Website van de parochie van de H. Jozef, patroon van de H. Kerk, de Rooms-katholieke personele parochie voor de traditionele Latijnse liturgie bij de Agneskerk te Amsterdam

Vandaag in de Agneskerk

De kalender is bijgewerkt tot en met 30 november 2018, onder voorbehoud van wijzigingen.

30 september 2017

30 september: Heilige Hiëronymus, belijder en Kerkleraar

Hieronymus werd geboren rond het jaar 347 in Stridon (Dalmatië). Hij geldt als een van de grote Kerkvaders van het Westen.

Hij stamde uit een welgestelde familie en ontving zijn eerste opleiding te Rome. De ouders van Hieronymus waren al christenen en zij stuurden hem naar Rome om er te studeren. Hij kreeg er les onder meer van de grammaticus Donatus. Tyrannius Rufinus van Aquileia was zijn medeleerling. Met de klassieke auteurs raakte Hiëronymus zeer vertrouwd.

Na een verblijf in Trier leidde hij in Aquileia een ascetisch leven tussen een groep van gelijkgezinden. Rond 373 wilde hij een pelgrimstocht naar Jeruzalem ondernemen, maar een ernstige ziekte hield hem lange tijd in Antiochië. Daar hoorde hij voordrachten van Apollinarius van Laodicea en hij leerde er ook perfect Grieks. Daarna trok hij zich drie jaar (375-378) terug in de woestijn in de buurt van Antiochië, waar een monnik van joodse afkomst hem in het Hebreeuws onderrichtte. Zijn priesterwijding ontving hij in Antiochië van Paulinus, bisschop van deze stad. In Constantinopel woonde hij de voordrachten van Gregorius van Nazianze bij.

Tussen 383 en 385 verbleef Hieronymus in Rome. Hij was secretaris en vriend van paus Damasus I. In opdracht van deze paus begon hij te werken aan een nieuwe vertaling van de Bijbel in het Latijn, de vulgaat, omdat de tot dusver gangbare vertalingen niet meer voldeden voor wat betreft literaire vormgeving en correctheid. Na de dood van Damasus (11 december 384) begaf hij zich op reis naar de heilige plaatsen in Palestina, bezocht een maand lang Didymus de Blinde, bracht een bezoek aan de monniken van de Nitrische woestijn en vestigde zich uiteindelijk in 386 te Bethlehem, waar hij tot zijn dood als kluizenaar leefde. Hij hield zich daar 34 jaar bezig met de wetenschap en leidde bovendien een klooster. Tot de ascetische kring rondom hem behoorden ook adellijke dames als Marcella, Asella, Paula en haar dochter Eustochium. Met Paula's steun werden er drie vrouwenkloosters en een mannenklooster gesticht, verder een kloosterschool waar hij over een grote bibliotheek kon beschikken.

Hiëronymus raakte verwikkeld in verschillende conflicten: met bisschop Johannes van Jeruzalem, met zijn jeugdvriend Rufinus, met Jovinianus (393), Vigilantius (404) en Pelagius (na 415). Hij was een lastig en prikkelbaar mens, die dikwijls hard en scherp in zijn polemiek kon zijn, maar daartegenover staat dat hij eerlijk was in zijn energieke vrijmoedigheid tegen mistoestanden en in zijn streven naar ascetische idealen. Onder de kerkvaders was hij, als filoloog en veelweter, zeker de meest geleerde. Zijn wetenschappelijk werk is van grote waarde omdat hij de kennis van de Grieken en joden doorgaf aan het christelijke westen.

Zijn krachtige, emotionele persoonlijkheid blijkt het best uit zijn circa 120 brieven. Deze waren voor publicatie bestemd en zijn historisch belangrijk, inhoudelijk gevarieerd en qua vormgeving voortreffelijk afgewerkt.

Hieronymus stierf in Bethlehem op 30 september 420. Hij wordt vaak afgebeeld met een leeuw.

23 september 2017

Nationale pro-life-gebedsdag op dinsdag 26 september 2017 in Den Haag


Heilige Pius van Pietrelcina (Padre Pio)

Padre Pio werd geboren als Francesco Forgione op 25 mei 1887 in Pietrelcina in het aartsbisdom Benevento (Zuid-Italië). Op 16-jarige leeftijd trad hij in bij de orde der kapucijnen in Morcone. Daar kreeg hij de kloosternaam Pio. Na zijn priesterwijding in 1910 verbleef hij om gezondheidsredenen zes jaar in zijn ouderlijk huis. In 1916 stuurden zijn oversten de zieke pater naar het klooster San Giovanni Rotondo, waar hij tot zijn dood zou blijven.

