We need a little Christmas

70 jaar gehuwd

Op zondag 21 december 2014 was het 70 jaar geleden dat de heer Jabcoon Rudolf Tjon Atsoi en mevrouw Johanna Beryl Tjon Atsoi - twee trouwe bezoekers van onze kerk - letterlijk en figuurlijk in het huwelijksbootje stapten. De platina bruiloft vierden zij met zes kinderen, 15 kleinkinderen, 11 achterkleinkinderen, één betachterkleinkind, en verdere familie en vrienden. De feestelijke invulling werd verzorgd door de kinderen en kleinkinderen met toespraken, zang en dans.

Op dinsdag 23 december werd het bruidspaar door de portefeuillehouders van Amsterdam, de heer Vyent en mevrouw Lemmert, in naam van de Koning en de koningin in het zonnetje gezet. Ook bewoners van Garstkamp en de dames van de thuiszorg kwamen het echtpaar feliciteren. Hun blijdschap was heel groot toen zij die dag ook nog de heilige communie thuis mochten ontvangen.

Voor het paar waren het onvergetelijke dagen, waarvan zij enorm genoten hebben.

Van de pastoor: Winterse kou

Beminde gelovigen,

Met de maand december begint ook de (koude) winter. Op een aantal doordeweekse dagen zal tegelijk met de heilige Mis in de kerk ook een heilige Mis in de huiskapel op de eerste verdieping van de pastorie worden opgedragen. In de kalender op de voorzijde van dit bulletin staat vermeld wanneer dat het geval is. De toegang tot de kapel is tot 11.00 uur, dan zal de zijdeur van de kerk naar de pastorie worden afgesloten.

Inmiddels zijn wij ook de Adventstijd ingegaan, met de blijde verwachting van het doorbreken van het heil voor deze wereld in de persoon van de Godmens Jezus Christus. Laten wij ons hierop serieus voorbereiden door de Advent in ingetogen gebed te gebruiken en ons leven te bekeren. Laten wij niet de voorvreugde van deze wereld vermengen met het Kerstfeest zelf, maar vieren wij Kerstfeest wanneer het werkelijk Kerstmis is geworden.

Ook wens ik u nu reeds een gezegende jaarwisseling, en ik hoop dat u ook in het nieuwe jaar bewust en regelmatig de zegeningen van de sacramenten zult ontvangen tot heiliging van uw leven.

Met mijn priesterlijke zegen,

Pater M. Kromann Knudsen FSSP, pastoor

Van de pastoor: Christus en Zijn leer

Beminde gelovigen,

Over de buitengewone bisschoppensynode over het gezin die in de maand oktober in Rome plaatsvond is in de media veel gezegd en geschreven. Het meeste hiervan getuigt van een seculiere kijk op de doctrinale leer en is dan ook negatief over de onveranderlijke leer van de Kerk. Er zijn echter ook sterke krachten binnen de Kerk die het duidelijke Woord van Christus en de leerstellingen van het Magisterium niet meer helder (durven) uitleggen. De problemen op deze synode zijn reeds in 1981 opgehelderd en beantwoord door de heilige paus Johannes Paulus II in de apostolische exhortatie ‘Familiaris consortio’. Deze wordt door de vernieuwingsgezinden niet gezien en gevolgd.

Kardinaal Raymond Burke, nu nog prefect van de Apostolische Signatuur, heeft de schade die deze synode heeft veroorzaakt door nalatigheid en bewuste verduistering van de katholieke leer onherstelbaar genoemd en hij meent dat de verantwoordelijkheid hiervoor voor een deel ook bij de huidige Paus ligt.

Mgr Charles Chaput, aartsbisschop van Philadelphia, beschrijft het slotdocument van de synode als ‘verwarrend’ en ‘niet coherent met de volledige kerkelijke leer’. Verder sprak hij de volgende fundamentele woorden: “Niemand van ons is op basis van zijn eigen voorwaarden welkom geheten in de Kerk. We worden verwelkomd op de voorwaarden van Christus. Dat is wat het betekent om christen te zijn: Jezelf onderwerpen aan Christus en Zijn leer. Het komt ons niet toe om zelf een gebouw van eigen opvattingen en spiritualiteit op te bouwen.”

