Gezamenlijke website van de parochies H. Agnes en H. Jozef, beide gevestigd in de Sint-Agneskerk, centrum voor de traditionele Latijnse liturgie

Vandaag in de Agneskerk

De kalender is bijgewerkt tot en met 30 april 2020, onder voorbehoud van wijzigingen.

Alle openbare liturgische plechtigheden tot en met 31 mei 2020 zijn afgelast

Onze kerk is dagelijks (zondag tot en met zaterdag) geopend tussen 10.00 en 11.00 uur voor persoonlijk gebed of biecht.
De kerk wordt stipt om 11.00 uur gesloten. De pastorie is niet toegankelijk, ook niet voor toiletbezoek.
Houdt u óók in het kerkgebouw en op het kerkplein aan de voorgeschreven regels voor hygiëne en veiligheid.

Bidt dagelijks de Rozenkrans en voedt uw ziel met de geestelijke communie!
Moge God Zijn barmhartige Almacht tonen en Zijn rijke erbarming over ons uitstorten.
Mogen wij ons waardig maken om die te ontvangen.


De live-uitzending van vandaag (11.00 uur) kunt u hier rechstreeks volgen of terugkijken.

31 maart 2020

Informatiebulletin voor de maand april is verschenen

Het Informatiebulletin is een gezamenlijke uitgave van de parochies H. Agnes en H. Jozef, gevestigd in de Sint-Agneskerk, centrum voor de traditionele Latijnse liturgie. In de editie van april uiteraard aandacht voor de gevolgen van de coronaviruspandemie voor het kerkelijk leven, het bisschoppelijk gebed tot Onze Lieve Vrouw ter Nood, de Vastenactie 2020 voor christenen die in nog grotere nood verkeren dan wij, een gebed om geestelijke communie en een gebed om onszelf met de lijdende Christus te verenigen.

Het bulletin is op deze site te vinden onder het tabblad 'Informatiebulletin april' of klik op onderstaande afbeelding. Ook bestaat de mogelijkheid om het blad elke maand gratis en in kleur per e-mail (klik hier) te ontvangen.

Klik op het symbool in de rechterbovenhoek van onderstaande afbeelding voor een vergrote weergave en om te kunnen bladeren.

29 maart 2020

Ave Crux, spes unica

Almachtige, eeuwige God,
Gij hebt het heil van het menselijk geslacht in het kruishout gevestigd,
opdat dááruit het leven zou voortspruiten, waaruit de dood was voortgekomen,
en opdat hij, die door het hout zegevierde,
ook door het hout zou overwonnen worden: door Christus, onze Heer.




O Crux ave, spes unica,
Hoc passionis tempore
Auge piis justitiam,
Reisque dona veniam.


O Kruis, u groet ik, want gij zijt
mijn hoop in deze lijdenstijd.
Geef vrolijkheid wie U vertrouwt,
genade wie zijn kwaad berouwt.

Passiezondag

De passie van Christus.

Epistel
Hebr. 9, 11-15
Broeders, Christus is opgetreden als Hogepriester van de goederen der toekomst. En door een grotere en volmaaktere tabernakeltent – niet met handen gemaakt en niet van deze schepping – is Hij, niet met bloed van bokken of kalveren, maar met Zijn eigen Bloed, eens en voor altijd binnengaan in het Heiligdom, en heeft eeuwiggeldende verlossing bewerkt. Want als het bloed van bokken en stieren, en de besprenkeling met de as van een koe onreinen kan heiligen, zodat zij uiterlijk gereinigd worden, hoeveel te meer zal dan het Bloed van Christus, Die door de Heilige Geest Zichzelf als smetteloos offer aan God heeft opgedragen, ons geweten van dode werken zuiveren, om voortaan de levende God te dienen. En juist daarom is Hij Middelaar van een Nieuw Verbond, opdat door tussenkomst van Zijn dood de overtredingen, onder het vroegere Verbond bedreven, zouden worden afgekocht, en zij, die geroepen zijn, de belofte van de eeuwige erfenis zouden ontvangen, in Christus Jezus, onze Heer.

Evangelie
Joh. 8, 46-59
In die tijd sprak Jezus tot de scharen der joden: Wie uwer kan Mij enige zonde bewijzen? Als Ik u de waarheid zeg, waarom gelooft gij Mij dan niet? Iemand, die uit God is, luistert naar Gods woorden. Dáárom luistert gij niet, omdat gij niet uit God zijt. De joden gaven Hem ten antwoord: Zeggen wij niet met recht, dat Gij een Samaritaan zijt en van de duivel zijt bezeten? Jezus antwoordde: Ik ben niet van de duivel bezeten, maar Ik verheerlijk Mijn Vader; en gij tast Mij in Mijn eer aan. Ik echter zoek Mijn eer niet; Eén is er, die ze zoekt en die oordeelt. Voorwaar, voorwaar, Ik zeg u: wie Mijn woord onderhoudt, zal de dood niet zien in eeuwigheid. Toen zeiden de joden: Nu weten wij zeker, dat Gij van de duivel bezeten zijt! Abraham is gestorven en ook de profeten, en Gij zegt: wie Mijn woord onderhoudt, zal de dood niet sterven in eeuwigheid. Zijt Gij dan groter dan onze vader Abraham, die wèl gestorven is! Ook de profeten zijn gestorven. Voor wie houdt Gij Uzelf toch wel? Jezus antwoordde: Indien Ik Mijzelf verheerlijk, dan betekent Mijn heerlijkheid niets; het is Mijn Vader, Die Mij verheerlijkt: Hij, van Wie gij zegt, dat Hij uw God is; maar gij kent Hem niet! Ik echter ken Hem. En als Ik zei, dat Ik Hem niet kende, dan zou Ik een leugenaar zijn, zoals gij. Maar Ik ken Hem, en Ik onderhoud Zijn woord. Uw vader Abraham verheugde zich er op Mijn dag te mogen zien; hij heeft die gezien en zich verblijd. Doch de joden zeiden tot Hem: Gij zijt nog geen vijftig jaar oud, en Gij hebt Abraham gezien? Jezus gaf hun ten antwoord: Voorwaar, voorwaar, Ik zeg u: Vóórdat Abraham werd, ben Ik. Toen grepen zij stenen op, om Hem te stenigen; maar Jezus trok Zich terug, en verliet de tempel.

Overweging
Over het gehele leven van Christus op aarde hangt de schaduw van de passie. Vanaf de geboorte te Bethlehem, door het leven te Nazareth en door Zijn openbaar leven – de schaduw van het kruis was overal aanwezig. Het kruis staat in het middelpunt van het leven van Jezus Christus en het lijden is het hoogtepunt van het werk dat Hij hier op aarde is komen volbrengen. Het bloed van de stieren en bokken was niet voldoende om de verloren mensheid met God te verzoenen. God wilde een volmaakt offer – een offer van Zijn eigen Zoon, op het kruis.

De eerste grote stap naar het kruis toe heeft de Zoon van God gedaan in Zijn menswording. Deze stap van de hemel omlaag naar de aarde, uit Zijn gestalte van God in die van de knecht, was een veel grotere stap dan Zijn laatste schreden naar Golgotha. En deze stap zette Hij in volledige en bewuste belijdenis van het kruis. Over Christus zegt de psalmist: ”slachtoffer noch gave hebt Gij gewild, maar een lichaam hebt Gij Mij bereid”. Het offer van Christus begint al in de stal, omdat er geen plaats voor Hem in de herberg was. De zijnen aanvaardden Hem niet. De zijnen haatten Hem al en vervolgden Hem en Hij moest voor hen vluchten en Zich verbergen. Hij vernederde Zich onder hun wetten en onder de behoeften van Zijn aangenomen menselijke natuur.

En nu treden wij de laatste momenten van het lijden binnen. Hoe zouden we de gevoelens van Jezus’ heilig Hart in deze dagen kunnen uitdrukken? Alle afschuwelijke lichamelijke en psychische pijnen en smarten stonden Hem voor ogen. De ondankbaarheid van de mensen, de ontrouw van Zijn leerlingen, de onuitsprekelijke smarten van Zijn Moeder – dat alles heeft Zijn heilige Ziel moeten verduren. En dat alles uit liefde.

De goddelijke Verlosser, Die zo vastberaden op Zijn lijden afgaat, Die al onze zonden op Zich neemt, lijdt door onze ondankbaarheid. Toen Hij aan het kruis hing, zag Hij allen, die het uur waarop Gods genade hen bezoekt niet erkennen. Hij zag alle mensen van alle tijden, die Zijn heil niet willen ontvangen. Is het niet schokkend, dat er zo veel mensen zijn die de Zoon van God afwijzen, terwijl Hij zonder klagen of verwijten bereid is Zich voor hen te laten slachtofferen? Dat er zo veel mensen tussen staan die onverschillig en koud, en misschien zelfs vervuld van haat, Zijn kruis aanstaren en niet willen begrijpen dat het om hen gaat, om hun heil of onheil, om hun leven of dood, hun hemel of hel?

Dit is wat het kruis van ons eist: oriëntering van heel ons wezen op God. Wanneer dat niet de vrucht van dit uur en van deze grote heilige weken zal zijn, dan heeft de goddelijke Verlosser ook ons gezien onder hen die Zijn lijden afwijzen. De belangrijkste taak, die we in ons leven te vervullen hebben, luidt: we moeten offers worden, altijd en overal onszelf overgeven aan God, Hem de eerste plaats geven, Hem in het middelpunt van ons leven plaatsen bij iedere gedachte, bij elk woord, bij iedere beslissing. Dat deze heilige passietijd ons allen een stap dieper mag binnenvoeren in het begrip en in de navolging van de totale overgave van Christus.

28 maart 2020

Aanvang zomertijd: Komende nacht gaat de klok één uur vooruit

Vannacht om 2.00 uur gaat de zomertijd in. Dat betekent dat de klok één uur vooruit wordt gezet.

Morgen vieren we Passiezondag. Tussen 10.00 en 11.00 uur is de kerk dan geopend voor persoonlijk gebed; tevens is er biechtgelegenheid.

25 maart 2020

Van de pastoor: Geen openbare liturgie tot en met 31 mei 2020

Beminde gelovigen,

Opnieuw richt ik mij tot u inzake de meest recente maatregelen die de Nederlandse bisschoppen hebben getroffen, nadat de overheid maandagavond de regels heeft aangescherpt voor alle samenkomsten in ons land. Voorlopig geldt dat tot 1 juni a.s. alle openbare liturgische plechtigheden worden stopgezet, dus ook de heilige Missen op weekdagen.

Mijn geliefde parochianen, het kostbaarste bezit dat wij hebben is niet langer openbaar toegankelijk, maar de kracht en de genade van iedere heilige Mis, van elk gebed, blijven werkzaam en stromen in uw zielen doordat u bent ingelijfd in het mystieke Lichaam van Christus door middel van het doopsel. Laten wij in deze tijd van beproeving niet de hoop verliezen. Dit bericht is gepubliceerd op het feest van Maria Boodschap, de aankondiging van de Heer door de aartsengel Gabriël. Vandaag is de goddelijke Redder in Maria’s heilige en ongeschonden moederschoot mens geworden. Hij is nog niet geboren en niemand kent Hem nog, maar Hij is onder ons om ons te redden. Ook in deze tijd van nood is Hij degene die redt!

