Heilige Maria Faustina Kowalska

Op 25 augustus 1905 wordt in het Poolse dorpje Glogowiec een meisje geboren: Helena Kowalska. Op 20-jarige leeftijd treedt ze in bij de zusters van Onze Lieve Vrouw van Barmhartigheid in Warschau. Ze krijgt de kloosternaam Maria Faustina (‘begunstigde’). Al heel vroeg heeft ze bovennatuurlijke ontmoetingen. Jezus Zelf geeft haar aanwijzingen wat ze moet doen. Twijfel, angst en verwijten van haar medezusters achtervolgen haar als Jezus haar opdraagt de devotie van de goddelijke Barmhartigheid openlijk te verspreiden. Opvallend is haar grote gehoorzaamheid aan haar oversten en aan haar biechtvader, zoals Jezus dat van haar verlangt.

Vanaf 1933 lijdt ze aan tuberculose, met heftige pijnen. Daarnaast lijdt zuster Faustina onbeschrijflijke geestelijke pijnen door onzichtbare stigmata, Godverlatenheid en het verdriet om de zondaars, maar toch kent ze een diepe, innerlijke vreugde. Ze weet dat de prijs van haar liefde het lijden is. Ze wil alles doen om zielen te redden. En Jezus laat haar lijden, bijna 13 jaar in het klooster. Op 5 oktober 1938 sterft zuster Faustina, 33 jaar oud, net zo oud als haar goddelijke Vriend. 5 oktober is ook de dag waarop haar gedachtenis (Novus ordo) wordt gevierd.

In 1965 leidt de Poolse aartsbisschop Karol Wojtyla het zaligverklaringsproces in. Op de eerste zondag na Pasen in 1993 verklaart hij als paus Johannes Paulus II haar zalig en in het heilig jaar 2000, op de zondag van de goddelijke Barmhartigheid, verklaart hij haar heilig.

Uit haar dagboek komt naar voren hoe graag Jezus wil dat de mensen in de hemel komen. Geen mens, hoe groot zijn zonden ook zijn, hoeft verloren te gaan. God wil de dood van de zondaar niet. Het enige dat wij hoeven te doen is ons vol vertrouwen, en berouwvol, aan Zijn eindeloze Barmhartigheid over te geven.

Bij Zijn eerste verschijning aan zuster Faustina geeft Jezus haar de opdracht: "Schilder een afbeelding die overeenkomt met het voorbeeld dat je ziet, met het onderschrift: Jezus, ik vertrouw op U. Ik wil dat deze afbeelding vereerd wordt, eerst in jouw kapel en daarna over de hele wereld. Ik beloof je dat de ziel die deze afbeelding zal vereren, niet verloren zal gaan."

Jezus heeft aan zuster Faustina gezegd dat Hij wil dat op de zondag na Pasen het feest van de goddelijke Barmhartigheid wordt gevierd: "Op die dag staan de diepste diepten van Mijn tedere barmhartigheid open. Ik stort een hele oceaan van genaden uit over die zielen die tot de fontein van Mijn barmhartigheid naderen. De ziel die te biechten zal gaan en de heilige communie zal ontvangen, zal volledige vergeving van zonden en straf ontvangen. Op die dag staan alle sluizen van de hemel, waardoor de genade vloeit, open."

Jezus, ik vertrouw op U

Bedevaart naar Rome in het Jaar van het Geloof: "Pro Summorum Pontificum"

Van de parochie-administrator: Verkiezingen

Beminde gelovigen,

In de maand september worden in Nederland verkiezingen gehouden voor de Tweede Kamer. Bij dezen wil ik u er graag aan herinneren dat wij, als goede katholieken, moeten stemmen zoals wij geloven, dat wil zeggen dat wij moeten stemmen op partijen die geen afbreuk doen aan de rechten en de eer van God. Wij moeten kiezen voor parlementariërs die tegen abortus en euthanasie zijn en die zich inzetten voor de goddelijke wetten van de zedelijkheid. Alleen zo kunnen wij, als gelovigen en trouwe kinderen van de heilige Kerk, onze verantwoordelijkheid voor de samenleving ook voor het aangezicht van God rechtvaardigen.

