie.

18 oktober 2018

18 oktober 2018: 30-jarig jubileum priesterbroederschap Sint Petrus (FSSP)

De priesterbroederschap Sint Petrus is opgericht door paus Johannes Paulus II op 18 oktober 1988. Deze heilige paus heeft destijds grootmoedig willen beantwoorden aan de gerechtvaardigde verlangens van de katholieken die grote waarde hechten aan de liturgische en disciplinaire traditie van de Rooms-katholieke Kerk. Toen telde de priesterbroederschap Sint Petrus elf priesters en een twintigtal seminaristen, door de genade en zegen van God is zij momenteel (1 november 2017) 287 priesters en 150 seminaristen rijk, dit alles tot eer van God en Zijn heilige Kerk, en ten dienste van het heil van de zielen.

Steeds meer gelovigen ontvangen de zegeningen van het apostolaat dat varieert van het werk in parochies, kapellen, het apostolaat onder jongeren, op scholen, in ziekenhuizen enzovoorts, kortom: heel het apostolaat van een katholiek priester.

De priesterbroederschap vormt haar priesters volgens de Traditie van de seminaries van de Rooms-katholieke Kerk, zowel op het gebied van de onderwezen leer, die getrouw is aan het hoogste Leergezag en verrijkt met de theologie van de grote Kerkleraren – in het bijzonder de heilige Thomas van Aquino – alsook op het gebied van de spiritualiteit die haar bron vindt bij de meest betrouwbare geestelijke schrijvers.

Binnen de Kerk is zij een 'Gemeenschap van Apostolisch Leven'. Haar priesters praktiseren, hoewel zij geen kloosterling zijn, een leven in gemeenschap. Met betrekking tot de liturgie is de broederschap Sint Petrus ten diepste verbonden met de buitengewone vorm van de Romeinse ritus; hieruit bestaat haar bijzondere karakter, haar roeping. Derhalve celebreren de priesters de heilige Mis en dienen zij de sacramenten toe volgens de liturgische boeken die sinds 1962 van kracht zijn. De Heilige Stoel erkent jegens de broederschap deze bijzondere liturgische doelstelling die haar bijzondere karakter uitmaakt. De statuten van de broederschap werden door de Heilige Stoel op 29 juni 2003 definitief goedgekeurd.

13 oktober 2018

13 oktober: Heilige Eduardus, koning en belijder

Eduardus werd geboren in het jaar 1003 in Oxford, Engeland, als zoon van koning Ethelred II en koningin Emma. Nadat koning Ethelred door een Deense invasie was onttroond, werden Edward en zijn broer Alfred weggevoerd naar Denemarken om daar te worden gedood. De Deense officier die met die taak werd belast ontfermde zich echter over de jongens en stuurde ze naar Zweden. Vanuit dat land werden ze overgebracht naar Hongarije en kwamen daar onder hoede van de koning.

Eenmaal volwassen geworden verhuisden de broers naar Normandië en wachtten op een kans om terug te keren naar Engeland. In 1035 probeerden Edward en Alfred de kroon van Engeland te heroveren, maar dat mislukte. Alfred werd gedood en Edward keerde terug naar Normandië. In 1042 ging hij opnieuw naar Engeland en werd toen bij acclamatie tot koning gekozen. Hij besteeg de troon op 3 april van dat jaar. Edward stond bekend als een rechtvaardige en waardige koning. Hij genoot veel steun bij het volk.

Tijdens zijn bewind sloeg Edward menig invasie af, hij droeg bij aan het herstel van de monarchie in Schotland, hij schafte onrechtvaardige belastingen af, en hij stond bekend om zijn vrijgevigheid aan armen en vreemdelingen en om zijn vroomheid en liefde tot God.

Om het volk te behagen trouwde hij met Godwina, dochter van de graaf van Wessex, maar het koningspaar leidde een leven in onthouding. Hij zou de gave van genezing door aanraking hebben gehad.

Hij bouwde vele kerken, waaronder de beroemde Westminster Abbey.

