Sint-Agneskerk Amsterdam

Website van de parochie van de H. Jozef, patroon van de H. Kerk, de Rooms-katholieke personele parochie voor de traditionele Latijnse liturgie bij de Agneskerk te Amsterdam

Vandaag in de Agneskerk

De kalender is bijgewerkt tot en met 30 juni 2017, onder voorbehoud van wijzigingen.

24 juni 2017

24 juni: Geboorte van de heilige Johannes de Doper, hoogfeest

Johannes de Doper wijst naar het Lam Gods.

Johannes wordt beschouwd als de voorloper van Jezus Christus, de Messias. Hij doopte in de Jordaan een doopsel van bekering en kondigde aan: "Na mij komt Iemand Die groter is dan ik; ik ben zelfs niet waard de riem van Zijn sandaal los te maken" (dat was nederig slavenwerk!). Hij zag zijn optreden zelf als baanbrekend werk voor de Messias. Deze herkende hij in Jezus op het moment dat hij Hem doopte, althans zo zeggen de drie evangelisten Mattheüs, Marcus en Lucas. De vierde, Johannes, suggereert dat Johannes Jezus al eerder kende. Immers, toen Jezus voorbijging, duidde hij Hem aan als het Lam Gods.

Er is ook wel iets voor te zeggen dat Johannes Jezus al kende, want bij Lucas lezen we dat Johannes' moeder, Elisabeth, een bejaarde nicht van Jezus' moeder was. Toen Maria van de engel Gabriël de boodschap ontving dat zij van Gods Geest een kind zou krijgen en vroeg hoe dat mogelijk was daar ze geen omgang had met een man, antwoordde de engel: "Bij God is alles mogelijk. Zelfs uw nicht Elisabeth, die onvruchtbaar heette, is al in haar zesde maand." Daarop snelde Maria naar Elisabeth toe om haar in de laatste maanden voor de geboorte ter zijde te staan. Bij de begroeting tussen beide vrouwen - zo schrijft Lucas diepzinning en prachtig - sprong het kind op in de schoot van Elisabeth; dat was voor Elisabeth voldoende om te beseffen dat zij hier te doen had met de aanstaande moeder van de Messias.

Ook Johannes' geboorte was aangekondigd door de engel Gabriël, en wel aan zijn vader Zacharias op het moment dat hij zich als priester in het heilige vertrek van de tempel bevond en aan het oog van het volk onttrokken was. Ook hij vroeg hoe zoiets kon, daar hij en zijn vrouw onvruchtbaar waren gebleken. Ook hij had als antwoord gekregen dat voor God niets onmogelijk is; hij kreeg bovendien een teken van de waarheid mee: hij zou niet kunnen spreken tot aan de geboorte van het kind, dat hij Johannes moest noemen. Want dit kind zou zijn naam meer dan waarmaken.

Toen het kind geboren was en men aan Zacharias vroeg hoe het moest heten, moest hij gebruik maken van een schrijftabletje om te antwoorden: "Johannes moet het heten." Op dat moment werd hem het vermogen tot spreken teruggegeven. De buren, familie en bekenden stonden verbaasd, want er was niemand in de familie die zo heette.

23 juni 2017

Heilig Hart van Jezus, hoogfeest

Almachtige Vader, eeuwige God, U hebt gewild dat Uw eniggeboren Zoon,
hangende aan het Kruis, door de lans van een soldaat werd doorstoken,
opdat het geopend Hart, schatkamer van de goddelijke vrijgevigheid,
stromen van erbarming en genaden over ons zou uitstorten,
en dat dit Hart, dat nooit ophoudt zich te ontvlammen uit liefde tot ons,
een rustplaats zou zijn voor de vromen
en aan de boetvaardigen een veilige toevlucht zou bieden.

