Interview met eerbiedwaardige dienaar Gods aartsbisschop Fulton Sheen:"Als de Kerk haar moraal inzake goed en kwaad loslaat, wat is dan nog het verschil tussen de Kerk en de wereld?"

Bezoek van Portugese ambassadeur en parlementsvoorzitter

In de middag van vrijdag 9 juni kregen we bezoek van de Portugese ambassadeur in Nederland,
mevrouw Clara dos Santos (links). Zij had laten weten dat zij graag onze kerk wilde bezoeken,
samen met de voorzitter van het Portugese parlement en voormalig minister, de heer
Augusto Santos Silva (rechts). Beiden werden in de kerk rondgeleid door de pastoor. Het genadebeeld
van Onze Lieve Vrouw van Fatima bleef bij die rondleiding uiteraard niet onopgemerkt. Na het
maken van een foto op het bordes van de kerk, vertrokken de ambassadeur en de
parlementsvoorzitter weer naar hun volgende afspraak.

Pie Pelicane, Jesu Domine

Pie Pelicane, Jesu Domine,
Me immundum munda tuo sanguine,
Cujus una stilla salvum facere
Totum mundum quit ab omni scelere.

Pelikaan der zielen, Here Jezus zoet,
reinig mij, onreine, door Uw goddelijk Bloed,
waarvan reeds één druppel 't hele mensenrijk,
zuiveren kan, bevrijden van der zonden slijk.

Uit: Hymne 'Adoro Te devote' door H. Thomas van Aquino

Donderdag 8 juni: Hoogfeest van het Allerheiligste Sacrament (Sacramentsdag)

"Mijn Heer en mijn God, ik aanbid U
in dit Allerheiligste Sacrament des Altaars."

Verslag van het katholieke jongenskamp in Abcoude

Zaterdag 3 juni verzamelde een groep jongens uit onze kerk zich in de Botshol, het buitengebied van Abcoude, voor het eerste traditionele jeugdkamp van de 'heilige jeugd'. De dag begon met een heilige Mis in de open lucht. Daarna werden verschillende spellen georganiseerd; ook maakten de jongens hun eigen rozenkrans, die bij de eerste wandeling door het natuurgebied onmiddellijk in gebruik werd genomen. Na de catechese, die in twee groepen werd gegeven, moesten de tenten worden opgezet en kon het avondeten worden bereid op een kampvuur. Op zondagochtend 4 juni liepen de jongens de gehele weg naar de Sint-Agneskerk, waar zij aankwamen tussen de eerste en de tweede heilige Mis. Na hun intocht ontvingen zij de zegen en hebben vervolgens gediend in de Hoogmis. Tijdens dit eerste jeugdkamp stonden kameraadschap en het beoefenen van de deugden centraal.

De deelnemers aan het scoutingweekend op 3 en 4 juni in Abcoude: Ferme jongens, stoere knapen!

Op zaterdag een heilige Mis in het veld.

Prachtig weer voor diverse sport- en spelactiviteiten.

Vanuit Abcoude op weg naar de zondagse Hoogmis in onze kerk.

Na aankomst in de kerk sprak Pastoor de kinderen toe en gaf hun zijn zegen.

Van de pastoor: Diefstal van gewijde, kerkelijke voorwerpen is heiligschennis, een zware zonde!

Beminde gelovigen,

In het Informatiebulletin voor de maand juni wend ik mij tot u allen met een oproep tot gebed in een ernstige zaak. In de weken na Pasen hebben enkele diefstallen plaatsgevonden uit ons kerkgebouw. Tot nog toe weten we het zeker van drie gewijde voorwerpen, namelijk een blauw geëmailleerd medaillon met een evangelistensymbool uit het kostbare processiekruis (zie foto); een grote zilveren rozenkrans met groene stenen, afkomstig van een Mariabeeld; en een gouden stola, meegenomen van het heilig-Grafaltaar.

Ik vraag om uw gebed dat degene die deze gewijde voorwerpen heeft meegenomen ze op een of andere wijze zal terugbrengen. Een diefstal van een gewijd, kerkelijk voorwerp is niet alleen een misdrijf, maar bovenal een vorm van heiligschennis en dus een ernstige zonde!

Blijkbaar kunnen wij het kerkgebouw niet vrij toegankelijk houden, zonder toezicht. Ook dat is een trieste zaak. Maar het is in onze tijd een trend geworden dat het respect voor alles en iedereen is verdwenen. Bidden wij in de aan het Heilig Hart van Jezus toegewijde junimaand dan ook vurig dat onze misdadiger zich zal bekeren.

