Van de pastoor: Nieuwjaarswensen

Beminde gelovigen,

Een gezegend en voorspoedig 2018 wens ik u allen toe! Dat het nieuwe jaar vrede mag brengen en een werkelijke bezinning in ons eigen leven, familie, stad en land.

Op zondag 21 januari vindt ons traditionele parochiefeest plaats op de feestdag van de heilige Agnes. Dit is bij uitstek een gelegenheid om elkaar uitbundig een goed jaar toe te wensen. Na de Hoogmis vindt er in de pastorie een bescheiden receptie plaats met een hapje en een drankje. Ook zal er een veiling worden gehouden van (religieuze) artikelen, waarvan de opbrengst ten goede komt aan onze kerk. Om 15.00 uur sluiten we de bijeenkomst af met de verering van de relikwieën van onze kerkpatrones.

Met mijn priesterlijke zegen,

Pater M. Kromann Knudsen FSSP, pastoor

Week van het leven - Beschermwaardigheid van elk menselijk leven, van conceptie tot natuurlijke dood

21 dagen nadat een zaadcel een eicel heeft bevrucht, begint het hartje van het kindje al te kloppen. Vier weken na de bevruchting klopt het hartje 105-121 keer per minuut en kan het gehoord worden met een speciale stetoscoop. Op het moment dat het hartje begint te kloppen, weten de meeste vrouwen nog niet eens dat zij zwanger zijn.

Na de geboorte beschermen we kinderen terecht tegen van alles. Met traphekjes voorkomen we dat ze van de trap afvallen en we kopen veilige autostoeltjes voor hen. Maar de allerkleinsten zijn weerloos.

God heeft in Zijn goedheid bedacht dat een nieuwe mens in zijn prilste en kwetsbaarste levensfase veilig geborgen zit in het lichaam van de moeder, vlak onder haar hart. Het is de tegenstander van God die bij veel mensen influistert dat zij Gods wetten mogen negeren en zelf kunnen beslissen over de geborgenheid van dat leven. De duivel creëert een valse tegenstelling tussen het jonge, ontwikkelende leven en de mogelijk grote problemen die de moeder door haar zwangerschap ondervindt. Het kan echter nooit zo zijn dat een mens van zijn problemen bevrijd wordt door het doden van een ander mens.

Door de problemen bij een aantal abortushuizen in ons land zijn er andere abortushuizen die op volle toeren draaien om 'de achterstanden' weg te werken. Onder het valse voorwendsel van hulp aan vrouwen in nood wordt in deze slachthuizen aan vele kinderen het leven ontnomen, met goedkeuring van de Staat. Het ministerie van Volksgezondheid zet alle zeilen bij om de kindermoord te ondersteunen en de 'hulpverlening' doorgang te laten vinden.

"Vrouwen bellen ons en zijn 19 weken zwanger, maar wij zitten vol. Volgende week ook. Voor je weet zijn ze 21 of 22 weken zwanger en dan moeten ze het kind houden. Boven de 22 weken kunnen wij niet meer behandelen. Dat betekent dat een vrouw het kind moet houden en dat ze een ongewenst kind krijgt. Dat is als kliniek heel erg vervelend om te zeggen.", aldus een aborteur onlangs in de media.

Op zaterdag 9 december wordt daarom de Mars voor het Leven gehouden als een krachtig en liefdevol signaal naar de samenleving en de politiek: Stop het kwaad van abortus en euthanasie, en investeer in alternatieven! De mars begint om 13.15 uur op het Malieveld in Den Haag. Er is een katholiek voor- en naprogramma met onder meer een gezongen heilige Mis in de kerk van de H. Jacobus de Meerdere aan de Parkstraat 65 a te Den Haag.

www.weekvanhetleven.nl

Week van het leven - Het wonder van conceptie tot geboorte

www.weekvanhetleven.nl

Week van het Leven - Lynn Ferguson: "Hij was mijn zoon en hij had mij nodig!"

Lynn Ferguson is een Schotse schrijfster, actrice, comediënne en presentatrice. In onderstaande video vertelt ze over de druk die door zorgverleners op haar werd uitgeoefend om haar zwangerschap te beëindigen, omdat het kindje niet gezond zou zijn.

www.weekvanhetleven.nl

Van de pastoor: Advent - Verlangen naar de Verlosser

Beminde gelovigen,

Met de vespers van zaterdag 2 december begint de Advent, de tijd van wachten op de komst van de Heer in het vlees. In de liturgie spreekt de Kerk allereerst de belofte van God uit dat Hij een verlosser zal zenden; daarna spreekt zij – bij monde van de aartsvaders – het verlangen uit naar de verlosser en naar de beloften die deze verlosser zal komen vervullen; ten derde spreekt de Kerk ons aan, door de woorden van Johannes de Doper, op het feit dat wij boete moeten doen om Christus waardig te kunnen ontvangen. Dit alles stelt de heilige liturgie ons voor ogen met de bedoeling om ons niet onvoorbereid te laten uitzien naar de werkelijkheid van Zijn laatste komst in glorie, waarbij Hij levenden en doden zal oordelen, en dat wij ons oordeel ontvangen geheiligd door het sacramentele leven van de Kerk.