Laten wij in deze tijd van Allerheiligen en Allerzielen de zegevierende Kerk in de hemel om bijstand smeken voor de strijdende Kerk op aarde, en wij kunnen de lijdende Kerk in het vagevuur bijstaan met aflaten voor de bevrijding van vele zielen die – wanneer zij in de hemel komen – hun dankbaarheid zullen tonen door hun gebed voor ons, hier beneden.

Met mijn priesterlijke zegen,

Pater M. Kromann Knudsen FSSP, pastoor

Preek van mgr dr J.W.M. Hendriks bij de toediening van het heilig Vormsel

Induite vos armaturam Dei ut possitis stare adversus insidias diaboli.

Trekt de wapenrusting Gods aan om stand te houden tegen de listige aanvallen van de duivel.

(Ef. 6, 10-17)

Broeders en zusters, in het bijzonder jullie die zojuist het heilig vormsel hebben ontvangen,

Het is een mooie dag waarop jullie het heilig vormsel mogen ontvangen. Gisteren vierden we het hoogfeest van Allerheiligen en morgen is het in de buitengewone vorm van de Romeinse ritus Allerzielen, de dag waarop we de overleden gelovigen gedenken en bijzonder voor hen bidden. Het feest van Allerheiligen bracht ons gisteren naar de hemel, naar al die heiligen die ons zijn voorgegaan - bekenden en onbekenden - en die nu voor altijd feest mogen vieren en God mogen zien. Op Allerzielen bidden we voor alle gelovigen, die gestorven zijn en nog een zuivering moeten ondergaan en geholpen door ons gebed gereinigd worden van alle smetten van de zonden om vrij en vol vreugde naar het hemels feestmaal toe te gaan. En daartussen zit dus dit jaar deze 21e zondag na Pinksteren waarop de apostel Paulus ons in het epistel oproept om de wapenrusting Gods aan te trekken en te strijden, te vechten.

Ridder Bauke
Vaak moet ik bij die woorden terugdenken aan Bauke. Bauke was een jongetje van vijf of zes jaar oud, dat een tumor in zijn hoofdje kreeg, een lelijk kankergezwel dat niet meer te genezen was. Maar Bauke zag zichzelf als een ridder die met zijn zwaard vocht tegen die lelijke kanker. Met zijn plastic helm en pantser en met zijn plastic zwaard, kon hij natuurlijk niet veel uitrichten tegen deze lelijke ziekte, maar hij bleef sterk. En er was nog iets: hij wilde graag bij Jezus horen en bij de Kerk en op zijn sterfbed heb ik dit kind gedoopt en gevormd. Het was of we daarmee ook wilden zeggen: Bauke, nu ben je een strijder van Christus, je eigenlijke strijd gaat niet tegen die tumor, maar er is een andere kanker die veel vernietigender is: die strijd gaat tegen het kwaad en die zul je winnen, je beloning zal niet de genezing van je lichaam zijn, niet dat je op aarde nog lang zult leven, maar dat je voor eeuwig mag leven bij God en gelukkig zult zijn.
Toen Bauke begraven werd was het vreselijk weer: regen, wind en hagel streden om voorrang, totdat het kistje op het graf werd geplaatst. De lucht trok open en er kwam een zonnestraal die precies op dat kistje viel. Was dit misschien een klein tekentje van Onze Lieve Heer, dat Bauke nu veilig was en thuis?

Jullie moeten vechten!
Beste vormelingen, ook jullie moeten strijden, jullie moeten een gevecht leveren! Het kleine klapje dat ik jullie na het vormsel heb gegeven, wilde dat verbeelden: je werd tot ridder geslagen, tot ridder voor Christus, omdat je vechten moet.

Maar dit is geen strijd met geweld, niemand wordt een kopje kleiner gemaakt, er vallen geen doden; niemand zal te lijden hebben omdat jullie vechten, want jullie gevecht gaat tegen de duivel en tegen jezelf.