Met mijn priesterlijke zegen,
Pater M. Kromann Knudsen FSSP, pastoor

Requiem (Duruflé) [in 4K]

Katholieke-scoutingweekend voor jongens van 6 tot 14 jaar

Op zaterdag 3 en zondag 4 juni a.s. vindt in Abcoude een scoutingweekend plaats voor jongens van 6 tot 14 jaar. Op zaterdag worden vanaf 10.00 uur traditionele scoutingactiviteiten ondernomen. Op zondag lopen de jongens in een mars naar onze kerk voor het bijwonen van de zondagse heilige Mis, die tevens de afsluiting van het weekend is.
De groep wordt begeleid door een priester en vrijwilligers.

Voor meer informatie: heiligejeugd@outlook.com of 06-22822056.

Dies Irae - gregoriaanse sequentie uit de traditionele Latijnse Requiemmis

Latijn Dies irae, dies illa, Solvet saeclum in favilla, Teste David cum Sibylla. Quantus tremor est futurus, Quando judex est venturus, Cuncta stricte discussurus! Tuba mirum spargens sonum Per sepulchra regionum, Coget omnes ante thronum. Mors stupebit, et natura, Cum resurget creatura, Judicanti responsura. Liber scriptus proferetur, In quo totum continetur, Unde mundus judicetur. Judex ergo cum sedebit, Quidquid latet apparebit: Nil inultum remanebit. Quid sum miser tunc dicturus? Quem patronum rogaturus, Cum vix justus sit securus? Rex tremendae majestatis, Qui salvandos salvas gratis, Salva me, fons pietatis. Recordare, Jesu pie, Quod sum causa tuae viae: Ne me perdas illa die. Quaerens me, sedisti lassus: Redemisti crucem passus: Tantus labor non sit cassus. Juste Judex ultionis, Donum fac remissionis Ante diem rationis. Ingemisco, tanquam reus: Culpa rubet vultus meus: Supplicanti parce, Deus. Qui Mariam absolvisti, Et latronem exaudisti, Mihi quoque spem dedisti. Preces meae non sunt dignae: Sed tu bonus fac benigne, Ne perenni cremer igne. Inter oves locum praesta, Et ab hoedis me sequestra, Statuens in parte dextra. Confutatis maledictis Flammis acribus addictis: Voca me cum benedictis. Oro supplex, et acclinis, Cor contritum quasi cinis: Gere curam mei finis. Lacrimosa dies illa, Qua resurget ex favilla, Judicandus homo reus. Huic ergo parce, Deus: Pie Jesu Domine, Dona eis requiem. Amen.

Nederlandse vertaling (Guido Gezelle, pr.) Kwade dag, die al de dagen eens lijk assen weg zult vagen, zo 't Sibille en David zagen! Welk een gruwel'n zal 't niet wezen, als de Rechter, opgerezen, 't goê zal uit het kwade lezen! Wondere trompetrumoeren zullen al de graven roeren, al die dood zijn troonwaards voeren. Stom zal staan de Dood en 't Leven, als de doden antwoord geven, staan, en voor den Rechter beven. 't Zal een boek te voorschijn komen, waarin 't al staat opgenomen, dat het oordeel Gods moet schromen, als de Rechter, neêrgezeten, al 't verdoken kwaad zal weten, straffen ende niets vergeten. Wie zal dan toch mijn verweer zijn, Wat mijn voorsprake of begeer zijn, als de goeden zelf verveerd zijn? Koning, schrikbaar en grootmachtig, bron van goedheid, nederslachtig, bid ik U, weest mij indachtig! Jesu, wil toch wel gedenken: als gij mij kwaamt 't leven schenken, was 't om me op die dag te krenken? Jesu, moê van zoeken naar mij, hebt Ge 't kruis geleên, en daar mij eens zo dier gekocht: ach spaar mij! Schoon 't Uw recht zij van te wreken, wil mij vrij van zonden spreken, eer die dag komt aan te breken! 'k Zuchtte als een ter dood verwezen, maar mijn schaamrood schuldig wezen hoopt op Uw bermhertig wezen; Wierd Maria 't eeuwig leven, wierd den moordnaar hoop gegeven, hopen durve ik ook, en beven. Heere, onweerdig is mijn bede; doch, laat me, uit goedjonstigheden, vrij van 't vier der eeuwigheden! Laat mij bij Uw schaapkes weiden, wil mij van de bokken scheiden en ter rechterhand geleiden. Moet Gij dan vermaledijden en het eeuwig vier doen lijden, roep tot mij: 'Gebenedijden!' Want ik kome al jammerklagen, 't herte als assen rouw geslagen, hulpe in mijnen doodsstrijd vragen. Dag van weedom en van boeten, als gij zult verrijzen moeten en gerecht zijn om uw zonden. Mens, God spare u in die stonden! Zoete Here Jesu mijn, laat ze in ruste en vrede zijn, in alle eeuwen! Amen.