Wij worden in de woestijn gevoerd, een vasten in de meest letterlijke zin, en wij lijden honger en dorst, net zoals de joden toen zij uit Egypte gevoerd werden. Laten wij niet morren noch in opstand komen, zoals de joden deden, maar laten wij het vertrouwen bewaren. Aan de horizon is de ochtend der Verrijzenis reeds in zicht!

In ons land zien wij leegte en verlatenheid op plaatsen waar tot voor kort nog volop leven was. Ook het openbare leven is een woestijn geworden. Wij, christenen, weten dat wij in deze woestijn beproefd zullen worden, maar wij weten ook de richting in deze leegte te vinden: Christus is de vuurzuil, die ons geleidt. De wereld heeft daar geen weet van. Bidt voor degenen die zonder richting in duisternis ronddolen, dat zij het Licht van Christus als oriëntatie zullen aanvaarden.

In onze parochie komen de gelovigen van heinde en verre. Dat is in gewone tijden een ware rijkdom, maar in deze tijd is het een zware last. Wij zijn niet dicht bij elkaar om elkaar te kunnen steunen. We kunnen nu niet meer gezamenlijk voor de heilige Mis de Rozenkrans bidden. Ook verkeren wij niet meer gezamenlijk in één ruimte, maar zijn verstrooid over het gehele land. Toch zijn wij in gebed met elkaar verbonden.

Onze kerk is tot nader bericht dagelijks tussen 10.00 en 11.00 uur geopend voor persoonlijk gebed. Er is dan een priester aanwezig, en er is biechtgelegenheid. Neemt u ook in het kerkgebouw de door de overheid voorgeschreven hygiëne- en veiligheidsregels in acht! De pastorie is niet toegankelijk, ook niet voor toiletbezoek. Stipt om 11.00 uur zal de kerk worden gesloten. Samenkomsten op het kerkplein zijn niet toegestaan.

Verder raad ik u aan om regelmatig deze website te raadplegen. U vindt hier een rijke collectie aan gebeden en overwegingen. Bovendien worden hier ook eventuele wijzigingen of belangrijke mededelingen gepubliceerd.

Ten slotte vraag ik u om uw verbondenheid met de Kerk en met elkaar niet te vergeten. Voor ieder van ons is het van groot belang om trouw te blijven aan God en aan Zijn Kerk. Alleen zo kunnen wij Zijn zichtbare koninkrijk heropbouwen.

Ik wens u Gods rijkste zegen toe,
Pater M. Kromann Knudsen FSSP, pastoor

25 maart: Maria Boodschap, hoogfeest

De engel des Heren heeft aan Maria geboodschapt, en zij heeft ontvangen van de Heilige Geest.
Zie de dienstmaagd des Heren, mij geschiede naar Uw Woord.
Het Woord is vlees geworden, en Het heeft onder ons gewoond.

De Kerk viert op 25 maart, negen maanden vóór Kerstmis, de ontvangenis van Jezus Christus. Deze gebeurtenis valt samen met de verschijning van de aartsengel Gabriël aan de heilige maagd Maria, waarbij de engel haar de Menswording van God aankondigt.

In de zesde maand werd de engel Gabriël door God gezonden naar een stad in Galilea, met de naam Nazaret, naar een maagd die verloofd was met een man genaamd Jozef, die uit het huis van David stamde; haar naam was Maria. De engel trad bij haar binnen en zei: `Verheug u, begenadigde, de Heer is met u.' Zij raakte geheel in verwarring door wat hij zei en vroeg zich af wat deze begroeting te betekenen had. Maar de engel zei: ‘Schrik niet, Maria, u hebt genade gevonden bij God. U zult zwanger worden en een zoon baren, die u de naam Jezus moet geven. Hij zal een groot man zijn, en Zoon van de Allerhoogste worden genoemd. God, de Heer, zal Hem de troon van zijn vader David geven. Hij zal eeuwig koning zijn over het huis van Jakob, en aan zijn koningschap zal geen einde komen.’ ‘Maar hoe moet dat dan?' zei Maria tegen de engel. ‘Ik heb geen omgang met een man.' De engel antwoordde haar: ‘Heilige Geest zal op u komen en kracht van de Allerhoogste zal u overdekken. Daarom zal het kind heilig genoemd worden, Zoon van God. Bovendien, ook Elisabet, uw verwante, is op haar oude dag zwanger van een zoon; zij werd onvruchtbaar genoemd, maar zij is al in haar zesde maand. Want voor God is niets onmogelijk.' Toen zei Maria: ‘Ik ben de dienares van de Heer; laat met mij gebeuren wat u gezegd hebt.' Toen ging de engel van haar weg.

Op deze dag vieren wij het begin van onze verlossing, de vervulling van het profetische woord zoals dit in het Evangelie wordt vermeld: 'Zie de maagd zal zwanger worden en een zoon ter wereld brengen' (Mt. 1,23), de intrede van Christus in deze wereld: 'Slachtoffers en gaven hebt Gij niet gewild, maar Gij hebt voor mij een lichaam bereid...Ik ben gekomen, o God, om Uw wil te doen' (Heb. 10,5-7).

De Kerk die - als een van de weinige in deze wereld - opkomt voor het ongeboren menselijk leven, ziet in het feest van Maria Boodschap een getuigenis van de waardigheid van de mens vanaf zijn conceptie tot aan zijn natuurlijke dood. Er wordt immers verkondigd dat de Zoon van God al bij de Annunciatie Zijn intrede in de wereld deed. De Incarnatie begint dus bij Christus' ontvangenis en niet pas bij Zijn geboorte.

In Nazareth wordt Maria Boodschap luisterrijk gevierd in de kerk van de Annunciatie (ook wel Verkondigingsbasiliek genoemd). Dit heiligdom is gebouwd op de fundamenten van kerken uit de Byzantijnse tijd en de kruisvaardersperiode. Op die plaats kreeg Maria de verschijning van Gabriël.

24 maart 2020

24 maart: Heilige Gabriël, aartsengel (gedachtenis)

De aartsengel Gabriël treedt twee keer op in het boek Daniël in het Oude Testament. In Daniël 8, 15-26 wordt een visioen van de profeet beschreven. Daarin verschijnt hem iemand 'die er uitzag als een man'. Een stem vanuit de verte over het Ulaikanaal beveelt Gabriël ervoor te zorgen dat Daniël zijn visioen begrijpt.
In hoofdstuk 9, vers 21, van datzelfde Bijbelboek vliegt Gabriël tijdens het gebed van Daniël naar hem toe om uitleg te geven over hoe en wanneer God de zonden van de Israëlieten zal vergeven.

In het Boek Henoch wordt Gabriël beschreven als 'een van de heilige engelen, die aangesteld is over het paradijs, de slangen en de Cherubijnen' (1 Henoch 20, 7-8).

In de joodse traditie wordt Gabriël niet alleen als boodschapper van God beschouwd, maar ook als de ‘engel des doods’.

Gabriël komt ook twee maal voor in het Evangelie volgens Lucas. In Lucas 1, 11-20 kondigt een engel aan Zacharias de geboorte van zijn zoon, Johannes de Doper, aan. Zacharias vraagt hem of die boodschap wel juist is. Hierop antwoordt de engel: "Ik ben Gabriël die altijd in Gods nabijheid is, en ik ben gezonden om je dit goede nieuws te brengen."
De belangrijkste rol van Gabriël beschrijft Lucas in hoofdstuk 1, 26-38, als hij aan de maagd Maria aankondigt dat zij – in haar maagdelijkheid – zwanger zal worden, en een zoon zal baren die Jezus, Zoon van de Allerhoogste, zal worden genoemd. Deze gebeurtenis noemen we Annunciatie of Maria Boodschap, een van de grootste christelijke feesten, dat we op 25 maart (morgen), precies negen maanden vóór Kerstmis, vieren.

Bij de Annunciatie wordt Gabriël vaak afgebeeld met witte lelies in zijn hand, als symbool van de maagdelijkheid van Maria. Soms ook met een bazuin, als symbool van de aankondiging van Jezus’ geboorte. Indien hij alleen wordt afgebeeld, dan draagt hij vaak een scepter, als teken van door God gegeven autoriteit.

In 1946 publiceerde Gabriël Smit een boekje over heiligen voor kinderen. Daarin komt ook een rijmpje voor over de aartsengel Gabriël:

Sint Gabriël, die vlug en zacht,
de Maagd de liefste boodschap bracht,
zij heeft uw tijding blij aanvaard
al bleef geen droefheid haar gespaard.
Kom bij mij engel, als 'k vergeet
wat Jezus’ Moeder voor ons leed.

Noveengebed tot Onze Lieve Vrouw ter Nood om bescherming tegen het coronavirus, dag 9

De bis­schop­pen van Haarlem-Amsterdam roepen op om ge­za­men­lijk een noveen te hou­den tot Onze Lieve Vrouw ter Nood vanwege het corona­vi­rus. De noveen begint op maan­dag 16 maart en ein­digt op de dag voor het hoog­feest van Maria Boodschap (25 maart).

Noveengebed in aansluiting op het dagelijkse Rozenkransgebed
O goede Moeder, Onze Lieve Vrouw ter Nood,
wij geloven in uw zorg, in uw medeleven
en uw voor­spraak bij Jezus, uw Zoon.
Daarom komen wij vol ver­trouwen tot u
en wij vragen door u aan de Heer:
Bevrijd ons land van de corona-epidemie,
genees en sterk de zieken en zegen hen die zorg voor hen dragen.
Geef wijs­heid aan onze be­stuur­ders en geef dat wij spoe­dig
weer kunnen samen­ko­men om ons geloof te vieren.
Bevrijd ons van onrust en angst, verlicht ons in pijn en verdriet.
Geef ons hoop waar wij het niet meer zien zitten,
geef ons kracht als wij er niet tegenop kunnen,
geef ons licht waar het donker is.
Maria, bescherm ons en onze dier­ba­ren,
geef ons overgave aan de Wil van de Vader
en leid ons veilig naar Jezus, uw Zoon.
Amen.


(Imprimatur: Haarlem, 14 maart 2020, +Johannes Hendriks)


Overweging op de negende (en laatste) dag van de noveen (dinsdag 24 maart)
De bij­zon­dere muur­schilde­ringen in de kapel tonen de mysteries van Maria. De achterwand stelt het hemelse Paradijs voor. God de Vader verwacht ons op het bruilofts­feest waar wij met Jezus, Maria, alle engelen en heiligen voor eeuwig mogen genieten van de belo­ning die God aan ieder wil geven die in de moei­lijk­he­den met Hem hebben volhard.

Lieve moeder Maria, Onze Lieve Vrouw ter Nood, mogen wij door uw voor­spraak Gods genade ver­krij­gen om tij­dens alle wisselvallig­he­den van deze wereld onze ogen gericht te hou­den op het eeuwige, opdat wij stand mogen hou­den in ons geloof en ons ver­trouwen. Dank u wel voor uw moe­der­lijke bijstand en voor­spraak. Ik ben uw die­naar, ik ben de uwe.
Totus Tuus Maria ego sum! (H. Johannes Paulus II)

23 maart 2020

Noveengebed tot Onze Lieve Vrouw ter Nood om bescherming tegen het coronavirus, dag 8

De bis­schop­pen van Haarlem-Amsterdam roepen op om ge­za­men­lijk een noveen te hou­den tot Onze Lieve Vrouw ter Nood vanwege het corona­vi­rus. De noveen begint op maan­dag 16 maart en ein­digt op de dag voor het hoog­feest van Maria Boodschap (25 maart).

