7 oktober: Onze Lieve Vrouw van de heilige Rozenkrans, feest

De heilige paus Pius V bepaalde dat deze feestdag gevierd moest worden op de verjaardag van de zeeslag bij Lepanto, die plaats vond op 7 oktober 1571. Bij deze slag versloegen christelijke troepen de Turkse Ottomanen. Pius (1566-1572) schreef deze overwinning op de Turkse agressie toe aan de hulp van de maagd Maria, verkregen door het bidden van de Rozenkrans.

Dit gebed werd vooral verspreid door de orde der Dominicanen. Zij leerden de gelovigen een meditatiemethode waarbij de mysteries van Christus worden overwogen door middel van het veelvuldig herhalen van het Weesgegroet.

Veel pausen hebben de gelovigen aangespoord tot het bidden van de Rozenkrans. Paus Leo XIII (1878-1903) heeft er zelfs negen encyclieken aan besteed. Maria heeft zelf bij al haar verschijningen het belang van de Rozenkrans onderstreept. Paus Pius XI (1922-1939) heeft in zijn encycliek van 29 september 1937 sterk aangedrongen op het bidden van de Rozenkrans, om rampen af te weren die onze wereld bedreigen, zoals het moderne heidendom.

Vooral in de maanden mei (Mariamaand) en oktober (Rozenkransmaand) wordt de Rozenkrans gebeden. Verstandiger zou het zijn de Rozenkrans dagelijks ter hand te nemen.

Het gebruik van de Rozenkrans dateert uit de elfde eeuw. Ze bestaat uit 50 Weesgegroeten en vijf Onzevaders. In drie dagen tijd kan men de hele Rozenkrans gebeden hebben. Iedere dag bidt men dus een rozenhoedje.
Het aantal 150 (3x50) is overgenomen van het aantal psalmen (vandaar de naam Psalterke van Maria). In de 14e eeuw werd er na tien Weesgegroetjes het Onzevader gebeden.

De overweging van de geheimen dateert eveneens uit die tijd. Zij vestigen onze aandacht op de overweging van het mysteries van Christus, waarin de maagd Maria ons is voor gegaan doordat zij op unieke wijze verbonden was met de menswording, het lijden en sterven, en de glorievolle verrijzenis van Gods Zoon.

Op het eerste gezicht lijkt de Rozenkrans een Mariaal gebed, maar in feite is het - door het overwegen van de geheimen - een gebed dat volledig op Christus is gericht.

Twintigste zondag na Pinksteren

Het Laatste Oordeel (Fra Angelico)

Epistel
Efesiërs 5, 15–21
Broeders, zorgt ervoor dat gij met alle omzichtigheid uw levenswandel inricht; niet als onverstandigen, maar als wijze mensen, die de tijd benutten; want het zijn kwade dagen. Weest daarom niet kortzichtig, maar toont begrip voor de wil van God. Bedrinkt u niet aan wijn; want daaruit volgt losbandigheid; maar vervult u met de Heilige Geest, en spreekt onder elkander in psalmen en lofgezangen en geestelijke liederen, terwijl gij de Heer lofzingt in uw harten; en brengt zonder ophouden voor alles dank aan onze God en Vader in de Naam van onze Heer Jezus Christus. Weest aan elkander onderdanig in de vreze van Christus.

Evangelie
Johannes 4, 46–53
In die tijd was er een zekere hofbeambte, wiens zoon ziek lag te Kafarnaüm. Toen hij hoorde, dat Jezus uit Judea naar Galilea was gekomen, ging hij naar Hem toe, en verzocht Hem om zijn zoon te komen genezen; want deze lag op sterven. Jezus nu sprak tot hem: “Als gij geen tekenen en wonderen ziet, gelooft gij niet”. De hofbeambte zeide tot Hem: “Heer, kom toch, vóórdat mijn zoon sterft!” Jezus sprak tot hem: “Ga heen, uw zoon is weer beter!” De man geloofde het woord, dat Jezus tot hem sprak, en ging heen. Toen hij nog onderweg was, kwamen zijn dienaren hem tegemoet en berichtten hem, dat zijn zoon weer beter was. Hij vroeg hun dan naar het uur, waarop de beterschap was ingetreden. En zij antwoordden hem: “Gisteren in het zevende uur heft de koorts hem verlaten.” Toen bemerkte de vader, dat dit juist het uur was, waarop Jezus tot hem zeide: “Uw zoon is weer beter.” En hij aanvaardde het geloof, hij zelf en geheel zijn huisgezin.

