Preek voor de derde zondag van de Advent (Zondag Gaudete)

“Ik ben de stem van een roepende in de woestijn: Maakt recht de weg des Heren.”

Epistel
Fil. 4, 4-7
Broeders, weest altijd blijmoedig in de Heer; nog eens zeg ik: weest blijmoedig. Laat uw goedheid aan alle mensen zien. De Heer is dichtbij. Maakt u nergens bezorgd over, maar geeft uw verlangens altijd door bidden en smeken aan God te kennen, met een dankbaar hart. En dan moge de vrede van God, die alle begrip te boven gaat, uw hart en uw verstand bewaren in Christus Jezus, onze Heer.

Evangelie
Joh. 1, 19-28
In die tijd, zonden de joden uit Jeruzalem priesters en levieten tot Johannes met de vraag: ‘Wie zijt gij?’ En onomwonden verklaarde hij met de meeste nadruk “Ik ben de Christus niet”. Toen vroegen zij hem: “Wat dan? Zijt gij Elias?”. Hij zeide: “Dat ben ik niet.” “Zijt gij de profeet?” – Hij antwoordde: “Neen”. ‘Zij zeiden hem nu: “Wie zijt gij dan? Opdat wij antwoord kunnen geven aan hen, die ons gezonden hebben. Wat zegt gij van u zelf?” Hij sprak: “Ik ben de stem van een roepende in de woestijn: Maakt recht de weg des Heren, zoals de profeet Isaias gezegd heeft.” De afgevaardigden, behoorden tot de Farizeeën. En zij stelden hem de vraag: “ Wat doopt ge dan, als ge niet de Christus zijt, noch Elias, noch de profeet?” Johannes gaf hun ten antwoord: “Ik doop met water. Maar midden onder u staat Hij, die gij niet kent! Hij is het, die na mij komt, maar de voorgang heeft op mij; ik ben niet waardig zijn schoenriem los te maken.” Dit gebeurde te Betanië, aan de overzijde van de Jordaan, waar Johannes toen doopte.

Preek
In het Evangelie van vandaag krijgen wij door de woorden van Johannes de Doper, die het getuigenis van Christus gaf, een uiterst belangrijke boodschap. Het is de boodschap die ons wachten op Christus zinvol en vreugdevol maakt: Christus is midden onder ons: “Midden onder u staat Hij, Die gij niet kent...”, zo sprak Johannes tot de joden, die Jezus niet kenden. Zij kenden Hem nog niet, omdat Hij Zich nog niet aan hen geopenbaard had door Zijn wonderen, hoewel Hij al ongeveer dertig jaar onder hen leefde. Maar deze woorden gelden eveneens voor ons: Inderdaad, Jezus is ook onder ons tegenwoordig... in het tabernakel door de heilige Eucharistie, en in onze ziel door de genade. Hij komt, Hij is dichtbij, midden onder ons. En zoals de joden Hem niet herkenden, heel vaak herkennen wij Hem niet. Heel vaak willen wij Hem niet herkennen als onze Verlosser, als onze Heer.

Wie kent Hem? Wie kent Jezus? Alleen wie gelooft. Wij zullen Jezus kunnen vinden, wij zullen Hem kennen in de mate van ons geloof. En soms verbergt Hij Zich voor onze ogen. Het lijkt alsof Hij Zich niet meer zal laten vinden of Zijn aanwezigheid niet meer wil laten voelen. “Zalig die niet gezien en toch geloofd hebben.”, zo was het geloof van Johannes de Doper, die de wonderen van Jezus niet had gezien en toch geloofde. Zo was ook het geloof van de allerheiligste Maagd. Zelfs Maria heeft uit het geloof geleefd. Zij heeft moeten geloven aan de woorden van de engel. Door te aanvaarden dat zij de Moeder van God zou worden gaf zij zich over aan een geheim dat zij niet begreep. Maria heeft geloofd en dankzij haar geloof zijn Gods woorden in haar in vervulling gegaan.

