For unto us a Child is born (Händel)

Urbi et Orbi - Kerstmis 2013

Preek voor de derde zondag van de Advent (Zondag Gaudete)

“Ik ben de stem van een roepende in de woestijn: Maakt recht de weg des Heren.”

Epistel
Fil. 4, 4-7
Broeders, weest altijd blijmoedig in de Heer; nog eens zeg ik: weest blijmoedig. Laat uw goedheid aan alle mensen zien. De Heer is dichtbij. Maakt u nergens bezorgd over, maar geeft uw verlangens altijd door bidden en smeken aan God te kennen, met een dankbaar hart. En dan moge de vrede van God, die alle begrip te boven gaat, uw hart en uw verstand bewaren in Christus Jezus, onze Heer.

Evangelie
Joh. 1, 19-28
In die tijd, zonden de joden uit Jeruzalem priesters en levieten tot Johannes met de vraag: ‘Wie zijt gij?’ En onomwonden verklaarde hij met de meeste nadruk “Ik ben de Christus niet”. Toen vroegen zij hem: “Wat dan? Zijt gij Elias?”. Hij zeide: “Dat ben ik niet.” “Zijt gij de profeet?” – Hij antwoordde: “Neen”. ‘Zij zeiden hem nu: “Wie zijt gij dan? Opdat wij antwoord kunnen geven aan hen, die ons gezonden hebben. Wat zegt gij van u zelf?” Hij sprak: “Ik ben de stem van een roepende in de woestijn: Maakt recht de weg des Heren, zoals de profeet Isaias gezegd heeft.” De afgevaardigden, behoorden tot de Farizeeën. En zij stelden hem de vraag: “ Wat doopt ge dan, als ge niet de Christus zijt, noch Elias, noch de profeet?” Johannes gaf hun ten antwoord: “Ik doop met water. Maar midden onder u staat Hij, die gij niet kent! Hij is het, die na mij komt, maar de voorgang heeft op mij; ik ben niet waardig zijn schoenriem los te maken.” Dit gebeurde te Betanië, aan de overzijde van de Jordaan, waar Johannes toen doopte.

Preek
In het Evangelie van vandaag krijgen wij door de woorden van Johannes de Doper, die het getuigenis van Christus gaf, een uiterst belangrijke boodschap. Het is de boodschap die ons wachten op Christus zinvol en vreugdevol maakt: Christus is midden onder ons: “Midden onder u staat Hij, Die gij niet kent...”, zo sprak Johannes tot de joden, die Jezus niet kenden. Zij kenden Hem nog niet, omdat Hij Zich nog niet aan hen geopenbaard had door Zijn wonderen, hoewel Hij al ongeveer dertig jaar onder hen leefde. Maar deze woorden gelden eveneens voor ons: Inderdaad, Jezus is ook onder ons tegenwoordig... in het tabernakel door de heilige Eucharistie, en in onze ziel door de genade. Hij komt, Hij is dichtbij, midden onder ons. En zoals de joden Hem niet herkenden, heel vaak herkennen wij Hem niet. Heel vaak willen wij Hem niet herkennen als onze Verlosser, als onze Heer.

Wie kent Hem? Wie kent Jezus? Alleen wie gelooft. Wij zullen Jezus kunnen vinden, wij zullen Hem kennen in de mate van ons geloof. En soms verbergt Hij Zich voor onze ogen. Het lijkt alsof Hij Zich niet meer zal laten vinden of Zijn aanwezigheid niet meer wil laten voelen. “Zalig die niet gezien en toch geloofd hebben.”, zo was het geloof van Johannes de Doper, die de wonderen van Jezus niet had gezien en toch geloofde. Zo was ook het geloof van de allerheiligste Maagd. Zelfs Maria heeft uit het geloof geleefd. Zij heeft moeten geloven aan de woorden van de engel. Door te aanvaarden dat zij de Moeder van God zou worden gaf zij zich over aan een geheim dat zij niet begreep. Maria heeft geloofd en dankzij haar geloof zijn Gods woorden in haar in vervulling gegaan.

“Midden onder u staat Hij, Die gij niet kent...” De leiders van Israël herkenden Jezus niet: niet bij de aanvang van Zijn openbaar leven en ook later niet, toen Hij sprak ‘zoals nooit iemand had gesproken’, en wonderen heeft verricht die niemand kon doen, tenzij God met hem was. Waarom niet? Waarom herkenden zij Jezus niet? Zij hadden op Hem gewacht. Zij wilden Hem zien komen. En toch, toen de tijd daar was, hebben zij Hem niet herkend. Omdat Hij niet kwam zoals de farizeeën het wilden. Zij hadden hun Messias, met hun eng-nationale opvattingen, verwacht. Zij hadden hun Messias als volksleider en koning en niet als Verlosser en arts van hun zielen gezien. Hun verwachten was alleen op het menselijke gebouwd en niet op het bovennatuurlijke geloof. Christus kwam als onbekende en grote bescheidene. Niet als koning, niet als politiek leider en boodschapper van het zuivere aardse geluk, maar als iemand die het getuigenis van de Waarheid aflegt en de goddelijke liefde openbaart. Daarmee stelde Hij de messiaanse dromen van Zijn volk teleur.

Onze Lieve Heer en Zijn Kerk nemen ook in deze wereld een bescheidener plaats in. Hij wordt ook nu niet herkend, zelfs niet door de zijnen. Dat komt doordat wij vaak een ander beeld van Christus en van Zijn missie hebben, doordat wij ons huis in deze wereld willen bouwen, doordat wij ons niet volledig aan Christus willen overgeven en naast de goddienst een privé-leventje willen houden, doordat wij onze kleine veronderstellingen niet willen loslaten.

Vandaag is al de derde zondag van de Advent. Kerstmis is nabij. Maar er is nog tijd om de essentiële vragen te stellen. Wie is Christus? Welke rol speelt Hij in mijn leven? Wat betekent dit feest werkelijk voor mij? Deze vragen moeten wij met zuivere bedoelingen stellen, niet zoals de farizeeën. Er is nog tijd om Christus te herkennen, om Hem in onze ziel en in ons hart uit te nodigen. Maar dit keer echt werkelijk, niet alleen op zondag, niet alleen in de kerk… En daarna moeten wij getuigenis over Jezus aan de wereld afleggen. Door ons leven, door onze woorden en daden moeten wij andere mensen tot Christus leiden. Door het voorbeeld van ons leven moeten de mensen tot vragen worden gebracht: Waarom is God mens geworden? Waarom komt Hij tot mij? Om mij te redden. Om mij het eeuwige leven te schenken! Amen.

Jong geleerd...

De jongste generatie van misdienaars in onze kerk is afkomstig uit verschillende landen van de wereld. Deze foto werd genomen voor aanvang van de Hoogmis op de eerste zondag van de Advent. Van links naar rechts: Charles, Jerry en Adrian, die al zeer bedreven zijn in de verschillende geledingen van het dienen tijdens de heilige Mis.

Van de pastoor: Advent, de drievoudige komst van de Heer

Beminde gelovigen,

Met de Advent beginnen we aan de eerste tijd van het nieuwe kerkelijk jaar. Advent staat voor de komst van de Heer. In de realiteit van het heil heeft deze komst meerdere betekenissen, die nauw met elkaar zijn verbonden. Allereerst herdenken wij met vreugde Zijn eerste komst als Godmens, die als persoon geboren werd in de Kerstnacht en daarmee de komst van de verlossing op aarde.

In de tweede betekenis van Zijn komst, die ook Zijn tweede komst wordt genoemd en waaruit de Kerk leeft sinds Zijn hemelvaart, staan de genade en de heilsmiddelen van de sacramenten centraal, de middelen waarin Hij tot ons komt door middel van Zijn mystiek Lichaam, de Kerk, waarin wij als ledematen zijn opgenomen en waardoor wij geheiligd worden.

De derde komst, die wij nog te verwachten hebben, is Zijn komst in grote heerlijkheid en majesteit als Rechter van levenden en doden aan het einde der tijden.

Het Kerstfeest dat wij tegemoet gaan is dus niet een sentimenteel feest van het gevoel, maar in al zijn facetten een realiteit in het goddelijke heilsplan. Ons allen wens ik toe dat wij dit goed mogen begrijpen en vooral ook zo beleven.

Met mijn priesterlijke zegen,

Pater M. Kromann Knudsen FSSP, pastoor

Doopsel van volwassenen en heilig Vormsel in de buitengewone vorm

Mgr dr J. Hendriks, hulpbisschop van Haarlem-Amsterdam, heeft een eigen website. Na de plechtigheden van Doopsel en Vormsel in onze parochie heeft hij daarover zaterdag het volgende gepubliceerd:

Twee volwassenen ontvingen op 9 november in de Amsterdamse Sint-Agneskerk het heilig Doopsel en Vormsel, dat laatste sacrament samen met drie anderen die toetraden tot de katholieke Kerk - onder hen een jonge man uit een Pinksterkerk - of de draad van het katholiek geloof weer oppakten. Voor mij was het de eerste keer dat ik deze plechtigheden in de buitengewone vorm van de Romeinse ritus ('Tridentijnse Mis') heb gedaan.

Gelukkig werd ik deskundig door de ritus geleid door de pastoor van de personele parochie voor gelovigen die verbonden zijn met de Tridentijnse vorm, pater Martin Knudsen. Natuurlijk vielen mij zo'n eerste keer de verschilen op met de gewone vorm van de Romeinse ritus, met name dat verschillende elementen van het catechumenaat, in de buitengewone vorm zijn samengebracht in de doopplechtigheid zelf. Mede door de herhalingen brengt deze klassieke vorm van de Romeinse ritus de scheiding tussen het leven vóór het doopsel en erna zeer duidelijk over, evenals de keuze die de dopeling moet maken vóór Christus; ook wordt de macht van de Satan (mede door de veelvuldige herhaling van de exorcismen) beklemtoond en de grotere macht van God met Wiens hulp wij tegen het kwaad moeten strijden. Mooi vond ik bijvoorbeeld dat de dopelingen bij het betreden van de kerk plat op de grond gaan liggen, zoals de wijdelingen in de wijdingsliturgie.

Het zal niet voor iedereen de meest geëigende vorm zijn, mede omdat door het Latijn veel van deze betekenis zal ontsnappen aan de gelovigen die de plechtigheid volgen, maar voor mij als bisschop gaf het zeker wel devotie.