Op 20 september 1918 voltrokken zich bij hem voor het eerst de zichtbare mystieke tekenen die zijn gehele leven zouden beheersen. Padre Pio ontving de zogeheten stigmata, de vijf open wonden van de gekruisigde Jezus. Uit de ongeneeslijke wonden in zijn handen, voeten en zijde stroomde bloed dat een heerlijke geur verspreidde. Pio’s oversten onderwierpen hem aan lastige wetenschappelijke onderzoeken. Door de stigmata en de talrijke wonderen die er rond hem gebeurden, stroomden er grote aantallen pelgrims naar San Giovanni Rotondo. Velen stonden uren in de rij om bij de gekwelde pater te biechten. Op zondag 22 september 1968 zakte hij tijdens de viering van de Hoogmis in elkaar. Pio was aan het einde van zijn lichamelijke krachten en in de nacht van zondag op maandag kwam er een eind aan zijn getormenteerde, aardse bestaan.

Nadat hij vredig was ingeslapen, verdwenen de stigmata. Steeds heeft Pio geprobeerd de stigmata te verbergen, omdat hij niet als een kermisattractie beschouwd wilde worden. De helse pijnen waaraan hij leed, wilde hij het liefst in volstrekte anonimiteit dragen en offeren voor de redding van de zielen in het vagevuur. Van geen enkele heilige uit de moderne tijd zijn zoveel verslagen over wonderbaarlijke verschijnselen opgetekend als van Pio. Zo was hij helderziend, beschikte hij over de gave van bilocatie (op twee plaatsen tegelijkertijd aanwezig zijn) en genezing, en verspreidde hij een heerlijke geur. Pio was allerminst een zwever. Hij was zeer praktisch ingesteld. Dat bleek onder meer uit zijn wens om in de buurt van zijn klooster een hypermodern ziekenhuis te laten bouwen. Met steun van pelgrims werd deze wens werkelijkheid. Padre Pio werd in 1999 zalig verklaard. Paus Johannes Paulus II verklaarde hem heilig op 16 juni 2002.

Zijn gedachtenis wordt gevierd op 23 september (Novus ordo).

21 september 2017

Beeldverslag toediening H. Vormsel (deel 2)




Hebt u foto's of een video gemaakt van een plechtigheid in onze kerk, dan ontvangen we die graag per e-mail om ze via de website met de geloofsgemeenschap te delen. U kunt de bestanden mailen naar: foto@agneskerk.org.

19 september 2017

19 september: H.H. Januarius, bisschop, en gezellen, martelaren

In het jaar 305, onder het bewind van keizer Diocletianus, weigerde de ongeveer dertigjarige Sosimus te offeren aan de Romeinse oppergod Jupiter. Na enkele gruwelijke folteringen werd hij in Puzzeoli gevangen gezet. Zijn christenbroeders Proculus, Eutyches en Acucius wilden hem daar komen bezoeken en werden op hun beurt gearresteerd, gefolterd en eveneens in de gevangenis geworpen. Toen dat alles bisschop Januarius ter ore kwam ging hij op weg om zijn mensen in de gevangenis te bezoeken. Hij werd onderschept en onderging hetzelfde lot als zijn medechristenen. Januarius werd in een gloeiende vuuroven gedompeld. Maar dat deerde hem niet; midden in de vlammen begon de heilige hardop Gods lof te zingen, zoals dat het geval was bij de drie jongelingen in het boek Daniël. Ook moest hij in de arena vechten met wilde dieren maar de dieren deden hem niets. Zijn diaken Festus en zijn voorlezer Desiderius gingen op bezoek bij hun bisschop. Ook zij werden opgepakt en tezamen met Januarius naar Puzzeoli afgevoerd. Daar werden ze de dag na hun aankomst onthoofd.

De relieken van Januarius werden overgebracht naar het nabij gelegen Napels. in 831 kwamen ze naar Benevento, in 1154 naar het klooster Monte Vergine en in 1497 gingen ze weer terug naar de kathedraal San Gennaro (Sint Januarius) van Napels, waar zijn gebeente en bloed worden bewaard tot op de huidige dag. Zijn bloed wordt bewaard in een ampul in de San Gennarokapel. Drie keer per jaar, op de zaterdag voor de eerste zondag van mei, op 19 september en op 16 december, wordt het bloed weer vloeibaar.

Januarius is een van de bekendste patroonheiligen van de stad Napels. Daarnaast is hij beschermheilige van de goudsmeden (vanwege de gloeiende oven). Zijn voorspraak wordt ingeroepen tegen vulkaanuitbarstingen van de Vesuvius.