Overweging
De woorden van Jezus tot de hofbeambte wekken misschien onze verbazing. Een vader, wiens zoon doodziek is, komt en vraagt om genezing. En dan wordt hij zo hard aangepakt: “Als gij geen tekenen en wonderen aanschouwt, gelooft gij niet!” In plaats van medelijden krijgt de vader van het stervende kind een soort verwijt. Dit verwijt was echter in het algemeen bedoeld en duidde op het gebrek aan geloof dat Jezus overal ontmoette. Zeker was het geloof van de hofbeambte niet volmaakt, want hij meent dat Jezus persoonlijk aanwezig moet zijn om zijn kind te kunnen genezen.

Nu Hij de hofbeambte aantreft die, zonder begrip te tonen voor de eigenlijke zending van Jezus, Hem een louter persoonlijke gunst vraagt en op een wijze die de onvolmaaktheid van zijn geloof in een helder licht stelt, ziet Hij in deze man het type, een categorie uit het joodse volk, met zijn aardse instelling. Het is precies deze mentaliteit, die de ogen van de joden zal sluiten voor het geestelijke karakter van Jezus' zending en het conflict tussen Hem en Zijn volk veroorzaakt. “Als gij (meervoud!) geen wonderen ziet, gelooft gij niet.”

Onze Zaligmaker is gekomen om een geloof te wekken dat niet op wonderen en tekenen gebaseerd is, maar dat zich rechtstreeks richt op Zijn goddelijke Persoon. “Zalig zijn zij die niet gezien en toch geloofd hebben.” (Joh. 20, 29). Geloven zonder tekenen te zien, zonder wonderen, alleen op het woord van Christus, dat is wat Hij van ons verlangt. Dit is wat Christus van Zijn geliefde uitverkorenen eist: een volmaakt geloof. Een vaste houding van de ziel, gericht op het woord, die wonderen noch gebedsverhoringen nodig heeft. Ons geloof mag niet op onze eigen belangen en noden gebaseerd zijn, maar alleen op God, Die wij door ons leven moeten verheerlijken.

Christus vraagt het geloof in de eerste plaats van degenen die zich tot Hem richten. En Hij vraagt een volmaakt geloof, dat alleen op Zijn woord bouwt. Dat wil niet zeggen dat wij geen wonderen of tekenen mogen vragen. Maar ons geloof mag er niet van afhangen. Wie onvolmaakt gelooft, zal zich van zijn verhouding tot God willen bedienen om bepaalde gunsten te verkrijgen. En als hij meent dat zijn gebed niet verhoord wordt, zal zijn geloof nog zwakker worden. De ware leerling van Christus wankelt nooit. Zijn geloof in God groeit door alles heen en vindt gelijkelijk voedsel in succes en mislukking. Vasthouden aan God, soms tegen alle hoop in, maar alleen omdat Hij ons nooit in steek laat, is in werkelijkheid het voortdurende wonder van Gods liefde, dat alles overtreft.

Van de pastoor: Door het bidden van de Rozenkrans zal de duisternis in uw gemoedsstemming verdwijnen

Beminde gelovigen,

Oktober is Rozenkransmaand. Traditioneel wordt deze maand ook engelenmaand genoemd vanwege het feest van de heilige Engelbewaarders (en de heilige aartsengel Raphaël), dat erin gevierd wordt.

De gebeurtenissen op het wereldtoneel, die zich de laatste maanden voordoen, bijna als toppunt van de destabilisatie die wij jarenlang hebben zien toenemen, vervullen vele mensen met angst voor de toekomst. De dreigende oorlogsgeluiden en de mechanismen die ons daarin meeslepen maken onze blik op de toekomst somber. Wij erkennen onze kleinheid en machteloosheid als mensen. In deze situatie kunnen wij twee wegen gaan: die van de vertwijfeling of die van het vertrouwen op de goddelijke Voorzienigheid. Laatstgenoemde is onze weg, omdat deze op God gericht is en ons bevrijdt van de donkere angsten die de mensen laten vertwijfelen. Deze weg heeft, zoals alle wegen, een richting, in dit geval het gebed en het leven in Gods nabijheid.