Er zijn veel verleidingen, veel bekoringen in de wereld, zeker in de wereld van onze tijd. Er is weinig wat je helpt om sterk en standvastig te blijven, er is veel wat je afleidt van God en gebod. Er zijn veel stemmen die je zeggen dat alles mag en alles kan en er zijn er maar een paar die je zeggen dat je moet vechten om een goed, eerlijk, gelovig, trouw, zuiver mens te zijn. Toch zijn die zachte, weinige stemmetjes die je zeggen dat je die strijd moet aangaan, de ware en goede stemmen. Die keiharde schreeuwers die zeggen dat je alles mag doen wat je wilt, dat je je zin moet doen en wat je leuk en lekker vindt, die vernietigen je, die maken het beeld van God dat in je is, kapot.

Charles de Foucauld
Charles de Foucauld luisterde lang naar die harde, sterke stem die hem zei te genieten van het leven: hij hield van rijkdom en luxe en feesten en woonde samen met een maitresse. Toen hij in het leger kwam, werd hij al gauw weer ontslagen omdat hij geen discipline had. Maar het legeronderdeel waarbij hij had gehoord kwam onder vuur te liggen in Algerije en Charles kreeg spijt van zijn gedrag, hij voelde dat hij zijn vrienden in de steek had gelaten. Daarna gebeurde het vaker dat hij ging luisteren naar dat zachte stemmetje in hem dat hem leerde om een goed mens te worden. Hij kwam in contact met een priester. Hij leerde strijden en overwinningen behalen, geestelijke overwinningen. Tenslotte bekeerde hij zich en werd katholiek. Hij werd zelfs monnik en priester en voortaan wilde hij een soldaat, een strijder van Christus zijn en leidde hij een heel streng leven, als kluizenaar in de woestijn. Zo had hij tenslotte zijn roeping gevonden. In het jaar 2005 is Charles de Foucauld door de paus zalig verklaard.

De wapenuitrusting van God
Dus je moet vechten! In het vormsel heb je de bijzondere genade van God ontvangen om die strijd te voeren. De Heilige Geest is over je gekomen om je te helpen en je meer met Jezus Christus en de Kerk te verbinden. De apostel Paulus vertelt je precies wat voor een wapenrusting je daarvoor nodig hebt: je gordel - de riem die alles op zijn plaats houdt - is de waarheid, dus dat je op een goede manier zult denken, dat je voor de waarheid wilt kiezen en voor niets anders: leef uit de waarheid en voor de waarheid! je pantser is de gerechtigheid en dat houdt in dat je het goede probeert te doen; je soldatenlaarzen zijn je bereidheid om erop uit te gaan, dat je klaarstaat om een brenger te zijn van het evangelie van de vrede; het schild waarmee je de pijlen van de vijand - de duivel - tegenhoudt, is het geloof; probeer dus te denken en te handelen vanuit je geloof. Daarbij worden we beschermd door een helm, dat is het heil, de genade, de kracht die God ons schenkt; en ons zwaard is het zwaard van de Geest, het Woord van God. Je vecht goed als je je laat leiden door de Heilige Geest en door het Woord van God. Dus: bescherm jezelf door te leven vanuit je geloof en steeds bij God je kracht en sterkte te zoeken.

De overwinning is al behaald!
Natuurlijk krijg je tegenslagen, moeilijkheden, zware tijden. Dat is de beproeving die iedere gelovige overkomt. Maar laat je niet ontmoedigen: je moet nu eenmaal strijden, maar als je gaat strijden ben je al zeker dat je zult winnen. De eindoverwinning is al behaald door Jezus Christus, en door het doopsel en het vormsel zijn we al bestemd om in die overwinning te mogen delen.
Je zult overwinnen, als je maar blijft strijden en niet opgeeft! Als je maar weer opstaat als je een nederlaag lijdt. Sta op met vertrouwen, vraag vergeving voor je zonden in het sacrament van de biecht, laat je door Gods genade beschermen en ga door... totdat we eens samen in de gemeenschap van de heiligen voor altijd gelukkig mogen zijn. Amen.

Plechtige Hoogmis met pontificale assistentie op zondag 2 november

Op zondag 2 november – 21e zondag na Pinksteren – zal Zijne Hoogwaardige Excellentie mgr dr J.W.M. Hendriks (foto), hulpbisschop van ons bisdom, het heilig Vormsel toedienen aan een groep van tien kinderen en volwassenen. De Bisschop zal ook pontificale assistentie verlenen bij de plechtige Hoogmis.