18 september 2017

Heilig Vormsel in de buitengewone vorm

Groepsfoto met de vormelingen

Zondag 17 september mocht ik aan acht kandidaten het heilig vormsel toedienen in de buitengewone vorm van de Romeinse Ritus in de Sint-Agnes­kerk in Amsterdam, voor de parochie die is toevertrouwd aan de Sint-Petrusbroeder­schap. We vierden tegelijk tien jaar Summorum Pontificum en vijf jaar personele parochie. Algemeen overste pater John Berg FSSP celebreerde de heilige Mis.

Gepaste eer
Pater Martin Kromann Knudsen FSSP is sinds 2008 in Amsterdam en vruchtbaar werkzaam in de Sint-Agnes­kerk. Tien jaar geleden vaardigde paus Benedictus XVI het motu proprio Summorum Pontificum uit, gedateerd 7 juli 2007, waarmee hij de gewone uitdrukking van de Romeinse ritus - vervat in het missaal van de Z. paus Paulus VI - en de buitengewone uitdrukking van die ritus - volgens het missaal van de H. paus Johannes XXIII - naast elkaar plaatste en voorschreef dat de buitengewone vorm in "gepaste eer" moest worden gehouden.

Sint-Petrusbroeder­schap in Amsterdam
Op dat moment was de Sint-Petrusbroeder­schap een jaar in Amsterdam aanwezig. In 2012 werd de parochie van de heilige Jozef opgericht voor gelovigen die deze buitengewone vorm zijn toegedaan en aan de Petrusbroeder­schap toevertrouwd. Sindsdien heeft dit apostolaat de nodige vruchten voortgebracht: regelmatig zijn er gelovigen toegetreden tot de katholieke kerk, er zijn roepingen uit voortgekomen (deze zondag werd er nog even aandacht aan besteed dat een jongen deze maand naar het seminarie van de Petrusbroeder­schap gaat in Wigratzbad, een ander naar het diocesaan seminarie van ons bisdom) en mijn eigen ervaring is dat de gemeen­schap die daar kerkt zich behoorlijk verjongd heeft en ook gegroeid is. Dat is natuurlijk bijzonder vreugdevol, zeker in deze qua geloof vaak barre tijden.

Cyprianus en het vormsel
Voorafgaand aan de heilige Mis heb ik het Vormsel toegediend aan zes kinderen en twee volwassenen. In de preek heb ik de heilige bisschop Cyprianus (+ 256), die de dag ervoor zijn feestdag had gehad, als voorbeeld genomen: bij een eerste christenvervolging vluchtte deze heilige weg naar het platteland, vanwaar hij zijn gemeen­schap bleef leiden met vele brieven; bij een tweede vervolging bleef hij, beleed zijn geloof en betaalde zelfs zijn eigen beul. Was hij de erste keer laf geweest? Sommigen vonden dat. Maar Cyprianus heeft een afweging gemaakt voor het heil van zijn gemeen­schap. Ook voor ons geldt dat: we moeten niet onze emoties (kwaadheid, bedroefdheid, ontmoediging enz.) volgen maar handelen met onderscheiding in de kracht van de Heilige Geest. Dat betekent dat we afstand moeten nemen van onze gevoelens om een goede keuze te kunnen maken, zoals Cyprianus dat deed. Daartoe ontvangen we de Heilige Geest in het vormsel. Dit woord komt van het oud-Nederlandse "vromen", dat "sterken" betekent. We worden gesterkt om vroom en krachtig te zijn, tegen de stroom in te durven gaan als God dat vraagt en goed te kunnen onderscheiden. Daarom moeten we dikwijls bidden: "Kom, Heilige Geest".

Drieherenmis
Na de vormselplechtigheid droeg de generaal-overste pater Berg de heilige Mis op. Het was niet alleen een 'drieherenmis', met diaken en subdiaken, maar ook met pontificale assistentie, die ik bij deze plechtigheid verleende.

Na afloop was er nog ruim gelegenheid de parochianen te ontmoeten en werd aan vele vrijwilligers en aan mij een heerlijke lunch aangeboden.

Groepsfoto met de assistenten bij de Mis

Bron: Arsacal.nl, de website van mgr dr Jan W.M. Hendriks, hulpbisschop van Haarlem-Amsterdam

17 september 2017

Beeldverslag toediening H. Vormsel en plechtige viering 10 jaar inwerkingtreding van Summorum Pontificum

De Bisschop wordt buiten het kerkgebouw opgewacht en verwelkomd.


Onder het gezang Sacerdos et Pontifex treedt de Bisschop in processie de kerk binnen.