Heer, ontferm U over ons
Christus, ontferm U over ons
Heer, ontferm U over ons
Christus, aanhoor ons
Christus, verhoor ons
God, hemelse Vader, ontferm U over ons
God Zoon, Verlosser van de wereld, ontferm U over ons
God, Heilige Geest, ontferm U over ons
Heilige Drievuldigheid, één God, ontferm U over ons
Hart van Jezus, de Zoon van de eeuwige Vader, ontferm U over ons
Hart van Jezus, door de Heilige Geest in de schoot van de Moedermaagd gevormd, ontferm U over ons
Hart van Jezus, wezenlijk verenigd met het Woord van God, ontferm U over ons
Hart van Jezus, oneindige majesteit, ontferm U over ons
Hart van Jezus, heilige tempel van God, ontferm U over ons
Hart van Jezus, woontent van de Allerhoogste, ontferm U over ons
Hart van Jezus, huis van God en poort van de hemel, ontferm U over ons
Hart van Jezus, gloeiende oven van liefde, ontferm U over ons
Hart van Jezus, schatkamer van gerechtigheid en van liefde, ontferm U over ons
Hart van Jezus, vol goedheid en liefde, ontferm U over ons
Hart van Jezus, peilloze diepte van alle deugden, ontferm U over ons
Hart van Jezus, alle lofprijzingen overwaardig, ontferm U over ons
Hart van Jezus, Koning en middelpunt van alle harten, ontferm U over ons
Hart van Jezus, waarin alle schatten zijn van wijsheid en van wetenschap, ontferm U over ons
Hart van Jezus, waarin de Godheid in alle volheid woont, ontferm U over ons
Hart van Jezus, waarin de Vader Zijn welbehagen heeft gesteld, ontferm U over ons
Hart van Jezus, dat ons allen deelgenoot hebt gemaakt van Uw oneindige rijkdom, ontferm U over ons
Hart van Jezus, verlangen van de eeuwige heuvelen, ontferm U over ons
Hart van Jezus, geduldig en groot in barmhartigheid, ontferm U over ons
Hart van Jezus, mild voor allen, die U aanroepen, ontferm U over ons
Hart van Jezus, bron van leven en van heiligheid, ontferm U over ons
Hart van Jezus, verzoening voor onze zonden, ontferm U over ons
Hart van Jezus, van versmadingen verzadigd, ontferm U over ons
Hart van Jezus, om onze misdaden gebroken, ontferm U over ons
Hart van Jezus, gehoorzaam geworden tot de dood, ontferm U over ons
Hart van Jezus, met een lans doorstoken, ontferm U over ons
Hart van Jezus, bron van alle troost, ontferm U over ons
Hart van Jezus, ons leven en onze venijzenis, ontferm U over ons
Hart van Jezus, onze vrede en onze verzoening, ontferm U over ons
Hart van Jezus, slachtoffer voor de zondaars, ontferm U over ons
Hart van Jezus, heil van hen, die op U hopen, ontferm U over ons
Hart van Jezus, hoop van ben, die in U sterven, ontferm U over ons
Hart van Jezus, hoogste Vreugde van alle heiligen, ontferm U over ons
Lam Gods, Dat de zonden van de wereld wegneemt, spaar ons, Heer
Lam Gods, Dat de zonden van de wereld wegneemt, verhoor ons, Heer
Lam Gods, Dat de zonden van de wereld wegneemt, ontferm U over ons
Jezus, zachtmoedig en nederig van Hart, maak ons hart gelijkvormig aan Uw Hart

LAAT ONS BIDDEN - Almachtige, eeuwige God, sla Uw blikken op het Hart van Uw zeer beminde Zoon en op de lofprijzingen en voldoeningen, die Hij U heeft gebracht in naam van de zondaars. Laat U verzoenen en schenk vergiffenis aan hen, die Uw barmhartigheid afsmeken, in de Naam van dezelfde Jezus Christus, Uw Zoon, Die met U leeft en heerst in de eeuwen der eeuwen. Amen.

22 juni 2017

(Niet) parkeren op kerkplein


Op zon- en feestdagen ontstaan door de vele auto’s op het kerkplein vaak onwenselijke en soms zelfs gevaarlijke situaties. Het is voor voetgangers dan moeilijk om nog tussen de auto’s door te komen; ook wordt bij het hek de toegang voor rollators en fietsen versperd. Bovendien kunnen hulpdiensten in geval van nood niet met brancard en apparatuur de kerk binnenkomen. Daarom het dringende verzoek om zoveel mogelijk te parkeren op openbare parkeerplaatsen. Op zondagen is er voldoende parkeergelegenheid in de omgeving van de kerk; parkeren is dan gratis. Op andere dagen kost dat wellicht iets meer moeite, maar ook dan zijn er parkeerplaatsen beschikbaar. Indien u toch meent op het kerkplein te moeten parkeren, bedenk dan dat er wellicht anderen zijn die slechter ter been zijn en de parkeerplaats beter kunnen gebruiken dan u.