Toediening H. Doopsel en H. Vormsel aan jong-volwassenen

Om 15.00 uur vanmiddag begonnen de plechtigheden behorende bij het Doopsel en Vormsel van volwassenen. Zijne Hoogwaardige Excellentie mgr J. Hendriks, hulpbisschop van Haarlem-Amsterdam, diende aan twee jong-volwassenen het sacrament van het Doopsel toe en aan vijf volwassenen, onder wie de twee dopelingen, het sacrament van het Vormsel. Na afloop van de plechtigheden werden de vormelingen en de Bisschop op de pastorie onthaald met een hapje en een drankje.

Gezeten in het geopende kerkportaal bidt de Bisschop de voorbereidende
gebeden op het sacrament van het Doopsel.

Bij terugkomst in de kerk - op weg naar het doopvont -
liggen de dopelingen een moment plat ter aarde.

De Bisschop stelt de vraag: "Wat vraagt gij van de Kerk?",
de dopeling antwoordt: "Het doopsel".

Beschikt u over meer foto's van de plechtigheden van vandaag? Mail ze dan naar info@agneskerk.org.

Van de pastoor: Toediening H. Doopsel en H. Vormsel door mgr J. Hendriks op 9 november

Beminde gelovigen,

De maand november brengt ons de gedachtenis van alle overleden gelovige zielen. Als katholieken zijn wij verplicht om voor hen te bidden en aflaten te verdienen. Zo kunnen wij hen helpen en bijstaan in hun lijden. Bedenken wij daarbij ook dat wij zelf eens tot hun schare zullen behoren.

Op zaterdag 9 november zal de hulpbisschop van Haarlem-Amsterdam, Zijne Hoogwaardige Excellentie mgr Jan Hendriks (foto), bij ons het volwassenendoopsel toedienen aan twee jonge mensen en daarna ook – aan een grotere groep van bekeerlingen – het heilig Vormsel toedienen. Deze groep gelovigen is een van de vruchten van ons apostolaatswerk in het afgelopen jaar. Blijft u bidden voor bekeringen en ook om roepingen tot het religieuze leven en het priesterschap.

In de oktobereditie van dit Informatiebulletin hebt u kunnen lezen dat er enkele belangrijke verbouwingen aan de infrastructuur van ons kerkgebouw voor de deur staan. Een nieuw, elektrisch verwarmingssysteem hangt nauw samen met de complete vervanging van de zwaar verouderde elektriciteitskabels en verlichting in de kerk. De projecten zijn daardoor zo groot van omvang en vergen dermate veel technisch onderzoek dat het nu al duidelijk is dat de geplande werkzaamheden vertraging zullen oplopen, waardoor wij het nog een winter met de oude systemen zullen moeten doen. Ik hoop op uw aller begrip hiervoor.

Met mijn priesterlijke zegen,

Pater M. Kromann Knudsen FSSP, pastoor

18 oktober 2013: Zilveren jubileum priesterbroederschap Sint Petrus (FSSP)

De priesterbroederschap Sint Petrus is opgericht door paus Johannes Paulus II op 18 oktober 1988. Deze zalige paus heeft destijds grootmoedig willen beantwoorden aan de gerechtvaardigde verlangens van de katholieken die grote waarde hechten aan de liturgische en disciplinaire traditie van de Rooms-katholieke Kerk. Toen telde de priesterbroederschap Sint Petrus elf priesters en een twintigtal seminaristen, door de genade en zegen van God is zij momenteel 236 priesters en 150 seminaristen rijk, dit alles tot eer van God en Zijn heilige Kerk, en ten dienste van het heil van de zielen.

Steeds meer gelovigen ontvangen de zegeningen van het apostolaat dat varieert van het werk in parochies, kapellen, het apostolaat onder jongeren, op scholen, in ziekenhuizen enzovoorts, kortom: heel het apostolaat van een katholiek priester.

De priesterbroederschap vormt haar priesters volgens de Traditie van de seminaries van de Rooms-katholieke Kerk, zowel op het gebied van de onderwezen leer, die getrouw is aan het hoogste Leergezag en verrijkt met de theologie van de grote Kerkleraren – in het bijzonder de heilige Thomas van Aquino – alsook op het gebied van de spiritualiteit die haar bron vindt bij de meest betrouwbare geestelijke schrijvers.

Binnen de Kerk is zij een 'Gemeenschap van Apostolisch Leven'. Haar priesters praktiseren, hoewel zij geen kloosterling zijn, een leven in gemeenschap. Met betrekking tot de liturgie is de broederschap Sint Petrus ten diepste verbonden met de buitengewone vorm van de Romeinse ritus; hieruit bestaat haar bijzondere karakter, haar roeping. Derhalve celebreren de priesters de heilige Mis en dienen zij de sacramenten toe volgens de liturgische boeken die sinds 1962 van kracht zijn. De Heilige Stoel erkent jegens de broederschap deze bijzondere liturgische doelstelling die haar bijzondere karakter uitmaakt. De statuten van de broederschap werden door de Heilige Stoel op 29 juni 2003 definitief goedgekeurd.

Vandaag bieden de gelovigen van onze parochie
hun hartelijke felicitaties aan in verband
met het zilveren FSSP-jubileum.

Van de pastoor: Werkzaamheden in de kerk

Beminde gelovigen,

Deze maand wil ik u graag iets vertellen over de werkzaamheden die binnenkort in onze kerk zullen plaatsvinden.

Zoals u bemerkt zult hebben is de geluidsinstallatie in de kerk niet meer te gebruiken. Dat is voor u, als kerkganger, een groot nadeel. Het is inmiddels gelukt om een nieuwe installatie te vinden die voldoet aan de eisen van een grote ruimte zoals onze kerk. Vanaf de eerste zondag in oktober zal de nieuwe installatie werkend zijn.

In de winter kan het in de kerk uiterst koud zijn, met temperaturen die het vooral ouderen onmogelijk maken om langdurig in de kerk te verblijven. Het huidige verwarmingssysteem is niet efficiënt en met de hoge prijs van stookolie ook een zeer kostbaar systeem geworden. In het najaar zal een nieuw verwarmings¬systeem worden geïnstalleerd in het voorste gedeelte van de kerk (bij de banken met het rode pluche). De benodigde investering in dit (elektrische) systeem zal binnen enkele jaren worden terugverdiend.

De werkzaamheden zullen voor enige overlast zorgen, vooral voor de dagelijkse kerkgangers, maar omdat zij van groot nut zijn en ook tot financiële besparing zullen leiden in de exploitatie van het kerkgebouw, hoop ik dat u dit ongemak zult willen verdragen.

Oktober is Rozenkransmaand. In deze Mariale maand hoop ik u te zien bij het dagelijkse Rozenkransgebed in onze kerk.

Met mijn priesterlijke zegen,

Pater M. Kromann Knudsen FSSP, pastoor

Zestiende zondag na Pinksteren

De Kerk viert de geboorte van de heilige maagd Maria op 8 september,
vandaag als commemoratie bij de zestiende zondag na Pinksteren.

Epistel
Efes. 3, 13–21
Broeders, ik bid u, dat gij niet de moed verliest om wille van de wederwaardigheden, die ik voor u verduur; want dat is juist een eer voor u. Daarom buig ik mijn knieën voor de Vader van onze Heer Jezus Christus, aan Wie alle vaderschap in de hemel en op aarde zijn naam ontleent: Moge Hij overeenkomstig de rijkdom van Zijn glorie u geven: dat gij naar de inwendige mens krachtig wordt gesterkt door Zijn Geest, en dat Christus woont in uw harten door het geloof; opdat gij, aldus geworteld en bevestigd in de liefde, in staat zijt om met alle heiligen de breedte en de lengte, de hoogte en de diepte te begrijpen, en de liefde van Christus te kennen, die alle begrip te boven gaat, om aldus volmaakt te worden naar heel de volheid Gods. Aan Hem nu, Die bij machte is om door de kracht, die in ons werkt, veel meer tot stand te brengen, dan wij kunnen vragen of begrijpen, aan Hem zij de eer in de Kerk en in Christus Jezus tot in alle geslachten van de eeuwen der eeuwen. Amen.

Evangelie
Lc. 14, 1–11
In die tijd kwam Jezus op een sabbat in het huis van een der voornaamste farizeeën, om de maaltijd te gebruiken; en zij letten zeer scherp op Hem. En zie, daar stond voor Hem een man, die aan waterzucht leed. En Jezus richtte Zich tot de wetgeleerden en farizeeën met de vraag: Mag men op de sabbat iemand genezen of niet? Maar zij zwegen. Dan legde Hij Zijn hand op hem, genas hem en liet hem heengaan. Maar tot de anderen sprak Hij: Wie van u zal niet zijn ezel of zijn os, die in een put valt, terstond er uit halen, al is het een sabbatdag? En zij wisten niets daartegen in te brengen. Ook hield Hij aan de gasten een gelijkenis voor, omdat Hij bemerkte, hoe zij de eerste plaatsen uitzochten; en Hij sprak tot hen: Als gij ter bruiloft wordt genodigd, neem dan niet de eerste plaats in; want misschien is er iemand genodigd, die voornamer is dan gij; en dan zou hij, die u en hem heeft uitgenodigd, u komen zeggen: Maak plaats voor deze; dan zoudt gij met schaamte de laatste plaats moeten innemen. Maar als gij genodigd zijt, neem dan de laatste plaats; wanneer dan uw gastheer binnenkomt, zal hij tot u zeggen: Vriend, ga hoger op! Dat zal een eer voor u zijn in het oog van al de disgenoten. Want al wie zich verheft, zal vernederd, maar wie zich vernedert, zal verheven worden.

Overweging
Gedurende de lange reeks zondagen na Pinksteren laat de Kerk ons in haar gebeden steeds opnieuw dezelfde hoofdgedachten overwegen, namelijk hoe het goddelijke heilsplan zich in ons moet verwezenlijken en hoe wij ons christelijk leven moeten beleven. Om ons dit te verduidelijken kiest zij voor ieder zondag enkele teksten uit de Heilige Schrift uit, die ons misschien vrij algemeen voorkomen, maar die uiterst geschikt zijn om onze christelijke levenshouding te bepalen. Vandaag wijst de lezing van het Evangelie hoofdzakelijk op de noodzaak alle dubbelzinnigheid, alle schijnheiligheid, alle verwaandheid en elke valse trots uit ons leven te weren, om ons met een oprecht en nederig hart aan de dienst van God te wijden, nederig erkennend dat de verwezenlijking van dit christelijke levensprogramma in ons het eigen werk van Gods genade in ons is. Het is deze genade die zichtbaar wordt in het Evangelie door de genezing van iemand die lijdt aan waterzucht. Maar omdat het een sabbat was, wekte deze genadebemiddeling ontevredenheid op bij de farizeeën, die in de naam van een voorschrift uit de wet aan het hoogste gebod, namelijk dat van de liefde, zouden verzuimen.