Noveengebed in aansluiting op het dagelijkse Rozenkransgebed
O goede Moeder, Onze Lieve Vrouw ter Nood,
wij geloven in uw zorg, in uw medeleven
en uw voor­spraak bij Jezus, uw Zoon.
Daarom komen wij vol ver­trouwen tot u
en wij vragen door u aan de Heer:
Bevrijd ons land van de corona-epidemie,
genees en sterk de zieken en zegen hen die zorg voor hen dragen.
Geef wijs­heid aan onze be­stuur­ders en geef dat wij spoe­dig
weer kunnen samen­ko­men om ons geloof te vieren.
Bevrijd ons van onrust en angst, verlicht ons in pijn en verdriet.
Geef ons hoop waar wij het niet meer zien zitten,
geef ons kracht als wij er niet tegenop kunnen,
geef ons licht waar het donker is.
Maria, bescherm ons en onze dier­ba­ren,
geef ons overgave aan de Wil van de Vader
en leid ons veilig naar Jezus, uw Zoon.
Amen.


(Imprimatur: Haarlem, 14 maart 2020, +Johannes Hendriks)


Overweging op de achtste dag van de noveen (maandag 23 maart)
In 1930 is de kapel opnieuw opge­bouwd, nog mooier dan voorheen. Wij kunnen Maria weer vereren zoals haar toe­komt. "Door Maria tot Jezus", staat op de kapel. Door Maria willen wij Jezus bereiken, omdat we weten dat Jezus geen nee kan zeggen aan Zijn lieve moeder. Door Maria: zij zal onze zwak­he­den en zon­den bedekken met haar man­tel en ons tot Jezus lei­den, ook als onze tijd geko­men is om van deze aarde heen te gaan naar de ont­moe­ting met de Heer.

Lieve moeder Maria, Onze Lieve Vrouw ter Nood, door u willen wij gaan tot Jezus, want onder uw man­tel vin­den wij een veilige toevlucht. Ik houd van u en vraag u de genade mij te be­ge­lei­den wanneer mijn aardse tijd voorbij is en ik uw Zoon mag gaan ontmoeten in het Eeuwige Leven.

22 maart 2020

Geestelijke communie

Met Maria, vol verlangen,
Wil mijn hart U nu ontvangen;
Kom, mijn God, ik tracht naar U,
Kom, mijn God, ik smacht naar U,
Kom, en maak mijn ziel gezond,
Kom, mijn Jezus, wacht geen stond!

Ik ben zo zwak, ik ben zo teer,
Ik heb U nodig, lieve Heer,
De slechte wereld doet mij beven.
'k Kan zonder U, mijn God, niet leven.
Daal in mijn arme ziele neer,
Dan vrees ik hel noch duivel meer!

Gij zijt ginds naar mijn hart aan 't trachten
In 't tabernakel van de Kerk.
O kom, mijn God, wil niet meer wachten,
Kom, maak mij blij, kom, maak mij sterk!

Lijk Gij U geeft, wil ik mij geven:
Ik schenk mij gans aan U, o Heer;
Gij zijt mijn God, Gij zijt mijn leven,
Wij scheiden nimmer, nimmer meer!

'k Geloof dat Ge in de Hostie zijt.
Ik hoop op Uw barmhartigheid...
Ik min U, die mij eindeloos mint.
Kom in mijn ziel, ik ben Uw kind!

Zalige Edward Poppe, pr.

Vierde zondag van de Vasten - Zondag Laetare

Zondag Laetare: Een glimp van vreugde te midden van de droefheid.

Epistel
Gal. 4, 22-31
Broeders, er staat geschreven, dat Abraham twee zonen had: één bij zijn slavin, en één bij zij vrijgeboren vrouw. Maar die van de slavin werd geboren op gewoon-natuurlijke wijze; die van de vrije vrouw echter krachtens de belofte. Deze dingen hebben een diepere zin. Het zijn twee verbonden. Het ene is van de berg Sinai; het brengt slavenkinderen voort. En dat is Agar; want de berg Sinai is gelegen in Arabië. En deze houdt verband met het Jeruzalem van thans, dat immers met haar kinderen verkeert in slavernij. Maar het andere, het Jeruzalem van boven, is vrij; en dat is de moeder van ons. Er staat immers geschreven: "Verblijd u, gij onvruchtbare, die geen kinderen voortbrengt; breek uit in gejubel, gij, die geen moedersmart kent; want de kinderen van de vrouw die verlaten staat, zijn talrijker dan die van haar, die de man bij zich heeft." En wij, broeders, wij zijn – evenals Isaac – kinderen van belofte. Maar zoals destijds de zoon, die naar het vlees geboren was, de ander vervolgde, die was geboren naar de geest, zo geschiedt het ook nu. Maar wat zegt de Schrift? "Jaag de slavin met haar zoon weg; want de zoon van de slavin zal niet meeërven met de zoon van de vrije vrouw." Derhalve, broeders, wij zijn geen slavenkinderen, maar kinderen van de vrije vrouw. En deze vrijheid heeft Christus ons bewerkt.

Evangelie
Joh. 6, 1-15
In die tijd begaf Jezus Zich naar de overzijde van het meer van Galilea of Tiberias. En een grote menigte volgde Hem, omdat zij de wonderen zagen, die Hij aan de zieken verrichtte. Dan besteeg Jezus het gebergte en zette Zich daar neer met Zijn leerlingen. Het was kort vóór Pasen, het grote feest van de joden. Toen Jezus de ogen opsloeg en zag, dat er zeer veel volk tot Hem kwam, zei Hij tot Philippus : Wáár zullen wij brood kopen, opdat zij wat te eten hebben? Hij zei dit echter, om hem op de proef te stellen, want Hij voor Zich wist wel, wat Hij zou doen. Philippus gaf Hem ten antwoord: Voor tweehonderd tienlingen brood is nog niet genoeg voor hen, om voor ieder ook maar een weinig te kunnen krijgen! Toen zei Hem een van Zijn leerlingen, Andreas, de broeder van Simon Petrus: Hier is een jongen, die vijf gerstebroden heeft en twee vissen; maar wat betekent dat voor zovelen! Jezus zei: Laat de mensen gaan zitten. – Er was namelijk veel gras daar ter plaatse – Zij zetten zich dan neder, de mannen ongeveer vijfduizend in getal. Toen nam Jezus de broden, sprak een dankgebed en deelde er van uit aan hen, die daar gezeten waren; eveneens ook van de vissen, zoveel als ieder wenste. En toen zij verzadigd waren, zei Hij tot Zijn leerlingen: Verzamelt de overgebleven brokken, opdat ze niet verloren gaan! Zij verzamelden ze dan, en vulden twaalf korven met brokken, die er van de vijf gerstebroden waren overgebleven, nadat zij gegeten hadden. Toen nu die mensen het wonder zagen, dat Jezus verricht had, zeiden zij: Deze is werkelijk de Profeet, die in de wereld moet komen! Maar Jezus begreep, dat zij zouden komen, om Hem mee te nemen en koning te maken; daarom trok Hij Zich weer terug in het gebergte. Hij alleen.

Overweging

Verheug u, Jeruzalem!

Wij zijn kinderen van de vrijheid, de vrijheid die Christus ons gaf in Zijn genade. Door de Kerk zijn wij vrij van de dood van de zonde. Verheug u, Jeruzalem, zo begint de intrede van de Mis van vandaag. Dit verheugen vindt zijn volle werkelijkheid in de Kerk, het nieuwe Jeruzalem.

De heilige apostel Paulus beschrijft in zijn epistel onze vrijheid als volgt: wij zijn immers geboren uit het geestelijk Jeruzalem, dat is de heilige Kerk, die geen slavin maar de vrije bruid van Jezus Christus is. Laat ons nooit door de zonden slaven van de duivel en van onze driften zijn, anders zouden ook wij, zoals de zoon van Abrahams slavin, verstoten worden en onwaardig verklaard om mede-erfgenaam te zijn van Jezus Christus.

Abraham had twee zonen, een van de slavin Agar en een van Sara, de vrije vrouw. De zoon van de slavin werd naar het vlees geboren, die van de vrije vrouw echter werd geboren uit de kracht van de belofte, die God aan Abraham had gedaan. Dit alles heeft een diepe zinnebeeldende betekenis: het verbeeldt de twee testamenten. Het eerste of oude verbond, dat op de berg Sinaï werd aangegaan, baart tot dienstbaarheid en wordt door de slavin Agar voorgesteld, want de Sinaï is een berg in Arabië die met het aardse Jeruzalem overeenkomt, het aardse Jeruzalem dat de mensheid niet zelf uit de zonde kon verlossen. Maar het hemels Jeruzalem van hierboven is vrij en dit is onze Moeder, de Kerk, het nieuwe verbond, waardoor wij gered zullen worden.

“Verblijd u, onvruchtbare, die niet baart; jubel in vreugde, gij die niet ter wereld brengt, want de eenzame heeft vele kinderen.” Wij zijn kinderen van de belofte, zoals Isaac, want wij zijn naar Gods belofte uit de vrije wettige bruid, de heilige Kerk, geboren. Wij zijn dus geen kinderen van een slavin, maar van de vrije vrouw, krachtens de vrijheid waarmee Christus ons heeft vrijgemaakt.

Het hoofdthema dat de apostel Paulus vandaag schildert is de vrijheid van Christus en de vrijheid in Christus. Niet altijd zijn wij ons de vrijheid bewust, die ons gegeven werd juist door de diepe verbondenheid met de Zoon van God. Hij heeft ons immers van de zonde vrijgemaakt, Hij heeft het ons mogelijk gemaakt naar God op te zien, niet als slaven en knechten, maar als hoopvolle kinderen.

Zouden wij dan niet reeds uit dankbaarheid hiervoor moeten leven in de vrijheid die bestaat in het loslaten van zonden? Zouden wij niet moeten leven in het bewustzijn van de goedheid van de Vader en van de eeuwige eindbestemming die ons wacht? Beseffen wij wel hoe de liefde van Jezus Christus ons als het ware achtervolgt? Denk eens aan hoe vaak Hij u heeft vergeven. Deze vergeving heeft Hij trouwens voor ons verdiend door Zijn bitter lijden en door Zijn gehoorzaamheid aan de Vader, tot in de dood, de dood op het Kruishout. Door het lijden toonde Hij ons Zijn liefde.

Er zijn genoeg redenen tot vreugde, want de goddelijke liefde is volkomen. Verheugen wij ons daarover, maar laten wij tegelijkertijd deze goddelijke goedheid niet misbruiken door te leven in zorgeloze middelmatigheid, want wij zijn geroepen tot volkomenheid.

Noveengebed tot Onze Lieve Vrouw ter Nood om bescherming tegen het coronavirus, dag 7

De bis­schop­pen van Haarlem-Amsterdam roepen op om ge­za­men­lijk een noveen te hou­den tot Onze Lieve Vrouw ter Nood vanwege het corona­vi­rus. De noveen begint op maan­dag 16 maart en ein­digt op de dag voor het hoog­feest van Maria Boodschap (25 maart).