Beginnen wij deze maand om de heilige rozenkrans als onze levensgezel ter hand te nemen. U zult zien dat de duisternis in uw gemoedsstemming zal verdwijnen en dat vertrouwen en oprechte hoop u zullen vergezellen in de moederlijke hand van de heilige maagd Maria. Zij is de Koningin des hemels! Maakt u dus ook vertrouwd met de machtige scharen der engelen, vooral uw persoonlijke engelbewaarder, die door Gods wil de mensen zullen hulpen om onze weg naar Hem te vinden. Wat de mens uit eigen kracht niet vermag, wordt mogelijk gemaakt door Gods genade, ook de vrede en orde in ons tijdelijk leven.

En dan nog enkele praktische mededelingen:

• Ik wil u vragen in de kerk en op het kerkplein goed met elkaar om te gaan. Sommigen hebben in het laatste jaar onze parochie de rug toegekeerd, omdat zij het gevoel hadden niet goed genoeg te zijn. Niet iedereen kleedt zich hetzelfde of heeft in alles dezelfde politieke of culturele opvatting. Dat mag ook niet het criterium zijn om tot onze parochie te behoren. Laten wij in deze zaken een gezonde soepelheid naar elkaar tonen!
• Op zaterdag 12 oktober houden wij een schoonmaakdag 🧹🪣 in kerk en pastorie na afloop van de heilige Mis. U bent van harte welkom!
• Op de tweede zondag van de maand zal voortaan – gelijktijdig met de bijeenkomsten van de FSSP-confraterniteit – op de koorzolder catechismusles worden gegeven aan kinderen van 5 tot 8 jaar.

Met mijn priesterlijke zegen,
Pater M. Kromann Knudsen FSSP, pastoor

Corrie ten Boom over engelen in de heilige Schrift

29 september: Wijding van de basiliek van de heilige aartsengel Michaël, hoogfeest

Gedachtenis: Negentiende zondag na Pinksteren

Zorgt ervoor dat gij geen van deze kleinen gering acht;
want dit zeg Ik u:
Hun engelen in de hemel zien voortdurend het aangezicht van Mijn Vader,
Die in de hemel is.

Epistel
Openb. 1, 1-5
In die dagen heeft God bekend gemaakt, wat er weldra zal gebeuren, en door middel van zijn Engel daarvan bericht gezonden aan Zijn dienaar Johannes; en deze geeft verdere bekendheid aan dit woord van God en dit getuigenis van Jezus Christus: namelijk aan alles wat hij heeft gezien. Gelukkig degene, die de woorden van deze profetie leest of aanhoort, en onderhoudt, wat er in geschreven staat; want de tijd is nabij. Johannes aan de zeven kerken van Azië: Genade zij u, en vrede vanwege Hem, Die is, en was, en komen zal, en vanwege de zeven geesten, die staan voor Zijn troon, alsook vanwege Jezus Christus, Die de waarachtige Getuige is, de Eerstgeborene der doden en de Vorst over de koningen der aarde: Hij is het, Die ons heeft liefgehad en ons heeft rein gewassen van onze zonden in Zijn Bloed.

Evangelie
Mt. 18, 1-10
In die tijd kwamen de leerlingen tot Jezus met de vraag: Wie is wel de grootste in het rijk der hemelen? Toen riep Jezus een kind tot Zich, plaatste het in hun midden en sprak: Voorwaar Ik zeg u: zo gij niet verandert en wordt als kinderen, zult gij niet binnengaan in het rijk der hemelen. Wie dus nederig wordt als deze kleine, hij is de grootste in het rijk der hemelen. En wie zulk een kind opneemt in Mijn naam, neemt Mij Zelf op. Maar wie ergernis geeft aan een van deze kleinen, die in Mij geloven, voor hem zou het beter zijn, dat hij met een molensteen om de hals in de diepte der zee verdronken werd. Wee de wereld om de ergernis! Wel is het onvermijdelijk, dat er ergernissen komen; maar wee de mens, door wie de ergernis komt! Daarom, als uw hand of uw voet u ergert, kap ze af en werp ze weg; want beter is het voor u, verminkt of kreupel tot het leven in te gaan, dan met twee handen of twee voeten geworpen te worden in het eeuwige vuur. Zo ook, als uw oog u ergert, ruk het uit, en werp het weg; want beter is het voor u, met één oog tot het leven in te gaan, dan met twee ogen geworpen te worden in het helse vuur. Zorgt ervoor dat gij geen van deze kleinen gering acht; want dit zeg Ik u: Hun engelen in de hemel zien voortdurend het aanschijn van Mijn Vader, Die in de hemel is.

