Gezamenlijke website van de parochies H. Agnes en H. Jozef, beide gevestigd in de Sint-Agneskerk, centrum voor de traditionele Latijnse liturgie

Vandaag in de Agneskerk

De kalender is bijgewerkt tot en met 31 juli 2022, onder voorbehoud van wijzigingen.

30 december 2020

Paus kondigt Jozefjaar af

Paus Franciscus heeft 2021 uitgeroepen tot het jaar van Sint Jozef. Hij maakte dit bekend in zijn apostolische brief ‘Patris Corde’ op het hoogfeest van de Onbevlekte Ontvangenis van Maria (8 december), omdat het op die dag precies 150 jaar geleden was dat zijn voorganger, de zalige paus Pius IX, de heilige Jozef uitriep tot patroon van de heilige Kerk. Onder die titel is Sint Jozef ook patroon van onze traditionele personele parochie.

Met dit speciale jaar, dat duurt tot 8 december 2021, wil de Paus de rol van de heilige Jozef als beschermer van de heilige Kerk extra benadrukken. Ook zijn rol als voedstervader wordt komend jaar extra belicht. De Kerk wil de devotie tot de ‘Bruidegom van de Moeder Gods’ extra stimuleren. Gelovigen kunnen in dit Jozefjaar op vele wijzen een volle aflaat verdienen.

29 december 2020

Es ist ein Ros entsprungen

Volle aflaat op Oud én Nieuw

Wie op Oudejaarsdag het Te Deum bijwoont in een kerk of kapel, maar ook wie op Nieuwjaarsdag (een verplichte feestdag) het Veni Creator bijwoont kan een volle aflaat verdienen onder de gebruikelijke voorwaarden van biecht, ontvangst van de heilige communie en volledige onthechting aan (zelfs de dagelijkse) zonde.

26 december 2020

Jauchzet frohlocket (Bach)

26 december: Heilige Stephanus, eerste martelaar - Tweede dag in het Octaaf van Kerstmis

Steniging van Stephanus (Rubens)

Op Tweede Kerstdag viert de Kerk het feest van de heilige Stephanus, volgens de Handelingen van de Apostelen de eerste martelaar van het christendom. Stephanus, een Griekstalige jood, was 'een man vol geloof en Heilige Geest'. Hij werd gekozen tot een van de zeven diakenen die de zorg kregen voor de weduwen van de gemeente. Aanleiding voor deze keuze was de klacht van de Hellenistische christenen bij hun Hebreeuwse broeders dat hun weduwen werden verwaarloosd. De twaalf apostelen erkenden dit sociale probleem en gaven de gemeente de opdracht om zeven geschikte mannen uit te kiezen. De apostelen legden na gebed hun handen op de hoofden van de gekozenen, waardoor ze hen belastten met de armenzorg. Deze zogenaamde protodiakens waren naast Stephanus: Filippus, Prochorus, Nikanor, Timon, Parmenas en Nikolaüs.

Het was opmerkelijk dat Stephanus na de handoplegging het Woord begon te prediken, een taak die tot dan toe slechts aan de apostelen was voorbehouden. Ook deed hij grote wonderen en tekenen onder het volk. Dat leidde tot wrevel bij enkele leden van de Griekstalige Synagoge der Vrijgelatenen. Zij gingen met hem in discussie, maar waren niet opgewassen tegen zijn charisma, zijn welsprekendheid en zijn wijsheid. Dat zorgde voor grote irritatie. Uiteindelijk klaagden ze Stephanus aan bij het Sanhedrin, het joodse rechtscollege dat ook Jezus had veroordeeld. "Wij hebben hem lastertaal tegen Mozes en God horen uitspreken", aldus valse getuigenverklaringen. "Zo hebben wij hem horen zeggen dat die Jezus de Nazoreeër de Tempel van Jeruzalem zal afbreken en de regels die Mozes ons gegeven heeft, zal veranderen."