Noveengebed in aansluiting op het dagelijkse Rozenkransgebed
O goede Moeder, Onze Lieve Vrouw ter Nood,
wij geloven in uw zorg, in uw medeleven
en uw voor­spraak bij Jezus, uw Zoon.
Daarom komen wij vol ver­trouwen tot u
en wij vragen door u aan de Heer:
Bevrijd ons land van de corona-epidemie,
genees en sterk de zieken en zegen hen die zorg voor hen dragen.
Geef wijs­heid aan onze be­stuur­ders en geef dat wij spoe­dig
weer kunnen samen­ko­men om ons geloof te vieren.
Bevrijd ons van onrust en angst, verlicht ons in pijn en verdriet.
Geef ons hoop waar wij het niet meer zien zitten,
geef ons kracht als wij er niet tegenop kunnen,
geef ons licht waar het donker is.
Maria, bescherm ons en onze dier­ba­ren,
geef ons overgave aan de Wil van de Vader
en leid ons veilig naar Jezus, uw Zoon.
Amen.


(Imprimatur: Haarlem, 14 maart 2020, +Johannes Hendriks)


Overweging op de zevende dag van de noveen (zondag 22 maart)
In 1713 woekert een veepest over het hele land. Er lijkt geen eind aan te komen... een onover­win­nelijke nood. Een aantal boeren neemt zijn toevlucht tot Maria op de ruïnes van de Genade­ka­pel van Maria ter Nood. “Maria, help ons, wij zijn in nood!” Maria strekt haar moe­der­lijke hand uit en zie: een bron van genezend water stroomt uit de put! “Voor God is niets onmoge­lijk.” (Lc. 1, 37)

Lieve moeder Maria, Onze Lieve Vrouw ter Nood, wat een ver­trouwen zien wij in deze een­vou­dige boeren. Vermeerder ons ver­trouwen, want u wilt ons helpen. “Vraagt en u zal gegeven wor­den, zoekt en gij zult vin­den, klopt en er zal wor­den opengedaan.” (Mt. 7, 7) Laat ons, net als de dienaren op de bruiloft te Kana, naar u komen met onze nood. Dan zult u aan uw Zoon zeggen: “Zie, zij hebben geen wijn meer.” (Joh. 2,3)

21 maart 2020

Noveengebed tot Onze Lieve Vrouw ter Nood om bescherming tegen het coronavirus, dag 6

De bis­schop­pen van Haarlem-Amsterdam roepen op om ge­za­men­lijk een noveen te hou­den tot Onze Lieve Vrouw ter Nood vanwege het corona­vi­rus. De noveen begint op maan­dag 16 maart en ein­digt op de dag voor het hoog­feest van Maria Boodschap (25 maart).

Noveengebed in aansluiting op het dagelijkse Rozenkransgebed
O goede Moeder, Onze Lieve Vrouw ter Nood,
wij geloven in uw zorg, in uw medeleven
en uw voor­spraak bij Jezus, uw Zoon.
Daarom komen wij vol ver­trouwen tot u
en wij vragen door u aan de Heer:
Bevrijd ons land van de corona-epidemie,
genees en sterk de zieken en zegen hen die zorg voor hen dragen.
Geef wijs­heid aan onze be­stuur­ders en geef dat wij spoe­dig
weer kunnen samen­ko­men om ons geloof te vieren.
Bevrijd ons van onrust en angst, verlicht ons in pijn en verdriet.
Geef ons hoop waar wij het niet meer zien zitten,
geef ons kracht als wij er niet tegenop kunnen,
geef ons licht waar het donker is.
Maria, bescherm ons en onze dier­ba­ren,
geef ons overgave aan de Wil van de Vader
en leid ons veilig naar Jezus, uw Zoon.
Amen.


(Imprimatur: Haarlem, 14 maart 2020, +Johannes Hendriks)


Overweging op de zesde dag van de noveen (zaterdag 21 maart)
In 1573 wordt de kapel neergehaald uit afkeer van de vere­ring van Maria. Niets is er meer over... Alles lijkt verloren.

Hoe vaak wor­den de tempels, de heilige tempels die onze zielen zijn, tempels van de Heilige Geest, verwoest door de zonde! Bele­digingen, ondank­baar­heid, nutte­loze zorgen, oor­de­len, lui­heid. Het zijn als zware hamer­slagen waar­mee wij de tempel van ons hart afbreken.

Lieve moeder Maria, Onze Lieve Vrouw ter Nood, bescherm ons tegen al het kwaad waar­mee wij het beeld van uw Zoon in onze ziel verminken of zelfs verliezen. Leer ons om zuiver te zijn naar lichaam en ziel en geef ons nede­rig­heid en moed om onze zon­den te belij­den in het sacra­ment van de biecht.

20 maart 2020

Noveengebed tot Onze Lieve Vrouw ter Nood om bescherming tegen het coronavirus, dag 5

De bis­schop­pen van Haarlem-Amsterdam roepen op om ge­za­men­lijk een noveen te hou­den tot Onze Lieve Vrouw ter Nood vanwege het corona­vi­rus. De noveen begint op maan­dag 16 maart en ein­digt op de dag voor het hoog­feest van Maria Boodschap (25 maart).

Noveengebed in aansluiting op het dagelijkse Rozenkransgebed
O goede Moeder, Onze Lieve Vrouw ter Nood,
wij geloven in uw zorg, in uw medeleven
en uw voor­spraak bij Jezus, uw Zoon.
Daarom komen wij vol ver­trouwen tot u
en wij vragen door u aan de Heer:
Bevrijd ons land van de corona-epidemie,
genees en sterk de zieken en zegen hen die zorg voor hen dragen.
Geef wijs­heid aan onze be­stuur­ders en geef dat wij spoe­dig
weer kunnen samen­ko­men om ons geloof te vieren.
Bevrijd ons van onrust en angst, verlicht ons in pijn en verdriet.
Geef ons hoop waar wij het niet meer zien zitten,
geef ons kracht als wij er niet tegenop kunnen,
geef ons licht waar het donker is.
Maria, bescherm ons en onze dier­ba­ren,
geef ons overgave aan de Wil van de Vader
en leid ons veilig naar Jezus, uw Zoon.
Amen.


(Imprimatur: Haarlem, 14 maart 2020, +Johannes Hendriks)


Overweging op de vijfde dag van de noveen (vrijdag 20 maart)
Rond het jaar 1400 wordt een kapel gebouwd ter ere van Maria en haar beeltenis wordt er vereerd als Onze Lieve Vrouw ter Nood. Sindsdien komen de mensen naar haar met al hun noden en verlangens. Bidden wij samen met de heilige Bernardus van Clairveaux:

Gedenk, o aller­hei­ligste maagd Maria, dat het nog nooit gehoord is dat iemand die tot u zijn toevlucht nam, om uw hulp kwam smeken en om uw bijstand vroeg, door u in de steek werd gelaten. Versterkt door dat ver­trouwen kom ik tot u, Maagd der maag­den, en kniel hier neer in mijn armzalig­heid en zon­den. Moeder van het Woord, versmaad mijn woor­den niet, maar in uw goed­heid luister en wil mij verhoren.

19 maart 2020

Noveengebed tot Onze Lieve Vrouw ter Nood om bescherming tegen het coronavirus, dag 4

De bis­schop­pen van Haarlem-Amsterdam roepen op om ge­za­men­lijk een noveen te hou­den tot Onze Lieve Vrouw ter Nood vanwege het corona­vi­rus. De noveen begint op maan­dag 16 maart en ein­digt op de dag voor het hoog­feest van Maria Boodschap (25 maart).

Noveengebed in aansluiting op het dagelijkse Rozenkransgebed
O goede Moeder, Onze Lieve Vrouw ter Nood,
wij geloven in uw zorg, in uw medeleven
en uw voor­spraak bij Jezus, uw Zoon.
Daarom komen wij vol ver­trouwen tot u
en wij vragen door u aan de Heer:
Bevrijd ons land van de corona-epidemie,
genees en sterk de zieken en zegen hen die zorg voor hen dragen.
Geef wijs­heid aan onze be­stuur­ders en geef dat wij spoe­dig
weer kunnen samen­ko­men om ons geloof te vieren.
Bevrijd ons van onrust en angst, verlicht ons in pijn en verdriet.
Geef ons hoop waar wij het niet meer zien zitten,
geef ons kracht als wij er niet tegenop kunnen,
geef ons licht waar het donker is.
Maria, bescherm ons en onze dier­ba­ren,
geef ons overgave aan de Wil van de Vader
en leid ons veilig naar Jezus, uw Zoon.
Amen.


(Imprimatur: Haarlem, 14 maart 2020, +Johannes Hendriks)


Overweging op de vierde dag van de noveen (donderdag 19 maart)
De koopman belooft Maria haar op een speciale manier te eren. De storm bedaart ogenblikke­lijk, de almacht van God wordt geopen­baard en het hart van de koopman wordt vervuld van ontzag. Een zoek­tocht begint: wat kan ik doen voor Maria; hoe kan ie­der­een haar liefde en devotie leren kennen?

Lieve moeder Maria ter Nood, geef mij een vrijgevig en edel­moe­dig hart dat slechts leeft tot meerdere eer en lof van Gods Naam, Ad Maiorem Dei Gloriam. (H. Ignatius van Loyola)
Dat mijn enige vreugde en eer mag zijn dat uw naam wordt bemind en geëerd, en dat ik altijd uw nederige die­naar mag zijn.

19 maart: Heilige Jozef, bruidegom van de heilige maagd Maria, patroon van de Kerk en van onze parochie, hoogfeest

Van de heilige Jozef is niet veel bekend. Slechts uit de periode dat hij verloofd was met de heilige maagd Maria en toen Jezus kind was komen wij de naam van Jozef tegen. Hij was een toegewijd echtgenoot en een liefdevolle vader.

Zijn eerste feestdag viert hij samen met Jezus en Maria (feest van de Heilige Familie). Juist door zijn eenvoud en liefdevolle zorg heeft hij in de loop der tijden veel verering gekregen bij de gelovigen, die in hem een voorbeeld zagen van oprechte naastenliefde.

In de 15e eeuw komt zijn verering op gang. Hij werd vooral bewonderd door de heilige Birgitta van Zweden en de heilige Bernardus van Siena. Zijn feestdag werd in het jaar 1621 definitief op 19 maart voorgeschreven. Paus Pius IX verhief Sint Jozef in 1870 tot patroon van de gehele Kerk. Paus Johannes XXIII heeft de naam van Jozef opgenomen in de Canon van de heilige Mis.

Sint Jozef is patroon van de stervenden en van een zalige dood, want bij zijn sterven waren Jezus en Maria aanwezig. Verder is hij patroon van echtparen, kinderen, christelijke gezinnen, jeugd, wezen, kuisheid, arbeiders, houthakkers, timmerlui, meubelmakers, ingenieurs, begrafenisondernemers, opvoeders, uitgestotenen en reizigers, en patroon bij oogaandoeningen en hopeloze zaken. Hij is tevens patroon tegen bekoringen en woningnood.