19 juni 2017

Overlijdensbericht van mevrouw J.B. Tjon Atsoi

Op woensdag 14 juni is overleden mevrouw Johanna Beryl Tjon Atsoi. Jarenlang was zij met haar echtgenoot -- die in november 2016 is overleden en met wie zij meer dan 70 jaar gehuwd is geweest -- een vaste bezoeker van onze kerk.

De kerkelijke begrafenisplechtigheid zal plaatsvinden op woensdag 21 juni om 15.00 uur op de R.-k. begraafplaats Buitenveldert. Op diezelfde dag is er om 11.00 uur voor haar een Requiemmis in onze kerk.

18 juni 2017

Eerste heilige communie Simon Duindam

Vandaag ontving Simon Duindam zijn eerste heilige communie.

Tweede zondag na Pinksteren

Epistel
1 Joh. 3, 13-18
Veelgeliefden, wilt u niet verwonderen, als de wereld u haat. Wij weten, dat wij zijn overgebracht van de dood naar het leven, daar wij immers onze broeders beminnen. Wie geen liefde heeft, blijft nog in de dood. Ieder, die zijn broeder haat, is een moordenaar. En gij weet, dat geen moordenaar eeuwig leven in zich draagt. Hieraan hebben wij de liefde van God leren kennen, dat Hij Zijn leven voor ons gegeven heeft; ook wij moeten ons leven geven voor onze broeders. Wie de goederen dezer wereld bezit, en zijn broeder gebrek ziet lijden en niettemin zijn hart voor hem sluit, hoe zou in hem de liefde Gods aanwezig zijn? Mijn kinderkens, laat ons niet beminnen met woorden of met de tong, maar metterdaad en in waarheid.

Evangelie
Lc. 14, 16-24
In die tijd hield Jezus de farizeeën deze gelijkenis voor: Een zeker iemand richtte een groot gastmaal aan, en nodigde er velen uit. En tegen het uur van de maaltijd zond hij zijn dienaar, om aan de genodigden te zeggen, dat zij zouden komen, omdat alles gereed was. Maar eenparig begonnen allen zich te verontschuldigen. De eerste zei hem: Ik heb een landgoed gekocht, en ik moet het noodzakelijk gaan bezichtigen; wees zo goed mij te verontschuldigen. En een ander zei: Ik heb vijf koppel ossen gekocht, en ik ga ze keuren; wees zo goed mij te verontschuldigen. En weer een ander zei: Ik heb een vrouw getrouwd, en daarom kan ik niet komen. De dienaar kwam dan terug, en deelde dit mede aan zijn heer. Toen werd de heer des huizes vertoornd, en hij zei tot zijn dienaar: Ga onmiddellijk naar de pleinen en straten der stad, en breng de armen en gebrekkigen, en de blinden en kreupelen hier binnen. En de dienaar zei: Heer, het is geschied, zoals gij bevolen hebt, en nog is er plaats. Toen sprak de heer tot zijn dienaar: Ga naar de wegen en binnenpaden, en dwing hen binnen te komen; want mijn huis moet vol worden. Maar dit zeg ik u: niemand van deze mannen, die genodigd waren, zal van mijn gastmaal proeven.

Overweging
Het Evangelie van deze zondag gaat over de gelijkenis van de onwillige bruiloftsgasten. De bruiloft is een beeld van de eeuwige zaligheid in de hemelse aanschouwing; de gasten zijn een beeld van hen die deel zouden kunnen hebben aan deze zaligheid, dat zijn dus de mensen, onder wie de joden en wij, uit de oude heidense volkeren.

In de gelijkenis sluiten de eerstgenodigden zichzelf uit. Zij willen de uitnodiging niet aannemen en daarom wordt de uitnodiging opnieuw gedaan maar nu aan iedereen die de dienaars des heren tegemoetkomen. En zo zijn ook wij de hemelse uitnodiging deelachtig geworden.