In het tweede deel van het Evangelie van vandaag wordt ons door een gelijkenis geleerd in welke gezindheid wij moeten liefhebben, namelijk in eenvoud en nederigheid. Christus Zelf heeft ons daarvan het levende voorbeeld gegeven toen Hij Zich offerde voor onze zonden. Zijn liefde is ook bij ons gebleven door de sacramenten, vooral in het heilig Sacrament van het Altaar. De farizeeën dachten dat zij zichzelf de gerechtigheid zouden kunnen geven door de letter van de wet te volgen. Christus laat ons echter duidelijk zien dat de gerechtigheid ontvangen moet worden, zoals degene die aan waterzucht lijdt zijn gezondheid ontvangt. Wij ontvangen de liefde niet in trots, maar in eenvoud en nederigheid.

De wijze waarop een katholiek de heilige communie ontvangt is een goed voorbeeld van de twee geestesgesteldheden die vandaag in het Evangelie worden getoond. De geknielde ontvangst van de communie op de tong laat de eenvoudige en nederige afhankelijkheid van Gods genade zien en maakt aan een ieder duidelijk dat wij zelf niets vermogen, maar slechts – zoals een klein kind – gevoed kunnen worden. Als wij volledig van deze houding doordrongen zijn, dan kan de goddelijke genade zich ten volle in onze ziel ontplooien. Daar staat tegenover de trotse houding van de handcommunie, die te vergelijken is met de farizeeër die denkt zichzelf het heil te kunnen geven door de uiterlijke navolging van de wet, maar die geen nederige en eenvoudige afhankelijkheid kent tot de liefde van God.

Beoefenen wij de eenvoudige nederigheid, waarin de genade en de liefde van God zo vruchtbaar worden. Stellen wij niet onszelf op de eerste plaats, maar erkennen wij dat wij arme schepselen zijn die volledig afhankelijk zijn van het erbarmen van God, zoals de maagd Maria heeft gedaan, wier geboorte wij vandaag vieren.

Eerste vrijdag, toegewijd aan het H. Hart van Jezus



Heer, schenk aan alle volkeren rust en vrede. Geef dat over de gehele aarde deze kreet mag weerklinken:
"Eer aan het goddelijk Hart dat ons het heil heeft gebracht. Aan dat Hart zij eer en lof in eeuwigheid!"



Het heil van een koning is niet zijn leger,
de overwinning van een krijger is niet zijn kracht.
Ruiterij ter overwinning is een illusie;
een leger brengt niet het heil.
God waakt over hen die Hem vrezen,
die hun hoop stellen op Zijn Liefde,
om hen te ontrukken aan de dood,
hen in leven te houden bij hongersnood.

Vol hoop zien wij uit naar de Heer:
Hij is voor ons een steun en een schild.
De vreugde in ons hart komt van Hém,
Ons vertrouwen berust in Zijn heilige Naam.
Moge Heer, Uw Liefde over ons opgaan
omdat onze hoop gevestigd is op U!

En nu, koningen, wilt verstaan,
komt tot inkeer, rechters der aarde.
Dient de Heer met vrees,
betuigt Hem huiverend uw eerbied.
Wordt Hij vertoornd, dan zijt gij verloren:
Zijn toorn zal onverwacht ontbranden.
Zalig zijn zij die bij Hém hun toevlucht zoeken!

(naar: Psalm 32)

Van de pastoor: Gebed voor vervolgde christenen

Beminde gelovigen,

In de afgelopen jaren zijn wij getuigen geweest van de veranderingen die in het Midden-Oosten hebben plaatsgevonden. Via katholieke media bereiken ons ook de berichten dat de oeroude christelijke gemeenschappen daar in hun bestaan bedreigd worden. Ik denk in het bijzonder aan de christenen in Irak, Syrië en Egypte, die door de omwentelingen in die landen hun vrijheid zijn kwijtgeraakt.

Zij gaan nu gebukt onder gruweldaden, terreur en moordaanslagen door extreme islamieten. De destabilisatie van de regio heeft geleid tot de de vlucht van honderdduizenden mensen en tot de dood van zovelen.

Bijven wij voortdurend bidden voor de vervolgde christenen, in de genoemde landen, maar ook elders op de wereld, vooral de heilige Rozenkrans, waarmee Onze Lieve Vrouw de wereld bedwingt. Door het gebed en door ons katholieke geloof ontvangen wij de kracht om de rechtvaardigheid te erkennen. Door beoefening van de deugden ontvangen wij de kracht om deze door te zetten. Maar bovenal moeten wij elke dag onze toevlucht zoeken in het gebed, verenigd met Onze Lieve Vrouw.

Met mijn priesterlijke zegen,

Pater M. Kromann Knudsen FSSP, pastoor

---

Aanstaande vrijdagnacht - van 6 op 7 september - wordt er in de Onze Lieve Vrouwekerk (Keizersgracht 218, Amsterdam) voor Syrië een nachtwake gehouden met aanbidding van het Allerheiligste Sacrament van het Altaar. Het begint op vrijdagavond 6 september om 21.00 uur en duurt tot 9.00 uur op zaterdagochtend 7 september. Gedurende de nacht worden onder meer gezamenlijk en in eenheid de Rozenkrans en de Kruisweg gebeden.

Paus Franciscus heeft zaterdag 7 september uitgeroepen tot een vasten- en gebedsdag om vrede in Syrië, het Midden-Oosten en in de gehele wereld. De Paus nodigt iedereen uit om hieraan op een of andere wijze deel te nemen.

Europees burgerinitiatief: Een van ons

'Een van ons' is een van de eerste geregistreerde burgerinitiatieven in de Europese Unie. Het doel van het initiatief is in belangrijke mate de bescherming te bevorderen van het menselijk leven vanaf de conceptie in Europa – binnen de mogelijkheden van de bevoegdheden van de EU, gebaseerd op de definitie van het menselijk embryo als het begin van de ontwikkeling van menselijk leven.

'Een van ons' vraagt de EU onder meer om de financiering te beëindigen van activiteiten die de vernietiging van menselijke embryo's veronderstellen, in het bijzonder met betrekking tot onderzoek, ontwikkelingshulp en volksgezondheid. Dit zal worden gedaan door een verandering in het financiële reglement van de EU dat de besteding van het EU-budget bepaalt. Een verbod op een dergelijke financiering zal een grote bijdrage leveren aan de samenhang binnen de EU.

Wat is een Europees burgerinitiatief?
Een Europees burgerinitiatief is een nieuw instrument voor participatieve democratie. Het is een uitnodiging aan de Europese Commissie om wetsvoorstellen te doen met betrekking tot zaken die vallen binnnen de bevoegdheden van de EU. Een burgerinitiatief moet door minstens een miljoen EU-burgers ondersteund worden, afkomstig uit ten minste 7 van de 27 lidstaten. Een burgerinitiatief is mogelijk binnen ieder gebied waar de Commissie de bevoegdheid heeft om wetgeving voor te stellen.

Potentieel resultaat
Het Europees burgerinitiatief 'Een van ons' heeft een grotere politieke kans van slagen dan enig ander initiatief tot nu toe ondernomen om de waardigheid van de persoon en het leven vanaf de conceptie op Europese schaal te beschermen. Indien consensus wordt bereikt onder één miljoen burgers of meer, zou een concrete ethische norm kunnen worden vastgesteld in heel Europa met betrekking tot de eerbiediging van de waardigheid van elk lid van de menselijke familie, ongeacht hoe jong het is. De gewenste uitkomst van het initiatief is een concreet verbod op het levenvernietigend beleid in de EU-begroting, alsmede een politieke verandering en een groter bewustzijn van de noodzaak de wens van vele Europese burgers te respecteren. Bovendien zou de wetgeving van het Europees Hof van de Rechten van de Mens, waar veel bio-ethische zaken nog aanhangig zijn, positief kunnen worden beïnvloed.

Organisatie
'Een van ons' wordt breed gedragen: door christenen, politici, leden van het Europees parlement, en maatschappelijke en religieuze leiders, onder wie zowel emeritus paus Benedictus XVI als paus Franciscus. Velen hebben uitgesproken het initiatief op verschillende manieren te steunen. Naast het verantwoordelijke burgercomité, bestaande uit zeven burgers uit verschillende landen, stuurt een centraal coördinatiekantoor het initiatief aan.

Het Europees burgerinitiatief is in Nederland van start gegaan op 22 maart jl. Gedurende dit jaar zullen minstens 1 miljoen handtekeningen (op papier of elektronisch) moeten worden verzameld.

U kunt de steunbetuiging tekenen door hier te klikken. Uw steun is van levensbelang.

Van de pastoor: Vruchten van het apostolaat

Beminde gelovigen,

De meesten van u ontmoet ik regelmatig op zondag of door de week na de heilige Mis, maar daarbij komt het er vrijwel nooit van om iets over ons apostolaat te vertellen. Daarom wil ik u op deze plaats iets laten weten over de vruchten die dit jaar zijn voortgebracht.

Er zijn momenteel drie jonge mensen die zich erop voorbereiden om katholiek te worden. Twee van hen zullen in het komende najaar het heilig Doopsel ontvangen en hun eerste heilige Communie doen. De drie bekeerlingen zullen volgend jaar rond Pasen het heilig Vormsel ontvangen. Bidden wij in deze maand vooral tot de heilige Moeder Gods, dat zij deze drie jonge mensen verder wil begeleiden en hen trouw in het geloof wil bewaren.

In het voorjaar en de vroege zomer werden enkele van onze oudere kerkgangers onverwacht door ziekte getroffen. Drie van hen zijn, gesterkt door de laatste sacramenten (H. Oliesel), in het geloof gestorven. Ook hen willen wij blijvend in onze gebeden gedenken.

Ik hoop u allen te zien op het feest van Maria Tenhemelopneming bij het plechtige Rozenkransgebed en bij de heilige Mis, die op dit hoogfeest verplicht is om bij te wonen.

Ik wens u allen een gezegende zomertijd!

Met mijn priesterlijke zegen,

Pater M. Kromann Knudsen FSSP, pastoor

Van de pastoor: Overvloedige zegeningen

De zeven sacramenten.