18 maart 2020

Van de pastoor: Uitbreiding kerkelijke maatregelen ter bestrijding van het coronavirus tot na Pasen

Beminde gelovigen,

Vandaag hebben de bisschoppen van Nederland met pijn in hun hart de parochies geïnformeerd dat alle plechtigheden in de Goede Week en met Pasen, tot en met maandag 13 april (Tweede Paasdag) moeten worden geschorst. Er zijn die dagen dus geen plechtigheden in onze parochiekerk.

Ik ben ervan overtuigd dat wij zowel de kerkelijke als de wereldlijke overheidsmaatregelen in gehoorzaamheid moeten aanvaarden en navolgen. Voor ons, christenen, zou het niet passend zijn om ons in de publieke ruimte te begeven alsof het vakantiedagen of nationale feestdagen zijn, of alsof wij slachtoffers zijn van een obstakel dat ons verhindert om ons geloof te belijden.

Mensen zullen sterven; duizenden mensen zijn al gestorven. Ook al zijn wij niet angstig voor onze eigen dood, wij moeten zorg dragen voor onze medemensen en mogen niet toelaten dat zij door onze onvoorzichtigheid in gevaar komen. Daarom moeten wij in een christelijke geest gehoorzamen aan de autoriteiten.

Laten wij dit alles accepteren in een ware offerbereidheid. Herinneren wij ons in gebed en meditatie hoe Christus alleen en verlaten het werk van de Verlossing heeft volbracht. Denken wij eraan hoe dikwijls wij Hem verlaten hebben of Hem onwaardig hebben benaderd, hoe weinig wij werkelijk doordrongen zijn van ware liefde tot Hem. Beschouwen wij de dagen die komen gaan – de belangrijkste dagen van het kerkelijk jaar –, waarin wij niet kunnen deelnemen aan het kerkelijk leven, als een mogelijkheid om boete te doen voor onszelf en voor de goddeloze samenleving waarin wij leven. Dan ervaren wij hoe zeer wij verlangen naar Zijn verlossing in onze ziel en in ons leven. Dan mogen wij ons hoofd opheffen, want onze Verlosser is nabij.

Onze samenleving zal na deze crisis niet meer dezelfde zijn als een paar weken geleden. Mensen hebben dierbaren verloren, zijn hun baan kwijtgeraakt, of kunnen hun hypotheek niet meer betalen. De samenleving zal schreeuwen om verlossing, dezelfde samenleving die ontucht en kindermoord toestaat. Wij zijn verplicht om ons geloof in Christus zichtbaar, tastbaar te maken, allereerst in ons eigen leven en het daarna te delen met de noodlijdenden.

Laten wij dit zien als onze opdracht en, gesterkt door gezamenlijk gebed tijdens het heilig Triduüm, waarderen wat wij wel kunnen bereiken, dan zijn wij werkelijk onder het Kruis van Christus verzameld om samen met Hem op te gaan naar onze verlossing.

Moge God u allen zegenen en de heilige Maagd u beschermen!
Pater M. Kromann Knudsen FSSP, pastoor

N.B.: De Kerk verplicht haar gelovigen om in de Paastijd de heilige communie te ontvangen. Onder normale omstandigheden is dit tussen Passiezondag en de zondag van de Goede Herder (tweede zondag na Pasen). De gelovigen die hun Paascommunie gedurende deze tijd niet kunnen doen, blijven gehouden haar zo snel mogelijk te doen, bij voorkeur voor het einde van het Pinksteroctaaf (zondag van de goddelijke Drie-eenheid).

Noveengebed tot Onze Lieve Vrouw ter Nood om bescherming tegen het coronavirus, dag 3

De bis­schop­pen van Haarlem-Amsterdam roepen op om ge­za­men­lijk een noveen te hou­den tot Onze Lieve Vrouw ter Nood vanwege het corona­vi­rus. De noveen begint op maan­dag 16 maart en ein­digt op de dag voor het hoog­feest van Maria Boodschap (25 maart).

Noveengebed in aansluiting op het dagelijkse Rozenkransgebed
O goede Moeder, Onze Lieve Vrouw ter Nood,
wij geloven in uw zorg, in uw medeleven
en uw voor­spraak bij Jezus, uw Zoon.
Daarom komen wij vol ver­trouwen tot u
en wij vragen door u aan de Heer:
Bevrijd ons land van de corona-epidemie,
genees en sterk de zieken en zegen hen die zorg voor hen dragen.
Geef wijs­heid aan onze be­stuur­ders en geef dat wij spoe­dig
weer kunnen samen­ko­men om ons geloof te vieren.
Bevrijd ons van onrust en angst, verlicht ons in pijn en verdriet.
Geef ons hoop waar wij het niet meer zien zitten,
geef ons kracht als wij er niet tegenop kunnen,
geef ons licht waar het donker is.
Maria, bescherm ons en onze dier­ba­ren,
geef ons overgave aan de Wil van de Vader
en leid ons veilig naar Jezus, uw Zoon.
Amen.


(Imprimatur: Haarlem, 14 maart 2020, +Johannes Hendriks)


Overweging op de derde dag van de noveen (woensdag 18 maart)
Plot­se­ling hoorde de koopman een stem uit de hemel: “Als ge mij zult eren, zal de wind gaan keren.” Een zachte, moe­der­lijke stem. Wie anders kon het zijn dan Maria, de moeder van Jezus en ook onze Moeder?

“Eert uw vader en uw moeder” (Ex. 20, 12). Wie kan die weder­liefde tussen Jezus en Maria, Zoon en moeder, bevatten? Jezus verlangt dat wij, net als Hij, Zijn moeder zullen eren en op haar voor­spraak zal Hij de storm doen bedaren.

Lieve moeder Maria ter Nood, u wil ik eren met mijn woor­den en met mijn daden. Laat mij groeien in liefde tot u, dan zullen ook in mij alle stormen bedaren.

Woensdag na 12 maart: Heilig Mirakel van Amsterdam, hoogfeest

Op 15 maart 1345 - dit jaar dus 675 jaar geleden - lag een man in een huis aan de Kalverstraat ziek op bed en vreesde te sterven. Hij liet een priester roepen om hem te bedienen en van het heilig Sacrament te voorzien. Na het nuttigen van de hostie kreeg de zieke braakneigingen en moest tenslotte overgeven. Uit eerbied - want in zijn braaksel zouden immers nog resten van het heilig Sacrament aanwezig kunnen zijn - werd zijn braaksel in het brandende haardvuur geworpen. Na verloop van tijd bleek dat hij niet alleen de hostie onbeschadigd had uitgebraakt, maar dat het vuur bovendien het heilig Sacrament niet had aangetast.

De hostie werd door de priester van de Oude of Sint-Nicolaaskerk bij het huis van de zieke opgehaald en naar de kerk gebracht, maar keerde de volgende dag vanuit de kerk op wonderbaarlijke wijze in het huis van de man terug. Het was een nieuw mirakel dat zich daarna nog twee maal herhaalde.

De priester begreep dat het klaarblijkelijk Gods bedoeling was om de plaats waar het Mirakel had plaatsgevonden openbaar te maken. Daarop bracht hij de hostie in een grootse processie van het huis van de zieke naar de Oude Kerk terug. Deze processie werd later feestelijk herhaald.

Amsterdam werd een populair pelgrims- of bedevaartsoord. Langs de Heiligeweg stroomden de bezoekers toe naar de Heilige Stede, om in de stad van het Mirakel verlichting te vragen bij ziekte en ander onheil. Een van de belangrijkste pelgrims was Maximiliaan van Oostenrijk, koning in Duitsland. Uit dank voor zijn genezing zou hij Amsterdam in 1489 het recht hebben verleend om de koningskroon op te nemen in het stadwapen. Toen Maximiliaan negentien jaar later tot Duits keizer werd gekozen, veranderde dat in de keizerskroon. Deze bekroont nog altijd de toren van de Westerkerk.

In 1578 zou de kapel in bezit genomen worden door de protestanten. Processies vonden niet meer plaats. Maar vanaf 1887 werd de traditie weer hervat; nu als een zwijgende processie, zonder kerkelijke versiering en gelopen in de nacht, want de katholieken wilden het Mirakel toch eerbied betonen en processies waren in die tijd verboden. Zo onstond de Stille Omgang die tot op de dag van vandaag jaarlijks wordt gelopen. Behalve in het jubileumjaar 2020, want de Stille Omgang is dit jaar afgelast vanwege het coronavirus.

17 maart 2020

Noveengebed tot Onze Lieve Vrouw ter Nood om bescherming tegen het coronavirus, dag 2

De bis­schop­pen van Haarlem-Amsterdam roepen op om ge­za­men­lijk een noveen te hou­den tot Onze Lieve Vrouw ter Nood vanwege het corona­vi­rus. De noveen begint op maan­dag 16 maart en ein­digt op de dag voor het hoog­feest van Maria Boodschap (25 maart).

Noveengebed in aansluiting op het dagelijkse Rozenkransgebed
O goede Moeder, Onze Lieve Vrouw ter Nood,
wij geloven in uw zorg, in uw medeleven
en uw voor­spraak bij Jezus, uw Zoon.
Daarom komen wij vol ver­trouwen tot u
en wij vragen door u aan de Heer:
Bevrijd ons land van de corona-epidemie,
genees en sterk de zieken en zegen hen die zorg voor hen dragen.
Geef wijs­heid aan onze be­stuur­ders en geef dat wij spoe­dig
weer kunnen samen­ko­men om ons geloof te vieren.
Bevrijd ons van onrust en angst, verlicht ons in pijn en verdriet.
Geef ons hoop waar wij het niet meer zien zitten,
geef ons kracht als wij er niet tegenop kunnen,
geef ons licht waar het donker is.
Maria, bescherm ons en onze dier­ba­ren,
geef ons overgave aan de Wil van de Vader
en leid ons veilig naar Jezus, uw Zoon.
Amen.


(Imprimatur: Haarlem, 14 maart 2020, +Johannes Hendriks)


Overweging op de tweede dag van de noveen (dinsdag 17 maart)
Op zee komt een koopman in een hevige storm terecht. Het einde lijkt nabij, de storm onoverwin­baar.

“Heer, red ons, want wij vergaan!” (Mt. 8, 26) Wat is ons geloof soms klein. “Waarom zijt gij bang, klein­ge­lo­vigen?” (Mt. 8, 27), berispt Jezus ons. Ben Ik niet bij je? Ben Ik niet de almach­tige? “Ik ben al zo lang bij u en gij kent Mij nog niet?” (Joh. 14, 9)

Lieve moeder Maria ter Nood, help ons te groeien in het geloof in de altijd­du­rende bijstand van uw Zoon. Wij smeken u: “Ik geloof, kom mijn ongeloof te hulp!” (Mc. 9, 24)

16 maart 2020

Noveengebed tot Onze Lieve Vrouw ter Nood om bescherming tegen het coronavirus, dag 1

De bis­schop­pen van Haarlem-Amsterdam roepen op om ge­za­men­lijk een noveen te hou­den tot Onze Lieve Vrouw ter Nood vanwege het corona­vi­rus. De noveen begint op maan­dag 16 maart en ein­digt op de dag voor het hoog­feest van Maria Boodschap (25 maart).