Op de troon wordt de Bisschop gekleed voor de liturgie.

In vol ornaat gaat de Bisschop naar het hoofdaltaar.

Voorafgaand aan het toedienen van het vormsel houdt de Bisschop een homilie over de heilige Cyprianus.

De heilige Mis vangt aan met de bewieroking van het altaar.

Tijdens het offertorium.

Een bonnet is ook in andere kleuren dan zwart verkrijgbaar.

Mgr Hendriks met een van de troondiakens

De Bisschop met priesters, diakens en misdienaars, die aan de liturgie hebben deelgenomen.

(Uitgestelde) viering van het feest van Kruisverheffing

Crucifixus est pro nobis.

Epistel
Filipp. 2, 5-11
Broeders, laat in u dezelfde gezindheid leven, die er was in Christus Jezus, Daar Hij goddelijk was van wezen, was het voor Hem niet onrechtmatig aan God gelijk te willen zijn; maar toch heeft Hij Zichzelf vernietigd, door het wezen aan te nemen van een slaaf, door gelijk te worden aan de mensen, en uiterlijk te zijn al een mens. Hij heeft Zichzelf vernederd door gehoorzaam te worden tot de dood, ja zelfs tot de dood aan het kruis. Maar daarom ook heeft God Hem hoog verheven en Hem de naam gegeven, die iedere naam te boven gaat, opdat in de naam van Jezus iedere knie zich buige, in de hemel, op de aarde of onder de aarde, en iedere tong belijde, dat Jezus Christus, de Heer, in de glorie is van God de Vader.

Evangelie
Joh. 12, 31-36
In die tijd sprak Jezus tot de scharen der joden: Nu is het oordeel voor de wereld gekomen; nu zal de vorst dezer wereld buiten geworpen worden. En als Ik van de aarde omhoog geheven ben, zal Ik alles tot Mij trekken. (Dit nu zei Hij, om aan te geven, welke dood Hij zou sterven.) Het volk gaf Hem ten antwoord: Wij hebben uit de Wet vernomen dat de Christus blijft in eeuwigheid; hoe kunt Gij dan zeggen: de Mensenzoon moet omhoog geheven worden? Wie is dan die Mensenzoon? Toen sprak Jezus tot hen: Nog een korte tijd hebt gij het licht bij u. Wandelt, zolang gij het licht nog hebt, opdat de duisternis u niet overvalt; want wie in de duisternis wandelt, weet niet, waar hij heengaat. Gelooft in het licht, zolang Gij het licht hebt, om aldus kinderen van het licht te zijn.

Vexilla regis
Almachtige, eeuwige God, Gij hebt het heil van het menselijk geslacht in het kruishout gevestigd, opdat dááruit het leven zou voortspruiten, waaruit de dood was voortgekomen, en opdat hij, die door het hout zegevierde, ook door het hout zou overwonnen worden: door Christus, onze Heer.

Vexilla regis prodeunt:
Fulget crucis mysterium
Quo carne carnis conditor,
Suspensus est patibulo.

O Crux ave, spes unica,
Hoc passionis tempore
Auge piis justitiam,
Reisque dona veniam.

Te, summa Deus Trinitas,
Collaudet omnis spiritus:
Quos per crucis mysterium
Salvas, rege per saecula. Amen.

16 september 2017

Plechtige viering 10 jaar Summorum Pontificum

Pater John Berg FSSP,
generaal-overste van
de priesterbroederschap Sint Petrus

Op 7 juli 2007 (7-7-7) publiceerde paus Benedictus XVI zijn langverwachte motu proprio Summorum Pontificum, waarin hij bepaalde dat de ‘oude’ Mis, in 1570 gepromulgeerd door de heilige paus Pius V, in de editie van 1962 (gepromulgeerd door de heilige paus Johannes XXIII), voortaan als buitengewone vorm van de Romeinse ritus door elke priester die daartoe in staat is dagelijks mag worden opgedragen, in het bijzonder wanneer een stabiele groep van gelovigen daarom vraagt. Het motu proprio trad in werking op 14 september 2007, het feest van Kruisverheffing.

Dit jaar is het dus 10 jaar geleden dat de emeritus paus de traditionele Latijnse Mis volledig heeft vrijgegeven. Al een jaar eerder, op zondag 17 september 2006, begon met toestemming van de bisschop van Haarlem, mgr Jozef Punt, een experiment met de Tridentijnse Mis in de Agneskerk, dat elf jaar later is uitgegroeid tot een volwaardige (personele) parochie met een traditioneel parochiepastoraat, waar alle sacramenten en ook begrafenissen in de ‘oude’ ritus kunnen worden gevierd. Sinds oktober 2008 staat de parochie onder leiding van pastoor Martin Kromann Knudsen FSSP.