Beminde gelovigen,

Laten wij niet vergeten wat een genade het is om katholiek te zijn en evenmin waarom wij tot de Kerk behoren. Het lijkt voor ons, mensen, vaak alsof het allemaal heel gewoon is, en al snel vergeten wij de werkelijke betekenis van dit alles. Op 29 juni jl. zijn er opnieuw priesters gewijd voor de Traditie. Zij weten dat zij vóór alles God moeten dienen om iets te kunnen betekenen en Hem moeten zoeken in alles wat zij doen en ondernemen.

Voor ons allen geldt dat wij niet katholiek zijn om allerlei activiteiten te ontplooien. Door de bijstand van de Kerk, en geheiligd door de sacramenten, worden wij in staat gesteld om de weg naar de hemel te betreden, om daar God in eeuwigheid te aanbidden. God is het werkelijke doel van ons bestaan. Wanneer wij dit voor ogen blijven houden, dan kunnen wij tijdens ons aardse verblijf ook onze handel en wandel op het juiste pad houden. Maar zodra wij dit vergeten, dan komen wij terecht in het labyrint van verwarring en desoriëntatie, waarin zo veel mensen gevangen zitten.

Realiseert u zich goed dat u door de ware geloofsleer en door de heiliging van de sacramenten overvloedige zegeningen hebt mogen ontvangen! En weet ook dat het alleen de priesters zijn die deze sacramenten kunnen toedienen. Daarom roep ik u op om dagelijks te bidden voor de priesters van de Traditie, en om veel nieuwe en heilige roepingen. Laten wij in de Kerk en in onze godsdienst zoeken naar God en niet naar wat wij zelf willen.

Met mijn priesterlijke zegen,

Pater M. Kromann Knudsen FSSP, pastoor

Naam toegekend aan personele parochie

Het beeld van de H. Jozef in onze kerk
op het aan hem gewijde altaar.

Op 24 juni 2013 heeft de bisschop van Haarlem-Amsterdam, mgr Jozef Punt, een decreet uitgevaardigd, waarin hij de naam bekend maakt van de personele parochie voor de traditionele Latijnse liturgie bij de Sint-Agneskerk. Deze naam luidt: H. Jozef, patroon van de H. Kerk.

De parochie, die in januari van dit jaar door de Bisschop is opgericht, had tot nog toe geen naam. Er is gekozen voor de H. Jozef omdat hij ons reeds vele gunsten heeft bewezen, vooral nadat we in 2012/2013 een heel jaar novenen tot hem hebben gebeden voor het behoud van het traditionele apostolaat bij onze kerk.

We hebben bovendien een Sint-Jozefaltaar in de kerk (helemaal rechts), waar ook een beeld van hem is geplaatst.

H. Jozef, beschermer van de H. Kerk, bid voor ons.

Vandaag van 12 tot 17 uur: Uitstelling van het Allerheiligste Sacrament van het Altaar

Laten wij regelmatig de Heer bezoeken,
zoals Hij onder ons verblijft,
en bidden we dan om veel priesterroepingen,
en om een betrouwbare opleiding voor hen,
zoals de Kerk die verlangt,
en om standvastigheid in hun roeping.
Dan is ons gebed vruchtbaar voor velen
en zal de redding uit de zonde,
die Christus voor ons bewerkt heeft,
steeds meer een feit worden.

God zal u lonen voor dit gebed
en de Kerk is u dankbaar.

Derde zondag na Pinksteren

De barmhartige Christus door Jaun Martinez Montanes (1603)

Epistel
Petr. 5, 6-11
Veelgeliefden, buigt u nederig onder de machtige hand van God; dan zal Hij u verheffen op de dag van de bezoeking. Werpt al uw bezorgdheid op Hem; want Hij draagt zorg voor u. Weest op uw hoede, en blijft waakzaam; want uw vijand, de duivel, gaat rond als een brullende leeuw, en zoekt, wie hij kan verslinden; weerstaat hem door de kracht van uw geloof, en bedenkt, dat uw christenbroeders over de gehele wereld hetzelfde lijden treft. Maar de God van alle genade, die ons heeft geroepen tot Zijn eeuwige glorie in Christus Jezus, Hij zal ons na een weinig lijden tot volmaaktheid brengen, ons versterken en bevestigen. Aan Hem de glorie en de opperheerschappij in de eeuwen der eeuwen. Amen.

Evangelie
Lc. 15, 1-10
In die tijd kwamen de tollenaars en de zondaars tot Jezus, om naar Hem te luisteren. Maar de farizeën en schriftgeleerden morden en zeiden: Deze man ontvangt zondaars en eet met hen! Doch Hij hield hun de volgende gelijkenis voor: Wie van u, die honderd schapen heeft, en er één van verliest, laat niet de negenennegentig in de woestijn achter, om het verlorene te zoeken, tot hij het vindt? En als hij het gevonden heeft, legt hij het vol vreugde op zijn schouders, en thuisgekomen roept hij vrienden en buren bijeen en zegt hun: Verheugt u met mij, want ik heb mijn schaap teruggevonden, dat verloren was! Ik zeg u: zó zal er meer vreugde zijn in de hemel over één zondaar, die zich bekeert, dan over negenennegentig rechtvaardigen, die geen bekering nodig hebben! Of welke vrouw, die tien drachmen bezit, en er één drachme van verliest, zal niet de lamp aansteken, en het huis uitvegen, en zorgvuldig zoeken, tot zij ze vindt? En als zij ze gevonden heeft, roept zij vriendinnen en buren bijeen en zegt: Verheugt u met mij; want ik heb de drachme teruggevonden, die ik verloren had! Zó - zeg Ik u - zal er vreugde zijn bij de engelen Gods over één zondaar, die zich bekeert!

Overweging
In het epistel van vandaag spoort Sint Petrus ons aan tot geduld en tot vertrouwen. “Vernedert u dus onder Gods machtige Hand”, zegt hij, “opdat Hij u te Zijner tijd moge verheffen.” Verheven zullen wij worden in Jezus Christus, dus werpen wij al onze bekommernis op Hem, want Hij draagt zorg voor ons. Zien wij toch naar Christus en dragen wij aan Hem alles op, en zijn wij geduldig bij het dragen van ons eigen kruis.

Het lijden is, net zoals een bekoring, een gelegenheid tot overwinning of tot nederlaag. Een reden te meer om in gebed en in de eenzaamheid met God de kracht te zoeken tot aanvaarding van hetgeen waaraan wij toch niet kunnen ontsnappen: het lijden in ons aardse bestaan. Niet het lijden kunnen wij weghalen, maar de manier waarop wij daarmee omgaan. Wij kunnen het lijden vruchtbaar maken doordat wij daarin een gemeenschap met Jezus zoeken, doordat wij het lijden dragen in liefde, uit dankbaarheid voor onze verlossing. Wij kunnen deze vruchtbare realiteit ook afwijzen en bitterheid over ons aardse bestaan opwekken. Deze laatste keuze geeft geen toegang tot Gods levengevende gemeenschap, het eeuwig leven, maar verlokt de mens tot compensatie van het lijden door allerlei plezierzucht, en maakt hem blind voor het hogere doel van het menselijk leven. Dat doel is om reeds tijdens het aardse leven de gemeenschap met God te zoeken en om dit huidige leven te heiligen met de genade die God geeft door het leven in de Kerk, het Lichaam van Christus. Dit lichaam opent voor ons een oneindige geestelijke rijkdom en werkelijkheid.

Want verenigd in het mystieke lichaam brengen wij een gezamenlijk offer, dat allen ten goede komt. Ons lijden, geheiligd door de verheven vriendschap met Christus, helpt om hen te heiligen, die nog niet geloven, en om hen die in het lijden geen zin zien tot Christus en tot God te voeren. Op deze wijze wordt al het lijden dat ons ongevraagd overkomt een uitmuntend apostolaat. Dit is de wonderbare uitwerking van onze eenheid met Christus Die Zelf voor alle tijden en voor alle mensen heeft geleden. Hij vraagt van ons dat wij ons lijden met geduld en met liefde dragen, want de vrucht van het lijden is de verlossing.

Gouden regen in de pastorietuin.

Van de pastoor: Diakenwijdingen in Wigratzbad

Handoplegging door de aartsbisschop tijdens de wijding.

Mgr F. Bacqué met de pasgewijde diakens.

Het is een grote vreugde dat Zijne Hoogwaardige Excellentie mgr François Bacqué op zaterdag 25 mei jl. de nieuwe diakens heeft gewijd op ons seminarie in Wigratzbad. Wij kennen mgr Bacqué van zijn aanwezigheid op het feest van Maria Tenhemelopneming in 2010 in onze kerk, als toenmalig apostolisch nuntius in ons land. Deze keer heeft hij de Mis niet alleen bijgewoond, maar zelf de plechtige pontificale Mis opgedragen.

Weinig vreugdevol is de status van de financiën van onze kerk en parochie. Zoals u weet moet iedere kerk en elke parochie zichzelf kunnen financieren. Tot en met 2012 lukte het ons om net uit de rode cijfers te blijven, maar in de eerste maanden van 2013 constateren we een aanzienlijke achteruitgang in giften. Ook de zondagse collecte is met zo’n 30% gedaald. Deze ontwikkeling baart mij grote zorgen. Ik hoop dan ook dat degenen onder u die daartoe in staat zijn gul zullen blijven geven.

Het is eigenlijk heel eenvoudig: Willen we dat er over 20 of 30 jaar ook nog een apostolaat van de broederschap zal zijn, en een Agneskerk, dan zijn nu reeds grotere giften en testamentaire beschikkingen nodig. Denkt u er eens over na wat u concreet kunt doen om de toekomst van kerk en apostolaat zeker te stellen. Voor informatie en inlichtingen kunt u zich wenden tot een van de bestuursleden of de priesters.

Met mijn priesterlijke zegen,

Pater M. Kromann Knudsen FSSP, pastoor

Hoogfeest van het Allerheiligste Sacrament (Sacramentsdag)

Het feest van het Allerheiligst Sacrament (Sacramentsdag) valt op de tweede donderdag na Pinksteren. In veel landen (ook in Nederland) wordt het ook gevierd op de tweede zondag na Pinksteren.

Sacramentsdag herdenkt, net als Witte Donderdag, de instelling van het Sacrament des Altaars. Paus Urbanus stelde in 1264 deze dag als een verplichte feestdag in op de donderdag na het Octaaf van Pinksteren, omdat hij vond dat het vasten- en boetekarakter van Witte Donderdag het feestelijke herdenken van het Laatste Avondmaal en de instelling van de Eucharistie (en het priesterschap) enigszins in de weg stond. Die beslissing heeft uiteraard de sacramentsdevotie sterk bevorderd. Voor zijn uitverkiezing tot paus was Urbanus aartsdiaken van Luik, waar hij in 1247 mee aan de basis stond van het ontstaan van Sacramentsdag.