“Midden onder u staat Hij, Die gij niet kent...” De leiders van Israël herkenden Jezus niet: niet bij de aanvang van Zijn openbaar leven en ook later niet, toen Hij sprak ‘zoals nooit iemand had gesproken’, en wonderen heeft verricht die niemand kon doen, tenzij God met hem was. Waarom niet? Waarom herkenden zij Jezus niet? Zij hadden op Hem gewacht. Zij wilden Hem zien komen. En toch, toen de tijd daar was, hebben zij Hem niet herkend. Omdat Hij niet kwam zoals de farizeeën het wilden. Zij hadden hun Messias, met hun eng-nationale opvattingen, verwacht. Zij hadden hun Messias als volksleider en koning en niet als Verlosser en arts van hun zielen gezien. Hun verwachten was alleen op het menselijke gebouwd en niet op het bovennatuurlijke geloof. Christus kwam als onbekende en grote bescheidene. Niet als koning, niet als politiek leider en boodschapper van het zuivere aardse geluk, maar als iemand die het getuigenis van de Waarheid aflegt en de goddelijke liefde openbaart. Daarmee stelde Hij de messiaanse dromen van Zijn volk teleur.

Onze Lieve Heer en Zijn Kerk nemen ook in deze wereld een bescheidener plaats in. Hij wordt ook nu niet herkend, zelfs niet door de zijnen. Dat komt doordat wij vaak een ander beeld van Christus en van Zijn missie hebben, doordat wij ons huis in deze wereld willen bouwen, doordat wij ons niet volledig aan Christus willen overgeven en naast de goddienst een privé-leventje willen houden, doordat wij onze kleine veronderstellingen niet willen loslaten.

Vandaag is al de derde zondag van de Advent. Kerstmis is nabij. Maar er is nog tijd om de essentiële vragen te stellen. Wie is Christus? Welke rol speelt Hij in mijn leven? Wat betekent dit feest werkelijk voor mij? Deze vragen moeten wij met zuivere bedoelingen stellen, niet zoals de farizeeën. Er is nog tijd om Christus te herkennen, om Hem in onze ziel en in ons hart uit te nodigen. Maar dit keer echt werkelijk, niet alleen op zondag, niet alleen in de kerk… En daarna moeten wij getuigenis over Jezus aan de wereld afleggen. Door ons leven, door onze woorden en daden moeten wij andere mensen tot Christus leiden. Door het voorbeeld van ons leven moeten de mensen tot vragen worden gebracht: Waarom is God mens geworden? Waarom komt Hij tot mij? Om mij te redden. Om mij het eeuwige leven te schenken! Amen.

Jong geleerd...

De jongste generatie van misdienaars in onze kerk is afkomstig uit verschillende landen van de wereld. Deze foto werd genomen voor aanvang van de Hoogmis op de eerste zondag van de Advent. Van links naar rechts: Charles, Jerry en Adrian, die al zeer bedreven zijn in de verschillende geledingen van het dienen tijdens de heilige Mis.

Van de pastoor: Advent, de drievoudige komst van de Heer

Beminde gelovigen,

Met de Advent beginnen we aan de eerste tijd van het nieuwe kerkelijk jaar. Advent staat voor de komst van de Heer. In de realiteit van het heil heeft deze komst meerdere betekenissen, die nauw met elkaar zijn verbonden. Allereerst herdenken wij met vreugde Zijn eerste komst als Godmens, die als persoon geboren werd in de Kerstnacht en daarmee de komst van de verlossing op aarde.

In de tweede betekenis van Zijn komst, die ook Zijn tweede komst wordt genoemd en waaruit de Kerk leeft sinds Zijn hemelvaart, staan de genade en de heilsmiddelen van de sacramenten centraal, de middelen waarin Hij tot ons komt door middel van Zijn mystiek Lichaam, de Kerk, waarin wij als ledematen zijn opgenomen en waardoor wij geheiligd worden.

De derde komst, die wij nog te verwachten hebben, is Zijn komst in grote heerlijkheid en majesteit als Rechter van levenden en doden aan het einde der tijden.

Het Kerstfeest dat wij tegemoet gaan is dus niet een sentimenteel feest van het gevoel, maar in al zijn facetten een realiteit in het goddelijke heilsplan. Ons allen wens ik toe dat wij dit goed mogen begrijpen en vooral ook zo beleven.