Overweging
Op 29 september werd de antieke Sint-Michaëlsbasiliek aan de Via Salaria, ten noorden van Rome, ingewijd.

Michaël is onder de engelen de meest bekende en de meest genoemde. Hij is de aanvoerder van de hemelse legerscharen in de strijd tegen Lucifer en diens aanhang. Zijn naam betekent: 'Wie is als God?'. Hij wordt vereerd als schutspatroon van de katholieke Kerk. Hij is de aanvoerder van de gelovige zielen.

De naam van de aartsengel Michaël komt al voor in het oude testament. In het boek Daniël wordt hij beschreven als de voornaamste der vorsten en de beschermer van het vrome Israël. Samen met de aartsengel Gabriël verklaart hij aan Daniël het profetische beeld dat die gezien heeft.

In die tijd, zal de grote vorst Michaël opstaan om de kinderen van Uw volk te beschermen. Want het zal een tijd van nood zijn, zoals er eerder nog geen een is geweest zolang er volken zijn. Maar al degenen van uw volk, die in het boek staan opgetekend, zullen in die tijd worden gered. (Dan. 12,1)

Het krachtige gebed tot de heilige aartsengel Michaël luidt als volgt:

Heilige Aartsengel Michaël,
verdedig ons in de strijd;
wees onze bescherming tegen de boosheid en de listen van de duivel.
Wij smeken ootmoedig dat God hem Zijn macht doe gevoelen.
En gij, vorst van de hemelse legerscharen,
drijf Satan en andere boze geesten,
die tot verderf van de zielen over de wereld rondgaan,
door de goddelijke kracht in de hel terug. Amen.

24 september: Onze Lieve Vrouw tot Vrijkoop der Slaven (gedachtenis)

Een van de Spaanse eretitels die Maria draagt luidt Nuestra Señora de la Merced (Onze Lieve Vrouw tot Vrijkoop van Slaven), in het Latijn 'Maria de Mercede redemptionis captivorum'. Deze benaming gaat terug op de gelijknamige religieuze orde: de Mercedariërs.

Van de achtste tot de vijftiende eeuw gingen grote delen van Spanje gebukt onder het juk van de islam. In sommige perioden werden alle bewoners gedwongen zich tot Allah te bekeren. Wie zich weigerde te onderwerpen, werd als slaaf verkocht in dienst van een moslim, tenzij er voldoende geld was om een losprijs te betalen.

Om deze toestand het hoofd te bieden richtte Petrus Nolascus († 1256) in 1222 de Orde van de Mercedariërs op, officieel geheten Orde van Onze Lieve Vrouw van Barmhartigheid tot Vrijkoop van Slaven. De mannen en vrouwen die zich hierbij aansloten stelden zich ten doel om christenen die als slaaf in bezit van een moslim geraakt waren vrij te kopen. Soms betaalden zij de losprijs door zichzelf in hun plaats als slaaf aan te bieden!

De orde plaatste zichzelf onder bescherming van Maria. Daardoor kreeg zij bovengenoemde eretitel erbij. Het bijbehorende feest van vandaag werd enerzijds ingesteld om Maria's hulp in te roepen bij deze riskante onderneming, anderzijds om haar te bedanken voor alle keren dat de orde erin geslaagd was iemand vrij te krijgen.

Maria’s eretitel 'De la Merced' werd ook een voornaam die katholieke Spaanse ouders aan hun dochter gaven, en die verbasterd werd tot Mercedes. De Duitse autobouwer Benz noemde zijn mooiste auto naar zijn Spaanse vrouw Mercedes.

Padre Pio over de noodzakelijkheid van regelmatig biechten

Zelfs een schone en leegstaande kamer verzamelt stof;

kom na een week terug en je zult zien dat er weer afgestoft moet worden!