Ter viering van het tweede lustrum van Summorum Pontificum zal de algemeen overste van de FSSP, de zeereerwaarde pater John Berg (foto hiernaast), op zondag 17 september in onze kerk een plechtige heilige Mis opdragen met pontificale assistentie vanaf de troon. Voorafgaand zal mgr Jan Hendriks, hulpbisschop van Haarlem-Amsterdam, aan enkele gelovigen het vormselsacrament toedienen.


Paus Benedictus XVI: "In de geschiedenis van de liturgie is er groei en vooruitgang, maar geen breuk. Wat voor de
vorige generaties heilig was, blijft ook voor ons heilig en groots; het kan niet plotseling geheel verboden worden
of zelfs schadelijk zijn."

16 september: H.H. Cornelius (paus) en Cyprianus (bisschop), martelaren

Cornelius werd aan het begin van de derde eeuw geboren. In 251 werd hij, nadat de pauselijke zetel 15 maanden vacant was geweest, tot bisschop van de Kerk van Rome gewijd. Dit bleef hij tot 253. In dit korte tijdsbestek heeft hij vooral te kampen gehad met de leer van Novatianus, een dwaalleraar die zich opwierp als tegenpaus. Het eigenlijke conflict ging over het weer opnemen van de mensen die tijdens de vervolging van het geloof waren afgevallen. De Novitianen ontkenden de macht van de Kerk om zware zonden te vergeven. Deze dwaling hield twee eeuwen stand. Volgens de H. Cornelius konden deze 'gevallenen' (lapsis) - zij hadden tijdens de vervolging onder keizer Decius aan afgoden offers gebracht - weer door handoplegging en boete in de Kerk worden opgenomen. Cyprianus heeft Cornelius geholpen het gezag te handhaven. Paus Cornelius werd door keizer Gallus verbannen naar het huidige Civitavecchia. Hier werd hij op 14 september 253 door onthoofding om het leven gebracht. De heilige Cornelius ligt begraven in de catacomben van Callistus.

Cyprianus was een vriend van paus Cornelius. Hij werd rond het jaar 210 in Carthago geboren. Hij stamde uit een heidense familie. Na zijn bekering in 248 werd hij tot priester gewijd en daarna (in 249) tot bisschop van Carthago. Hij heeft paus Cornelius gesteund in de strijd tegen de Novitianen. Hij heeft zich tijdens paus Stephanus hard opgesteld tegen ketterdopen. Tijdens de christenvervolging ten tijde van keizer Valerianus werd Cyprianus verbannen. Op 14 september 258 werd hij in Carthago onthoofd.

Cornelius is patroon van boeren en tegen krampen, oorkwalen, zenuwziekten en epilepsie. Bovendien is hij een van de vier heilige maarschalken, dat wil zeggen bijzondere voorsprekers bij God, samen met Antonius, Quirinus en Hubertus.

Cyprianus wordt aangeroepen als beschermer tegen de pest.

15 september 2017

Programma Sint-Nicolaasacademie op zaterdag 16 september 2017

De Sint-Nicolaasacademie biedt in het najaarsseizoen 2017 vier lezingen over waarheid en relativisme. De eerste lezing op zaterdag 16 september gaat over moraliteit. Filosoof Michiel Hemminga vraagt zich af of onze toekomst nog moraliteit kent. Hij houdt een historische beschouwing op basis van de filosoof Alasdair MacIntyre.

De lezing wordt om 10.00 uur voorafgegaan door een door een heilige Mis in de kerk. Dat is de enige heilige Mis van die dag. Er is dus geen Mis om 11.00 uur.

Zie: De website van de academie.

13 september 2017

10 jaar Summorum Pontificum: Zondag 17 september 2006

Dit jaar is het tien jaar geleden dat paus Benedictus XVI in zijn motu proprio Summorum Pontificum de traditionele Latijnse liturgie reguleerde als buitengewone vorm van de Romeinse ritus. Dit motu proprio trad in werking op 14 september 2007, het feest van Kruisverheffing. Een jaar eerder vond in onze kerk de eerste Tridentijnse heilige Mis sinds vele tientallen jaren plaats. Op zondag 17 september 2006 droeg pater John Berg FSSP een plechtige heilige Mis op, met assistentie van diaken en subdiaken. Toen werd gezongen de Mis in D Op. 86 van Antonin Dvorak:

12 september 2017

Bijeenkomst Legioen Kleine Zielen op woensdag 13 september

De gebedsgroep Amsterdam van het Legioen Kleine Zielen van Jezus’ Barmhartig Hart komt elke tweede woensdag van de oneven maanden (januari, maart, mei, juli, september en november) bijeen in onze kerk en pastorie; de eerstvolgende bijeenkomst is op woensdag 13 september. Het programma is als volgt:
10.30 uur: Rozenkransgebed
11.00 uur: Gelezen H. Mis
11.45 uur: Rozenkrans van de goddelijke Barmhartigheid en toewijdingsgebed
12.30 uur: Conferentie met koffie en thee in de pastorie (tot circa 14.00 uur).