Met mijn priesterlijke zegen,

Pater M. Kromann Knudsen FSSP, pastoor

Doopsel van volwassenen en heilig Vormsel in de buitengewone vorm

Mgr dr J. Hendriks, hulpbisschop van Haarlem-Amsterdam, heeft een eigen website. Na de plechtigheden van Doopsel en Vormsel in onze parochie heeft hij daarover zaterdag het volgende gepubliceerd:

Twee volwassenen ontvingen op 9 november in de Amsterdamse Sint-Agneskerk het heilig Doopsel en Vormsel, dat laatste sacrament samen met drie anderen die toetraden tot de katholieke Kerk - onder hen een jonge man uit een Pinksterkerk - of de draad van het katholiek geloof weer oppakten. Voor mij was het de eerste keer dat ik deze plechtigheden in de buitengewone vorm van de Romeinse ritus ('Tridentijnse Mis') heb gedaan.

Gelukkig werd ik deskundig door de ritus geleid door de pastoor van de personele parochie voor gelovigen die verbonden zijn met de Tridentijnse vorm, pater Martin Knudsen. Natuurlijk vielen mij zo'n eerste keer de verschilen op met de gewone vorm van de Romeinse ritus, met name dat verschillende elementen van het catechumenaat, in de buitengewone vorm zijn samengebracht in de doopplechtigheid zelf. Mede door de herhalingen brengt deze klassieke vorm van de Romeinse ritus de scheiding tussen het leven vóór het doopsel en erna zeer duidelijk over, evenals de keuze die de dopeling moet maken vóór Christus; ook wordt de macht van de Satan (mede door de veelvuldige herhaling van de exorcismen) beklemtoond en de grotere macht van God met Wiens hulp wij tegen het kwaad moeten strijden. Mooi vond ik bijvoorbeeld dat de dopelingen bij het betreden van de kerk plat op de grond gaan liggen, zoals de wijdelingen in de wijdingsliturgie.

Het zal niet voor iedereen de meest geëigende vorm zijn, mede omdat door het Latijn veel van deze betekenis zal ontsnappen aan de gelovigen die de plechtigheid volgen, maar voor mij als bisschop gaf het zeker wel devotie.

Toediening H. Doopsel en H. Vormsel aan jong-volwassenen

Om 15.00 uur vanmiddag begonnen de plechtigheden behorende bij het Doopsel en Vormsel van volwassenen. Zijne Hoogwaardige Excellentie mgr J. Hendriks, hulpbisschop van Haarlem-Amsterdam, diende aan twee jong-volwassenen het sacrament van het Doopsel toe en aan vijf volwassenen, onder wie de twee dopelingen, het sacrament van het Vormsel. Na afloop van de plechtigheden werden de vormelingen en de Bisschop op de pastorie onthaald met een hapje en een drankje.

Gezeten in het geopende kerkportaal bidt de Bisschop de voorbereidende
gebeden op het sacrament van het Doopsel.

Bij terugkomst in de kerk - op weg naar het doopvont -
liggen de dopelingen een moment plat ter aarde.

De Bisschop stelt de vraag: "Wat vraagt gij van de Kerk?",
de dopeling antwoordt: "Het doopsel".

Beschikt u over meer foto's van de plechtigheden van vandaag? Mail ze dan naar info@agneskerk.org.

Van de pastoor: Toediening H. Doopsel en H. Vormsel door mgr J. Hendriks op 9 november

Beminde gelovigen,

De maand november brengt ons de gedachtenis van alle overleden gelovige zielen. Als katholieken zijn wij verplicht om voor hen te bidden en aflaten te verdienen. Zo kunnen wij hen helpen en bijstaan in hun lijden. Bedenken wij daarbij ook dat wij zelf eens tot hun schare zullen behoren.

Op zaterdag 9 november zal de hulpbisschop van Haarlem-Amsterdam, Zijne Hoogwaardige Excellentie mgr Jan Hendriks (foto), bij ons het volwassenendoopsel toedienen aan twee jonge mensen en daarna ook – aan een grotere groep van bekeerlingen – het heilig Vormsel toedienen. Deze groep gelovigen is een van de vruchten van ons apostolaatswerk in het afgelopen jaar. Blijft u bidden voor bekeringen en ook om roepingen tot het religieuze leven en het priesterschap.