Kerstmis is nog niet begonnen, slechts de voorbereiding daarop. Laat u deze serene voorbereiding niet ontnemen door het wereldse en commerciële misbruik van het geboortefeest van de Heer. Voor de wereld is het reeds Kerst als het feest nog niet is begonnen, en wanneer het werkelijk zover is, dan hebben zij hun zaakjes al ingepakt. Dat zien we al vele jaren in de publieke ruimte.

Om u goed voor te bereiden op de bovengenoemde aspecten uit de heilige openbaring wens ik u toe dat u met gebruik van de lezingen uit de Adventstijd het ware verlangen naar de Verlosser in u opwekt en bereid bent de voor uw heiliging noodzakelijke middelen te aanvaarden.

Met mijn priesterlijke zegen,

Pater M. Kromann Knudsen FSSP, pastoor

Van de pastoor: De zegevierende, de lijdende en de strijdende Kerk zijn één

Beminde gelovigen,

Twee waarheden uit de geloofsschat van de Kerk worden ons in deze maand november voorgehouden, die wij nooit uit ons bewustzijn zouden mogen verliezen, namelijk de zegevierende Kerk in de hemel die wij op Allerheiligen vieren, en de lijdende Kerk in het vagevuur die wij op Allerzielen gedenken. De zegevierende Kerk vormt het doel van de twee daaraan voorafgaande en tijdelijke gedeelten van de Kerk. Dat zijn de strijdende Kerk op deze aarde, waartoe wij nu behoren en waardoor wij hopen eens, gesteund door de sacramenten en de prediking van de Kerk, in Gods vriendschap te sterven, en de lijdende Kerk in het vagevuur, waar zich de zielen bevinden van de overleden gelovigen die nog niet volledig hun schuld op deze aarde hebben uitgeboet, maar toch in staat van genade zijn heengegaan.

Deze drie, de zegevierende, de strijdende en de lijdende Kerk, zijn één-en-dezelfde Kerk, omdat zij hetzelfde Hoofd bezitten, namelijk Jezus Christus. Deze drie maken deel uit van hetzelfde mystieke Lichaam, doordat wij door hetzelfde doopsel zijn ingelijfd in en door Christus.

Op het einde der tijden zullen de strijdende en de lijdende Kerk niet meer in hun voorlopige toestand bestaan, maar aankomen tot de zegevierende staat van de Kerk, dus tot de volheid van haar bestaan, wanneer ook de lichamen zullen verrijzen. Dan zal de bruiloft van het Lam worden gevierd, zoals Johannes beschrijft in zijn openbaring.

Allerheiligen en Allerzielen herinneren ons dus aan de toekomstige gebeurtenissen die al werkelijkheid zijn geworden voor degenen die ons vooruit zijn gegaan in het geloof en verenigd door de genade. Concreet betekent dit dat wij heiligen moeten worden en dat wij voor de zielen in het vagevuur aflaten moeten verdienen om hun lijden te bekorten.

Met mijn priesterlijke zegen,

Pater M. Kromann Knudsen FSSP, pastoor

Twaalf seminaristen ontvangen de tonsuur en worden ingekleed

Gisteren vond in de parochiekerk van Gestratz, vlakbij het seminarie van de priesterbroederschap Sint Petrus in het Duitse Wigratzbad, de tonsuur plaats van twaalf tweedejaars seminaristen. Mgr Vitus Huonder, bisschop van Chur in Zwitserland, vierde de pontificale Mis en voerde de tonsuur uit. Daarna kregen deze seminaristen de soutane (toog) en de superplie.

Het zwart van de soutane staat symbool voor het afzien van deze wereld, terwijl de witte superplie het leven uit de genade symboliseert, helder en stralend, een voorafbeelding van de hemelse glorie. Dood voor de wereld, levend voor God, is de seminarist reeds als priester gekleed. Het is dan ook een teken van de hoop dat zij hun weg naar de priesterwijding mogen voltooien.