Maar wij kunnen ook een meer algemene betekenis in de woorden van Jezus ontdekken. God komt tot de mens met Zijn uitnodiging en de mens heeft het in zijn vermogen deze te aanvaarden of af te slaan. God stelt ons voor de keuze. Hij nodigt ons liefdevol uit. Hij dringt zachtjes aan, maar Hij dwingt ons niet, want met Hem te zijn is een relatie van liefdevolle overgave en niet van dwang.

In de gelijkenis zijn het de gasten die zichzelf uitsluiten van de heerlijkheid van de bruiloft. En zo is het altijd. Het is de mens zelf die zich door zijn eigen boze wil berooft van het goddelijke goed. En pas daarna treft hem de veroordeling van God, want God heeft Zijn Zoon in de wereld gezonden, niet om de wereld te oordelen, maar opdat de wereld door Hem zou worden gered. Wie in Hem gelooft en de goddelijke uitnodiging aanvaardt, wordt niet geoordeeld maar gered. Wie niet gelooft, is reeds geoordeeld, omdat hij niet gelooft in de Naam van Gods eniggeboren Zoon.

17 juni 2017

Kardinaal Sarah: Bisschoppen en priesters mogen er niet voor terugschrikken om in 'harde' bewoordingen te spreken over homoseksualiteit

Afgelopen week verscheen in Amerika een opmerkelijk boek over homoseksualiteit van de hand van Daniel Mattson met de titel Why I don’t call myself gay (Waarom ik mijzelf geen homo noem). De auteur is een katholiek die zich aangetrokken voelt tot mensen van het eigen geslacht maar in kuisheid leeft.

Het boek is opmerkelijk omdat het ingaat tegen de wereldwijd in steeds bredere – ook katholieke – kringen aanvaarde gedachte dat zaken als een 'gay lifestyle', het homohuwelijk en geslachtskeuze-naar-eigen-voorkeur grote verworvenheden van deze tijd zijn. De schrijver maakt zich zorgen over het groeiende aantal priesters en bisschoppen die openlijk steun betuigen aan de acceptatie van homoseksualiteit als een manier van leven, ook binnen de Kerk.

Mattson vertelt over de strijd in zijn eigen leven, waarbij hij zich in eerste instantie afkeerde van God en een leven leidde in losbandigheid totdat hij zich bekeerde tot Christus en (opnieuw) ontdekte dat hij als mens geschapen is naar beeld en gelijkenis van God, dat hij een geliefde zoon van God is. Daarin vond hij werkelijke rust. In dit boek maakt hij duidelijk dat de Rooms-katholieke Kerk een positieve boodschap heeft voor mensen die, zoals hijzelf, homofiele gevoelens hebben, een boodschap die leidt tot werkelijk levensgeluk. Ook legt hij uit hoe het aanvaarden van de eenzaamheid die gepaard gaat met het hebben van deze gevoelens, en het opdragen van die eenzaamheid aan God een grote bijdrage kan zijn voor het leven van deze wereld. Hij spreekt over het mysterie van het lijden dat aan ons geopenbaard is.

Even opmerkelijk is dat het voorwoord van dit boek is geschreven door kardinaal Sarah, prefect van de Vaticaanse Congregatie voor de Goddelijke Eredienst en de Regeling van de Sacramenten. Hij geeft hierin zowel een schitterende aansporing als een hartstochtelijk pleidooi aan zijn collega-bisschoppen en priesters. Hij deelt eerst een berisping uit door aandacht te vragen voor het feit dat de Kerk dingen in de catechismus over homoseksualiteit leert die sommige geestelijken niet citeren, inclusief de duidelijke waarschuwing: "In geen enkel geval kunnen homoseksuele handelingen worden goedgekeurd."(CKK 2357) Het respect en de gevoeligheid waarnaar de catechismus terecht verwijst, geven ons geen permissie om mannen en vrouwen die last hebben van aantrekkingskracht naar hetzelfde geslacht de volheid van het Evangelie te ontnemen. Het weglaten van de 'harde' uitspraken van Christus en Zijn Kerk duidt niet op naastenliefde."