Op 5 januari 1066 stierf hij door een natuurlijke dood. In 1161 werd hij heilig verklaard door paus Alexander III. Hij is patroon van kinderloze echtparen, van de Britse koninklijke familie, van koningen, en van gescheiden echtgenoten. Hij is een van de patronen van Engeland.

Eduardus wordt vaak afgebeeld terwijl hij een melaatse geneest, met een zieke man op zijn schouders of als oudere koning die een ring geeft aan de apostel Johannes die vermomd is als bedelaar. De laatste afbeelding stoelt op een verhaal dat vertelt over koning Edward die een ring schonk aan een bedelaar in de buurt van Westminster Abbey. Enkele jaren later troffen enkele pelgrims uit Engeland in het Heilig Land een oude man die zich uitgaf voor de apostel Johannes. Hij gaf hun de ring mee met de opdracht deze aan koning Edward terug te geven met de mededeling dat hij binnen zes maanden zou sterven. En zo geschiedde het.

7 oktober 2018

Twintigste zondag na Pinksteren

Commemoratie: Onze Lieve Vrouw van de Allerheiligste Rozenkrans

Het Laatste Oordeel (Fra Angelico)

Epistel
Efesiërs 5, 15–21
Broeders, zorgt ervoor dat gij met alle omzichtigheid uw levenswandel inricht; niet als onverstandigen, maar als wijze mensen, die de tijd benutten; want het zijn kwade dagen. Weest daarom niet kortzichtig, maar toont begrip voor de wil van God. Bedrinkt u niet aan wijn; want daaruit volgt losbandigheid; maar vervult u met de Heilige Geest, en spreekt onder elkander in psalmen en lofgezangen en geestelijke liederen, terwijl gij de Heer lofzingt in uw harten; en brengt zonder ophouden voor alles dank aan onze God en Vader in de Naam van onze Heer Jezus Christus. Weest aan elkander onderdanig in de vreze van Christus.

Evangelie
Johannes 4, 46–53
In die tijd was er een zekere hofbeambte, wiens zoon ziek lag te Kafarnaüm. Toen hij hoorde, dat Jezus uit Judea naar Galilea was gekomen, ging hij naar Hem toe, en verzocht Hem om zijn zoon te komen genezen; want deze lag op sterven. Jezus nu sprak tot hem: “Als gij geen tekenen en wonderen ziet, gelooft gij niet”. De hofbeambte zeide tot Hem: “Heer, kom toch, vóórdat mijn zoon sterft!” Jezus sprak tot hem: “Ga heen, uw zoon is weer beter!” De man geloofde het woord, dat Jezus tot hem sprak, en ging heen. Toen hij nog onderweg was, kwamen zijn dienaren hem tegemoet en berichtten hem, dat zijn zoon weer beter was. Hij vroeg hun dan naar het uur, waarop de beterschap was ingetreden. En zij antwoordden hem: “Gisteren in het zevende uur heft de koorts hem verlaten.” Toen bemerkte de vader, dat dit juist het uur was, waarop Jezus tot hem zeide: “Uw zoon is weer beter.” En hij aanvaardde het geloof, hij zelf en geheel zijn huisgezin.

Overweging
De woorden van Jezus tot de hofbeambte wekken misschien onze verbazing. Een vader, wiens zoon doodziek is, komt en vraagt om genezing. En dan wordt hij zo hard aangepakt: “Als gij geen tekenen en wonderen aanschouwt, gelooft gij niet!” In plaats van medelijden krijgt de vader van het stervende kind een soort verwijt. Dit verwijt was echter in het algemeen bedoeld en duidde op het gebrek aan geloof dat Jezus overal ontmoette. Zeker was het geloof van de hofbeambte niet volmaakt, want hij meent dat Jezus persoonlijk aanwezig moet zijn om zijn kind te kunnen genezen.