8 mei: Verschijning van de heilige aartsengel Michaël

Beeld van de heilige aartsengel Michaël in Monte Sant'Angelo.

In het jaar 390 is de heilige Aartsengel Michaël enkele keren verschenen op de berg Garganus (Monte Gargano). Dat is een berg in Apulië, vlakbij de stad Sypontus. Er woonde een man, die Garganus heette. De berg was dan ook naar hem genoemd. Hij had een onafzienbare kudde runderen en schapen. Toen deze eens op de flanken van de berg liepen te grazen, dwaalde een stier af van de rest en klom langzaam naar de top van de berg. Bij thuiskomst van het vee miste men hem. De herder nam een hele groep knechten mee en zocht de stier op de onmogelijkste paadjes. Tenslotte vond hij hem helemaal boven op de top van de berg voor de ingang van een grot. Omdat de man geïrriteerd was over het feit dat die stier zo helemaal zijn eigen gang was gegaan en omdat hij niet bij het dier kon komen vanwege het ondoordringbare struikgewas, schoot hij een vergiftigde pijl op hem af. Maar de pijl kwam naar de schutter terugvliegen, alsof hij door de wind in tegengestelde richting was gestuurd. De burgers waren er zo van geschrokken dat ze de bisschop gingen vragen of hij iets van dat wonder begreep. Die kondigde een driedaagse vasten af en zei dat iedereen in gebed aan God om opheldering moest vragen, wat dit alles te betekenen had.

Toen verscheen Sint Michaël aan die bisschop in de vroege morgen van 8 mei met de woorden: "U moet weten dat die man door mijn toedoen het slachtoffer is geworden van zijn eigen pijl; want ik ben de aartsengel Michaël, en ik heb besloten om deze plek als mijn verblijfplaats op aarde uit te kiezen om van daaruit des te beter mijn beschermende taak te kunnen uitoefenen. Ik heb dus met deze tekenen willen duidelijk maken dat ikzelf behoeder en wachter wil zijn van deze plek." Daarop trok de bisschop tezamen met de inwoners van de stad in processie naar die plek om met veel devotie voor de ingang van de grot te gaan bidden. Maar niemand durfde er naar binnen te gaan.

Men bracht paus Felix op de hoogte van de bijzondere gebeurtenissen. Hij liet ze overal bekend maken. Keizer Zeno van Byzantium was zo onder de indruk dat hij zelfs wijgeschenken liet aanvoeren ter ere van de grote engel.

In de tijd erna vielen de Germanen herhaaldelijk Italië binnen om de macht over te nemen. Daarbij liep ook Siponto meer dan eens gevaar. Toen de situatie al maar nijpender werd, bedacht de bisschop plotseling hoe de aanvoerder van de hemelse legerscharen ruim twee jaar geleden zijn hulp en bijstand had toegezegd. Dus wendde hij zich in zijn gebed tot hem om bescherming af te smeken. En zie, in de vroege morgen van de 19e september verscheen de aartsengel daar voor de tweede keer: nu aan de bisschop. Hij zegde hem zijn steun toe. De gevechten waren nog niet begonnen, of de hemel boven de Monte Gargano begon inktzwart te kleuren. Zowel de plek waar de engel verbleef, als de stad Siponto werden door dichte wolken omgeven. Onophoudelijk deden de donderslagen de aarde beven; bliksemschichten schoten telkens weer uit de pikzwarte wolkenmassa tevoorschijn. Door dit geweld aan de hemel werd de vijand zo afgeschrikt dat ze in paniek op de vlucht sloegen, waarbij de inwoners van Siponto in de zekerheid dat ze onder Michaëls bescherming stonden, hen met vaandels waarop hun heilige engel stond afgebeeld, wel tot Napels achterna joegen.

Na deze overwinning trok de bisschop met alle gelovigen weer naar de berg om de engel te bedanken. Toen hij na lang aarzelen het er toch op waagde om de grot te betreden, vond hij daar een bewijs dat de engel daar verbleef: een voetafdruk.