Zijn waarschuwing over het onthouden van het Evangelie aan degenen die met homofiele gevoelens te maken hebben, komt op een kritiek moment in het leven van de Kerk, waarin verschillende bisschoppen en kardinalen pleiten voor het omarmen van de LHBT-familie (*) binnen de Kerk. Deze prelaten en geestelijken, die homoseksualiteit rechtvaardigen, betwisten het werkelijke begrip van de Kerk voor de menselijke persoon en voor de menselijke seksualiteit door het authentieke kerkelijke onderricht opzij te zetten en op die manier mensen die gericht zijn op hetzelfde geslacht eerder in gevaar brengen dan helpen.

Kardinaal Sarah (foto) waarschuwt met een opmerking die zowel een overvloed aan liefde als de Waarheid weergeeft: "Wij kunnen niet méér medelijden hebben of méér genadig zijn dan Jezus." Hij verwijst daarbij naar een publieke oproep van een paar jaar geleden van Jean Lloyd, een voormalig lesbische en nu gelukkig getrouwde moeder van twee kinderen, aan haar medechristenen: "Mag ik twee verzoeken doen? Blijf me liefhebben, maar onthoud dat je niet barmhartiger kan zijn dan God. Het is niet barmhartig om gelijk-geslachtsdaden als goed te bevestigen. Beoefen medelijden in de betekenis van 'medeleven': lijd met mij. Breng de waarheid niet in gevaar. Help me ermee in harmonie te leven. Ik vraag u om mij te helpen om mijn kruis op te nemen en Jezus te volgen."

Kardinaal Sarah's voorwoord sluit met een sterk pleidooi aan zijn medebroeders: "Ik moedig mijn broeder-bisschoppen en priesters speciaal aan om dit boek te lezen. Ik vertrouw erop dat het hun overtuiging zal verdiepen dat de wijsheid van de Kerk op dit moeilijke en gevoelige onderwerp ware liefde en medeleven tot uiting brengt." Hij vraagt om de moeilijke delen van het Evangelie niet te onthouden aan hen die zich aangetrokken voelen tot mensen van hetzelfde geslacht, maar gul te zijn met de levengevende waarheid dat we in vrijheid mogen leven als zonen en dochters van God.

Vervolgens verhaalt hij vier belangrijke waarheden:
1. Alleen Christus kan de wonden van zonde en scheiding genezen.
2. Alleen de Kerk heeft de antwoorden op de diepste vragen van de mens en zijn diepste behoeften aan liefde en vriendschap.
3. Alleen de volheid van het evangelie vervult het menselijke hart.
4. Alleen de geboden markeren het pad naar vriendschap met Christus en met elkaar, want Gods geboden zijn niet lastig (1 Joh. 5, 3).


Hoewel kardinaal Sarah door tegenstanders vaak wordt beschouwd als een vijand van LHBT-rechten, is het tegendeel waar: Diegenen met homofiele gevoelens hebben geen grotere pleitbezorger, geen betere herder, geen grotere vriend dan een man die overkort de Waarheid voorhoudt.

Daniel Mattson, auteur van Why I don't call myself gay, vertelde aan LifeSiteNews: "Ik voel dat kardinaal Sarah ons allen bijstaat en ondersteunt die van de wereldse visie op seksualiteit afgeweken zijn en de vrijheid en de waarheid hebben gevonden in de Kerk. Met de steun van kardinaal Sarah voel ik dat ik een stevige basis heb voor de steun om het goede nieuws te delen dat de Kerk aan een man zoals ik biedt. Zoals kardinaal Sarah zegt heeft alleen de Kerk de antwoorden op de diepste vragen van het menselijke hart. De Kerk heeft mij de weg, de waarheid en het leven getoond in het volgen van de Jezus' liefde die zegt dat ik op geen enkele wijze veroordeeld ben, maar dat om het echt overvloedige leven te kunnen leven, ik moet doen wat alle mensen moeten doen wanneer zij de liefde en barmhartigheid van Jezus tegenkomen: door de genade van God, ga heen en zondig niet meer."

(*) LHBT = lesbienne, homo, biseksueel of transgender

Bron: LifeSite

Zie ook: Kerkelijke visie op homoseksualiteit

16 juni 2017

Programma Sint-Nicolaasacademie op zaterdag 17 juni 2017

De laatste bijeenkomst voor de zomerstop vindt plaats op zaterdag 17 juni en gaat over het martelaarschap in het christendom en in de islam, en het verschil tussen die twee. Dr Huib Klink, dominee in Zuid-Holland, docent filosofie en kenner van de werken van Plato, Kierkegaard en Groen van Prinsterer verzorgt de lezing. Deze wordt om 10.00 uur voorafgegaan door een heilige Mis in de kerk. Dat is de enige heilige Mis van die dag. Er is dus geen Mis om 11.00 uur.