Nu Hij de hofbeambte aantreft die, zonder begrip te tonen voor de eigenlijke zending van Jezus, Hem een louter persoonlijke gunst vraagt en op een wijze die de onvolmaaktheid van zijn geloof in een helder licht stelt, ziet Hij in deze man het type, een categorie uit het joodse volk, met zijn aardse instelling. Het is precies deze mentaliteit, die de ogen van de joden zal sluiten voor het geestelijke karakter van Jezus' zending en het conflict tussen Hem en Zijn volk veroorzaakt. “Als gij (meervoud!) geen wonderen ziet, gelooft gij niet.”

Onze Zaligmaker is gekomen om een geloof te wekken dat niet op wonderen en tekenen gebaseerd is, maar dat zich rechtstreeks richt op Zijn goddelijke Persoon. “Zalig zijn zij die niet gezien en toch geloofd hebben.” (Joh. 20, 29). Geloven zonder tekenen te zien, zonder wonderen, alleen op het woord van Christus, dat is wat Hij van ons verlangt. Dit is wat Christus van Zijn geliefde uitverkorenen eist: een volmaakt geloof. Een vaste houding van de ziel, gericht op het woord, die wonderen noch gebedsverhoringen nodig heeft. Ons geloof mag niet op onze eigen belangen en noden gebaseerd zijn, maar alleen op God, Die wij door ons leven moeten verheerlijken.

Christus vraagt het geloof in de eerste plaats van degenen die zich tot Hem richten. En Hij vraagt een volmaakt geloof, dat alleen op Zijn woord bouwt. Dat wil niet zeggen dat wij geen wonderen of tekenen mogen vragen. Maar ons geloof mag er niet van afhangen. Wie onvolmaakt gelooft, zal zich van zijn verhouding tot God willen bedienen om bepaalde gunsten te verkrijgen. En als hij meent dat zijn gebed niet verhoord wordt, zal zijn geloof nog zwakker worden. De ware leerling van Christus wankelt nooit. Zijn geloof in God groeit door alles heen en vindt gelijkelijk voedsel in succes en mislukking. Vasthouden aan God, soms tegen alle hoop in, maar alleen omdat Hij ons nooit in steek laat, is in werkelijkheid het voortdurende wonder van Gods liefde, dat alles overtreft.

6 oktober 2018

Montserrat Caballé (†) zingt voor paus Benedictus XVI

In juli 2006 zong de vandaag overleden sopraan Montserrat Caballé het 'Padre nuestro' (Onze Vader)
voor paus Benedictus XVI tijdens de Wereldgezinsdagen in Valencia, Spanje.



4 oktober 2018

Van de pastoor: Wat is de Kerk?

Beminde gelovigen,

Wat is de Kerk eigenlijk: Is zij een puur menselijke zaak of het rijk Gods op aarde? En wie is er nog te vertrouwen in de Kerk? Die laatste vraag, die mij onlangs werd gesteld door een beschaafde, intelligente en bescheiden vrouw, heeft mij een tijd beziggehouden, allereerst omdat haar vertrouwen in de verkondiger en de uitdrager van Gods openbaring – dus in de Kerk – aan het wankelen was gebracht door de recente gebeurtenissen omtrent misbruik en corruptie tot in de hoogste rijen van de hiërarchie. Maar deze vraag stemde mij ook triest en verdrietig, omdat goede mensen worden beroofd van hun vertrouwen door de corruptie van de kerkelijke overheid. Wee degenen, die een van deze kleinen in verleiding brengt. Het zou beter zijn dat hij met een molensteen om de hals in de diepte van de zee verdronken wordt. Deze woorden uit het Evangelie kregen plotseling een geheel nieuwe betekenis. Waarom hebben de herders hun kudde in verleiding gebracht? Is de Kerk dus alleen menselijk?

Recentelijk las ik opnieuw het verhaal van pater Maximiliaan Maria Kolbe. Hij offerde tijdens de Tweede Wereldoorlog in een concentratiekamp zijn eigen leven in plaats van de vader van een gezin die ter dood was veroordeeld. Pater Kolbe stierf voor deze vader uit liefde tot Christus. Zijn levensoffer maakt ons duidelijk dat de Kerk Gods rijk op aarde is, dat ons in staat stelt om de ultieme navolging van Christus mogelijk te maken.