In de oktobereditie van dit Informatiebulletin hebt u kunnen lezen dat er enkele belangrijke verbouwingen aan de infrastructuur van ons kerkgebouw voor de deur staan. Een nieuw, elektrisch verwarmingssysteem hangt nauw samen met de complete vervanging van de zwaar verouderde elektriciteitskabels en verlichting in de kerk. De projecten zijn daardoor zo groot van omvang en vergen dermate veel technisch onderzoek dat het nu al duidelijk is dat de geplande werkzaamheden vertraging zullen oplopen, waardoor wij het nog een winter met de oude systemen zullen moeten doen. Ik hoop op uw aller begrip hiervoor.

Met mijn priesterlijke zegen,

Pater M. Kromann Knudsen FSSP, pastoor

18 oktober 2013: Zilveren jubileum priesterbroederschap Sint Petrus (FSSP)

De priesterbroederschap Sint Petrus is opgericht door paus Johannes Paulus II op 18 oktober 1988. Deze zalige paus heeft destijds grootmoedig willen beantwoorden aan de gerechtvaardigde verlangens van de katholieken die grote waarde hechten aan de liturgische en disciplinaire traditie van de Rooms-katholieke Kerk. Toen telde de priesterbroederschap Sint Petrus elf priesters en een twintigtal seminaristen, door de genade en zegen van God is zij momenteel 236 priesters en 150 seminaristen rijk, dit alles tot eer van God en Zijn heilige Kerk, en ten dienste van het heil van de zielen.

Steeds meer gelovigen ontvangen de zegeningen van het apostolaat dat varieert van het werk in parochies, kapellen, het apostolaat onder jongeren, op scholen, in ziekenhuizen enzovoorts, kortom: heel het apostolaat van een katholiek priester.

De priesterbroederschap vormt haar priesters volgens de Traditie van de seminaries van de Rooms-katholieke Kerk, zowel op het gebied van de onderwezen leer, die getrouw is aan het hoogste Leergezag en verrijkt met de theologie van de grote Kerkleraren – in het bijzonder de heilige Thomas van Aquino – alsook op het gebied van de spiritualiteit die haar bron vindt bij de meest betrouwbare geestelijke schrijvers.

Binnen de Kerk is zij een 'Gemeenschap van Apostolisch Leven'. Haar priesters praktiseren, hoewel zij geen kloosterling zijn, een leven in gemeenschap. Met betrekking tot de liturgie is de broederschap Sint Petrus ten diepste verbonden met de buitengewone vorm van de Romeinse ritus; hieruit bestaat haar bijzondere karakter, haar roeping. Derhalve celebreren de priesters de heilige Mis en dienen zij de sacramenten toe volgens de liturgische boeken die sinds 1962 van kracht zijn. De Heilige Stoel erkent jegens de broederschap deze bijzondere liturgische doelstelling die haar bijzondere karakter uitmaakt. De statuten van de broederschap werden door de Heilige Stoel op 29 juni 2003 definitief goedgekeurd.

Vandaag bieden de gelovigen van onze parochie
hun hartelijke felicitaties aan in verband
met het zilveren FSSP-jubileum.

Van de pastoor: Werkzaamheden in de kerk

Beminde gelovigen,

Deze maand wil ik u graag iets vertellen over de werkzaamheden die binnenkort in onze kerk zullen plaatsvinden.

Zoals u bemerkt zult hebben is de geluidsinstallatie in de kerk niet meer te gebruiken. Dat is voor u, als kerkganger, een groot nadeel. Het is inmiddels gelukt om een nieuwe installatie te vinden die voldoet aan de eisen van een grote ruimte zoals onze kerk. Vanaf de eerste zondag in oktober zal de nieuwe installatie werkend zijn.

In de winter kan het in de kerk uiterst koud zijn, met temperaturen die het vooral ouderen onmogelijk maken om langdurig in de kerk te verblijven. Het huidige verwarmingssysteem is niet efficiënt en met de hoge prijs van stookolie ook een zeer kostbaar systeem geworden. In het najaar zal een nieuw verwarmings¬systeem worden geïnstalleerd in het voorste gedeelte van de kerk (bij de banken met het rode pluche). De benodigde investering in dit (elektrische) systeem zal binnen enkele jaren worden terugverdiend.