Traditioneel trokken op Sacramentsdag of op de zondag erna alom kleurrijke sacramentsprocessies door de straten van steden en dorpen. Na een tijd van verwaarlozing komt op verscheidene plaatsen deze traditie weer in zwang, en niet alleen in Rome of in Lourdes, maar ook in New York en Amsterdam en in veel andere plaatsen.

In Rome viert de Paus op Sacramentsdag de heilige Mis in de open lucht op het plein voor de basiliek van Sint Jan van Lateranen. Daarna wordt, in de voetsporen van paus Urbanus IV, het heilig Sacrament in een plechtige stoet naar het plein voor de basiliek Santa Maria Maggiore gebracht. De stoet trekt anderhalve kilometer over de Via Merulana. Het is een stoet waarin alle geledingen van de katholieke Kerk hun eigen kleuren laten zien: de misdienaars en acolieten in het wit, de mannelijke en vrouwelijke religieuzen in allerlei soorten blauw, bruin, grijs en wit, de priesters in het zwart, de bisschoppen in het paars, de kardinalen in het rood, en ten slotte de Paus in het wit. Maar het centrum van de stoet is niet de Paus, maar het Allerheiligst Sacrament, de heilige Hostie in de gouden houder, de monstrans. Hierop is de aandacht van de toeschouwer gericht. Men knielt en buigt eerbiedig het hoofd, want HET IS JEZUS ZELF DIE HIER AANWEZIG IS.

Naast de processie met het heilig Sacrament is de aanbidding ervan een uitdrukking van eucharistische vroomheid die onterecht vaak als ouderwets wordt beschouwd.

Theologen hadden (en hebben nog altijd) bezwaar tegen Eucharistische aanbidding en processies, alsof het concurrentie was voor de viering van de heilige Mis. Paus Benedictus XVI wijdt een belangrijke passage van zijn apostolische exhortatie aan dit onderwerp, waarin hij de zaken recht zet:

Een van de meest intense momenten van de Synode is geweest, toen wij ons, samen met heel veel gelovigen, naar de Basiliek van de heilige Petrus hebben begeven voor de eucharistische Aanbidding. Met dat gebaar van gebed wilde de Synodevergadering de aandacht vestigen - en dat niet alleen met woorden - op het belang van de intrinsieke band tussen Eucharistieviering en aanbidding. In dit belangrijke aspect van het geloof van de Kerk, ligt een van de beslissende elementen van de kerkelijke weg zoals die werd afgelegd na de liturgische vernieuwing die het Tweede Vaticaans Concilie heeft gewild. Terwijl de eerste stappen op de weg van de hervorming gezet werden, werd soms de intrinsieke band tussen de heilige Mis en de aanbidding van het allerheiligst Sacrament onvoldoende duidelijk gezien. Een destijds verbreide tegenwerping bijvoorbeeld, ging uit van de stelling volgens welke het eucharistisch Brood ons niet gegeven zou zijn om te worden beschouwd maar, maar om te worden gegeten. In het licht van de gebedservaring van de Kerk, bleek deze tegenstelling elke grondslag te missen. Reeds Augustinus heeft gezegd: "Nemo autem illam carnem manducat, nisi prius adoraverit; peccemus non adorando". (Niemand eet dit vlees zonder het eerst te aanbidden; wij zouden zondigen door het niet te aanbidden.)

In de Eucharistie komt ons immers de Zoon van God tegemoet en verlangt Zich met ons te verenigen; de Eucharistische aanbidding is niets anders dan de vanzelfsprekende ontwikkeling van de Eucharistieviering, die in zichzelf de grootste daad van aanbidding is van de Kerk.

De Eucharistie ontvangen betekent zich de houding van aanbidding aannemen jegens Hem die wij ontvangen. Juist zo en alleen zo worden wij één geheel met Hem en ontvangen wij in zekere zin een voorsmaak van de schoonheid van de hemelse liturgie. De daad van aanbidding buiten de heilige Mis zet voort en maakt intenser wat tijdens de liturgische viering is gebeurd. Immers, "alleen in de aanbidding kan een diep en waarachtig ontvangen rijpen. En juist in deze persoonlijke daad van ontmoeting met de Heer rijpt vervolgens ook de sociale zending die in de Eucharistie opgesloten ligt en die niet alleen de barrière wil slechten tussen de Heer en ons, maar ook en vooral de barrières die ons van elkaar scheiden".

Samen met de synodale Vergadering beveel ik daarom aan de Herders van de Kerk en aan het Volk van God van harte de eucharistische aanbidding aan, zowel de persoonlijke als de gemeenschappelijke.

In dit verband zal een adequate catechese van groot nut zijn, waarin aan de gelovigen het belang wordt uitgelegd van deze daad van eredienst, die het mogelijk maakt de liturgische Viering dieper en met meer vrucht te beleven. Het zou vervolgens goed zijn om, in de mate dat het mogelijk is, vooral in de dichtst bevolkte centra kerken of oratoria aan te wijzen die uitdrukkelijk gereserveerd worden voor de eeuwigdurende aanbidding. Ik beveel het bovendien aan, dat de kinderen in de catechetische vorming en in het bijzonder tijdens de voorbereidingstrajecten voor de Eerste Communie, bekend worden gemaakt met de betekenis en de schoonheid van het verwijlen in de tegenwoordigheid van Jezus, door hun de eerbiedige verwondering bij te brengen voor zijn aanwezigheid in de Eucharistie.

Ik zou hier bewondering en steun tot uitdrukking willen brengen voor de Instituten van godgewijd leven waarvan de leden een aanzienlijk deel van hun tijd aan de eucharistische aanbidding wijden. Zo geven zij aan allen het voorbeeld van personen die zich laten modelleren door de werkelijke tegenwoordigheid van de Heer. Insgelijks wil ik de verenigingen van gelovigen aanmoedigen evenals de broederschappen die deze praktijk als hun speciale verplichting op zich nemen, en die zo zuurdesem van contemplatie worden voor heel de Kerk en een herinnering aan de centrale plaats van Christus voor het leven van afzonderlijke mensen en van gemeenschappen.

De persoonlijke relatie die de afzonderlijke gelovige onderhoudt met Jezus, zoals Hij in de Eucharistie aanwezig is, verwijst hem steeds naar het geheel van de kerkelijke gemeenschap, doordat zij in hem het besef voedt van zijn toebehoren aan het Lichaam van Christus. Naast de uitnodiging aan de gelovigen afzonderlijk om persoonlijk tijd te vinden voor het gebed bij het Sacrament van het altaar, beschouw ik het ook als mijn plicht om de parochies zelf en de andere kerkelijke groeperingen aan te sporen momenten van gemeenschappelijke aanbidding te bevorderen. Het moge duidelijk zijn dat de reeds bestaande vormen van eucharistische devotie heel hun waarde behouden. Ik denk bijvoorbeeld aan de eucharistische processies, vooral de traditionele processie op het hoogfeest van het Corpus Domini - Sacramentsdag -, aan de praktijk van het Veertigurengebed, aan de lokale, nationale en internationale eucharistische congressen, en aan andere soortgelijke initiatieven. Worden zij op passende wijze bij de tijd gebracht en aan de verschillende omstandigheden aangepast, dan verdienen zulke vormen van devotie ook vandaag de dag te worden gecultiveerd.

Lauda Sion zijn de woorden, naar de tekst van Sint Thomas van Aquino, waarmee de sequentie op Sacramentsdag begint. De sequentie (naar het Latijnse werkwoord sequi, vervolgen) is een hymne in dichtvorm, die in een plechtige heilige Mis gebeden of gezongen wordt na het Alleluja (dat volgt op de epistellezing) en voor het evangelie. Het lied legt de betekenis van het feest uit.

Sion, loof uw Heil en Hoeder!
Loof nu uwen Vorst en Voeder,
In gezang en jubellied!
Loof! En waag uw stoutste pogen:
Hij gaat allen lof te boven,
Tot Zijn lof volstaat Gij niet!

Keur van stof wordt u op heden
Voorgesteld tot lof en beden:
’t Levend Brood, dat Leven geeft:
’t Brood, dat naar wij zeker weten,
Bij het heilig Avondeten
Hij de Twaalf gegeven heeft.

Vol zij ’t loflied, rijk aan klanken!
Waardig en van vreugde sprank’lend
Zij der ziele jubellied:
Nu wij op dit hooggetij herdenken,
Hoe van ’t Maal, dat Hij ons wilde schenken,
De eerste viering is geschied.

Aan des nieuwen Konings maaltijd
Geeft aan ’t oude Paaslam afscheid
’t Nieuwe Lam van ’t Nieuw Verbond;
’t Nieuwe heeft het Oud’ verjaagd,
Waarheid schaduw weggevaagd,
Duisternis voor licht verzwond.

Wat de Heer bij ’t avondmalen
Deed, gebood Hij te herhalen
Ter gedachtenis aan zijn dood:
En, gehoorzaam, consacreren
Wij, naar Zijn hoogheilig leren
Tot Heilsoffer wijn en brood.

Christenen als geloofsstuk leren;
Dat hier wonderbaar verkeren
Brood in Vlees, en wijn in Bloed.
Wat verstand noch oog doorschouwen,
Hecht geloof in vast betrouwen
- Zij ’t een wonder! – houden doet.

Kostbaarheên van ’t rijkst gehalte
Gaan hier schuil in twee gestalten,
Die slechts lout’re tekens zijn:
’t Bloed als drank, het Vlees als spijze;
Toch blijft onverdeelderwijze
Christus gans in beider schijn.

Niet gebroken bij het eten,
Niet verdeeld, niet stukgebeten:
Nut men Hem gans ongedeerd.
Nutten één of duizendtallen:
Ieder nut zoveel als allen:
En géén nutten Hem verteert.

Goeden, bozen nutten beiden:
Doch hun lot is zeer verscheiden:
Leven of verdoemenis.
Dood de bozen, goeden ’t Leven:
Zie, waar eend’re Spijs gegeven,
Hoe verschillend de uitkomst is.

Wordt ook ’t Sacrament gebroken,
Weifel niet! Houd onweersproken:
Wat is in ’t geheel verstoken,
Schuilt ook gans in ieder deel.
D’inhoud zelf kan niemand breken:
’t Breken raakt alleen het teken:
Van ’t betekende, onbezweken,
Blijft en staat en bouw geheel.