Een ieder is van harte uitgenodigd om kennis te komen maken en te komen meebidden met de gebedsgroep. Niemand is te groot of te klein, wij zijn allemaal aan het oefenen. Voor meer informatie kunt u terecht op de website van het legioen.

9 september 2017

Kardinaal Burke over tien jaar Summorum Pontificum

Kardinaal Burke bij binnenkomst in onze kerk
op 6 november 2011.

Eerder dit jaar sprak kardinaal Burke over de tiende verjaardag van het motu proprio Summorum Pontificum, dat de viering van de liturgie en de sacramenten in de Tridentijnse ritus reguleert als de 'buitengewone vorm van de Romeinse ritus':

"Het motu proprio reageert op een situatie die volgde na Vaticanum II waar de liturgische hervorming die gewenst werd door de concilievaders onjuist werd geïnterpreteerd. Volgens deze foutieve interpretatie zou de nieuwe vorm van de heilige liturgie volledig moeten afwijken van de vorm zoals die door de eeuwen heen is aangenomen. Dit is een tegenstrijdigheid, omdat de heilige liturgie organisch is en langs de apostolische traditie door de eeuwen heen tot ons is gekomen. Aldus heeft het motu proprio ons de mogelijkheid gegeven de eenheid te herstellen in de vorm van de heilige liturgie om zo de onveranderlijke realiteit van Jezus' aanwezigheid onder ons te benadrukken.

Ik denk dat de viering in de buitengewone vorm gaat toenemen, omdat bij al mijn bezoeken ik veel jonge mensen zie die zich hechten aan de buitengewone vorm van de Mis. Wat hen aantrekt is de heiligheid van deze ritus. De liturgie is immers een handelen van God Zelf: Jezus, zittend in heerlijkheid aan de rechterhand van de Vader, komt neer op het altaar om opnieuw in Zijn offer aanwezig te zijn. De buitengewone vorm is duidelijk heiliger. Jongeren en jonge gezinnen voelen zich zeer aangetrokken door de buitengewone vorm. Ik zeg niet dat de gewone vorm niet heilig is! Zeker wel, maar de hervorming heeft in zekere zin de vorm van de ritus ontbloot en deze heiligheid minder duidelijk zichbaar gemaakt."

7 september 2017

Misericordiam Dei et habitum sanctae conversationis

Zuster Maria Helena

Dierbare parochianen,

Even een kort woordje vanaf de andere kant van de wereld hoe het gaat met jullie voormalige parochiaan Berdine Zoonen. Na bijna een jaar geleefd te hebben met de Benedictinessen van Maria, Koningin van de Apostelen, mocht ik samen met mijn vijf mede-postulanten op 20 augustus jl. het habijt ontvangen. Voor de grote dag zijn alle bruiden een paar dagen in retraite gegaan om zich voor te bereiden op dit ondoorgrondelijke mysterie: de verloving met de Zoon van de Allerhoogste God.

De heilige Mis begonnen we in een bruidsjurk en nadat we onze Bruidegom mochten ontvangen in de heilige communie werden we op het priesterkoor door de bisschop gevraagd wat ons verzoek was, waarop wij antwoorden: "Misericordiam Dei et habitum sanctae conversationis" (de barmhartigheid van God en het habijt van heilige bekering). Om onze bekering van de ijdelheden van deze wereld uit te drukken heeft de bisschop ons haar afgeknipt en ontvingen we het zwarte habijt (dood aan de wereld) en een witte sluier (het teken van zuiverheid). Daarna hoorden we onze nieuwe naam; vanaf nu ben ik zuster Maria Helena, naar de moeder van Constantijn, die het heilig Kruis gevonden heeft!