De werkzaamheden zullen voor enige overlast zorgen, vooral voor de dagelijkse kerkgangers, maar omdat zij van groot nut zijn en ook tot financiële besparing zullen leiden in de exploitatie van het kerkgebouw, hoop ik dat u dit ongemak zult willen verdragen.

Oktober is Rozenkransmaand. In deze Mariale maand hoop ik u te zien bij het dagelijkse Rozenkransgebed in onze kerk.

Met mijn priesterlijke zegen,

Pater M. Kromann Knudsen FSSP, pastoor

Zestiende zondag na Pinksteren

De Kerk viert de geboorte van de heilige maagd Maria op 8 september,
vandaag als commemoratie bij de zestiende zondag na Pinksteren.

Epistel
Efes. 3, 13–21
Broeders, ik bid u, dat gij niet de moed verliest om wille van de wederwaardigheden, die ik voor u verduur; want dat is juist een eer voor u. Daarom buig ik mijn knieën voor de Vader van onze Heer Jezus Christus, aan Wie alle vaderschap in de hemel en op aarde zijn naam ontleent: Moge Hij overeenkomstig de rijkdom van Zijn glorie u geven: dat gij naar de inwendige mens krachtig wordt gesterkt door Zijn Geest, en dat Christus woont in uw harten door het geloof; opdat gij, aldus geworteld en bevestigd in de liefde, in staat zijt om met alle heiligen de breedte en de lengte, de hoogte en de diepte te begrijpen, en de liefde van Christus te kennen, die alle begrip te boven gaat, om aldus volmaakt te worden naar heel de volheid Gods. Aan Hem nu, Die bij machte is om door de kracht, die in ons werkt, veel meer tot stand te brengen, dan wij kunnen vragen of begrijpen, aan Hem zij de eer in de Kerk en in Christus Jezus tot in alle geslachten van de eeuwen der eeuwen. Amen.

Evangelie
Lc. 14, 1–11
In die tijd kwam Jezus op een sabbat in het huis van een der voornaamste farizeeën, om de maaltijd te gebruiken; en zij letten zeer scherp op Hem. En zie, daar stond voor Hem een man, die aan waterzucht leed. En Jezus richtte Zich tot de wetgeleerden en farizeeën met de vraag: Mag men op de sabbat iemand genezen of niet? Maar zij zwegen. Dan legde Hij Zijn hand op hem, genas hem en liet hem heengaan. Maar tot de anderen sprak Hij: Wie van u zal niet zijn ezel of zijn os, die in een put valt, terstond er uit halen, al is het een sabbatdag? En zij wisten niets daartegen in te brengen. Ook hield Hij aan de gasten een gelijkenis voor, omdat Hij bemerkte, hoe zij de eerste plaatsen uitzochten; en Hij sprak tot hen: Als gij ter bruiloft wordt genodigd, neem dan niet de eerste plaats in; want misschien is er iemand genodigd, die voornamer is dan gij; en dan zou hij, die u en hem heeft uitgenodigd, u komen zeggen: Maak plaats voor deze; dan zoudt gij met schaamte de laatste plaats moeten innemen. Maar als gij genodigd zijt, neem dan de laatste plaats; wanneer dan uw gastheer binnenkomt, zal hij tot u zeggen: Vriend, ga hoger op! Dat zal een eer voor u zijn in het oog van al de disgenoten. Want al wie zich verheft, zal vernederd, maar wie zich vernedert, zal verheven worden.