Het misbruik en de corruptie laten ons zien dat er in deze Kerk, waarin het rijk Gods zich openbaart, ook mensen zijn die juist geen volgelingen van Christus zijn, maar rovers en moordenaars. Uit de catechismus hebben wij geleerd dat wij tijdens ons aardse bestaan deel uitmaken van de Ecclesia Militans, de strijdende Kerk, die op aarde de strijd voert tussen goed en kwaad. Het kwaad is de Kerk van God binnengedrongen. Laten wij niet toestaan dat het ook ons verslindt, maar blijven wij trouw aan de belofte van ons doopsel om het witte kleed der onschuld ongeschonden tot voor de rechterstoel van de eeuwige God te dragen.

Met mijn priesterlijke zegen,

Pater M. Kromann Knudsen FSSP, pastoor

3 oktober 2018

Informatiebulletin voor de maand oktober is verschenen

Het Informatiebulletin van de Sint-Jozefparochie bij de Agneskerk voor de maand oktober is verschenen. Het bulletin is op deze site te vinden onder het tabblad 'Informatiebulletin oktober' of klik op onderstaande afbeelding. Ook bestaat de mogelijkheid om het blad elke maand gratis en in kleur per e-mail (klik hier) te ontvangen.

2 oktober 2018

Marialof in de maand oktober

Gedurende de maand oktober zal de dagelijkse heilige Mis op dinsdag tot en met vrijdag worden gevolgd door een Marialof. Het lof begint rond 11.45 uur; voorafgaand aan de heilige Mis wordt dagelijks (dus ook op zaterdag en zondag) de Rozenkrans gebeden.

De maand oktober dankt de naam Rozenkransmaand aan het feest van Onze Lieve Vrouw van de Allerheiligste Rozenkrans dat op 7 oktober gevierd wordt.

Veel pausen hebben de gelovigen aangespoord tot het bidden van de Rozenkrans. Paus Leo XIII heeft er zelfs negen encyclieken aan besteed. Maria zelf heeft bij al haar verschijningen het belang van het bidden van de Rozenkrans onderstreept.

Op het eerste gezicht lijkt de Rozenkrans een Mariaal gebed, maar in feite is het – door het overwegen van de geheimen – een gebed dat volledig op Christus is gericht.

Door het Marialof verschuift de aanvangstijd van de catechese voor volwassenen op de dinsdagen 9 en 23 oktober van 12.00 uur naar 12.30 uur.

29 september 2018

29 september: Hoogfeest van de kerkwijding van de heilige Michaël, aartsengel

Heilige Aartsengel Michaël, verdedig ons in de strijd;
wees onze bescherming tegen de boosheid en de listen van de duivel.
Wij smeken ootmoedig dat God hem Zijn macht doe gevoelen.
En gij, vorst van de hemelse legerscharen,
drijf Satan en andere boze geesten, die tot verderf van de zielen
over de wereld rondgaan, door de goddelijke kracht in de hel terug. Amen.

Op 29 september werd de antieke Sint-Michaëlsbasiliek aan de Via Salaria, ten noorden van Rome, ingewijd.

Michaël is onder de engelen de meest bekende en de meest genoemde. Hij is de aanvoerder van de hemelse legerscharen in de strijd tegen Lucifer en diens aanhang. Zijn naam betekent: 'Wie is als God?'. Hij wordt vereerd als schutspatroon van de katholieke Kerk. Hij is de aanvoerder van de gelovige zielen.

De naam van de aartsengel Michaël komt al voor in het oude testament. In het boek Daniël wordt hij beschreven als de voornaamste der vorsten en de beschermer van het vrome Israël. Samen met de aartsengel Gabriël verklaart hij aan Daniël het profetische beeld dat die gezien heeft.