H. Pio van Pietrelcina (Padre Pio)

14 september: Verheffing van het heilig Kruis, feest

In die tijd zei Jezus tot Nikodemus: "Nooit is er iemand naar de hemel opgeklommen; tenzij Hij Die uit de hemel is neergedaald, de Zoon des Mensen. En deze Mensenzoon moet omhoog worden geheven zoals Mozes eens de slang omhoog hief in de woestijn, opdat eenieder die gelooft in Hem eeuwig leven zal hebben. Zozeer immers heeft God de wereld lief gehad dat Hij Zijn eniggeboren Zoon heeft gegeven, opdat alwie in Hem gelooft niet verloren zal gaan maar eeuwig leven zal hebben. God heeft Zijn Zoon niet naar de wereld gezonden om de wereld te oordelen, maar opdat de wereld door Hem zou worden gered." (Joh. 3, 13-17)

Het feest van Kruisverheffing gaat terug op de inwijding van de Heilig Grafkerk in Jeruzalem in het jaar 335. Tijdens deze inwijding werd het heilig Kruis getoond aan het gelovige volk. De kerk van het Heilig Graf werd gebouwd in opdracht van Sint Helena, de moeder van Constantijn de Grote, op de plaats waar zeer waarschijnlijk het lichaam van Christus tussen kruisdood en verrijzenis te rusten was gelegd, meer bepaald op de plaats van de gevonden grafkelder, achter Golgotha. Tijdens het jaarlijkse kerkwijdingsfeest werd het kruis, waaraan Jezus geleden had, aan het volk getoond.

Het Kruis werd door Helena gedeeld: een deel bleef in Jeruzalem en twee andere delen schonk zij aan Constantinopel en Rome. Vooral vanaf de kruistochten ontstond een onstuitbare verspreiding van kruisrelieken en zo werd het feest van de Kruisverheffing gevierd op de plaatsen waar de relieken terecht kwamen.

De Regel van Benedictus (41, 6-8) laat naar oude kerkgebruiken bij het feest van Kruisverheffing de kleine vasten beginnen, die uitloopt in de grote vasten. Bijgevolg is dit feest in de Benedictijnse traditie van bijzonder belang en hebben kloosterordes uit deze traditie, zoals de Cisterciënzers en de Trappisten, een rol gespeeld in de verspreiding van het feest in Europa. Het tonen van het Kruis als teken van verlossing door Christus verspreidde zich zo over de gehele Kerk.

Katholieken en orthodoxen vereren het Kruis van Golgotha, omdat daarop de Verlossing tot stand werd gebracht. De verheffing van het Kruis is het tonen van Jezus als Heiland. Door Zijn sterven werd de dood vernietigd.

Gedachtenis van Maria Geboorte

Op 8 september viert de Kerk
het feest van de geboorte van de heilige maagd Maria,
vandaag als gedachtenis (commemoratie)
bij de zestiende zondag na Pinksteren.

Van de pastoor: Restauraties van kerkorgel en van pastoriedak gaan van start

De dagelijkse H.H. Missen zullen
ook in de eerste weken van september
van maandag tot en met vrijdag
worden opgedragen in de huiskapel
van de pastorie.

Beminde gelovigen,

In augustus is de restauratie van het grote kerkorgel van start gegaan. Het verwijderen van het instrument zorgde de afgelopen weken voor enige veranderingen in de dagelijkse gang van zaken. Zo worden de heilige Missen op doordeweekse dagen (maandag tot en met vrijdag) opgedragen in de huiskapel in de pastorie. Hopelijk kunnen de werkzaamheden in de eerste of tweede week van september worden afgerond. Het orgel zal pas weer – volledig gerestaureerd – in de kerk terugkeren in de tweede helft van 2025.

90% van de totale restauratiekosten van het orgel wordt door Stichting Edwin Bouw Fonds geschonken. Het restant (circa € 40.000) van de kosten moet door onze parochiegemeenschap worden opgebracht. Onze dankbaarheid gaat uit naar genoemde stichting vanwege de gulle donatie, en naar degenen die zich hierbij willen aansluiten om het resterende bedrag op te brengen.

Dit najaar zal ook eindelijk de grote restauratie van het pastoriedak van start gaan. Meer dan 10 jaar hebben wij gewacht op een oplossing om de lekkages van het dak, vooral bij storm en regenachtig weer, tegen te gaan. Het huidige dak is bijna 100 jaar oud en is aan totale vervanging toe.

Restauraties als deze zijn niet rechtstreeks met het religieuze, kerkelijke leven verbonden, maar zij eisen wel heel veel voorbereiding. Ze vormen het noodzakelijk fundament waarop het religieuze leven verder kan worden opgebouwd. Mijn bijzondere dank gaat uit naar de leden van het kerkbestuur en overige betrokkenen voor hun tijd en inzet.

Met mijn priesterlijke zegen,
Pater M. Kromann Knudsen FSSP, pastoor