Zie, wat Eng’lenbrood wij prijzen,
Pelgrims voedt op d’aardse reize,
Waarlijk brood, Gods kind tot spijze,
- Wee, die ’t voor de honden gooit! –
Voorbeduid in de oude dagen,
Die het Isaakoffer zagen,
’t Paaslam plechtig opgedragen,
’t Manna den Vaderen gestrooid.

Goede Herder, Brood waarachtig,
Jesu, wees ons arme’ indachtig
Voed ons en behoed ons krachtig:
Maak Uw glorie ons deelachtig
In des Levens land en loon.
Gij, Almogende en Alwijze:
Hier ons stervelingen tot spijze:
Maak ons, de Uwen, ten Paleize,
Gast en erven Heil’gerwijze,
Hun gezel ons in Uw Woon .
Zo zij het. Looft den Heer.
Amen.

Van de pastoor: Mariadevotie

Beminde gelovigen,

Graag maak ik u attent op het Marialof in de maand mei en ik beveel u van harte aan om gezamenlijk in de kerk de rozenkrans mee te bidden. De Mariale devotie brengt ons dichter bij de bronnen van de verlossing, als wij overdenken dat de heilige Maagd zelf de bron is uit wie het levende water is gevloeid, toen zij de Verlosser ter wereld bracht.

Op weekdagen:
Marialof aansluitend op de H. Mis
Zaterdag – 12.45 uur: Rozenkransgebed
Zondag – 10.30 uur: Rozenkransgebed

Als het u mogelijk is, probeert u dan om minstens eenmaal in de week het lof tot de heilige maagd Maria mee te bidden. Indien u nog niet dagelijks de Rozenkrans bidt, dan is de maand mei een uitstekende tijd om daarmee te beginnen. Wie de devotie tot Maria onderhoudt, zal ook haar zachte Moederhand ervaren in tijden van nood. Zij zal u bovendien helpen om het hemelse Vaderland te bereiken.

Een praktische zaak, waarvoor ik uw aandacht vraag: Het komt voor dat gelovigen op zondag, tijdens het koffieuur, ongevraagd spullen in de pastorie achterlaten. Zo waren er op een zondag in april foto’s opgehangen in de spreekkamer op de begane grond, maar ook in het kantoor op de eerste verdieping. Laatstgenoemde kamer behoort tot het gesloten (privé-)gedeelte van het huis. Hoewel ik uitga van goede bedoelingen, hoop ik dat het niet meer gebeurt. Indien ik u thuis bezoek, dan laat ik ook geen spullen achter waar u niet om gevraagd hebt.

Aan de gelovigen die zich hebben ingeschreven als parochiaan van de personele parochie voor de traditionele Latijnse liturgie bij de Agneskerk onze hartelijke dank. Wie zich nog niet heeft ingeschreven, vindt daartoe een inschrijfformulier bij de ingang van de kerk.

Met mijn priesterlijke zegen,

Pater M. Kromann Knudsen FSSP, pastoor

Vandaag tussen 12.00 en 17.00 uur: Gelegenheid tot aanbidding van onze Heer Jezus Christus

Zalig zij, die niet zien, en toch geloven.
(Joh. 20, 29)

16 april: Verjaardag emeritus paus Benedictus XVI (1927)

Hartelijk gefeliciteerd, Heilige Vader, emeritus pontifex Benedictus XVI !

Drie vormen van liefde

De eerbiedwaardige dienaar Gods aartsbisschop Fulton Sheen spreekt op bevlogen wijze over de drie soorten van (christelijke) Liefde, aangeduid met de van oorsprong Griekse woorden: eros, philia en agape.

Van de pastoor: Christus, onze enige hoop

Beminde gelovigen,

Van harte wens ik u een zalige en gezegende Paastijd toe! De vreugde van de Verrijzenis en de genade die door Christus voor ons is verkregen vormen het ware leven van ons en verblijden onze harten.

Toch zijn er in het menselijke leven ook donkere wolken, zoals ziekte, depressie en moedeloosheid, waarmee wij moeten leren leven. Als wij weten dat wij Christus tegemoet gaan, dan is dat zeker mogelijk, ook al is het niet altijd gemakkelijk. Hij is onze enige hoop, die ons tijdens deze aardse ballingschap geboden wordt. Hij is de enige uitweg en bevrijding die wij mensen hebben, maar wij kennen Hem te weinig. Velen zien Hem niet, en ook vele gelovigen zien Hem niet volledig, omdat wij bezig zijn met andere zaken, verschijningen, het te veel spreken over en bediscus-siëren van aardse belangen, het bestuderen van allerlei boodschappen en dergelijke.

Deze zaken maken u, en uw priesters, moedeloos, omdat het geloof niet daarover gaat. Het geloof draait om Hem Die gekruisigd werd en verrezen is. Dat geloof wordt ons meegedeeld door de prediking van de Kerk en is voor de leken vastgelegd in de catechismus. Om te beginnen zouden wij die moeten lezen, en blijven lezen, want daaruit leren wij Hem kennen. Hem, Die wij aanbidden in de heilige liturgie.

Met mijn priesterlijke zegen,

Pater M. Kromann Knudsen FSSP, pastoor

Pasen 2013: Urbi et orbi

Preek voor het hoogfeest van Pasen

Christus is waarlijk verrezen, alleluia!

Epistel
1 Kor. 5, 7-8
Broeders, doet het oude zuurdeeg weg, om aldus een nieuw deeg te zijn. Gij zijt toch immers ongedesemd. Want ook ons Paaslam is geslacht, dat is Christus. Laten wij daarom ons feestmaal vieren, niet met oude zuurdesem, dat wil zeggen: niet met zuurdesem van slechtheid en boosheid; maar met ongedesemd brood van zuiverheid en waarheid.

Evangelie
Mc. 16, 1-7
In die tijd kochten Maria Magdalena en Maria van Jacobus en Salóme reukwerken, om Jezus te gaan balsemen. En zeer vroeg in de morgen, op de eerste dag der week, kwamen zij bij het graf, toen de zon reeds was opgegaan. En zij zeiden tot elkander: Wie zal ons de steen voor de ingang van het graf wegrollen? Maar toen zij gingen zien, bemerkten zij, dat de steen reeds weggerold was. Deze nu was buitengewoon groot. Zij gingen dan het graf binnen, en zagen aan de rechterkant een jongeling zitten, gekleed in een wit gewaad; en zij ontstelden hevig. Maar deze sprak tot haar: Weest niet ontsteld. Gij zoekt Jezus van Nazareth, Die gekruisigd is. Hij is verrezen; Hij is hier niet meer; ziet hier de plaats, waar men Hem had neergelegd. Maar gaat heen, en zegt aan Zijn leerlingen, met name aan Petrus, dat Hij weer voor u uitgaat naar Galilea; daar zult gij Hem zien, zoals Hij u gezegd heeft.

Preek
Ons geloof zou leeg zijn en zonder inhoud als Christus niet verrezen is. Ons geloof zou zijn hart, zijn zin en zijn reden van bestaan verliezen. Als Christus niet uit de doden is opgestaan, dan is de prediking van de Kerk nutteloos; wij zouden onze tijd verspillen aan iets dat geen toekomst heeft.

Maar Christus leeft. Hij is waarlijk verrezen! Hij is gekruisigd, gestorven en begraven, maar op de derde dag was het graf, waarin Hij was neergelegd, leeg. Hij is eruit opgestaan. De heilige vrouwen waren er getuigen van, dan de apostelen en miljoenen andere mensen die hun leven daarnaar hebben ingericht. En uiteindelijk ook wij, want zonder het geloof in de verrijzenis van Christus zouden wij hier, op dit Paasfeest, niet zitten.

Beminde gelovigen, Jezus Christus is verrezen! Dat is de waarheid die ons geloof inhoud geeft. Hij heeft de dood overwonnen. Hij heeft gezegevierd over de machten van de duisternis, over pijn en angst. Zijn lijden en dood waren voor Hem geen ondergang; zij waren de hoge losprijs voor onze zielen.

De Verrijzenis van Christus is het centrale thema van de christenheid en een fundamentele waarheid in ons leven. Het is de bezegeling van de waarheid van Jezus' leer en optreden, en daarmee van dat van de apostelen, en van de hele christelijke waarheid, leer en leven. Uiteraard is de Verrijzenis het bewijs van Jezus’ macht en godheid. Hij is opgestaan door Zijn eigen kracht.

Wat er toen is gebeurd, gaat ons begrip te boven. Het Lichaam van Christus, doorstraald van licht en heerlijkheid, behoort niet tot onze wereld van vlees en bloed, van lijden en dood, maar tot de eeuwigheid. En dit wonder van de verrijzenis zal ook onze toekomst zijn. Jezus' verrijzenis is een waarborg van het eeuwig leven van allen die Hem toebehoren. Hij is de Eersteling uit de doden, één van ons, van ons menselijk geslacht. Allen die door de genade met Hem verbonden zijn, zullen Hem daarin volgen.

De Kerk nodigt ons allen vol van blijdschap uit tot innige vreugde. De bron van deze vreugde is de verrijzenis. Wij weten dat Christus, opgewekt uit de doden, niet meer sterft. De dood heeft geen macht over Hem. Zo moet het ook met ons zijn. Wij moeten ook sterven, sterven aan de zonde om in Christus en met Christus te leven. Dat is alles wat Hij van ons verwacht. Wij moeten in Christus “herboren worden”. Daartoe roept de apostel Paulus ons in de lezing van deze Mis: “Wij moeten ons feest vieren, niet met de oude zuurdesem, maar met het ongedesemd brood van reinheid en waarheid.” Het ongedesemd brood is niets anders dan de zuivere werken en daden van liefde. Wij moeten één worden met Christus om in Zijn glorie te mogen delen. Dat veronderstelt dat wij ons inwendig en uitwendig zo volkomen mogelijk bij Christus aansluiten. De fundamentele eenheid is die van het doopsel waardoor ons het goddelijk leven werd ingestort en wij in Zijn mystiek Lichaam zijn ingelijfd. (Het doopsel is intens verbonden met het Paasfeest.) Maar wij worden ook één met Christus door de heilige Communie: “Wie Mijn vlees eet en Mijn bloed drinkt, blijft in Mij en Ik in hem”. Dan begrijpen wij ook beter, waarom de Kerk zo de nadruk legt op de Paascommunie.