In zijn verdedigingsrede verkondigde Stephanus op basis van bijbelteksten het Evangelie van Christus. Aan het eind van zijn toespraak verweet Stephanus de leden van het Sanhedrin en allen die hem beschuldigden dat zij zich verzetten tegen de wil van God: "Halsstarrigen en onbesnedenen van hart en oor! Steeds verzet u zich tegen de Heilige Geest, u net zo goed als uw vaderen. Welke profeet hebben uw vaderen niet vermoord. Ze hebben de aankondigers van de Rechtvaardige ter dood gebracht, u hebt Hemzelf verraden en vermoord, u die door tussenkomst van engelen de Wet ontvangen heeft, maar die niet naleeft" (Hand. 7, 51-53).

Het Sanhedrin en alle aanklagers voelden zich diep gekwetst door deze woorden en veroordeelden Stephanus ter dood. Ze sleepten hem de stad uit en stenigden hem. Tijdens zijn doodstrijd sprak hij de woorden: "Heer Jezus, ontvang mijn geest" en "Heer, reken hun deze zonden niet aan". Woorden die deden denken aan wat Jezus zei toen Hij aan het kruis hing: "Vader, vergeef het hun, want ze weten niet wat ze doen" en "Vader, in uw handen beveel Ik mijn geest".

Zoals Jezus stierf Stephanus een gruwelijke dood. In de Handelingen staat geschreven dat hij door vrome mannen werd begraven. Eeuwenlang was de locatie van zijn graf onbekend. Maar in 415 zou een priester, Lucianus geheten, een visioen hebben gehad, waarin de plaats van Stephanus’ graf werd aangewezen. Het lichaam van de heilige zou gelegen hebben in Caphar Gamal, iets ten noorden van Jeruzalem. Volgens een overlevering werden Stephanus’ relieken daar opgegraven. In 460 zouden ze zijn overgebracht naar de basiliek van de Berg Sion, buiten de Damascuspoort van Jeruzalem. In de 6e eeuw zouden de relieken op gezag van keizer Justinianus I vanuit Constantinopel naar Rome zijn gebracht. Daar rusten ze in de crypte van de basiliek van Sint-Laurentius-buiten-de-Muren.

1 december 2020

Van de pastoor: Christus is de verlosser!

Beminde gelovigen,

De decembereditie van het Informatiebulletin van onze parochie verschijnt aan het begin van het nieuwe liturgische en kerkelijk jaar. De Advent weerspiegelt in vier korte weken het wachten van het oude verbond op de uiteindelijke verlossing.

Met de geboorte van Jezus Christus is dit wachten tot een einde gekomen, is het tijdperk van verslaving aan de zonde beëindigd en is een nieuw tijdperk van verlossing door Christus begonnen.

Wij, christenen, die zich hiervan volledig bewust zijn, mogen in vreugde en hoop leven, want bij elke gedoopte, die zich verenigt met Christus, voltrekt God – door de sacramenten die wij ontvangen – de verlossing in het leven. Als wij een goed christelijk leven leiden, dan bezitten wij dus de ware hoop op verlossing, gegeven door Christus Zelf. In de strijd van ons aardse bestaan mogen wij dit niet vergeten.

Wij moeten alles om ons heen toetsen op overeenstemming met de christelijke leer. Wat indruist tegen de geopenbaarde Waarheid moeten wij resoluut afwijzen, want die dingen willen en kunnen ons beroven van ons deelachtig zijn aan de verlossing.

Het bijna voorbije jaar 2020 heeft velen de ogen geopend voor de ware toestand waarin onze samenleving verkeert. Het onvoorstelbare is werkelijkheid geworden. Ons sociale en ons maatschappelijk leven valt uit elkaar. De toekomst vervult ons met grote vraagtekens. Juist nu dienen wij de ware zekerheid van dit leven te aanvaarden: Christus is de verlosser!

In die geest wens ik u een gezegende Advent toe!

Pater M. Kromann Knudsen FSSP, pastoor