Na zoveel zegeningen wilden de inwoners van Siponto een gedenkteken oprichten ter ere van hun geliefde aartsengel. De bisschop vroeg toestemming aan de paus om de grot tot kerkruimte te wijden. De paus antwoordde dat het niet aan de Siponters toekwam de dag van inwijding vast te stellen; ze moesten maar bidden en vasten, en wachten op het moment dat de engel met tekenen duidelijk zou maken wat zijn verlangen was. Inderdaad verscheen de aartsengel Michaël in de nacht voorafgaand aan de 29e september aan de bisschop: "U bent het niet die mijn grot tot heiligdom zult wijden. Immers degene die dit alles heeft geopenbaard, heeft haar al ingewijd. Ikzelf, de 'Heer van de Grot' roep jullie bijeen in mijn heiligdom om daar onbevreesd de heilige eredienst te kunnen vieren. Want ik heb deze grot tot basilica gewijd met de bedoeling dat in dit Godshuis de zonden van de mensen mogen worden vergeven en alle schuld afgewassen."

De volgende morgen togen de bisschop en de bevolking naar de berg ter bedevaart. Terwijl zij nog aarzelend de berg betraden, troffen ze het teken van de wijding aan: de grillig gevormde rots met de voetafdruk van de engel erin was door Michaël tot altaar gemaakt. Over de rots was een rode doek gespreid, zoals in de Griekse Kerk gebruikelijk is bij een altaarwijding.

De kerk zou bekend worden onder de naam 'Sancti Angeli usque ad coelos'.

De laatste verschijning van de Aartsengel Michaël vond plaats in 1656. In heel Zuid-Italië heerste een agressieve pestepidemie. De mensen stonden machteloos. Daarom riep de toenmalige bisschop van Siponto een driedaagse vasten af. Vervolgens trok hij aan het hoofd van zijn al zijn geestelijken en het gehele gelovige volk op naar de grot, terwijl ieder een strop om de hals had gehangen. Er werden psalmen gezongen en litanieën gebeden. Pas na drie dagen van boetedoening en nederig gebed, gaf de engel een teken van zijn aanwezigheid. Het was op een vrijdag, de 22e september, precies een week voor zijn feestdag. Om vijf uur in de morgen - aldus een brief uit 1658 van de bisschop aan paus Alexander VII - werd hij wakker van een ontzettend geraas; het leek wel of er een aardbeving aan de gang was. In het oosten zag hij een machtig licht; het leek op een zondoorschenen kristal. Hij hoorde een stem die zei: "U, herder van deze kudde, u moet weten dat ik het bij de heilige Drie-eenheid gedaan gekregen heb dat ieder die een steen afbrokkelt van de wanden van mijn grot en die devoot en wel bij zich houdt, voor de pest gevrijwaard zal blijven. Ja, alle huizen, dorpen en steden waar zo'n steen wordt bewaard, zullen aan de pest ontkomen. Maak deze genadegave maar aan iedereen bekend. En op het moment dat u die stenen op mijn voorspraak zegent, moet u ze tekenen met een kruis en mijn naam erin krassen. Zo zal Gods toorn worden afgewend."

Zielsgelukkig en dankbaar viel de bisschop op zijn knieën. Hij riep zijn dienaren bij zich en vertelde hun over de belofte van de engel. De volgende dag, op 23 september dus, maakte hij aan het volk bekend dat ze niets meer van de pest te vrezen hadden. Hij beval nu de stenen uit de wanden van de grot te breken, liet er een monogram in krassen (S † M) en sprak er een zegen over uit waarvoor hij zelf de tekst had opgesteld. Nadat hij de stenen onder het volk had laten verdelen, verdween de pest binnen een paar dagen uit het hele land.

Uit deze legendenserie kan men opmaken welke zorgen en kwaliteiten aan Sint Michaël worden toegedicht. Het zijn er vijf: hij is herder en beschermt de kudde; hij is aanvoerder in de strijd en beheerst de kosmische krachten; hij is priester en draagt zorg voor de eredienst; hij is de heer van de grot, dat wil zeggen begeleider der doden en vorst over het dodenrijk; hij is arts en geneesheer van alle aandoeningen naar ziel en lichaam, en kent de verborgen geneeskracht van de aarde en water.

Michaël van de Monte Gargano wordt op 8 mei gevierd. Volgens dit verhaal, omdat de eerste verschijning van de aartsengel er plaatsvond op die dag in het jaar 390. Er zijn andere versies die weten te vertellen dat de kerk die er ter ere van Michaël werd gebouwd, op 8 mei 493 zou zijn ingewijd.

Sindsdien wordt die berg ook wel genoemd de Monte Sant'Angelo.