Beminde gelovigen, de verrijzenis van Christus is een feit in de geschiedenis. Zij is ook, in haar volle omvang en betekenis, één van de punten van ons geloof, één van de meest centrale. Zij is een gave van God aan ons, omdat wij daardoor, door in vreugde de waarheid en de waarachtigheid van de Verrijzenis te erkennen, ons geloof kunnen versterken in de vele moeilijkheden die het tijdens het dagelijkse leven ondervindt. Zij geeft ons de hoop dat wij, na dit aardse bestaan, ook met Christus zullen leven. Amen.

Extra biechtgelegenheid in de Goede Week

Een van de vijf geboden van de Kerk gaat over de verplichte biecht met Pasen. In de Agneskerk kunt u elke dag biechten, voor of na de dagelijks H. Mis, maar ook op een ander tijdstip. U kunt altijd een van de priesters vragen of een afspraak maken. De priesters zijn altijd bereid om biecht te horen.

In de Goede Week is er extra biechtgelegenheid op:

Witte Donderdag 28 maart tussen 18.00 en 18.45 uur,
Goede Vrijdag 29 maart tussen 13.15 en 14.00 uur,
Paaszaterdag 30 maart tussen 13.00 en 15.00 uur.

Vastenactie 2013: Liefde daagt ons uit

Net als vorig jaar zullen we tijdens de Vasten geld inzamelen voor het FSSP-missieproject in Columbia. In juni 2012 kwam pater Louis Baudon de Mony FSSP ons bezoeken om te vertellen over zijn werk onder de armen in dit Zuid-Amerikaanse land. De foto toont de schoolkinderen op de auto van het apostolaat die vorig jaar is aangeschaft, mede met het geld van onze actie.

Pater Baudon de Mony vertelde vorig jaar onder meer: "Het plattelandsdorp waarin ik werk is zeer arm. Het is omgeven door stof en modder en er zijn geen wegen. Auto's zijn schaars, de boeren verplaatsen zich op paarden en ezels. De landbouw gebeurt nog met de hand, zonder machines. De huizen zijn zeer eenvoudig, met één slaapkamer voor het gehele gezin. Kinderen delen hun bed met twee of drie broertjes of zusjes; sommigen gaan niet naar school. De politici en de rijken hebben de armen in de steek gelaten en voorgelogen, omdat zij zich niet om hen bekommeren. Wij daarentegen proberen deze mensen zo veel mogelijk van dienst te zijn, omdat wij weten dat iedereen deel uitmaakt van het Lichaam van Christus, en geschapen is, en door God wordt bemind van het begin van zijn bestaan. Caritas urget nos. De liefde daagt ons uit."

Wilt u het FSSP-missieproject in Columbia ondersteunen? U kunt uw bijdrage storten op bankrekening 5440482 ten name van Stichting Sint-Agneskerk Amsterdam onder vermelding van ‘Vastenactie 2013’ of deponeren in de ronde bus achter in de kerk.

Vandaag tot 18.00 uur: Uitstelling van het Allerheiligste Sacrament des Altaars

Wanneer Mijn volk zich vernedert, bidt en Mijn Aanwezigheid zoekt, dan zal Ik hun land heil brengen.
(2 Kron. 7, 14)

Habemus papam Franciscum

Vanavond rond 20.10 uur verscheen Zijne Heiligheid paus Franciscus op het balkon van de Sint-Pietersbasiliek in Rome. Hij sprak kort tot de verzamelde gelovigen en gaf daarna zijn eerste pauselijke zegen Urbi et Orbi.

Jorge Mario kardinaal Bergoglio S.J. werd vandaag, in de vijfde stemronde van het conclaaf, door een meerderheid van de kardinalen gekozen als opvolger van emeritus paus Benedictus XVI.

Laten wij gehoor geven aan de oproep van de nieuwe Heilige Vader om te bidden voor zowel de nieuwe Paus als voor de emeritus paus.

Op dinsdag 19 maart, het hoogfeest van Sint Jozef, zal de inauguratie van paus Fransciscus plaatsvinden.

Gebed voor de keuze van een nieuwe paus

Het college der kardinalen bijeen in de Sint-Pietersbasiliek.

In alle nederigheid smeken wij U, Heer, om in Uw barmhartigheid aan de heilige Rooms-katholieke Kerk een Opperherder te schenken, wiens vroomheid en ijver voor ons welzijn U welgevallig zijn, en die -- door een goed bestuur van Uw volk -- bijdraagt aan de voortdurende verering van Uw Naam.
Dat vragen wij U door onze Heer Jezus Christus, Uw Zoon, Die met U leeft en heerst, in de eenheid van de Heilige Geest, God, door de eeuwen der eeuwen. Amen.

Een nieuwe paus, een nieuwe moraal?

Beminde gelovigen,

Het ontbreekt niet aan wensen hoe de nog te verkiezen paus onze Kerk zou moeten regeren. Vandaag verschenen er twee visies op hoe hij de seksuele moraal van de Kerk zou moeten vernieuwen. De ene visie werd gepubliceerd op rkk.nl in de vorm van een column door de kerkelijke journalist Wilfred Kemp onder de titel 'Een paus met compassie', de andere in de vorm van een open brief aan kardinaal Eijk over 'de seksuele moraal van de Kerk' van de hand van diocesaan priester Pierre Valkering. De inhoud van beide artikelen is dezelfde: de Kerk sluit mensen uit door het handhaven van een moraal die niet meer aan de eisen van deze tijd voldoet en die niet weerspiegelt wat de seksuele beleving is van brede bevolkingsgroepen, namelijk het samenleven buiten het huwelijk, al dan niet na echtscheiding, of in een homoseksuele verbintenis. Daarmee zou de Kerk het geluk van de mensen en hun opbloei naar God en naar elkaar verhinderen. De moraal zou om die reden moeten worden herzien en opengesteld moeten worden voor nieuwe wegen van seksuele beleving, die zijn ontstaan door de keuze voor andere leefwijzen.

De hier geschilderde opvattingen zijn fout, allereerst omdat God Zelf het huwelijk tussen man en vrouw heeft ingesteld, en iedere vorm van ontucht bij monde van Zijn profeten en door Zijn geboden heeft veroordeeld. Deze opvattingen zijn ook niet juist omdat de Kerk niet over de macht beschikt om de geopenbaarde en de natuurlijke wetten van God op moreel niveau te veranderen; zij gelden voor alle mensen van alle tijden en overal ter wereld. Ook is het niet waar dat door de morele leerstellingen van de Kerk aan mensen het geluk wordt ontnomen. De Kerk heeft in haar morele stellingname nu juist het eeuwig geluk van de zondaar voor ogen, zij wil door haar prediking de zondaar helpen dit eeuwig geluk te bereiken. Is dit nu juist niet de christelijke barmhartigheid en liefde?

De schrijvers hebben ook geen gelijk omdat er zonder de juiste innerlijke gesteldheid geen vruchtbare deelname aan het sacramentele leven van de Kerk - en daarmee aan het leven in het mystieke Lichaam van Christus - mogelijk is, dat wil zeggen dat wij in staat van doodzonde niet geheiligd kunnen worden en dat wij dan God niet kunnen verheerlijken. Het is de seksuele ondeugd die ons het meest van God vervreemdt; het ondeugdelijk seksuele leven keert de mens van God af en doet hem het meest op de dieren lijken.

Is dit alles aan genoemde schrijvers niet bekend of willen zij een kerk die haar geluk op aarde zoekt en waarin het religieuze sentiment bestaat uit subjectieve gevoelens, die met waarheid en openbaring niets van doen hebben? Dragen dit soort hedonistische wensen werkelijk bij aan het geluk van de mensen? In elk geval niet voor de eeuwigheid.

Met mijn priesterlijke zegen,

Pater M. Kromann Knudsen FSSP, pastoor

Van de pastoor: Benedictus XVI, een grote en heilige Paus!

Beminde gelovigen,

Bij het verschijnen van dit bulletin is de Heilige Stoel vacant. Onze geliefde heilige Vader, paus Benedictus, heeft vanwege zijn afnemende gezondheid geabdiceerd, en wij wachten in grote spanning op de nieuwe paus die door de kardinalen zal worden gekozen. Onze harten zijn vervuld van verdriet om het verlies van onze heilige Vader, en tegelijkertijd vol dankbaarheid jegens hem voor al hetgeen hij aan de heilige Kerk van God heeft geschonken gedurende zijn achtjarige pontificaat.

Voor ons heeft hij veel betekend: Hij was het, die de oude Mis terughaalde uit ballingschap en opnieuw een plaats gaf, midden in de Kerk; aan hem hebben wij uiteindelijk onze kerk en parochie te danken.

Hij was het, die zijn hand uitstrekte naar de anglicanen, en de oecumenische gedachte heeft teruggebracht tot de gezonde stellingen die heersten tijdens het ponti-ficaat van paus Pius XII.

Hij was het, die een hand uitstak naar de medebroeders van de priesterbroederschap Sint Pius X, waarbij wij nog altijd op een volledige verzoening mogen hopen.

Maar hij was ook de paus die in de ogen van de wereld überhaupt geen goed kon doen, de paus die door media en politici werd uitgescholden. Kan men zich een betere aanbeveling van de waarheid wensen? Wij hebben werkelijk een grote en heilige Paus gehad! Wij kunnen ons niet voorstellen hoeveel hij voor ons heeft gebeden en geleden. Blijven wij uit dankbaarheid ook voor hem bidden.

Met mijn priesterlijke zegen,

Pater M. Kromann Knudsen FSSP, pastoor

Gebedsuur op donderdag 28 februari 2013

Op donderdag 28 februari zal paus Benedictus XVI om 20.00 uur zijn ambt neerleggen. In de Agneskerk willen we onze heilige Vader - die zo veel voor ons betekend heeft - op de avond van zijn abdicatie ondersteunen met een plechtig gebedsuur. Om 18.45 uur bidden wij de Rozenkrans van de goddelijke Barmhartigheid. Daarna is er gelegenheid tot aanbidding van onze Heer Jezus Christus in het Allerheiligste Sacrament des Altaars. We bidden dan in het bijzonder om Gods zegen over paus Benedictus XVI en om goddelijke bijstand voor het college van kardinalen bij de verkiezing van een nieuwe paus. Om 20.00 uur volgt de plechtige zegen met het heilig Sacrament. Daarna zullen de completen – het kerkelijk avondgebed – worden gezongen. Na afloop keren we in stilte huiswaarts, zowel bedroefd over het afscheid van onze geliefde Vader, als in dankbaarheid om zijn pontificaat van acht jaar.