Zie: De website van de academie.

15 juni 2017

Hoogfeest van het Allerheiligste Sacrament (Sacramentsdag)

Het feest van het Allerheiligst Sacrament (Sacramentsdag) valt op de tweede donderdag na Pinksteren. In veel landen wordt het ook gevierd op de tweede zondag na Pinksteren.

Sacramentsdag herdenkt, net als Witte Donderdag, de instelling van het Sacrament des Altaars. Paus Urbanus stelde in 1264 deze dag als een verplichte feestdag in op de donderdag na het Octaaf van Pinksteren, omdat hij vond dat het vasten- en boetekarakter van Witte Donderdag het feestelijke herdenken van het Laatste Avondmaal en de instelling van de Eucharistie (en het priesterschap) enigszins in de weg stond. Die beslissing heeft uiteraard de sacramentsdevotie sterk bevorderd. Voor zijn uitverkiezing tot paus was Urbanus aartsdiaken van Luik, waar hij in 1247 mede aan de basis stond van het ontstaan van Sacramentsdag.

Traditioneel trokken op Sacramentsdag of op de zondag erna alom kleurrijke sacramentsprocessies door de straten van steden en dorpen. Na een tijd van verwaarlozing komt op verscheidene plaatsen deze traditie weer in zwang, en niet alleen in Rome of in Lourdes, maar ook in New York en Amsterdam en in veel andere plaatsen.

In Rome viert de Paus op Sacramentsdag de heilige Mis in de open lucht op het plein voor de basiliek van Sint Jan van Lateranen. Daarna wordt, in de voetsporen van paus Urbanus IV, het heilig Sacrament in een plechtige stoet naar het plein voor de basiliek Santa Maria Maggiore gebracht. De stoet trekt anderhalve kilometer over de Via Merulana. Het is een stoet waarin alle geledingen van de katholieke Kerk hun eigen kleuren laten zien: de misdienaars en acolieten in het wit, de mannelijke en vrouwelijke religieuzen in allerlei soorten blauw, bruin, grijs en wit, de priesters in het zwart, de bisschoppen in het paars, de kardinalen in het rood, en ten slotte de Paus in het wit. Maar het centrum van de stoet is niet de Paus, maar het Allerheiligste Sacrament, de heilige Hostie in de gouden houder, de monstrans. Hierop is de aandacht van de toeschouwer gericht. Men knielt en buigt eerbiedig het hoofd, want HET IS JEZUS ZELF DIE HIER AANWEZIG IS.

Lauda Sion zijn de woorden, naar de tekst van Sint Thomas van Aquino, waarmee de sequentie op Sacramentsdag begint. De sequentie (naar het Latijnse werkwoord sequi, vervolgen) is een hymne in dichtvorm, die in een plechtige heilige Mis gebeden of gezongen wordt na het Alleluja (dat volgt op de epistellezing) en voor het evangelie. Het lied legt de betekenis van het feest uit.

Sion, loof uw Heil en Hoeder!
Loof nu uwen Vorst en Voeder,
In gezang en jubellied!
Loof! En waag uw stoutste pogen:
Hij gaat allen lof te boven,
Tot Zijn lof volstaat Gij niet!

Keur van stof wordt u op heden
Voorgesteld tot lof en beden:
’t Levend Brood, dat Leven geeft:
’t Brood, dat naar wij zeker weten,
Bij het heilig Avondeten
Hij de Twaalf gegeven heeft.

Vol zij ’t loflied, rijk aan klanken!
Waardig en van vreugde sprank’lend
Zij der ziele jubellied:
Nu wij op dit hooggetij herdenken,
Hoe van ’t Maal, dat Hij ons wilde schenken,
De eerste viering is geschied.

Aan des nieuwen Konings maaltijd
Geeft aan ’t oude Paaslam afscheid
’t Nieuwe Lam van ’t Nieuw Verbond;
’t Nieuwe heeft het Oud’ verjaagd,
Waarheid schaduw weggevaagd,
Duisternis voor licht verzwond.