Als geschapen – en dus afhankelijke – wezens zijn wij niet vrij om te kiezen wat goed en recht is. Recht en goed zijn objectieve werkelijkheden, die voortkomen uit de openbaring van God en die in de schepping door iedere mens kunnen worden waargenomen, en die bovenal ook aan ons, gelovige katholieken, worden voorgehouden door de openbaring van God en de leerstellingen van onze heilige Moeder, de Kerk.

Met mijn priesterlijke zegen,

Pater M. Kromann Knudsen FSSP,
administrator Sint-Agnesparochie

Adopteer - spiritueel - een ongeboren baby

Een foetus van 12 weken oud; het kindje is compleet en moet alleen nog maar groeien. Daarom heeft het
de bescherming nodig van de schoot van de moeder. In Nederland en in vele landen op de wereld
is het legaal om deze bescherming aan het kindje te ontnemen en het straffeloos te doden.

Jaarlijks worden wereldwijd 44 miljoen baby's gedood door abortus, dagelijks zijn dit 120.000 baby's! Deze baby's hebben zo weinig bescherming dat alleen de hand van God deze slachting kan beëindigen. Ons gebed is het beste wapen om hen te helpen - het meest effectief.

Bid dit gebed elke dag en gedurende negen maanden om het leven van een baby te redden!

Jezus, Maria en Jozef, ik houd heel veel van U.
Ik smeek U om het leven van het ongeboren kindje
dat ik spiritueel heb geadopteerd, te beschermen
en te sparen in de moederschoot,
omdat dit nieuwe leven het gevaar loopt
om te worden afgewezen en afgebroken (geaborteerd).
Amen.

Gebed van de eerbiedwaardige dienaar Gods
aartsbisschop Fulton J. Sheen

Mijn Heer en mijn God, Jezus Christus, ik aanbid U in dit Allerheiligste Sacrament

Van de parochie-administrator: Het generaal kapittel van de FSSP

Beminde gelovigen,

Zoals u misschien reeds hebt vernomen is tijdens het generaal kapittel van de priesterbroederschap Sint Petrus (FSSP), dat deze zomer in de Verenigde Staten plaatsvond, onze generaal-overste, pater John Berg, herkozen voor een termijn van zes jaar.

Geheel onverwachts is pater Andrzej Komorowski gekozen tot een van zijn assistenten, eveneens voor een termijn van zes jaar. Dat betekent helaas dat wij hem niet mogen verwelkomen terug in de Sint-Agneskerk, zoals vorig jaar bij zijn afscheid werd meegedeeld.

Dat is jammer voor ons, maar wij mogen verheugd zijn dat hij – met de hulp van de goddelijke genade – nu mag werken voor het goed van de gehele broederschap. Willen wij, die hem mochten leren kennen als een goed en toegewijd priester, hem in zijn nieuwe taak begeleiden met onze gebeden.

Op 15 augustus vieren wij het grote feest van Maria Tenhemelopneming. Ik hoop dat velen van u daarbij aanwezig zullen zijn.

Gods rijke zegen en een goede zomer toegewenst!

Met mijn priesterlijke zegen,

Pater M. Kromann Knudsen FSSP,
administrator Sint-Agnesparochie

Preek voor de negende zondag na Pinksteren

Jezus weent over Jeruzalem.

Epistel
1 Kor. 10, 6-13
Broeders, laten wij geen begeerten koesteren naar het kwade, zoals zij (de Israëlieten) dat hebben gedaan. Wordt dus geen afgodendienaars, zoals sommigen van hen; er staat immers geschreven: “Het volk zette zich neer om te eten en te drinken, en zij stonden op om te spelen.” Laten wij ook geen onkuisheid bedrijven, zoals sommigen van hen zich overgaven aan ontucht; en op één dag vielen er drieëntwintigduizend. En laten wij Christus niet tergen, zoals sommigen van hen dat hebben gedaan; en zij kwamen om door de slangen. En wilt ook niet morren, zoals sommigen van hen dat deden; en zij kwamen om door de verderfengel. Dit alles nu is hun overkomen bij wijze van voorbeeld, en het werd opgeschreven als een waarschuwing voor ons, die het einde der tijden beleven. Daarom – wie meent, dat hij staat, laat hij toezien, dat hij niet valt. Geen beproeving moge u aangrijpen, die niet menselijk is; doch – God is getrouw, en Hij zal niet toelaten, dat gij beproefd wordt boven uw krachten; maar met de beproeving zal Hij ook uitkomst geven, om ze te kunnen doorstaan.