In die tijd, zal de grote vorst Michaël opstaan om de kinderen van Uw volk te beschermen. Want het zal een tijd van nood zijn, zoals er eerder nog geen een is geweest zolang er volken zijn. Maar al degenen van Uw volk, die in het boek staan opgetekend, zullen in die tijd worden gered. (Dan. 12,1)

13 september 2018

Programma Sint-Nicolaasacademie op zaterdag 15 september 2018

Op zaterdag 15 september april houdt de heer Robert Lemm, voorzitter van de academie, een lezing over 'De identiteit van Europa', hoe het was en hoe
het is geworden. Hij zal zich onder andere baseren op het boek 'Understanding Europe' van Christopher Dawson.

Voorafgaand aan de lezing is er om 10.00 uur een gelezen heilige Mis in de kerk.

Zie: De website van de academie.

9 september 2018

Zestiende zondag na Pinksteren

Kruisverheffing: Al wie zich verheft, zal vernederd, maar wie zich vernedert zal verheven worden.

Epistel
Efes. 3, 13–21
Broeders, ik bid u, dat gij niet de moed verliest om wille van de wederwaardigheden, die ik voor u verduur; want dat is juist een eer voor u. Daarom buig ik mijn knieën voor de Vader van onze Heer Jezus Christus, aan Wie alle vaderschap in de hemel en op aarde zijn naam ontleent: Moge Hij overeenkomstig de rijkdom van Zijn glorie u geven: dat gij naar de inwendige mens krachtig wordt gesterkt door Zijn Geest, en dat Christus woont in uw harten door het geloof; opdat gij, aldus geworteld en bevestigd in de liefde, in staat zijt om met alle heiligen de breedte en de lengte, de hoogte en de diepte te begrijpen, en de liefde van Christus te kennen, die alle begrip te boven gaat, om aldus volmaakt te worden naar heel de volheid Gods. Aan Hem nu, Die bij machte is om door de kracht, die in ons werkt, veel meer tot stand te brengen, dan wij kunnen vragen of begrijpen, aan Hem zij de eer in de Kerk en in Christus Jezus tot in alle geslachten van de eeuwen der eeuwen. Amen.

Evangelie
Lc. 14, 1–11
In die tijd kwam Jezus op een sabbat in het huis van een der voornaamste farizeeën, om de maaltijd te gebruiken; en zij letten zeer scherp op Hem. En zie, daar stond voor Hem een man, die aan waterzucht leed. En Jezus richtte Zich tot de wetgeleerden en farizeeën met de vraag: Mag men op de sabbat iemand genezen of niet? Maar zij zwegen. Dan legde Hij Zijn hand op hem, genas hem en liet hem heengaan. Maar tot de anderen sprak Hij: Wie van u zal niet zijn ezel of zijn os, die in een put valt, terstond er uit halen, al is het een sabbatdag? En zij wisten niets daartegen in te brengen. Ook hield Hij aan de gasten een gelijkenis voor, omdat Hij bemerkte, hoe zij de eerste plaatsen uitzochten; en Hij sprak tot hen: Als gij ter bruiloft wordt genodigd, neem dan niet de eerste plaats in; want misschien is er iemand genodigd, die voornamer is dan gij; en dan zou hij, die u en hem heeft uitgenodigd, u komen zeggen: Maak plaats voor deze; dan zoudt gij met schaamte de laatste plaats moeten innemen. Maar als gij genodigd zijt, neem dan de laatste plaats; wanneer dan uw gastheer binnenkomt, zal hij tot u zeggen: Vriend, ga hoger op! Dat zal een eer voor u zijn in het oog van al de disgenoten. Want al wie zich verheft, zal vernederd, maar wie zich vernedert, zal verheven worden.