Noveengebed in aansluiting op het dagelijkse Rozenkransgebed
O goede Moeder, Onze Lieve Vrouw ter Nood,
wij geloven in uw zorg, in uw medeleven
en uw voor­spraak bij Jezus, uw Zoon.
Daarom komen wij vol ver­trouwen tot u
en wij vragen door u aan de Heer:
Bevrijd ons land van de corona-epidemie,
genees en sterk de zieken en zegen hen die zorg voor hen dragen.
Geef wijs­heid aan onze be­stuur­ders en geef dat wij spoe­dig
weer kunnen samen­ko­men om ons geloof te vieren.
Bevrijd ons van onrust en angst, verlicht ons in pijn en verdriet.
Geef ons hoop waar wij het niet meer zien zitten,
geef ons kracht als wij er niet tegenop kunnen,
geef ons licht waar het donker is.
Maria, bescherm ons en onze dier­ba­ren,
geef ons overgave aan de Wil van de Vader
en leid ons veilig naar Jezus, uw Zoon.
Amen.


(Imprimatur: Haarlem, 14 maart 2020, +Johannes Hendriks)


Overweging op de eerste dag van de noveen (maandag 16 maart)
Een boer vindt tij­dens zijn werk op het land een houten beeldje van Maria. Maria draagt het kindje Jezus in haar armen, dicht bij haar hart. Als zij Jezus aanschouwt, haar Zoon, Emmanuel, God met ons, vloeit haar hart over van vreugde. Tege­lijker­tijd maakt dit haar stil: zo’n groot mysterie kan men slechts met grote bewonde­ring en nede­rig­heid aanschouwen. God is mens gewor­den en Hij heeft onder ons gewoond.

Laten wij het stil maken in ons hart, ondanks alles wat er buiten ons gebeurt, en Jezus aanschouwen.

Lieve moeder Maria ter Nood, wij vragen door u om Gods genade om nooit de vrede en de vreugde in ons hart te verliezen, in het besef dat Jezus met ons zal zijn tot het einde der tij­den.

15 maart 2020

Derde zondag van de Vasten

Epistel
Ef. 5, 1-9
Broeders, weest navolgers van God, als Zijn veelgeliefde kinderen; en leeft in liefde, zoals ook Christus ons heeft liefgehad en Zichzelf voor ons heeft overgeleverd als een gave en een offer van welriekende geur voor God. Ontucht echter en onreinheid of hebzucht mag onder u zelfs niet genoemd worden, zoals het heiligen past; evenmin iets oneerbaars, onbehoorlijke scherts of dubbelzinnige taal, die niet te pas komt; maar veeleer gebeden van dankzegging. Want weet en beseft het wel: niemand, die zich overgeeft aan onkuisheid of onreinheid of aan hebzucht – wat afgodendienst is – zal een erfdeel ontvangen in het rijk van Christus en van God. Laat niemand u misleiden met ijdel gepraat; want om zulke dingen komt Gods toorn over de weerspannige mensen. Daarom moet gij met hen niet meedoen. Want vroeger waart gij duisternis; maar nu zijt gij licht, in de Heer. Gedraagt u dus als kinderen van het licht. De vrucht namelijk van het licht bestaat in louter goedheid en rechtvaardigheid en waarheid.

Evangelie
Lc. 11, 14-28
In die tijd dreef Jezus een duivel uit, die stom was. En toen Hij de duivel uitgedreven had, begon de stomme te spreken, en de menigte stond verbaasd. Maar sommigen onder hen zeiden: Door Beëlzebub, de vorst der duivels, drijft Hij de duivels uit! En anderen, die Hem op de proef wilden stellen, verlangden van Hem een teken uit de hemel. Maar Hij kende hun gedachten, en zei tot hen: Ieder rijk, dat innerlijk verdeeld is, zal ten gronde gaan, en het ene huis zal op het andere vallen. Wanneer dus ook de Satan innerlijk verdeeld is, hoe zal zijn rijk dan kunnen standhouden? Gij zegt immers dat Ik door Beëlzebub de duivels uitdrijf. Maar als Ik door Beëlzebub de duivels uitdrijf, door wie drijven uw zonen ze dan uit? Daarom zullen zij uw rechters zijn. Doch als Ik door de vinger Gods de duivels uitdrijf, dan is inderdaad het rijk van God onder u gekomen! Zolang een sterke man in volle wapenrusting zijn erf bewaakt, is geheel zijn bezit in veiligheid. Maar als er iemand komt, die sterker is dan hij, en hem overmeestert, dan ontneemt hij hem al zijn wapens, waarop hij vertrouwde, en verdeelt zijn buit. Wie niet mét Mij is, is tégen Mij, en wie niet verzamelt met Mij, verstrooit! Wanneer de onreine geest uit iemand is weggegaan, zwerft hij rond in dorre streken, waar hij zoekt naar rust. En als hij die niet vindt, zegt hij: Ik ga terug naar mijn huis, waar ik ben uitgegaan! En bij zijn komst vindt hij het schoongeveegd en in orde gebracht. Dan gaat hij zeven andere geesten halen, nog bozer dan hijzelf, en zij treden daar binnen, en vestigen er hun verblijf. Zo wordt de laatste toestand van die mens nog erger dan de eerste. En terwijl Hij zo sprak, verhief een vrouw uit de menigte haar stem en riep Hem toe: Welzalig de schoot, die U mocht dragen, en de borst, die U mocht voeden! Maar Hij zei: Ja, waarlijk zalig zij, die het woord Gods aanhoren en het bewaren!

Overweging
In de lezingen van deze derde zondag van de Vasten legt de Kerk wederom de nadruk op de heiligheid die ons christelijk leven moet kenmerken.

In de lezing aan de Efesiërs worden wij opgeroepen navolgers van God te zijn. Dat betekent, zo zegt de lezing, dat wij moeten leven in de liefde van Christus, zoals Hij ook ons heeft liefgehad, door ons oude aardse zondige leven af te leggen, dat bestaat uit onwaarheid en onzuiverheid; wij moeten voortaan leven als heiligen in Christus. Hierin raakt de lezing precies onze opdracht tot heiligheid aan, en geeft midden in de vastentijd ons opnieuw de kans om onze levenswandel te overwegen en om daarin eventueel correcties aan te brengen.

Die onaangename vragen over ons eigen leven zouden wij ons eens in alle eerlijkheid moeten stellen. Indien wij dat niet doen, dan blijven wij namelijk in de schaduw wandelen en kunnen wij God niet duidelijk zien. De lezing waarschuwt ons voor wat er zal gebeuren met degenen die in het oude leven van laster en onzuiverheid blijven hangen. Zij zullen geen erfdeel ontvangen in het rijk van Christus, zegt de apostel Paulus, omdat dit afgodendienst is.

Welk een opdracht is aan ons gegeven en welk een verandering zal er in ons leven moeten plaatsvinden als wij in de genade van God als Zijn kinderen willen leven. Het is goed dat wij de heilzame gewoonte aanleggen om dagelijks onze levenswandel in een kort gewetensonderzoek te beproeven. Op die manier kunnen wij bij de eerste tekenen van misleiding spoedig opnieuw ons leven richten op de liefde van God in Jezus Christus. Dat is ook de vermaning aan ons, waarmee de lezing wordt beëindigd: “Gedraagt u dus als kinderen van het licht”.

In het Evangelie van deze zondag wordt de gedachte over het oude leven in zonde en het nieuwe leven in de genade in alle duidelijkheid uitgebeeld. Wij zouden misschien kunnen denken dat beide met elkaar kunnen co-existeren, maar deze dodelijke illusie wordt eens en voor altijd door Christus Zelf ontmanteld. Hij zegt tot ons dat ieder rijk dat innerlijk verdeeld is te gronde zal gaan. Die verdeeldheid bestaat hierin dat het goede en het kwade niet in één-en-dezelfde persoon tegelijk kunnen bestaan. Voor ons betekent dit concreet en zonder twijfel dat wij in de genade óf in de zonde leven. Anders gezegd: dat wij deel hebben aan het eeuwig leven of dat wij door de zonde tot het hellevuur gevallen zijn.

Met dit Evangelie wil de Kerk ons sterken in de strijd tegen de duivel, die wij tijdens het vasten met nieuwe ijver aangaan. Dat Christus in het Evangelie een duivel uitdrijft toont aan de zondaar dat de genade sterker is dan de zonde. Het laat ook zien dat er voor de zondaars op aarde nog altijd hoop bestaat, die ligt namelijk in de onvoorwaardelijke overgave aan de wet van Christus. Wij moeten de moed opbrengen om onze ogen op Hem te fixeren. Als onze ogen altijd op Hem zijn gericht, dan worden wij zozeer verblind door Zijn heerlijkheid en dan wordt onze ziel zodanig bevangen door het verlangen om deel te hebben aan Zijn liefde dat zij niet meer aarzelt het kruis te omhelzen. Wij moeten Hem willen aanzien en onze geest terugbuigen, keer op keer, van het geschapene naar God, dus ons steeds afwenden van het aardse en omkeren naar God.

Aan het einde van dit zondagsevangelie horen wij uit de mond van een vrouw die haar stem verhief een zalige lofprijzing aan de heilige Moeder Gods: “Zalig de schoot die U mocht dragen en de borst die U mocht voeden”. Het antwoord van Christus hierop is voor ons een woord van hoop en bemoediging: “Ja waarlijk zalig zijn zij, die het Woord Gods aanhoren en het bewaren”. Nemen wij dus in de strijd van dit leven onze toevlucht bij de Zoete Moeder en bewaren wij, zoals zij dat deed, het Woord Gods. Het bewaren van Zijn Woord zal ons tot zaligheid en eeuwig leven dienen.

13 maart 2020

Van de pastoor: Schorsing Hoogmis op zondagen tot eind maart

Beminde gelovigen,

Vanmorgen hebben de bisschoppen van Nederland besloten om alle Hoogmissen op zondagen voor de gehele maand maart te schorsen. Dat betekent dat katholieken zijn vrijgesteld van de verplichting om op zondag de heilige Mis bij te wonen tot nader wordt bepaald. Alle H.H. Missen door de week mogen voorlopig doorgang vinden. Er wordt benadrukt dat alle andere bijeenkomsten, zoals catechese en lezingen, dienen te worden afgelast.

Concreet betekent dit voor de Sint-Agneskerk dat de kerk op zondagen geopend zal zijn tussen 10.00 en 12.00 uur. Vanaf 10.30 uur kan de Rozenkrans worden gebeden; om 11.00 uur zullen de priesters hun privé-Missen opdragen. Deze vinden plaats zonder zang of ander plechtig vertoon dat is voorbehouden aan de Hoogmis aan de zijaltaren in de kerk.

Katholieken hebben nog steeds de verplichting om de zondag te heiligen. Dat kan gebeuren door het gezamenlijk bidden van de Rozenkrans, thuis of in een kerk, eventueel gevolgd door het lezen van de gebeden en lezingen van de Mis van de betreffende zondag. Indien men in deze tijd geen heilige Mis kan bezoeken op zondag, dan begaat men geen zonde. De bisschoppen hebben gebruik gemaakt van hun apostolische macht toen zij besloten om de verplichting tot misbezoek op zondag onder de huidige omstandigheden te schorsen.

Er is geen mogelijkheid om elkaar te ontmoeten of om koffie te drinken in de pastorie. Alle overige activiteiten kunnen ook geen doorgang vinden. Ook de eerder getroffen maatregelen blijven onverminderd van kracht. Dit geldt tot eind maart.