Wat de Heer bij ’t avondmalen
Deed, gebood Hij te herhalen
Ter gedachtenis aan zijn dood:
En, gehoorzaam, consacreren
Wij, naar Zijn hoogheilig leren
Tot Heilsoffer wijn en brood.

Christenen als geloofsstuk leren;
Dat hier wonderbaar verkeren
Brood in Vlees, en wijn in Bloed.
Wat verstand noch oog doorschouwen,
Hecht geloof in vast betrouwen
- Zij ’t een wonder! – houden doet.

Kostbaarheên van ’t rijkst gehalte
Gaan hier schuil in twee gestalten,
Die slechts lout’re tekens zijn:
’t Bloed als drank, het Vlees als spijze;
Toch blijft onverdeelderwijze
Christus gans in beider schijn.

Niet gebroken bij het eten,
Niet verdeeld, niet stukgebeten:
Nut men Hem gans ongedeerd.
Nutten één of duizendtallen:
Ieder nut zoveel als allen:
En géén nutten Hem verteert.

Goeden, bozen nutten beiden:
Doch hun lot is zeer verscheiden:
Leven of verdoemenis.
Dood de bozen, goeden ’t Leven:
Zie, waar eend’re Spijs gegeven,
Hoe verschillend de uitkomst is.

Wordt ook ’t Sacrament gebroken,
Weifel niet! Houd onweersproken:
Wat is in ’t geheel verstoken,
Schuilt ook gans in ieder deel.
D’inhoud zelf kan niemand breken:
’t Breken raakt alleen het teken:
Van ’t betekende, onbezweken,
Blijft en staat en bouw geheel.

Zie, wat Eng’lenbrood wij prijzen,
Pelgrims voedt op d’aardse reize,
Waarlijk brood, Gods kind tot spijze,
- Wee, die ’t voor de honden gooit! –
Voorbeduid in de oude dagen,
Die het Isaakoffer zagen,
’t Paaslam plechtig opgedragen,
’t Manna den Vaderen gestrooid.

Goede Herder, Brood waarachtig,
Jesu, wees ons arme’ indachtig
Voed ons en behoed ons krachtig:
Maak Uw glorie ons deelachtig
In des Levens land en loon.
Gij, Almogende en Alwijze:
Hier ons stervelingen tot spijze:
Maak ons, de Uwen, ten Paleize,
Gast en erven Heil’gerwijze,
Hun gezel ons in Uw Woon .
Zo zij het. Looft den Heer.
Amen.

14 juni 2017

Eerbied voor het Allerheiligste Sacrament

Heer Jezus Christus, in dit wonderbaar sacrament hebt Gij ons de gedachtenis nagelaten
van Uw lijden en sterven. Wij bidden U: laat ons de heilige geheimen
van Uw Lichaam en Bloed met zo grote eerbied vieren
dat wij de genade van Uw verlossing voortdurend in ons ervaren.
Gij Die leeft en heerst in de eeuwen der eeuwen. Amen.
    

Morgen, donderdag 15 juni - tweede donderdag na Pinksteren - viert de Kerk Sacramentsdag. In 2012 sprak paus Benedictus XVI op die dag als volgt:

Tijdens het Laatste Avondmaal, heeft Jezus het sacrament van Zijn Lichaam en Bloed ingesteld, de gedachtenis van Zijn Paasoffer. Zo heeft Hij Zichzelf in de plaats van de oude offers gesteld, doch Hij deed dit in een ritueel, dat Hij Zijn apostelen bevolen heeft voort te zetten als het hoogste teken van het echte Sacrale, dat Hijzelf is.

De aanbidding is een daad van geloof en gebed tot de Heer Jezus, Die werkelijk aanwezig is in het Altaarsacrament. De band met Jezus’ Eucharistie ontstaat niet alleen in de heilige Mis, ook de overige essentiële tijd en ruimte moet vervuld zijn van Zijn aanwezigheid. Jezus’ blijvende aanwezigheid onder ons en met ons is een concrete, nabije aanwezigheid te midden van onze huizen; Hij is het Kloppende Hart van de stad, van het land, het grondgebied en zijn verschillende expressies en activiteiten. Het Sacrament van Christus’ liefde moet heel het dagelijks leven doordringen.