Overweging
Gedurende de lange reeks zondagen na Pinksteren laat de Kerk ons in haar gebeden steeds opnieuw dezelfde hoofdgedachten overwegen, namelijk hoe het goddelijke heilsplan zich in ons moet verwezenlijken en hoe wij ons christelijk leven moeten beleven. Om ons dit te verduidelijken kiest zij voor ieder zondag enkele teksten uit de Heilige Schrift uit, die ons misschien vrij algemeen voorkomen, maar die uiterst geschikt zijn om onze christelijke levenshouding te bepalen. Vandaag wijst de lezing van het Evangelie hoofdzakelijk op de noodzaak alle dubbelzinnigheid, alle schijnheiligheid, alle verwaandheid en elke valse trots uit ons leven te weren, om ons met een oprecht en nederig hart aan de dienst van God te wijden, nederig erkennend dat de verwezenlijking van dit christelijke levensprogramma in ons het eigen werk van Gods genade in ons is. Het is deze genade die zichtbaar wordt in het Evangelie door de genezing van iemand die lijdt aan waterzucht. Maar omdat het een sabbat was, wekte deze genadebemiddeling ontevredenheid op bij de farizeeën, die in de naam van een voorschrift uit de wet aan het hoogste gebod, namelijk dat van de liefde, zouden verzuimen.

In het tweede deel van het Evangelie van vandaag wordt ons door een gelijkenis geleerd in welke gezindheid wij moeten liefhebben, namelijk in eenvoud en nederigheid. Christus Zelf heeft ons daarvan het levende voorbeeld gegeven toen Hij Zich offerde voor onze zonden. Zijn liefde is ook bij ons gebleven door de sacramenten, vooral in het heilig Sacrament van het Altaar. De farizeeën dachten dat zij zichzelf de gerechtigheid zouden kunnen geven door de letter van de wet te volgen. Christus laat ons echter duidelijk zien dat de gerechtigheid ontvangen moet worden, zoals degene die aan waterzucht lijdt zijn gezondheid ontvangt. Wij ontvangen de liefde niet in trots, maar in eenvoud en nederigheid.

De wijze waarop een katholiek de heilige communie ontvangt is een goed voorbeeld van de twee geestesgesteldheden die vandaag in het Evangelie worden getoond. De geknielde ontvangst van de communie op de tong laat de eenvoudige en nederige afhankelijkheid van Gods genade zien en maakt aan een ieder duidelijk dat wij zelf niets vermogen, maar slechts – zoals een klein kind – gevoed kunnen worden. Als wij volledig van deze houding doordrongen zijn, dan kan de goddelijke genade zich ten volle in onze ziel ontplooien. Daar staat tegenover de trotse houding van de handcommunie, die te vergelijken is met de farizeeër die denkt zichzelf het heil te kunnen geven door de uiterlijke navolging van de wet, maar die geen nederige en eenvoudige afhankelijkheid kent tot de liefde van God.

Beoefenen wij de eenvoudige nederigheid, waarin de genade en de liefde van God zo vruchtbaar worden. Stellen wij niet onszelf op de eerste plaats, maar erkennen wij dat wij arme schepselen zijn die volledig afhankelijk zijn van het erbarmen van God.

7 september 2018

Priester Peter Hagenbeek stelt zich voor

Beminde gelovigen,

Deze wijze van aanspreken is mij ingefluisterd. Het is een van de dingen waar ik een beetje aan moet wennen.
Sinds 16 augustus ben ik op de pastorie bij de Agneskerk komen wonen.
Naast het meedraaien in het parochie-apostolaat van de priesterbroederschap, is het ook de bedoeling dat ik de spiritualiteit van de broederschap 'an sich' beter leer kennen.

Het levenslicht werd mij geschonken op 4 februari 1981 te Boxtel. In dat Brabantse dorp tussen Den Bosch en Eindhoven ben ik met mijn oudere broer en zus opgegroeid.

Ook al wist ik sinds mijn Eerste Heilige Communie dat ik later priester wilde worden, met 17 jaar oud en 'vers' uit de middelbare school, vond ik mezelf te jong om al naar het groot-seminarie te gaan. Na mijn middelbare school ging ik daarom naar de pabo. Het les geven aan jonge kinderen leek mij leuk. Die ervaring zou later ook goed van pas komen in de parochies. Echter, kleuterklassen horen er ook bij! Dat lag mij iets minder. Na een ruim half jaar ben ik met de pabo gestopt en heb ik de rest van het half jaar als orderpicker gewerkt bij de horecagroothandel Van Oers in Boxtel.