De Heer blijft in het tabernakel aanwezig en het heilig Misoffer wordt dagelijks opgedragen. Wie had enkele weken geleden gedacht dat ons leven in zo korte tijd zo drastisch kan veranderen? Dat wat wij gewoon vinden zo spoedig kan wijzigen? Blijven wij dus waakzaam, want wij kennen dag noch uur. Bewaar de genade ongeschonden in uw ziel tot voor de rechterstoel van God.

Met mijn priesterlijke zegen,
Pater M. Kromann Knudsen FSSP, pastoor


N.B.: Op maandag 16 maart wordt om 11.00 uur een gezongen heilige Mis opgedragen. We vieren dan de wijdingsdag van ons kerkgebouw.

Kruiswegoefening op vrijdag

Wij aanbidden U, Christus, en loven U,
omdat Gij door Uw heilig Kruis de wereld hebt verlost.


Vanavond - en op alle vrijdagen in de Vasten - wordt om 19.00 uur in onze kerk de kruisweg gebeden.
Aansluitend is er een korte kruisverering.

Voorafgaand aan de oefening van de kruisweg is er om 18.00 uur een extra heilige Mis.

10 maart 2020

Bijeenkomst Legioen Kleine Zielen op woensdag 11 maart

De gebedsgroep Amsterdam van het Legioen Kleine Zielen van Jezus’ Barmhartig Hart komt elke tweede woensdag van de oneven maanden (januari, maart, mei, juli, september en november) bijeen in onze kerk en pastorie; de eerstvolgende bijeenkomst is op woensdag 11 maart. Het programma is als volgt:
10.30 uur: Rozenkransgebed
11.00 uur: Gelezen H. Mis
11.45 uur: Rozenkrans van de goddelijke Barmhartigheid en toewijdingsgebed
12.30 uur: Conferentie met koffie en thee in de pastorie (tot circa 14.00 uur).

Een ieder is van harte uitgenodigd om kennis te komen maken en te komen meebidden met de gebedsgroep. Niemand is te groot of te klein, wij zijn allemaal aan het oefenen. Voor meer informatie kunt u terecht op de website van het legioen.

9 maart 2020

Van de pastoor: Vastenactie 2020

Beminde gelovigen,

Tijdens de heilige vastentijd willen wij dit jaar weer de vervolgde christenen helpen en ons vastenoffer in de jaarlijkse vastenactie aan hen ten goede laten komen. Met hulporganisatie Christian Solidarity International (CSI), geleid door pater Fuchs, ondersteunen wij dit jaar twee projecten. Het eerste project zijn de christelijke families in Nigeria, die slachtoffer zijn van de jihad van Boko Haram. Christenen in dit land worden gedood, mishandeld of verdreven. Zij leven onder erbarmelijke omstandigheden, in voortdurende angst en armoede. Door uw bijdrage aan de vastenactie kunnen zij levensmiddelen en kleding krijgen.

Het tweede project is het Syrisch-katholieke aartsbisdom Homs, waar momenteel een huis met kapel wordt gebouwd (zie foto) voor verdreven en getraumatiseerde kinderen en hun families.

Door middel van ons vastenoffer kunnen wij andere mensen helpen om de weg terug te vinden naar een normaal leven. Daarbij tonen wij onze christelijke naastenliefde en brengen wij de opdracht van Christus in ons leven tot werkelijkheid om God boven alles lief te hebben en de naaste als onszelf.

U kunt uw vastenbijdrage storten op bankrekening NL48 ABNA 0589 9700 89 ten name van parochie H. Jozef onder vermelding van ‘Vastenactie 2020’.

Bij voorbaat dank voor uw medeleven en uw bereid-heid om royaal te geven. Leve Christus, de Koning!

Met mijn priesterlijke zegen,
Pater M. Kromann Knudsen FSSP, pastoor

8 maart 2020

Tweede zondag van de Vasten

Epistel
1 Tess. 4, 1-7
Broeders, gij hebt van ons geleerd, hoe gij u moet gedragen en aan God welgevallig zijn; wij bidden u daarom en bezweren u bij de Heer Jezus uw levenswandel zo ook in te richten, om zodoende nog meer vooruit te gaan. Gij kent immers de geboden, die ik u gegeven heb namens de Heer Jezus. Dit toch is de wil van God: dat gij heilig wordt; gij moet u onthouden van onkuisheid; onder u moet ieder zich een vrouw weten te verwerven in heiligheid en ere, niet in hartstocht en begeerlijkheid, zoals de heidenen, die God niet kennen. Laat niemand zich te buiten gaan en in deze zaak de rechten schenden van zijn broeder. Immers de Heer zal dit alles wreken, zoals wij u vroeger reeds gezegd en verzekerd hebben. God immers heeft ons niet geroepen tot onreinheid, maar om heilig te worden, in Christus Jezus, onze Heer.

Evangelie
Mt. 17, 1-9
In die tijd nam Jezus Petrus, Jacobus en diens broeder Johannes met Zich mee, en bracht hen op een hoge berg, waar zij alleen waren. En Hij werd voor hun ogen van gedaante veranderd. Zijn aangezicht straalde als de zon, en Zijn klederen werden wit als sneeuw. En opeens verschenen hun Mozes en Elias, die met Hem spraken. Petrus nu nam het woord en zei tot Jezus: Heer, het is ons goed hier te zijn! Als Gij wilt, laten wij hier dan drie tenten bouwen: één voor U, één voor Mozes en één voor Elias. Terwijl hij nog sprak, overschaduwde hen op eenmaal een lichtende wolk; en plotseling klonk er uit de wolk een stem, die sprak: Deze is Mijn veelgeliefde Zoon, in Wie Ik Mijn welbehagen heb; luistert naar Hem! Toen de leerlingen dit hoorden, vielen zij op hun aangezicht neer en werden zeer bevreesd. Maar Jezus kwam naar hen toe, raakte hen aan en zei: Staat op, en vreest niet! Toen sloegen zij hun ogen op, en zagen niemand meer dan Jezus alleen. En terwijl zij van de berg afdaalden, gebood Jezus hun: Spreekt met niemand over deze verschijning, voordat de Mensenzoon van de doden is opgestaan.

Overweging
De apostelen konden zich moeilijk verenigen met de gedachte aan het lijden en de dood van de Messias. Door Zijn glorievolle gedaanteverandering gaf Christus hun nogmaals het bewijs van Zijn godheid en een voorafbeelding van Zijn verrijzenis. Om ons aan te zetten tot hernieuwde ijver gedurende deze heilige vastentijd, toont de Kerk ons vandaag eveneens het beeld van de verheerlijkte Christus.

Het Evangelie van de gedaanteverandering des Heren bereikt zijn hoogtepunt in de woorden van de stem van God de Vader uit de wolk: “Deze is Mijn geliefde Zoon in Wie Ik Mijn welbehagen heb, luistert naar Hem.” Vanaf dat moment zal dus de stem van de Zoon weerklinken, en naar Hem moeten wij luisteren. De stem van de hemelse bruidegom is niet verstomd met het heengaan van Jezus van deze aarde; zij klinkt nog steeds door de verkondiging van Zijn heilige katholieke Kerk. Door deze Kerk -- Zijn mystieke Lichaam –- spreekt Hij nog steeds tot ons, en naar Zijn stem moeten wij luisteren.

Het is de stem die spreekt over het kruis en de vreugde van de geest; tegelijkertijd over zelfverloochening en hemelse beloften, over het rijk Gods en de Wil van God, over de liefde voor God en voor alle mensen. Laat het ook gezegd worden: deze hemelse stem is niet de luide stem die de wereld beheerst en die zo gemakkelijk wordt verstaan en zo gewillig begrip en gehoor vindt in onze moderne samenleving, omdat de donkere ondergrond van deze wereldse stem de lagere en onedele lusten van de mens aanspreekt: begeerlijkheid van het vlees en de ogen, rebellie tegen God en Zijn ordening. Achter deze wereldse stem staat degene die zich bij voorkeur hult in de gestalte van de engel van het licht en het gehele orkest van wereld en vlees blijft dirigeren, de satan.

De stem van de hemel is de stem die ons oproept om de wereld en haar lusten achter te laten en de hemelse vreugden reeds nu te beleven door het geloof en de dienst in de heilige Kerk. Het is de stem die ons oproept tot heilige zuiverheid in leven, woord en daad.

Dat is waartoe wij geroepen zijn om te bereiken: door het vasten de ziel te bevrijden van de tirannie van deze wereld, opdat onze ziel in staat is om te luisteren naar de stem vanuit de hemel. Om ons te bevrijden moeten wij de oude mens laten sterven en met haar alle verlangens van de wereld waarmee satan ons gebonden houdt. Wij moeten het hoge hemelse ideaal meer beminnen dan het kortzichtige aardse gevoel van plezier en het leven in het vlees van de oude mens. Weet dat de oude mens reeds veroordeeld is om eeuwig opgesloten te zijn in het hellevuur en dat alleen de nieuwe mens, die leeft door de rechtvaardigheid van de Godmens Jezus Christus, de hemelse vreugde kan binnentreden. Nu is er nog tijd om ons leven om te keren en daardoor deel te krijgen aan de belofte.

7 maart 2020

Van de pastoor: Eucharistisch vasten

De heilige paus Johannes Paulus II had aan het eind van zijn leven een zwakke
fysieke conditie. Niettemin ontving hij de heilige communie
geknield en op de tong uit handen van kardinaal Ratzinger,
die hem zou opvolgen als paus Benedictus XVI.

Beminde gelovigen,

Nadat wij sinds zondag 1 maart jl. als parochiegemeenschap een periode van eucharistisch vasten zijn ingegaan, blijven wij bij iedere heilige Mis ook als gemeenschap met elkaar verbonden, gezamenlijk verlangend naar Christus, onze Verlosser, in de geestelijke communie. Zondag waren er tijdens de Hoogmis 150 gelovigen; in de ochtendmis op Quatertempervrijdag in de Vasten (gisteren) waren het er 21.

Ook al ligt de oorzaak in omstandigheden buiten onszelf en kunnen wij in geen enkel geval toelaten dat de heilige communie in de hand wordt ontvangen, en worden wij dus tot eucharistisch vasten gedwongen, wij krijgen nu de mogelijkheid om de waarde van de geestelijke communie te (her)ontdekken en het verlangen van onze ziel naar Christus intensief te beoefenen. Tot circa 100 jaar geleden was eucharistisch vasten een vanzelfsprekend onderdeel van de heilige Vastentijd, voorbereidend op de Paascommunie en de vreugde over de Verlossing en de Verrijzenis.

In deze heilige Vastentijd begeleiden wij Christus in de woestijn. Hij werd daarheen gevoerd door de Geest, in volkomen gehoorzaamheid aan de Vader. In deze gehoorzaamheid vinden wij het voorbeeld dat ook wij moeten volgen om werkelijk kinderen van God te zijn.