Er liggen nu twee heel belangrijke jaren voor mij, het noviciaat, waarin ik met de hulp van Gods genade de grondslag hoop te leggen voor de rest van mijn religieuze leven. Mag ik jullie nederig vragen om mij niet te vergeten in jullie gebeden, zoals ik ook altijd voor jullie zal doen?

in Corde Mariæ,
zuster Maria Helena


Zie ook de eerdere berichten over zuster Maria Helena:
* Zuster Berdine
en
* Bruid van Christus

6 september 2017

Nieuwe priester in onze parochie

Begin september zal de uit Rusland afkomstige pater Vitaly Leontyev FSSP als priester van de priesterbroederschap Sint Petrus komen wonen in het naast de kerk gelegen Bonifatiushuis. Hij zal als tweede priester komen werken in de Jozefparochie bij de Agneskerk en in het nieuwe Nederlandse apostolaat dat ook in september van start gaat.

Pater Leontyev (foto) is geboren in 1971 in Rusland. Hij is tot priester gewijd op 3 juni 2006, nadat hij zijn opleiding aan het FSSP-seminarie Onze Lieve Vrouw van Guadeloupe in de Verenigde Staten had voltooid. De laatste jaren was hij werkzaam in een apostolaat van de priesterbroederschap Sint Petrus in de Zwitserse plaats Rotkreuz, dat net als het Amsterdamse apostolaat deel uitmaakt van het Duitse district.

5 september 2017

Heilige Moeder Teresa van Calcutta

In 1910 wordt Gonxha (Agnes) Bojaxhiu geboren in Skopje, Albanië (tegenwoordig Macedonië), als jongste kind in een welvarend gezin. Op 18-jarige leeftijd treedt zij toe tot de zusters van Loreto. Daar leert zij Engels en komt als lerares te werken in de Indiase stad Calcutta. Zij ziet hoeveel zieken, bedelaars en thuislozen er in die stad zijn.

In 1931 kiest Agnes haar kloosternaam: zuster Teresa, met Theresia van Lisieux als patrones. Ze wordt directrice van een school, buiten het klooster, en komt veel in contact met mensen uit de sloppenwijken.
Tijdens een treinreis naar Darjeeling in 1946 ontvangt Teresa een goddelijke ingeving. Ze besluit het klooster te verlaten en zich volledig in dienst te stellen van de armen en onder hen te gaan leven. In 1948 verleent paus Pius XII haar toestemming om uit het klooster te treden en als onafhankelijke non te gaan leven, op voorwaarde dat ze de geloften van zuiverheid, armoede en gehoorzaamheid naleeft.

Zie kiest als nieuw habijt een goedkope witte sari (de gewone kleding voor de vrouw in India) met blauwe rand. Het wit staat voor reinheid en het blauw verwijst naar Maria. Zij krijgt de Indiase nationaliteit en gaat een opleiding volgen voor de verpleging. Vervolgens sticht ze een nieuwe orde voor zusters in Calcutta: de Missionarissen van Naastenliefde.

Ze leeft onder de armen. Ze probeert hun iets bij te brengen over hygiëne en ze ontfermt zich over hun baby's als zij dat zelf niet meer kunnen of willen. En ze vertelt de mensen over de liefde van God. Tientallen jaren knielt zij in de straten van het Indiase Calcutta neer bij stervende mannen, vrouwen en kinderen. Ze vertrouwt op God voor hulp, ook in het materiële. Overal waar zij komt, nodigt ze mensen uit te helpen en te geven. Haar tehuizen zijn overvol en toch smeekt ze moeders die hun ongeboren kindje willen laten doden het geboren te laten worden. Als zij niet voor dat onschuldige baby'tje kunnen of willen zorgen, mogen ze het aan haar geven, dan zal zij zich erover ontfermen.

Op 10 december 1979 wordt aan een klein geschrompeld vrouwtje de Nobelprijs voor de Vrede uitereikt. Moeder Teresa ontvangt deze voor haar werk onder de armsten der armen. Haar dankrede is één groot gebed. Ondertussen houdt ze een rozenkrans tussen haar vingers.

Haar hele leven is een gebed, is één grote strijd voor het leven. Tijdens de VN-bevolkingsconferentie in Caïro in 1994 heeft Moeder Teresa de doodstraf en abortus resoluut verworpen. ”De enige die het recht heeft op het leven is Degene Die het heeft gemaakt. Niemand anders heeft dat recht. Niet de moeder, niet de vader, niet de arts, geen instantie, geen conferentie, geen regering.”
Voor Moeder Teresa is "abortus het ergste kwaad en de grootste vernietiger van de vrede, want het is een oorlog tegen het kind, een rechtstreeks doden van onschuldige kinderen, de moord door de moeder zelf. En als we aanvaarden dat een moeder zelfs haar eigen kind doodt, hoe kunnen we dan zeggen dat andere mensen elkaar niet mogen doden?”