Ondertussen nagedacht over de toekomst. Daarom keek ik bij de politie en marechaussee. Om een lang verhaal kort te maken; na aansporingen van een pater die ik goed kende, ben ik tóch naar het seminarie gegaan. Ook daar gaf men aan dat ik gewoon kon beginnen, en als ik na 5 à 6 jaar studeren mezelf nog steeds te jong vond om priester te worden, kon ik altijd nog de wijding uitstellen. Zo gezegd, zo gedaan.

Na 5 jaar studie gaf ik bij de rector en de bisschop aan dat ik nog niet toe was aan de H. wijdingen. Van mijn bisschop kreeg ik de ruimte om, naast de stage in de parochie, een opleiding tot docent middelbaar onderwijs te volgen. Deze opleiding heb ik met succes afgerond. Reeds in mijn seminarietijd en later ook als priester, heb ik veel met tieners gewerkt. Zowel in de parochies als op diverse zomerkampen. De middelbareschoolleeftijd vind ik prettig en leuk werken.

Na 2 jaar stage in de parochie van Loon op Zand (een klein dorp vlakbij Tilburg) ontving ik op 10 juni 2006 de priesterwijding. Vervolgens heb ik in diverse parochies gestaan.

  • Tilburg, een half jaar als kapelaan,
  • Beek en Donk, 5 jaar pastoor,
  • Uden en Boekel, 5 jaar kapelaan,
  • Helvoirt, ruim 1,5 jaar (geestelijk) rector van bezinningscentrum Emmaus.

Deze laatste benoeming combineerde ik, in opdracht van mijn bisschop, met een voltijdsbaan in het middelbaar onderwijs.
In de tijd dat ik geestelijk rector was van het bezinningscentrum is 'de traditie', haar leer, pastorale praktijk en liturgie, voor mij een steeds belangrijkere rol gaan spelen. Uiteindelijk heeft dit geleid tot de keuze voor de FSSP die mij naar Amsterdam bracht.

We zullen elkaar ongetwijfeld in en om de kerk ontmoeten, en elkaar beter leren kennen. Kunt u daar niet op wachten? Dan kunt u op YouTube kijken naar 'getuigenis Thorn sep 2016'. Dan krijgt u een video te zien waarin ik vertel over de Foyer de Charité en wat de Foyer voor mij heeft betekend.

Graag tot ziens,
Peter Hagenbeek

4 september 2018

Van de pastoor: Sprakeloos | Catechese voor volwassenen

Beminde gelovigen,

Wij weten dat de Kerk zich reeds gedurende een lange tijd in een diepe crisis bevindt, zowel dogmatisch als liturgisch en ook pastoraal. Toch zijn wij door de meest recente onthullingen, die betrouwbaar lijken, meer verontrust dan ooit tevoren. Niet alleen zijn wij geshockeerd door het ernstige onrecht dat mensen is aangedaan door misbruik, maar we zijn ook sprakeloos als we met het lijden van deze mensen geconfronteerd worden (in het bijzonder als dit lijden mensen wordt aangedaan met medeweten van de Paus zelf). En, alsof we door een aardbeving zijn getroffen, zakken we door de bodem van het vertrouwen in onze herders, omdat hun medeweten net zo ernstig is als het misbruik zelf.

Bidden wij om genezing naar lichaam en ziel van alle bij de slachtoffers geslagen wonden, en bidden en offeren wij dat de heilige Kerk van God gereinigd mag worden van al het vuil dat haar goddelijk aanschijn verbergt.

In september wordt de catechese voor volwassenen voortgezet. Op de dinsdagen 4 en 18 september door ondergetekende, op de zaterdagen 8 en 22 september door pater Hagenbeek. Hopelijk mogen we vele belangstellenden verwelkomen. We beginnen met een kopje koffie in de keuken van de pastorie, aansluitend op de heilige Mis.

Met mijn priesterlijke zegen,

Pater M. Kromann Knudsen FSSP, pastoor