Vandaag tot 18.00 uur: Uitstelling van het Allerheiligste Sacrament des Altaars

Onze Heer Jezus Christus verdient onze onophoudelijke dankzegging en aanbidding voor alles wat Hij gedaan heeft voor onze redding:

Waardig is het Lam Dat geslacht werd, te ontvangen de eer en de heerlijkheid en lof.
(Apok. 5, 12)

Zondag 18.00 uur tot dinsdag 10.00 uur: Veertig-urengebed

Knielt, christenschaar,
voor ´t zoenaltaar,
uw God rust daar!

Van de pastoor: Een nieuwe opdracht

Beminde gelovigen,

Het nieuwe jaar heeft ons nu reeds een aantal zegeningen gebracht. Circa tien gelovigen zijn bekrachtigd met de zeven gaven van de Heilige Geest door het ontvangen van het H. Vormsel. Daartoe heeft mgr J. van Burgsteden onze kerk bezocht en hij heeft het bisschoppelijk decreet afgekondigd waarin onze gemeenschap wordt verheven tot personele parochie voor de oude ritus.

Wij beginnen dus met een nieuwe parochie bij de Agneskerk. Gedurende vele novenen hebben wij de H. Jozef gesmeekt om een goede oplossing en door de handen van de Bisschop heeft hij ons deze oplossing toevertrouwd. Nu is het aan ons om deze nieuwe parochie te heiligen en aan haar toekomst te bouwen. Het heiligen kunnen wij deze maand beginnen met het veertig-urengebed, het ontvangen van het askruisje en met een vruchtbare Vasten. Het bouwen aan de toekomst kunnen wij doen door de zondagse collecte te ondersteunen en door giften aan de Stichting Sint-Agneskerk Amsterdam.

De hemel heeft ons nieuwe kansen geschonken, maar ook een nieuwe opdracht. Laten wij niet bang zijn om deze aan te aanvaarden, ook niet wanneer het iets van onze materiële rijkdom vergt. De zichtbare goederen zijn van voorbijgaande aard, maar de eeuwige goederen zijn onvergankelijk. Ik dank u allen bijzonder hartelijk voor uw onbaatzuchtige steun aan onze broederschap en ons apostolaat gedurende de afgelopen jaren. Ik bid dat God u daarvoor rijkelijk zal belonen.

Met mijn priesterlijke zegen,

Pater M. Kromann Knudsen FSSP, pastoor

Afkondiging van het decreet tot oprichting van een nieuwe personele parochie

Mgr J.W.M. Hendriks, hulpbisschop; mgr J.M. Punt, bisschop; en mgr J.G.M. van Burgsteden, emeritus hulpbisschop
van het bisdom Haarlem-Amsterdam

Tijdens de door hem gecelebreerde pontificale Hoogmis heeft emeritus hulpbisschop mgr J.G.M. van Burgsteden SSS vandaag het volgende decreet voorgelezen waarin de Bisschop van Haarlem-Amsterdam de oprichting afkondigt van een nieuwe personele parochie voor de traditionele Latijnse liturgie, die gevestigd zal zijn in de kerk van de H. Agnes te Amsterdam:

DECREET
tot canonieke oprichting
van de
R.-k. personele parochie
ten behoeve van het aanbod van
liturgie in de buitengewone vorm van de Romeinse ritus
binnen het diocees Haarlem-Amsterdam

Overwegende

- dat paus Benedictus XVI in zijn motu proprio Summorum Pontificum van 7 juli 2007 voorziet dat aan de christengelovigen deelname aan de liturgie in de buitengewone vorm van de Romeinse ritus kan worden aangeboden;

- dat reeds sinds september 2006 deze liturgie regelmatig gecelebreerd wordt in de parochiekerk van Sint Agnes te Amsterdam en gebleken is dat hieraan behoefte is onder de christengelovigen;

- dat de hierdoor ontstane geloofsgemeenschap en de priesters die de zielzorg hiervan op zich hebben genomen, behoefte hebben aan een juridische ordening, is het ons wenselijk gebleken, in het geestelijk belang van de gemeenschap die zich gevormd heeft rond de liturgie in de buitengewone vorm van de Romeinse ritus in het diocees Haarlem-Amsterdam, een zelfstandige parochie op te richten, en hebben wij, nadat belanghebbenden alsook de priesterraad conform canon 515 § 2 Codex I.C. zijn gehoord, besloten tot:

oprichting van de Rooms-katholieke personele parochie
ten behoeve van het aanbod van
liturgie in de buitengewone vorm van de Romeinse ritus
binnen het diocees Haarlem-Amsterdam

Opgenoemde R.-k. parochie is gevestigd te Amsterdam en is een personele parochie conform canon 518 Codex I.C.

De liturgische vieringen zullen plaatsvinden in het kerkgebouw van de parochie van de H. Agnes te Amsterdam, tenzij in de toekomst anders wordt overeengekomen.

De gemeenschap van christengelovigen bestaat uit degenen die zich hebben laten inschrijven als parochianen van opgenoemde R.-k. parochie.

Wij vertrouwen erop dat de in deze gemeenschap participerende christengelovigen in het diocees Haarlem-Amsterdam, het liturgisch-pastorale leven van de parochie zullen ondersteunen en de financiële zorgen van het parochiebestuur naar draagkracht zullen helpen verlichten.

Dit decreet wordt van kracht vanaf de afkondiging op 20 januari 2013, tijdens de liturgische viering in het kerkgebouw van de H. Agnes te Amsterdam.

Gegeven te Haarlem,
10 januari 2013

+ Jozef M. Punt
Bisschop van Haarlem-Amsterdam

dr B.J. Putter, pr.
Vice-kanselier

Pontificale Hoogmis op zondag 20 januari 2013

Op zondag 20 januari 2013 vieren we het feest van de patrones van onze kerk, de heilige Agnes. De feestelijke Hoogmis zal die dag gecelebreerd worden door Zijne Hoogwaardige Excellentie mgr J.G.M. van Burgsteden SSS (foto), emeritus hulpbisschop van het bisdom Haarlem-Amsterdam.

De bisschop zal vóór de viering van de heilige Mis aan een tiental gelovigen het H. Vormsel toedienen.

Mgr Van Burgsteden is verheugd dat hij na vele jaren weer het Misoffer zal opdragen in de vorm die bij zijn priesterwijding nog algemeen gebruikelijk was in de Rooms-katholieke Kerk.

Bericht van Stichting Sint-Agneskerk Amsterdam

Geachte mevrouw, mijnheer,

Wij zijn verheugd u te kunnen meedelen dat er tussen het bisdom Haarlem-Amsterdam en de priesterbroederschap Sint Petrus overeenstemming is bereikt over het gebruik van de Sint-Agneskerk. Wij hopen dat daarmee de toekomst van het kerkgebouw is veiliggesteld.

Deze oplossing garandeert de blijvende aanwezigheid van priesters van de Sint-Petrusbroederschap en van de traditionele Latijnse Mis (Tridentijnse Mis) in Amsterdam met de komst van een personele parochie, die door de Bisschop zal worden opgericht. Elke katholiek die zich betrokken voelt bij de oude ritus kan zich als parochiaan laten inschrijven. Een personele parochie heeft dezelfde rechten en plichten als een gewone (territoriale) parochie, inclusief een eigen pastoor. De nieuwe personele parochie krijgt het exclusieve gebruik van de Sint-Agneskerk en de bijbehorende pastorie.

Deze nieuwe parochie – die zal worden toegewijd aan de zalige keizer Karel van Oostenrijk – zal dan ook, net als elke parochie, haar eigen kosten moeten dragen, ook voor het gebruik van het kerkgebouw. Het kerkgebouw hoeft niet meer gekocht te worden, maar we moeten wel de vaste lasten en het onderhoud voor onze rekening nemen.

Zoals u wellicht weet hebben we sinds 19 maart jl. onafgebroken dagelijks gebeden tot de heilige Jozef. Velen van u hebben aan de novenen deelgenomen. De nieuwe parochie en de bestemming van het kerk-gebouw mogen we dan ook gerust toeschrijven aan zijn voorspraak.

Wij vragen u dringend de Stichting Sint-Agneskerk Amsterdam te blijven ondersteunen met uw gebed en uw financiële bijdrage. Alle weldoeners zullen worden opgenomen in een Misbond. Voor de leden daarvan – zowel levenden als overledenen – zal maandelijks een H. Mis worden opgedragen.

Wij danken u bij voorbaat hartelijk en wensen u een door God gezegend jaar 2013 toe.

Met vriendelijke groeten,
Het bestuur van Stichting Sint-Agneskerk Amsterdam

Stichting Sint-Agneskerk Amsterdam is door de belastingdienst erkend als algemeen nut beogende instelling.

Stichting Sint-Agneskerk Amsterdam
Amstelveenseweg 161
1075 XA Amsterdam
Bankrekening: 5440482

Van de FSSP-econoom

U bent gewend op deze plaats een pastoraal woord aan te treffen van de parochie-administrator. Hij ruimt deze keer graag plaats in voor een bericht uit het generale huis van de priesterbroederschap Sint Petrus.

Beminde gelovigen,

Graag zou ik het afgelopen jaar zijn teruggekeerd naar de Sint-Agneskerk in Amsterdam, maar inmiddels ben ik voor een periode van zes jaar verbonden aan het generale huis van de broederschap in Fribourg in Zwitserland. Het apostolaat bij u in Amsterdam ligt mij toch nog steeds na aan het hart. Daarom groet ik u allen en wens u een gezegend jaar 2013 toe!

Omdat ik mij persoonlijk verbonden voel met de gelovigen in Amsterdam heb ik gevraagd om dit stukje te mogen schrijven. Ik schrijf u als econoom van de broederschap en als vriend van de Agneskerk. Ik wil u vragen bij uzelf te overwegen hoe u kunt bijdragen aan een stevig fundament voor de toekomst. Wie het zich kan veroorloven, wil ik graag oproepen om de kerk ook financieel te ondersteunen met een (regelmatige) gift, via een beschikking in uw testament of door middel van een periodieke schenking.

Het verkondigen van het Woord Gods gaat in onze seculiere maatschappij, waarin de Kerk geen enkele subsidie meer ontvangt, gepaard met hoge kosten. Denkt u aan energiekosten, zakelijke belastingen op gebouwen, verzekeringen en de algemene kosten. Ik weet dat de paters in Amsterdam zich daarover veel zorgen maken. Per jaar is een bedrag van € 45.000 nodig om het kerkgebouw open te kunnen houden.
Mag ik u vragen om dit ook te overwegen in uw gebed voor ons apostolaat?

Graag tot ziens in Amsterdam!

Pater A. Komorowski FSSP,
assistent van de generaal-overste en algemeen econoom