In 1979, toen Moeder Teresa in Oslo de Nobelprijs voor de vrede in ontvangst nam, sprak zij zich uit tegen de hypocrisie van de velen ”die zich zorgen maken over de situatie van baby's in Afrika en India, maar niet over de miljoenen die opzettelijk worden gedood door de wil van de moeder”.

Vaak gebruikte Moeder Teresa het volgende motto:
De vrucht van stilte is het gebed.
De vrucht van het gebed is geloof.
De vrucht van het geloof is liefde.
De vrucht van liefde is dienstbaarheid.
De vrucht van dienstbaarheid is vrede.

Moeder Teresa's liefde voor de Heer is aanstekelijk groot. Zij zegt dat je altijd en overal blij moet kijken, omdat dat uiteindelijk vrede en vreugde brengt. Maar achter haar eigen glimlach schuilt een oneindig verdriet. Vele malen was Jezus haar verschenen. Ze had visioenen gehad van naar God smachtende mensen. Hij dwong haar de grote stap te maken van het veilige klooster naar de armen op de straat. "Weiger mij niets", had Hij gezegd. Maar zij kon het niet, wat Hij vroeg was te veel voor haar. Maar uiteindelijk had ze gehoorzaamd. Met slechts een stukje zeep en vijf roepies was ze de straat opgegaan. En nu, juist als zij alles heeft gegeven, lijkt het of Hij haar in de steek heeft gelaten. Ze begint zelfs te twijfelen aan Zijn bestaan. Zoals Christus in de Hof van Olijven wordt bekoord, en later aan het kruis Zich door God verlaten voelt, zo eenzaam voelt Moeder Teresa zich. Alleen haar geloof houdt haar in deze beproeving op de been. Zij blijft Hem trouw, tot aan haar dood op 5 september 1997.

Paus Johannes Paulus II verklaart haar op 19 oktober 2003 zalig. Deze paus wilde haar als voorbeeld stellen aan de mensheid vanwege haar liefde voor het Allerheiligste Sacrament des Altaars, het gebed en de armen. Hij noemde haar het beeld van de Barmhartige Samaritaan in onze tijd. Paus Franciscus verklaart haar op 4 september 2016 heilig.

De congregatie Missionarissen van Naastenliefde telt nu wereldwijd meer dan 4.500 leden en bestaat uit (contemplatieve) zusters en broeders en een priesterorde.

2 september 2017

Volwassenencatechese

Vanaf deze maand wordt de catecheseserie voor volwassenen voortgezet. Komend jaar zijn de bijeenkomsten alleen nog op zaterdag na de H. Mis van 11.00 uur, dus vanaf 12.00 uur en ze duren telkens circa een uur. De catechese over het Rooms-katholieke geloof wordt gegeven aan de hand van de grote catechismus van de H. paus Pius X.

Deze maand vindt de catechese plaats op de zaterdagen 2 en 23 september 2017, aanvang 12.00 uur.

1 september 2017

Van de pastoor: Nieuw seizoen, nieuwe kansen

Beminde gelovigen,

Met het aanbreken van de maand september loopt het zomerreces ten einde. De meesten van u zijn weer terug van vakantie of van een bezoek aan hun geboorteland, en kunnen nu weer regelmatig deelnemen aan het parochiële leven.

Deze maand gaat ook de catechese voor volwassenen weer van start, maar nu nog uitsluitend op zaterdag, twee keer per maand. Dit hangt samen met ontwikkelingen in het apostolaat en een nieuw werkterrein voor de priesterbroederschap Sint Petrus. Wij staan voor het oppakken van een nieuw pastoraat, waar een van onze priesters ook twee dagen per week zal verblijven. Om dat mogelijk te maken is op enkele punten een reorganisatie nodig op ons pastoraat in Amsterdam. Wat dit nieuwe apostolaat inhoudt zal ik u laten weten nadat de afspraken met de kerkelijke autoriteiten zijn afgerond.

Deze herfst zullen twee van onze acolieten intreden in de grootseminaries van de broederschap (in Duitsland en de Verenigde Staten). Voor hen vraag ik om uw begeleidend gebed, dat het Gods Wil mag zijn dat zij tot het wijdingsaltaar mogen treden en dat zij goede en ijverige priesters mogen worden.

Dan wijs ik u nog graag op het bezoek van de hulpbisschop, mgr Jan Hendriks (foto), die op zondag 17 september aan enkele gelovigen het heilig vormsel zal toedienen. Aansluitend zal de generaal-overste van de priesterbroederschap Sint Petrus, pater John Berg, een plechtige heilige Mis met pontificale assistentie opdragen.

Met mijn priesterlijke zegen,

Pater M. Kromann Knudsen FSSP, pastoor