Evangelie
Lc. 19, 41-47
In die tijd, toen Jezus in de nabijheid van Jeruzalem kwam en de stad daar voor Zich zag liggen, weende Hij over haar en sprak: Ach, mocht ook gij, tenminste op deze uwe dag, nog inzien, wat u tot vrede strekt! Maar thans is dat voor uw ogen verborgen. Want er zullen dagen over u komen, dat uw vijanden u met een stormwal zullen omringen, u zullen omsingelen en van alle kanten in het nauw brengen; en zij zullen u en uw kinderen binnen uw muren ter aarde neerslaan; en zij zullen bij u geen steen op de ander laten, omdat gij uw tijd van genade niet hebt erkend. En Hij ging de tempel binnen en begon de kopers en verkopers, die daar waren, uit te drijven met de woorden: Er staat geschreven: “Mijn huis is een huis van gebed”; maar gij hebt er een rovershol van gemaakt! En iedere dag gaf Hij onderricht in de tempel.

Preek
In het Evangelie van vandaag beweent de Heer de stad Jeruzalem, hoofdstad van Zijn aardse vaderland, en zinnebeeld van ons hemelse Vaderland. De Heer beweent die prachtige stad met Gods tempel, omdat Hij het einde van die stad voorziet. Rond vijfendertig jaar na Zijn kruisdood zal Jeruzalem door het Romeinse leger worden verwoest. Het Romeinse leger zal inderdaad de stad omsingelen, de inwoners neerslaan, en geen steen op de andere laten. Gods aardse verblijfplaats van het oude verbond, de tempel, zal vernietigd worden en blijven tot het einde der tijden. Want een nieuwe godsdienst zal komen in plaats van de oude. Men zal niet meer in de joodse tempel met dieroffers God aanbidden, maar overal ter wereld zal met God aanbidden, in de geest en in de waarheid, dat wil zeggen in de genade van de Heilige Geest en in de Waarheid van Jezus Christus. Met de vernietiging van de joodse tempel zal een onherroepelijk einde aan de oude godsdienst komen, want op het Kruis zal het ware Lam Gods opgedragen worden, een Offer van eeuwige waarde, en zo zullen de menigvuldige tijdelijke offers van de joden en heidenen hun betekenis en zin voorgoed kwijtraken. De profeet Malachias voorzag dat er een dag zou komen, wanneer "ter ere van God een zuiver offer onder de volkeren opgedragen zal worden van zonsopgang tot zonsondergang" en dat zuiver Offer is onze heilige Mis, de onbloedige tegenwoordigstelling van het bloedige Kruisoffer.

In het Evangelie van vandaag zien we de edele menselijke natuur van onze Heer Jezus Christus. Als mens heeft Christus Zijn aardse vaderland en Zijn volk lief. Als mens spijt het Hem dat de aardse staat waarvan hij onderdaan is, na één geslacht de laatste schijn van zijn onafhankelijkheid zal verliezen en voorgoed ten onder zal gaan. Als mens beweent Hij de val van het centrum van de godsdienst en cultuur van Zijn aardse volk. De gevoelens van onze Zaligmaker zijn precht en edel en een schitterend voorbeeld voor ons, dat ook wij ons aardse vaderland en volk beminnen zoals Hij. Maar tegelijkertijd als God kan Hij het einde van Zijn geliefde stad en tempel voorzien. Als God weet onze Heer dat aan iedere aardse stad, volk en tempel een einde zal komen. Alleen het hemelse Vaderland, alleen het hemelse volk, alleen de hemelse tempel zullen voor eeuwig blijven bestaan. Door het vergaande aardse vaderland te beminnen, leren wij naar het eeuwige hemelse Vaderland te verlangen.