Op de foto boven voert mgr Huonder de tonsuur uit bij Kevin Hoogeveen. Op de foto onder zien we hem vóór en na de inkleding.

13 oktober 2017: 100 jaar Fatima -- De verschijning op 13 oktober 1917

In de nacht van 12 op 13 oktober had het zwaar geregend. De tienduizenden pelgrims in Fatima kwamen overal vandaan, te voet, met een handkar en zelfs per auto. Zij verzamelden zich op het grote plein waar tegenwoordig de basiliek staat.

De kinderen hadden hun eerste verschijning in de meimaand gekregen. Sindsdien hadden zij zowel bewondering als scepsis ondervonden. Nu werden hun vragen gesteld over de juistheid van de voorspelling van de Vrouwe die toch beloofd had om 12.00 uur precies te verschijnen. Volgens de officiële Portugese tijd was het reeds ver na het middaguur. Toch hield de Vrouwe haar belofte: op het moment van haar verschijning stond de zon op het hoogste punt aan de hemel.

Op de vraag van de kinderen wat de Vrouwe van hen wil antwoordt zij: “Ik verlang dat er hier een kapel wordt gebouwd ter ere van mij. Ik wil dat jullie elke dag de rozenkrans bidden. De oorlog zal spoedig eindigen en de soldaten zullen huiswaarts keren.” Vervolgens vragen zij haar naar haar naam. Zij antwoordt: “Ik ben de Vrouwe van de Rozenkrans.”

Vanaf dat moment worden twee verschillende verschijningen waargenomen. Alleen de drie kinderen, Lucia, Jacinta en Francisco, krijgen verschillende verschijningen te zien van Jezus, Maria en Jozef. De menigte van ongeveer 70.000 mensen is getuige van het – inmiddels beroemde – zonnewonder.

Van de pastoor: Dagelijks Rozenkransgebed

Beminde gelovigen,

Wij mogen uiterst dankbaar zijn dat er dit jaar opnieuw een roeping uit onze parochie is voortgekomen. Afgelopen jaar hadden we een priester- en een kloosterroeping; op zondag 1 oktober jl. is Gideon Zoonen (foto), een van onze vaste misdienaars, ingetreden in het seminarie van de Petrusbroederschap in Wigratzbad. Blijven wij bidden voor hem en voor andere roepingen. Deze roeping is vooral te danken aan het gebed in onze traditionele parochie, met name aan het dagelijkse rozenkransgebed in onze kerk met de intentie om roepingen. Daarbij wordt ook gebeden om heilige families. Ook dat gebed heeft zijn vruchten afgeworpen: er komen steeds meer gezinnen met kinderen naar de (zondags)mis en zij zijn ook actief in onze parochie.

Vele parochianen van het eerste uur zijn verzwakt door toenemende ouderdom. Ook voor hen wordt gebeden bij de rozenkrans: dat zij mogen bereiken waartoe zij gedoopt zijn en dat zij mogen volharden in geloof en Godsvertrouwen. Wij zijn verplicht om hun te laten weten dat zij – ook in hun hoge ouderdom of ziekte – nog steeds bij ons horen, en wanneer zij niet meer naar de kerk kunnen komen krijgen zij regelmatig de sacramenten gebracht.

Een toenemende zorg is het dagelijkse toezicht in de kerk op tijden waarop die geopend zou moeten zijn. Door de vele huisbezoeken en het steeds geringer aantal kerkwachten (er moeten altijd twee personen aanwezig zijn om de kerk veilig open te kunnen houden) is het kerkgebouw in het afgelopen jaar op weekdagen steeds minder open geweest. Wie bereid is om op doordeweekse dagen een aantal uren toezicht op zich te nemen kan zich melden bij ondergetekende.

Met mijn priesterlijke zegen,

Pater M. Kromann Knudsen FSSP, pastoor

Marialof in de maand oktober

Gedurende de maand oktober zal de dagelijkse heilige Mis op dinsdag tot en met vrijdag worden voorafgegaan door een Marialof. Het lof begint om 10.15 uur. De maand oktober dankt de naam Rozenkransmaand aan het feest van Onze Lieve Vrouw van de Allerheiligste Rozenkrans dat op 7 oktober gevierd wordt.

Veel pausen hebben de gelovigen aangespoord tot het bidden van de Rozenkrans. Paus Leo XIII heeft er zelfs negen encyclieken aan besteed. Maria zelf heeft bij al haar verschijningen het belang van de Rozenkrans onderstreept.

Op het eerste gezicht lijkt de Rozenkrans een Mariaal gebed, maar in feite is het – door het overwegen van de geheimen – een gebed dat volledig op Christus is gericht.