In de buitengewone vorm van de Romeinse ritus volgens het Missaal van 1962 wordt op zon- en feestdagen geen Requiemmis opgedragen. Daarom wordt de gedachtenis van de overleden gelovigen dit jaar niet gevierd op zondag 2 november maar op maandag 3 november.

Van de pastoor: Oktobermaand - Rozenkransmaand

Beminde gelovigen,

In dit oktobernummer van het parochiebulletin wil ik u wijzen op twee gebeurtenissen. De eerste is het feit dat de maand oktober in de Kerk bekend is als de Rozenkransmaand, en zo ook in onze kerk. Bidden wij gedurende het jaar de Rozenkrans al dagelijks voorafgaand aan de H. Mis, in de maand oktober zullen wij dit na de H. Mis op meer plechtige wijze doen voor het uitgestelde Allerheiligste Sacrament van het Altaar, met de bijzondere intentie: De bevrijding van onze christelijke broeders en zusters uit de hand van de vervolgers, door hun bekering.

Ik heb vaker gesproken en geschreven over de zegeningen van het dagelijks bidden van de Rozenkrans. Dat doe ik nu opnieuw om de aarzelenden onder u te bemoedigen zich aan te sluiten bij de veldtocht van het gebed. Een veldtocht die de eindzege zal brengen, zoals bij Lepanto, aan hen die op God vertrouwen en de heilige Kerk als hun leidsman nemen, onder de moederlijke bescherming van de allerzuiverste maagd Maria.

De tweede gebeurtenis waarop ik u wil attenderen is dat op zondag 2 november – de eenentwintigste zondag na Pinksteren – aan een grote groep kinderen en volwassenen het sacrament van het heilig Vormsel zal worden toegediend door mgr J. Hendriks, hulpbisschop van ons bisdom. Omdat 2 november dit jaar op een zondag valt wordt de herdenking van Allerzielen verschoven naar maandag 3 november. Ik vraag u allen te bidden voor de vormelingen.

Gods rijke zegen toegewenst!

Met mijn priesterlijke zegen,

Pater M. Kromann Knudsen FSSP, pastoor

Marialof in de maand oktober

Gedurende de maand oktober zal de dagelijkse heilige Mis op dinsdag tot en met vrijdag worden gevolgd door een Marialof. De maand oktober dankt de naam Rozenkransmaand aan het feest van Onze Lieve Vrouw van de Allerheiligste Rozenkrans dat op 7 oktober gevierd wordt.

Veel pausen hebben de gelovigen aangespoord tot het bidden van de Rozenkrans. Paus Leo XIII heeft er zelfs negen encyclieken aan besteed. Maria zelf heeft bij al haar verschijningen het belang van het bidden van de Rozenkrans onderstreept.

Op het eerste gezicht lijkt de Rozenkrans een Mariaal gebed, maar in feite is het – door het overwegen van de geheimen – een gebed dat volledig op Christus is gericht.

Op zaterdag en zondag wordt de Rozenkrans gebeden voor de heilige Mis.

Van de pastoor: Het wapen tegen christenvervolging

Beminde gelovigen,

De hevige vervolging die onze christelijke broeders en zusters in het Midden-Oosten moeten doormaken moet ons niet alleen met verdriet vervullen, maar ook met waarachtig christelijk medelijden. Dit medelijden bestaat niet uit een emotioneel, sentimenteel medeleven, maar wel uit het praktiseren van de meest werkzame daad die een christenmens kan volbrengen: het gebed verbonden met ascetische oefeningen van vasten en het geven van aalmoezen.

Door het gebed van het christelijke volk werd – op voorspraak van de heilige maagd Maria – in de zeeslag bij Lepanto het christelijke Avondland gespaard van de invallende Turken en van de islam. Door hetzelfde gebed en op voorspraak van de heilige maagd Maria kan ook in onze tijd bevrijding verkregen worden.

Laten wij daarom meebidden met het gebed dat reeds opstijgt uit de harten van zoveel vervolgden. Laten wij ons luid en dapper voegen in hun noodkreet met het wapen dat de Moeder Gods haar kinderen tot dagelijkse oefening heeft gegeven: de heilige Rozenkrans.

Met mijn priesterlijke zegen,

Pater M. Kromann Knudsen FSSP, pastoor

Beeldverslag van de processie op Maria Tenhemelopneming (15 augustus 2014)