Verder in het Evangelie van vandaag wordt ons een kant getoond van onze Heer die wij zelden zien: woede. De woede van Christus is gerechtvaardigd, want die is de vrucht van heilige ijver voor Gods tempel en de juiste reactie op de heiligschennis die daarin gepleegd wordt. De kopers en verkopers hebben een geoorloofde reden om in de tempel te zijn. Zij zijn bezig met het kopen en verkopen van dieren voor de verplichte tempeloffers. Maar de handel moet niet in de tempel plaatsvinden, maar in de voorhof. En nog erger, de verkopers maken er een zwendel, een oplichterij van, door te veel te vragen voor de offerdieren. Niet voor niets noemt Christus hen 'rovers'. De Heer drijft de kopers en verkopers uit de tempel met de woorden: Mijn huis is een huis van gebed, maar gij hebt er een rovershol van gemaakt!

Als Christus zo'n heilige ijver had voor de tempel te Jeruzalem, hoe veel meer ijver zouden wij moeten voelen en tonen voor de kerk, voor het altaar, voor het tabernakel: de ware woonplaats van Jezus Christus op aarde!? De tempel te Jeruzalem was maar een voorafbeelding van ons kerkgebouw. De tempeldienst was maar een voorafbeelding van onze heilige Mis; het allerheiligste in de tempel was maar een voorafbeelding van ons tabernakel, dat het Ware Allerheiligste bevat: het Lichaam, het Bloed, de Ziel en de Godheid van onze Heer Jezus Christus, Die de tempel van Zijn menselijk lichaam binnen drie dagen waarlijk deed herrijzen.

Laten wij katholieken - die de ware godsdienst belijden - maar een klein beetje bezitten van die heilige ijver die onze Heer voor de tempel van het oude verbond toonde. Laten wij altijd met eerbied en bewondering Gods kerk binnentreden en de heilige geheimen van het altaar zo vereren dat wij de vrucht van de verlossing steeds in ons gevoelen. Laten wij zelf nooit vergeten - en anderen ook niet laten vergeten - dat het huis van God een huis van gebed is. Amen.

Kardinaal Raymond Burke over vijf jaar Summorum Pontificum

"Wat door eerdere generaties als heilig werd beschouwd,
dat blijft ook voor ons heilig en magnifiek,
en het bestaat niet dat iets dergelijks plotseling volledig wordt verboden
of zelfs als schadelijk wordt beschouwd"

Paus Benedictus XVI - 7-7-2007

Vijf jaar Summorum Pontificum: Deo gratias

Vandaag is het precies vijf jaar geleden dat paus Benedictus XVI het motu proprio Summorum Pontificum publiceerde, waarin hij elke priester toestemming gaf om de heilige Mis volgens het missaal van 1962 (Tridentijnse Mis) op te dragen, vrijwel zonder restricties. Tevens verklaarde hij dat deze oude Mis nooit verboden is geweest.

De Paus drong er in zijn schrijven van 7 juli 2007 bij de bisschoppen op aan om personele parochies op te richten voor de gelovigen die een bijzondere voorkeur hebben voor de traditionele Latijnse Mis.

Van de parochie-administrator: Trouw blijven aan God

Beminde gelovigen,

Het is een vreugde geweest dat wij een neomist in ons midden hebben gehad, een priester voor de toekomst van de Kerk en een bewijs van een heropleving van traditiegezinde priesters onder de diocesane clerus.

Dit herinnert ons eraan dat alles – ook de toekomst van de Kerk en onze eigen toekomst – ligt in de hand van God. En wij moeten ons dan ook aan Zijn handen toevertrouwen. Wat door ons niet in de hand van God wordt ge¬legd, dat leidt tot niets anders dan de ondergang.

Bidden wij daarom steeds voor de heiliging van de priesters en van de gezinnen; bidden wij er ook voor dat wij zelf, maar ook de parochie, steeds trouw blijven aan God, en laten wij door ons eigen doen en laten daaraan bijdragen.

Als wij ons aan Zijn handen overgeven, dan zijn wij veilig en hebben wij een toekomst. Wij kunnen dat doen door trouw te blijven en in gehoorzaamheid onze religieuze verplichtingen te vervullen. Onszelf toevertrouwen aan Zijn handen is dus iets heel concreets en geen zintuiglijk gevoel.

Dat wens ik de eerwaarde neomist én onze eigen parochie toe.

Met mijn priesterlijke zegen,

Pater M. Kromann Knudsen FSSP,
administrator Sint-Agnesparochie