Wij kunnen de noodsituatie waarin wij ons bevinden gebruiken om het onverdiende allerhoogste Goed dat God ons in de heilige communie schenkt nog meer te vereren, ernaar te verlangen en ons meer bewust te worden van dit onbegrijpelijke geschenk. Helaas hebben wij, mensen, de fatale neiging om aan alles te wennen, zelfs aan het heiligste en alleredelste, alsof het gewone, dagelijkse dingen zijn. Dat kan ook bij de heilige communie gebeuren. Door het communievasten krijgen wij de gelegenheid om er opnieuw naar te verlangen en te begrijpen dat de ontvangst van de heilige communie niet iets gewoons is, maar dat zij een buitengewoon geschenk is waarop wij geen recht hebben maar dat ons gegeven wordt. Het is de allerhoogste genade van God voor de zielen die naar Hem verlangen.

De heilige Mis is de voortzetting van het werk van de Verlossing in tijd en ruimte. Het mogen bijwonen daarvan is het allergrootste eerbetoon dat wij aan God kunnen brengen. De communie is de vrucht van het offer, en die kunnen wij tijdelijk niet ontvangen. Maar wij kunnen nog steeds aanwezig zijn bij het werk van de Verlossing in de heilige Mis. Dat is de reden waarom wij naar de kerk komen, en dat is nog steeds mogelijk.

Met mijn priesterlijke zegen,
Pater M. Kromann Knudsen FSSP, pastoor

Junioracademie op zondag 8 maart 2020

Op zondag 8 maart om 13.30 uur houdt pater Gerard Wijers een lezing voor de Junioracademie in de zaal van de pastorie. Hij zal spreken over de Natuurwet.

Pater Wijers S.S.S. is verbonden aan de afdeling Huwelijk en Gezin van bisdom Haarlem-Amsterdam. Alle jongeren zijn van harte welkom.

Junioracademie
Voor jongeren van 18 tot 40 jaar

4 maart 2020

Quatertemperdagen in de Vasten

Quatertemperdagen zijn dagen van boete, inkeer, gebed, vasten en onthouding bij de wisseling van de seizoenen.

Dit jaar vallen de Quatertemperdagen in de Vasten - ter voorbereiding op het Paasfeest - op woensdag 4, vrijdag 6 en zaterdag 7 maart.

Quatertemperdagen komen voor op de liturgische kalender behorende bij het Tridentijns Missaal van 1962, dat wij in de personele parochie H. Jozef bij de Agneskerk volgen. (In 2005 hebben de bisschoppen van Nederland deze dagen opnieuw vastgesteld voor de gehele Kerkprovincie.) Het zijn dagen van boete, inkeer, gebed, vasten en (gedeeltelijke) onthouding bij de wisseling van de seizoenen of ter voorbereiding op een groot feest, zoals Pasen.

De woensdag en de zaterdag zijn gedeeltelijke onthoudingsdagen, dat wil zeggen dat het gebruik van vlees uitsluitend is toegestaan tijdens de hoofdmaaltijd. De vrijdag is sowieso een volledige onthoudingsdag, zoals alle vrijdagen in het jaar, met uitzondering van kerkelijke feestdagen.

Regelmatig vasten is een oude christelijke traditie. Het gaat erom onze geest te onthechten aan het aardse en te richten op de Heer, onze God. Vasten wapent ons bovendien tegen allerlei grote en kleine bekoringen waaraan we dagelijks zijn blootgesteld.

2 maart 2020

Informatiebulletin voor de maand maart is verschenen

Het Informatiebulletin is een gezamenlijke uitgave van de parochies H. Agnes en H. Jozef, gevestigd in de Sint-Agneskerk, centrum voor de traditionele Latijnse liturgie. In de editie van maart aandacht voor de liturgie in de Vastentijd, de Vastenactie 2020 voor twee projecten ten behoeve van christenen in nood, de conferentie van het Legioen Kleine Zielen en voor de lezingen bij de Junior- en Sint-Nicolaasacademie.

Het bulletin is op deze site te vinden onder het tabblad 'Informatiebulletin maart' of klik op onderstaande afbeelding. Ook bestaat de mogelijkheid om het blad elke maand gratis en in kleur per e-mail (klik hier) te ontvangen.

Klik op het symbool in de rechterbovenhoek van onderstaande afbeelding voor een vergrote weergave en om te kunnen bladeren.

1 maart 2020

Eerste zondag van de Vasten

Christus (midden) stuurt de duivel (rechts) weg.

Epistel
2 Kor. 6, 1-10
Broeders, wij vermanen u te zorgen, dat gij Gods genade niet ontvangt zonder vrucht. Want er staat geschreven: "Op de tijd, die Mij behaagt, ga Ik u verhoren, en op de dag des heils, kom Ik u helpen." Zie, thans is het de tijd, die Hem behaagt, nu is het de dag van het heil. En aan niemand geven wij ook maar de minste aanstoot, opdat er geen smet geworpen worde op ons ambt; maar wij willen ons in alles tonen als dienaren van God, door veel geduld, in wederwaardigheden en noden en moeilijkheden, in geselslagen en gevangenschap en volksoploop, in zwoegen en waken en vasten; door reinheid en kennis - door lankmoedigheid en goedheid; door de Heilige Geest, door ongeveinsde liefde, door prediking van waarheid en door kracht van God; met de wapenen der gerechtigheid in rechter- en linkerhand; onder eer en smaad, - onder kwade of goede naam; als bedriegers, en toch waarachtig, - als onbekend, en toch welbekend; als bijna dood, en zie, wij leven; als geslagen en toch niet gedood; als bedroefde mensen, maar toch altijd blij; als arm, en toch maken wij velen rijk; als mensen, die niets hebben, en toch alles bezitten.

Evangelie
Mt. 4, 1-11
In die tijd werd Jezus door de Geest naar de woestijn gevoerd, om door de duivel bekoord te worden. En na veertig dagen en veertig nachten gevast te hebben, gevoelde Hij tenslotte honger. Toen kwam de bekoorder tot Hem en zei: Als Gij de Zoon van God zijt, zeg dan, dat deze stenen brood worden. Doch Hij gaf ten antwoord: Er staat geschreven: "De mens leeft niet van brood alleen, maar van ieder woord, dat voortkomt uit de mond van God!" Toen nam de duivel Hem mee naar de heilige stad, en plaatste Hem boven op de tinne van de tempel, en sprak tot Hem: Als Gij de Zoon van God zijt, werp U dan naar beneden; er staat immers geschreven: "Hij heeft over U bevelen gegeven aan Zijn engelen; en zij zullen U op de handen dragen, opdat Gij Uw voet niet zoudt stoten aan een steen." Maar Jezus zei tot hem: Oók staat er geschreven: "Gij zult de Heer, uw God, niet op de proef stellen!" Nogmaals nam de duivel Hem mee, naar een zeer hoge berg, en toonde Hem alle koninkrijken der wereld met hun heerlijkheid, en zei tot Hem: Dit alles zal ik U geven, als Gij neervalt en mij aanbidt. Toen sprak Jezus tot hem: Ga weg, Satan! Want er staat geschreven: "De Heer, uw God, zult gij aanbidden en Hem alleen dienen!" Toen ging de duivel van Hem weg, en er kwamen engelen, die Hem dienden.

Overweging
Aan het begin van Zijn openbare leven bracht Jezus veertig dagen door in de woestijn. Daar werd Hij bekoord door de duivel. Het nadenken over de bekoringen van Jezus in de woestijn is voor ons een uitnodiging om te antwoorden op een fundamentele vraag: wat is nu echt belangrijk in mijn leven? In de eerste bekoring doet de duivel aan Jezus het aanbod een steen in brood te veranderen om Zijn honger te stillen. Jezus antwoordt dat de mens van brood leeft, maar niet alleen van brood: Zonder een antwoord op de honger naar waarheid, de honger naar God, kan de mens niet gered worden.

In de tweede bekoring voert de duivel Jezus omhoog en biedt Hem de heerschappij over de wereld aan. Maar dat is niet de weg van God: Jezus is Zich volkomen bewust dat het niet de wereldse macht is die de wereld zal redden, maar de macht van het kruis, van de deemoed, van de liefde.

In de derde bekoring suggereert de duivel dat Jezus Zich van de bovenbouw van een tempelpoort naar beneden zou werpen, om dan door God gered te worden; dat wil zeggen, doe iets sensationeels om God Zelf op de proef te stellen; maar het antwoord is dat God geen object is om onze voorwaarden aan op te leggen: Hij is de Heer van het al.

Wat is nu de kern van de drie bekoringen waaraan Jezus werd blootgesteld? Het is het voorstel om God te instrumentaliseren, Hem te gebruiken voor de eigen interesses, de eigen glorie en het eigen succes. In wezen gaat het om zichzelf te stellen op de plaats van God, om Hem verwijderen uit Zijn Eigen bestaan en Hem daardoor overbodig te laten lijken. Iedereen dient zich dus af te vragen: welke plaats heeft God in mijn leven? En is Hij de Heer of ben ik dat?

Overwin de bekoring God te willen onderwerpen aan de eigen interesses en bekeer u tot de juiste orde door God de eerste plaats te geven; het is een weg die iedere christen steeds opnieuw dient te gaan. De uitnodiging tot bekering betekent: Jezus volgen en wel zo dat ons leven concreet wordt geleid door Zijn Evangelie; het betekent ons door God te laten veranderen; het betekent onszelf niet meer te zien als enige bouwer van het eigen bestaan; het betekent het feit te erkennen dat wij van God en van Zijn liefde afhankelijke schepsels zijn en dat wij alleen ons leven kunnen winnen door het in Hem te verliezen.

Dit vraagt om keuzen in het licht van het Woord van God. Vandaag de dag kan men niet langer christen zijn door deel uit te maken van een maatschappij die christelijke wortels heeft: Ook wie in een christelijk gezin is geboren en religieus werd opgevoed, dient de beslissing om christen te zijn dag na dag te hernieuwen. Dat betekent aan God de eerste plaats geven, ondanks alle bekoringen die gesuggereerd worden door een geseculariseerde cultuur, door de kritiek van veel tijdgenoten.

In feite staat de christen in de huidige maatschappij bloot aan vele beproevingen, die het persoonlijke en sociale leven raken. Het is niet gemakkelijk trouw te zijn aan het christelijk huwelijk; de barmhartigheid te praktiseren in het dagelijkse leven; ruimte te maken voor gebed en innerlijke stilte. Het is niet gemakkelijk openlijk keuzes af te wijzen, die velen voor lief nemen, zoals abortus bij ongewenste zwangerschap, euthanasie bij zware ziekte, of selectie van embryo's ter voorkoming van erfelijke ziektes. De bekoring het eigen geloof opzij te zetten is steeds aanwezig en bekering wordt dan een antwoord van het ik op God, dat in iemands leven verschillende keren bevestigd moet worden.

In deze Vastentijd hernieuwen wij onze verbondenheid met de weg van bekering. We kunnen zeggen dat de keuze tussen het opsluiten in ons egoïsme en het geopend zijn voor de liefde tot God, overeenkomt met de keuze waarvoor Jezus Zich gesteld ziet: de keuze tussen de menselijke macht en de liefde van het kruis; tussen een uitsluitend in het materiële welzijn geziene verlossing en een verlossing die volbracht wordt door het werk van God, aan Wie wij het primaat geven in ons bestaan. Zich bekeren betekent ervoor zorgen dat elke dag de waarheid, het geloof in God en de goddelijke liefde het belangrijkste zijn.

Paus Benedictus XVI
tijdens de algemene audiëntie op Aswoensdag 13 februari 2013