Overweging
Gedurende de lange reeks zondagen na Pinksteren laat de Kerk ons in haar gebeden steeds opnieuw dezelfde hoofdgedachten overwegen, namelijk hoe het goddelijke heilsplan zich in ons moet verwezenlijken en hoe wij ons christelijk leven moeten beleven. Om ons dit te verduidelijken kiest zij voor ieder zondag enkele teksten uit de Heilige Schrift uit, die ons misschien vrij algemeen voorkomen, maar die uiterst geschikt zijn om onze christelijke levenshouding te bepalen. Vandaag wijst de lezing van het Evangelie hoofdzakelijk op de noodzaak alle dubbelzinnigheid, alle schijnheiligheid, alle verwaandheid en elke valse trots uit ons leven te weren, om ons met een oprecht en nederig hart aan de dienst van God te wijden, nederig erkennend dat de verwezenlijking van dit christelijke levensprogramma in ons het eigen werk van Gods genade in ons is. Het is deze genade die zichtbaar wordt in het Evangelie door de genezing van iemand die lijdt aan waterzucht. Maar omdat het een sabbat was, wekte deze genadebemiddeling ontevredenheid op bij de farizeeën, die in de naam van een voorschrift uit de wet aan het hoogste gebod, namelijk dat van de liefde, zouden verzuimen.

In het tweede deel van het Evangelie van vandaag wordt ons door een gelijkenis geleerd in welke gezindheid wij moeten liefhebben, namelijk in eenvoud en nederigheid. Christus Zelf heeft ons daarvan het levende voorbeeld gegeven toen Hij Zich offerde voor onze zonden. Zijn liefde is ook bij ons gebleven door de sacramenten, vooral in het heilig Sacrament van het Altaar. De farizeeën dachten dat zij zichzelf de gerechtigheid zouden kunnen geven door de letter van de wet te volgen. Christus laat ons echter duidelijk zien dat de gerechtigheid ontvangen moet worden, zoals degene die aan waterzucht lijdt zijn gezondheid ontvangt. Wij ontvangen de liefde niet in trots, maar in eenvoud en nederigheid.

De wijze waarop een katholiek de heilige communie ontvangt is een goed voorbeeld van de twee geestesgesteldheden die vandaag in het Evangelie worden getoond. De geknielde ontvangst van de communie op de tong laat de eenvoudige en nederige afhankelijkheid van Gods genade zien en maakt aan een ieder duidelijk dat wij zelf niets vermogen, maar slechts – zoals een klein kind – gevoed kunnen worden. Als wij volledig van deze houding doordrongen zijn, dan kan de goddelijke genade zich ten volle in onze ziel ontplooien. Daar staat tegenover de trotse houding van de handcommunie, die te vergelijken is met de farizeeër die denkt zichzelf het heil te kunnen geven door de uiterlijke navolging van de wet, maar die geen nederige en eenvoudige afhankelijkheid kent tot de liefde van God.

Beoefenen wij de eenvoudige nederigheid, waarin de genade en de liefde van God zo vruchtbaar worden. Stellen wij niet onszelf op de eerste plaats, maar erkennen wij dat wij arme schepselen zijn die volledig afhankelijk zijn van het erbarmen van God, zoals de maagd Maria heeft gedaan, wier geboorte wij vandaag vieren.

Eerste vrijdag, toegewijd aan het H. Hart van Jezus



Heer, schenk aan alle volkeren rust en vrede. Geef dat over de gehele aarde deze kreet mag weerklinken:
"Eer aan het goddelijk Hart dat ons het heil heeft gebracht. Aan dat Hart zij eer en lof in eeuwigheid!"



Het heil van een koning is niet zijn leger,
de overwinning van een krijger is niet zijn kracht.
Ruiterij ter overwinning is een illusie;
een leger brengt niet het heil.
God waakt over hen die Hem vrezen,
die hun hoop stellen op Zijn Liefde,
om hen te ontrukken aan de dood,
hen in leven te houden bij hongersnood.

Vol hoop zien wij uit naar de Heer:
Hij is voor ons een steun en een schild.
De vreugde in ons hart komt van Hém,
Ons vertrouwen berust in Zijn heilige Naam.
Moge Heer, Uw Liefde over ons opgaan
omdat onze hoop gevestigd is op U!

En nu, koningen, wilt verstaan,
komt tot inkeer, rechters der aarde.
Dient de Heer met vrees,
betuigt Hem huiverend uw eerbied.
Wordt Hij vertoornd, dan zijt gij verloren:
Zijn toorn zal onverwacht ontbranden.
Zalig zijn zij die bij Hém hun toevlucht zoeken!

(naar: Psalm 32)